Lifedefender plus

این اصلا خوب نیست که خیلی راحت میگن فلانی ناسیونالیسته! مثلا ناسیونالیست ایرانی! ناسیونالیست ترک! ناسیونالیست کرد! چون این مثل این نیست که بگی فلانی به معماری مدرن گرایش داره! کسی که به معماری مدرن گرایش داره فوقش یک ساختمان زشت میسازه. اما ناسیونالیست یک موجود خطرناک و وحشتناکه.
برای اینکه این خطرناک بودن رو همیشه در گوشه ذهن داشته باشید، یک واقعیت تاریخی رو فراموش نکنید. در جنگ جهانی دوم، ژاپن در مناطقی از چین که اشغال کرده بود یه اردوگاه برای تحقیق درباره سلاح شیمیایی/میکروبی احداث کرد. اون‌جا همون کثافت‌کاری‌هایی رو میکردند که آلمانی‌‌ها داشتند در اروپا انجام میدادند. یعنی مبتلا کردن زندانی به انواع عفونت‌ها، و سپس باز کردن شکم‌شون بدون بیهوشی، برای مشاهده اینکه بیماری چه تأثیری روی بدن فرد گذاشته؛ یا رها کردن نوزاد در برف برای تست کردن اینکه چند دقیقه طول می‌کشه تا بمیره. اسمش تحقیقات بود ولی عملا تعدادی آدم روانی، زندانی‌ها رو که بیشترشون چینی و روس بودند رو به عنوان اسباب‌بازی سادیستی خودشون استفاده می‌کردند و حداقل ده هزارنفر رو به همین شکل کشتند. و این فقط قربانیان داخل زندان بود. با پخش کردن باکتری‌ها در روستاها و شهرها، بیش از دویست هزارنفر رو کشتند. با پایان جنگ و تسلیم ژاپن، دکترهایی که اونجا کار می‌کردند افتادن دست آمریکا، چندنفرشون هم افتاد دست شوروی. اونایی که دست آمریکا بودن مصونیت قضایی گرفتند، چون آمریکا هنوز پروژه جدی درباره سلاح میکروبی نداشت و میخواست بدونه ژاپنی‌ها چه دستاوردهایی داشتن، و در قبال گرفتن اطلاعات قبول کرد که ول‌شون کنه. که البته بعدا فهمیدن اطلاعات بدردبخوری نیست، چون یه مشت آدم روانی بیشتر روی توحش تمرکز دارند نه تولید علم. یکی‌شون که افتاد دست شوروی، چند سالی تو سیبری حبس کشید. اونجا مادر یکی از قربانیان، که توسط همین آدم در حالت زنده مثله شده بود، نامه‌ای بش فرستاد، و اون نامه منقلبش کرد. اثر محیط و پروپاگاندای «خدمت به میهن» چنان قوی بود که تا وقتی مشغول جنایت بود متوجه نبود در حال انجام جنایته. اما وقتی اتفاقی که افتاده رو از منظر قربانی دید، تازه وجدانش بیدار شد (برای همین بسیار مهمه که آدم یاد بگیره خودش رو جای بقیه بذاره. چون اگه یاد نگیره این کار رو بکنه، هیچ جنایتی نیست که نتونه انجام بده). بعد ازینکه برگشت ژاپن، عملا بی‌گناه به حساب می‌اومد و می‌تونست مثل بقیه همکارانش در اون اردوگاه، که بعضی‌هاشون حتی پست و مقام هم گرفتند، به زندگی عادی ادامه بده. اما شروع کرد به بازگو کردن کارهایی که اونجا انجام دادن. در واقع شهادتی که داد، معتبرترین ناقض ادعاهای دولت ژاپن بود که اون جنایات رو انکار و شدتش رو پروپاگاندای شوروی می‌دونست. اما موضع دولت در حد انکار باقی موند (چون اگه اعتراف کنند، باید تا کمر جلوی چین خم بشن، و سپس غرامت هم بپردازند)، نه بیشتر. نکته مهم اینه: این ناسیونالیست‌های ژاپن بودند که تهدیدش کردن خفه‌ش می‌کنند، یا در حالت مودبانه‌تر بش گفتند «یواش‌تر حالا».
چیزی که همیشه باید در حافظه نگه داشت اینه: وجدان ناسیونالیست میتونه از وجدان دکتری که آدم‌های بی‌گناه رو بدون بیهوشی قطعه قطعه می‌کرده هم خواب‌تر باشه.
وقتی کسی میگه وطن‌پرستم و ناسیونالیستم و چو ایران نباشد تن من مباد، باید سریعا این واقعه تاریخی بیاد جلوی چشم‌تون.

#وطن‌پرستی #ناسیونالیستم #جنگ #جنگ_جهانی_دوم

@Anarchonomy
@LDplus

👍1

41 views09:46