امروز آپدیت هسته ماه جون ۲۰۲۵ گوگل شروع شد، از امروز باید تغییرات روی سرچ کنسول رو بهش حساس باشید. هدف گوگل توی این آپدیتها رتبه دادن به محتواهای باکیفیت بر اساس همون معیارهای E-E-A-T هست.
ممکنه تا سه هفته طول بکشه، بهتره توی این مدت برای اینکه سنجش خوبی از آمارها داشته باشید تغییرات بزرگ روی سایت ندید و همون روند تولید محتوای قبلی رو ادامه بدید./سروش احمدی
https://status.search.google.com/incidents/riq1AuqETW46NfBCe5NT
@LDplus
ممکنه تا سه هفته طول بکشه، بهتره توی این مدت برای اینکه سنجش خوبی از آمارها داشته باشید تغییرات بزرگ روی سایت ندید و همون روند تولید محتوای قبلی رو ادامه بدید./سروش احمدی
https://status.search.google.com/incidents/riq1AuqETW46NfBCe5NT
@LDplus
زمان شوروی دروغ و بزرگنمایی عادی بود، سپس به ماده مخدر سیستم تبدیل شد، و بعد ازون به عنوان یک تست وفاداری. شرکتی رو فرض کنید که شرط استخدامش مثبت بودن تست اعتیاد باشه، نه منفی بودنش. همه ازینکه دروغشون کوچک و ناچیز شمرده بشه میترسیدند، و برای همین هرکس در گندهکردن دروغ خودش با بقیه رقابت میکرد.
AnimalsQuotes
@LDplus
AnimalsQuotes
@LDplus
👍1👌1
روزنامه اسراییلی ارتش خود اسراییل رو متهم میکنه که عمدا به فلسطینیهایی که ریختن تا غذا بگیرن شلیک کرده، بدون اینکه مدرکی ارائه کنه، و ارتش گفته ما نزدیم آدمهای حماس زدن. بعد خارجیها میگن بفرما اینو دیگه روزنامه خودتون نوشته. ارتش باز میگه روزنامه ماست ولی زر زده، نزدیم ما.
یه چیزی بگم ناراحتت کنم؟ توی ایرانی دیر یا زود میمیری، ولی اون روزی که کشورت انقدر آزاد باشه که روزنامه مملکتت آبروی ارتش مملکتت رو ببره، اونم بدون مدرک، و هیچ اتفاقی برای خبرنگارانش نیفته رو، نمیبینی.
AnimalsQuotes
@LDplus
یه چیزی بگم ناراحتت کنم؟ توی ایرانی دیر یا زود میمیری، ولی اون روزی که کشورت انقدر آزاد باشه که روزنامه مملکتت آبروی ارتش مملکتت رو ببره، اونم بدون مدرک، و هیچ اتفاقی برای خبرنگارانش نیفته رو، نمیبینی.
AnimalsQuotes
@LDplus
👍2
یکی از جاهایی که روانشناسان تجربی (بهخصوص علوم اعصابیها و شناختیها) به بیراهه رفتند موضوع خواب دیدن (رویا) بود. سالها میگفتند فروید چرت میگه و رویا صرفا نتیجه فعالیت شیمیایی تصادفی در مغزه؛ بعداً معلوم شد که رویا با سیستم دوپامینی مغز و درنتیجه با انگیزهها و آمال مرتبطه. / bayanz
@LDplus
@LDplus
👍1
ریزپلاستیکها در شریان اصلی گردن؛ هشدار دانشمندان درباره خطر سکته مغزی
در رگهای گردن بیمارانی که دچار سکته مغزی یا سکته خفیف شدهاند میزان بالاتری از ذراتl پلاستیکی مشاهده شده است
دانشمندان میگویند ذرات بسیار ریز پلاستیکی یافتشده در رسوبات چربی موجود در شریان اصلی گردن میتوانند عامل خطر احتمالی سکته مغزی باشند.
یافتههای پژوهشگران نشان میدهد در افرادی که شریانهای گردن آنها دچار تجمع رسوب شده بود، غلظت ریزپلاستیکها بیشتر از افرادی بود که شریانهای سالمی داشتند.
بر اساس پژوهش جدیدی که در نشست انجمن قلب آمریکا در بالتیمور ارائه شد، این تفاوت بهویژه در افرادی که دچار سکته مغزی یا حمله ایسکمی گذرا، به بیان دیگر سکته مغزی خفیف، شده بودند آشکارتر بود.
این ذرات ریز میکرو و نانوپلاستیک در فرایندهای صنعتی تولید میشوند یا در اثر تجزیه زبالههای پلاستیکی بزرگتر در محیط زیست، مانند اقیانوسها و خاک، به وجود میآیند.
پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که این ذرات بهطور گسترده پخش میشوند و در محیط زیست باقی میمانند، و قادرند به سلولها و بافتهای موجودات زنده نفوذ کنند.
راس کلارک، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه نیومکزیکو، گفت: «طی سالها، این پلاستیکها تجزیه میشوند، با خاک و آب ترکیب میشوند، و میتوانند در زنجیره غذایی انباشته شوند.»
کلارک توضیح داد: «بسیاری از مردم فکر میکنند که میکرو و نانوپلاستیکها عمدتا از استفاده از ظروف پلاستیکی، تختههای خردکن، بستهبندی، بطریهای آب، و سایر اقلام پلاستیکی ناشی میشوند. اما منبع اصلی آنها غذا و آبی است که میخوریم و مینوشیم.»
پژوهش قبلی در سال ۲۰۲۴ نیز نشان داد که ذرات پلاستیکی در بدن برخی افراد که برای برداشتن رسوب شریان کاروتید تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، بدون بروز هرگونه علامتی تجمع کرده بود.
اکنون پژوهشگران گمان میکنند که ذرات پلاستیکی موجود در تجمع رسوب شریان کاروتید ممکن است علائمی مانند سکته مغزی، سکته مغزی خفیف یا نابینایی موقت ایجاد کنند.
پژوهش اخیر وضعیت شرکتکنندگان مطالعه قبلی را پیگیری کرد و میزان میکرو و نانوپلاستیکها در شریانهای کاروتید سه گروه را مقایسه کردند: افراد با شریانهای سالم؛ کسانی که رسوب داشتند ولی علائمی نداشتند؛ و افرادی که بهدلیل تجمع رسوب دچار علائم شده بودند.
دانشمندان گفتند: «افرادی که در رسوب شریان کاروتید آنها میکرو و نانوپلاستیک وجود داشت به میزان قابلتوجهی بیشتر در معرض مرگ یا حمله قلبی یا سکته مغزی غیرکشنده قرار داشتند.»
دانشمندان همچنین رسوبهای با میزان پایین و بالای پلاستیک را میان این شرکتکنندگان مقایسه کردند تا آثار ذرات بسیار ریز پلاستیک بر نشانگرهای التهاب را ارزیابی کنند.
آنها دریافتند که غلظت ذرات پلاستیک در رسوب شریانهای کاروتید افراد بدون علامت ۱۶ برابر بیشتر از میزان یافتشده در دیواره شریان اهداکنندگان فوتشده همسن بود که دچار تجمع رسوب نبودند.
پژوهشگران همچنین دریافتند که غلظت پلاستیک در رسوب [شریان] افرادی که دچار سکته مغزی، سکته مغزی خفیف یا از دست دادن موقت بینایی بهدلیل انسداد جریان خون به شبکیه شده بودند، بیش از ۵۰ برابر بالاتر از نمونههای بافتی اهداکنندگان فوتشده همسن بود.
با این حال، هیچ ارتباطی بین سطح میکرو و نانوپلاستیکها با نشانههای التهاب ناگهانی یافت نشد.
کلارک گفت: «این یافتهها نشان میدهد که آثار زیستشناختی میکرو و نانوپلاستیکها بر رسوبهای چربی پیچیدهتر و ظریفتر از آن است که صرفا موجب بروز التهاب ناگهانی شوند.»
هرچند این یافتهها نشان نمیدهند که وجود پلاستیک در رسوب علت بروز علائم بوده است، پژوهشگران گمان میکنند که این ذرات بسیار ریز پلاستیک ممکن است نشانه یک مشکل سلامت دیگر باشد که در پسِ این علائم شریان کاروتید قرار دارد.
کارن ال. فیوری، متخصص اعصاب عروقی از دانشگاه براون که در این پژوهش نقشی نداشته است، گفت: «این مطالعه بسیار جالب و در عین حال نگرانکننده است. تا به امروز، ما قرارگیری در معرض میکرو و نانوپلاستیکها را یک عامل خطر اصلاحپذیر برای سکته مغزی در نظر نگرفته بودیم.»/ science_magazine
https://www.aol.com/scientists-issue-warning-linking-microplastics-103232241.html
@LDplus
در رگهای گردن بیمارانی که دچار سکته مغزی یا سکته خفیف شدهاند میزان بالاتری از ذراتl پلاستیکی مشاهده شده است
دانشمندان میگویند ذرات بسیار ریز پلاستیکی یافتشده در رسوبات چربی موجود در شریان اصلی گردن میتوانند عامل خطر احتمالی سکته مغزی باشند.
یافتههای پژوهشگران نشان میدهد در افرادی که شریانهای گردن آنها دچار تجمع رسوب شده بود، غلظت ریزپلاستیکها بیشتر از افرادی بود که شریانهای سالمی داشتند.
بر اساس پژوهش جدیدی که در نشست انجمن قلب آمریکا در بالتیمور ارائه شد، این تفاوت بهویژه در افرادی که دچار سکته مغزی یا حمله ایسکمی گذرا، به بیان دیگر سکته مغزی خفیف، شده بودند آشکارتر بود.
این ذرات ریز میکرو و نانوپلاستیک در فرایندهای صنعتی تولید میشوند یا در اثر تجزیه زبالههای پلاستیکی بزرگتر در محیط زیست، مانند اقیانوسها و خاک، به وجود میآیند.
پژوهشهای پیشین نشان دادهاند که این ذرات بهطور گسترده پخش میشوند و در محیط زیست باقی میمانند، و قادرند به سلولها و بافتهای موجودات زنده نفوذ کنند.
راس کلارک، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه نیومکزیکو، گفت: «طی سالها، این پلاستیکها تجزیه میشوند، با خاک و آب ترکیب میشوند، و میتوانند در زنجیره غذایی انباشته شوند.»
کلارک توضیح داد: «بسیاری از مردم فکر میکنند که میکرو و نانوپلاستیکها عمدتا از استفاده از ظروف پلاستیکی، تختههای خردکن، بستهبندی، بطریهای آب، و سایر اقلام پلاستیکی ناشی میشوند. اما منبع اصلی آنها غذا و آبی است که میخوریم و مینوشیم.»
پژوهش قبلی در سال ۲۰۲۴ نیز نشان داد که ذرات پلاستیکی در بدن برخی افراد که برای برداشتن رسوب شریان کاروتید تحت عمل جراحی قرار گرفته بودند، بدون بروز هرگونه علامتی تجمع کرده بود.
اکنون پژوهشگران گمان میکنند که ذرات پلاستیکی موجود در تجمع رسوب شریان کاروتید ممکن است علائمی مانند سکته مغزی، سکته مغزی خفیف یا نابینایی موقت ایجاد کنند.
پژوهش اخیر وضعیت شرکتکنندگان مطالعه قبلی را پیگیری کرد و میزان میکرو و نانوپلاستیکها در شریانهای کاروتید سه گروه را مقایسه کردند: افراد با شریانهای سالم؛ کسانی که رسوب داشتند ولی علائمی نداشتند؛ و افرادی که بهدلیل تجمع رسوب دچار علائم شده بودند.
دانشمندان گفتند: «افرادی که در رسوب شریان کاروتید آنها میکرو و نانوپلاستیک وجود داشت به میزان قابلتوجهی بیشتر در معرض مرگ یا حمله قلبی یا سکته مغزی غیرکشنده قرار داشتند.»
دانشمندان همچنین رسوبهای با میزان پایین و بالای پلاستیک را میان این شرکتکنندگان مقایسه کردند تا آثار ذرات بسیار ریز پلاستیک بر نشانگرهای التهاب را ارزیابی کنند.
آنها دریافتند که غلظت ذرات پلاستیک در رسوب شریانهای کاروتید افراد بدون علامت ۱۶ برابر بیشتر از میزان یافتشده در دیواره شریان اهداکنندگان فوتشده همسن بود که دچار تجمع رسوب نبودند.
پژوهشگران همچنین دریافتند که غلظت پلاستیک در رسوب [شریان] افرادی که دچار سکته مغزی، سکته مغزی خفیف یا از دست دادن موقت بینایی بهدلیل انسداد جریان خون به شبکیه شده بودند، بیش از ۵۰ برابر بالاتر از نمونههای بافتی اهداکنندگان فوتشده همسن بود.
با این حال، هیچ ارتباطی بین سطح میکرو و نانوپلاستیکها با نشانههای التهاب ناگهانی یافت نشد.
کلارک گفت: «این یافتهها نشان میدهد که آثار زیستشناختی میکرو و نانوپلاستیکها بر رسوبهای چربی پیچیدهتر و ظریفتر از آن است که صرفا موجب بروز التهاب ناگهانی شوند.»
هرچند این یافتهها نشان نمیدهند که وجود پلاستیک در رسوب علت بروز علائم بوده است، پژوهشگران گمان میکنند که این ذرات بسیار ریز پلاستیک ممکن است نشانه یک مشکل سلامت دیگر باشد که در پسِ این علائم شریان کاروتید قرار دارد.
کارن ال. فیوری، متخصص اعصاب عروقی از دانشگاه براون که در این پژوهش نقشی نداشته است، گفت: «این مطالعه بسیار جالب و در عین حال نگرانکننده است. تا به امروز، ما قرارگیری در معرض میکرو و نانوپلاستیکها را یک عامل خطر اصلاحپذیر برای سکته مغزی در نظر نگرفته بودیم.»/ science_magazine
https://www.aol.com/scientists-issue-warning-linking-microplastics-103232241.html
@LDplus
Aol
Scientists issue new warning linking microplastics with strokes
Patients who had suffered a stroke or mini-stroke were found to have higher levels of plastic particles in the blood vessels of their neck
«ما سزاوار تمامی آن ملاقاتهایی هستیم که [در زندگیمان] داشتهایم. آنها به سرنوشت ما گره خوردهاند و معنایی دارند که بر ماست که از آنها رمزگشایی کنیم.»
François Mauriac
@LDplus
François Mauriac
@LDplus
❤2
❤🔥2👍1
LifeDefender
فکر میکنم آتشبس از سوی آمریکا (با هماهنگی قبلی با اسراییل) توقف جنگ نیست. بلکه عوض کردن نوع جنگیدن به دلایل زیر است:
نکتهای که گمانهزنیها درباره احتمال دست داشتن ارتش و دستگاههای امنیتی اسرائیل در این حوادث را تقویت میکند، سابقه رفتار مشابه اسرائیل در جبهههای دیگر است.
ادامه خبر از ایندیپندنت پارسی را در کامنت بخوانید.
@LDplus
ادامه خبر از ایندیپندنت پارسی را در کامنت بخوانید.
@LDplus
انسانهای ناامید
منصف باشیم. اگر از شگفتانگیز بودنِ بیاندازهی هواپیما که با آن جثهی خرکی در هوا پرواز میکند و مزهی درخشانِ قرمهسبزی که از ترکیب چند نوع سبزی بیربط به آن میرسیم، صرفنظر کنیم، ادامه دادن آدمیزاد به زندگی خودش عجیبترین پدیدهاست. اینکه به طور کلی آدم در هر شرایطی بالاخره صبح از رختخواب میآید بیرون و به فعل ادامهدادن، ادامه میدهد. پس بعد از هواپیما و قرمهسبزی، این «ادامه دادن» است که موجب شگفتی است. البته این حرف من نیست و حرف رفیقم است. عطی. یک معلم یوگای کار کشته که تقریبا عضلات تمام مردم شهرشان را مورد عنایت قرار داده و کشسانی آنها را دو برابر کرده است. اینقدر خبره و چیرهدست. برایم گفت که یک شاگرد دارد که از چند وقت پیش ترک کلاس کرده است. یک زن مسن که سهمش از فک و فامیل و آشنا فقط شوهرش است. شوهرش هم مثل عطارد، دور این خورشیدِ مسن میچرخیده. از آنجایی که خورشید ستاره است و تنها وظیفهاش تابیدن است، گویا عطارد در این همه سال همهی کارهای زندگی را خودش رتق و فتق کرده و او فقط تابیده است. حتی رانندگی هم نمیکرده این بزرگوار. این قدر شمس. بعد چی شد؟ چند وقت پیش آقای عطارد گویا سکته مغزی کرده و حافظهاش زارپ از بین رفته است و خلاص. نه خودش را میشناسد و این خورشید تابانآکبند را. کلا منظومهی شمسی را فراموش کرده است گویا. اینها را عطی تعریف کرد. واقعا اگر روزی خورشید بیدار شود و ببیند که دیگر دورش چیزی نمیچرخد، چطور میشود؟ در واقع دیگر منظومه شمسی نیست و فقط شمسی هست و خلاص. یک خورشیدی که حتی رانندگی هم نمیکند و هیچ کس نیست دورش بگردد و خلاصه اوضاع قاراشمیش و مزخرف. همین شد که کلاس یوگا و احتمالا هزار کار دیگر را که انجام میداده ول کرده است. با این حال چند وقت بعد برگشته کلاس و شروع کرده به «ادامه دادن». کسی که یک شهاب سنگ گنده آمده و سیارهاس را ترکانده و یک حفرهی خالی گذاشته و رفته. اما با حفره ادامه داده است.
برای من که شگفتآور است این خاصیت آدم. اینتسلیم نشدن و ادامه دادن. عجیبتر وقتی است که آدم در ناامیدی هم سوار خرِ «ادامهدادن» است. اصلا غریب بودن ماجرا برای من همین است. ادامه دادن آدم امیدوار اصلا چیز عجیبی نیست. این ادامه دادن در ناامیدی است که تعجببرانگیز است. من احتمالا در زندگی قبلیام یک زیستشناس بودهام که علاقهی شدیدی به دستهبندی هر چیزی داشته است. شترها را دستهبندی میکنم. ماکارونیها. کامیونها. حتی فک و فامیل خودم را. کلا دسته بندی دوست دارم. الان هم میلم میکشد که آدمها را دو دسته کنم. آدمهای امیدوار و آدمهای ناامید. آدمهای امیدوار که هورمونهای امیدشان درست کار میکند که تکلیفشان مشخص است و «ادامهدادن» شق القمر نیست برایشان. این که هیچ. اما این ادامهدادن دستهی دوم است که شاهکار است. با چشمهی خشک شده چطور اتوبوس کثافت را شستید؟
دیر شده و این را بگویم و بروم بخوابم که افتادهام به چرندگویی. آدمهای ناامیدِ ادامهدهنده (درست ادامه دهنده) برای من خیلی جذابند. اینها همانهایی هستند که احتمالا چای خوب میخورند. به قهوهی صبح احترام میگذارند. فکر کردن به گذشتهی شیرین، غمشیرین بهشان میدهد. لوس هم نیستند. بیشتر از آدمهای امیدوار، گذر زندگی را حس میکنند و صدای عقربههای ساعت را بیشتر میشنوند. خلاصه انگار یک عباس آقا در مغزشان سکنی گزیده است و دايم میگوید: «درست است که زندگی بسیار غمانگیز و بیهودهاست اما تنها چیزی است که ما داریم». انگار اینها زندگی را بهتر از امیدواران فهمیدهاند. انگار چیزی را به دیرتر موکول نمیکنند و حریصترند برای زندگی کردن. کمتر گول میخورند. واقعبینتر هستند و چون ناامیدند، کمتر متاسف میشوند و کمتر توی ذوقشان میخورد. کلا با آگاهی عذاب میکشند و با آگاهی اعتراض میکنند و کمتر غر میزنند. چقدر قاتی شد همه چیز.
واقعا دیگر بخوابم. فردا صبح قرمهسبزی بار میگذارم و حین این که دارد قل میخورد و عذابکشیدن لیموعمانیها در آن را تماشا میکنم، تمام آدمهایی را که میشناسم، قضاوت و دستهبندی میکنم. به دو دستهی امیدوارِ ادامهدهنده و ناامیدانِ ادامهدهندهی شگفتانگیز. بعد با دستهی دوم مینشینیم دور میز و بدون نگرانی از چاق شدن در اثر مصرف بیاندازهی کاربوهیدرات موجود در برنج، قرمهسبزی را با برنج میزنیم به بدن. خلاص. و ترشی البته. خلاص. / fahimattar فهیم عطار
@LDplus
منصف باشیم. اگر از شگفتانگیز بودنِ بیاندازهی هواپیما که با آن جثهی خرکی در هوا پرواز میکند و مزهی درخشانِ قرمهسبزی که از ترکیب چند نوع سبزی بیربط به آن میرسیم، صرفنظر کنیم، ادامه دادن آدمیزاد به زندگی خودش عجیبترین پدیدهاست. اینکه به طور کلی آدم در هر شرایطی بالاخره صبح از رختخواب میآید بیرون و به فعل ادامهدادن، ادامه میدهد. پس بعد از هواپیما و قرمهسبزی، این «ادامه دادن» است که موجب شگفتی است. البته این حرف من نیست و حرف رفیقم است. عطی. یک معلم یوگای کار کشته که تقریبا عضلات تمام مردم شهرشان را مورد عنایت قرار داده و کشسانی آنها را دو برابر کرده است. اینقدر خبره و چیرهدست. برایم گفت که یک شاگرد دارد که از چند وقت پیش ترک کلاس کرده است. یک زن مسن که سهمش از فک و فامیل و آشنا فقط شوهرش است. شوهرش هم مثل عطارد، دور این خورشیدِ مسن میچرخیده. از آنجایی که خورشید ستاره است و تنها وظیفهاش تابیدن است، گویا عطارد در این همه سال همهی کارهای زندگی را خودش رتق و فتق کرده و او فقط تابیده است. حتی رانندگی هم نمیکرده این بزرگوار. این قدر شمس. بعد چی شد؟ چند وقت پیش آقای عطارد گویا سکته مغزی کرده و حافظهاش زارپ از بین رفته است و خلاص. نه خودش را میشناسد و این خورشید تابانآکبند را. کلا منظومهی شمسی را فراموش کرده است گویا. اینها را عطی تعریف کرد. واقعا اگر روزی خورشید بیدار شود و ببیند که دیگر دورش چیزی نمیچرخد، چطور میشود؟ در واقع دیگر منظومه شمسی نیست و فقط شمسی هست و خلاص. یک خورشیدی که حتی رانندگی هم نمیکند و هیچ کس نیست دورش بگردد و خلاصه اوضاع قاراشمیش و مزخرف. همین شد که کلاس یوگا و احتمالا هزار کار دیگر را که انجام میداده ول کرده است. با این حال چند وقت بعد برگشته کلاس و شروع کرده به «ادامه دادن». کسی که یک شهاب سنگ گنده آمده و سیارهاس را ترکانده و یک حفرهی خالی گذاشته و رفته. اما با حفره ادامه داده است.
برای من که شگفتآور است این خاصیت آدم. اینتسلیم نشدن و ادامه دادن. عجیبتر وقتی است که آدم در ناامیدی هم سوار خرِ «ادامهدادن» است. اصلا غریب بودن ماجرا برای من همین است. ادامه دادن آدم امیدوار اصلا چیز عجیبی نیست. این ادامه دادن در ناامیدی است که تعجببرانگیز است. من احتمالا در زندگی قبلیام یک زیستشناس بودهام که علاقهی شدیدی به دستهبندی هر چیزی داشته است. شترها را دستهبندی میکنم. ماکارونیها. کامیونها. حتی فک و فامیل خودم را. کلا دسته بندی دوست دارم. الان هم میلم میکشد که آدمها را دو دسته کنم. آدمهای امیدوار و آدمهای ناامید. آدمهای امیدوار که هورمونهای امیدشان درست کار میکند که تکلیفشان مشخص است و «ادامهدادن» شق القمر نیست برایشان. این که هیچ. اما این ادامهدادن دستهی دوم است که شاهکار است. با چشمهی خشک شده چطور اتوبوس کثافت را شستید؟
دیر شده و این را بگویم و بروم بخوابم که افتادهام به چرندگویی. آدمهای ناامیدِ ادامهدهنده (درست ادامه دهنده) برای من خیلی جذابند. اینها همانهایی هستند که احتمالا چای خوب میخورند. به قهوهی صبح احترام میگذارند. فکر کردن به گذشتهی شیرین، غمشیرین بهشان میدهد. لوس هم نیستند. بیشتر از آدمهای امیدوار، گذر زندگی را حس میکنند و صدای عقربههای ساعت را بیشتر میشنوند. خلاصه انگار یک عباس آقا در مغزشان سکنی گزیده است و دايم میگوید: «درست است که زندگی بسیار غمانگیز و بیهودهاست اما تنها چیزی است که ما داریم». انگار اینها زندگی را بهتر از امیدواران فهمیدهاند. انگار چیزی را به دیرتر موکول نمیکنند و حریصترند برای زندگی کردن. کمتر گول میخورند. واقعبینتر هستند و چون ناامیدند، کمتر متاسف میشوند و کمتر توی ذوقشان میخورد. کلا با آگاهی عذاب میکشند و با آگاهی اعتراض میکنند و کمتر غر میزنند. چقدر قاتی شد همه چیز.
واقعا دیگر بخوابم. فردا صبح قرمهسبزی بار میگذارم و حین این که دارد قل میخورد و عذابکشیدن لیموعمانیها در آن را تماشا میکنم، تمام آدمهایی را که میشناسم، قضاوت و دستهبندی میکنم. به دو دستهی امیدوارِ ادامهدهنده و ناامیدانِ ادامهدهندهی شگفتانگیز. بعد با دستهی دوم مینشینیم دور میز و بدون نگرانی از چاق شدن در اثر مصرف بیاندازهی کاربوهیدرات موجود در برنج، قرمهسبزی را با برنج میزنیم به بدن. خلاص. و ترشی البته. خلاص. / fahimattar فهیم عطار
@LDplus
❤2👍1
هشدار متخصصان قلب: هنگامی که از خواب بیدار میشوید سراغ موبایل (بخصوص اتصال با اینترنت و ... ) نروید.
متخصصان قلب هشدار میدهند که چککردن گوشی در ساعت نخست پس از بیدار شدن میتواند تاثیر منفی جدی بر سلامت قلب داشته باشد.
به گفته این پزشکان، کارهایی مانند مرور اخبار منفی، تماشای ویدیوهای کوتاه و حتی پاسخگویی به پیامها در ابتدای صبح سطح استرس را افزایش میدهد و میتواند سلامت عمومی، بهویژه سلامت قلب، را به خطر بیندازد.
با این حال به گزارش پارید، دکتر الکساندرا خرازی، جراح قلب و قفسه سینه، تاکید میکند که موضوع فقط ترشح هورمونهای استرس نیست؛ بلکه این عادت، مسیر کلی روز شما را مشخص میکند و ممکن است آغازگر یک روز پرتنش و ناسالم شود.
او هشدار میدهد که بررسی گوشی بلافاصله پس از بیدار شدن نهتنها ممکن است احساس اضطراب یا ترس از جا ماندن را برانگیزد، بلکه فرد را از انجام فعالیتهایی که برای سلامت قلب مفیدند، هم بازمیدارد. به گفته او، این زمان میتواند به کارهایی چون آمادهکردن یک صبحانه سالم، مدیتیشن، لذت بردن آگاهانه از یک فنجان قهوه یا چای، حرکات کششی، ورزش سبک، پیادهروی با حیوان خانگی یا حتی گذراندن چند دقیقه با اعضای خانواده اختصاص یابد- عاداتی که همگی به سلامت قلب کمک میکنند. /indypersian
#سلامت #موبایل #خواب #خواب_شبانه #استرس #اضطراب
@LDplus
متخصصان قلب هشدار میدهند که چککردن گوشی در ساعت نخست پس از بیدار شدن میتواند تاثیر منفی جدی بر سلامت قلب داشته باشد.
به گفته این پزشکان، کارهایی مانند مرور اخبار منفی، تماشای ویدیوهای کوتاه و حتی پاسخگویی به پیامها در ابتدای صبح سطح استرس را افزایش میدهد و میتواند سلامت عمومی، بهویژه سلامت قلب، را به خطر بیندازد.
با این حال به گزارش پارید، دکتر الکساندرا خرازی، جراح قلب و قفسه سینه، تاکید میکند که موضوع فقط ترشح هورمونهای استرس نیست؛ بلکه این عادت، مسیر کلی روز شما را مشخص میکند و ممکن است آغازگر یک روز پرتنش و ناسالم شود.
او هشدار میدهد که بررسی گوشی بلافاصله پس از بیدار شدن نهتنها ممکن است احساس اضطراب یا ترس از جا ماندن را برانگیزد، بلکه فرد را از انجام فعالیتهایی که برای سلامت قلب مفیدند، هم بازمیدارد. به گفته او، این زمان میتواند به کارهایی چون آمادهکردن یک صبحانه سالم، مدیتیشن، لذت بردن آگاهانه از یک فنجان قهوه یا چای، حرکات کششی، ورزش سبک، پیادهروی با حیوان خانگی یا حتی گذراندن چند دقیقه با اعضای خانواده اختصاص یابد- عاداتی که همگی به سلامت قلب کمک میکنند. /indypersian
#سلامت #موبایل #خواب #خواب_شبانه #استرس #اضطراب
@LDplus
👍1
نوستالژی شخصی- این دقیقا رادیوضبط دوره کودکی من بود- کاستهای شجریان- کاستهای خامی که صدایم را روش ضیط میکردم و برنامههای رادیو رو: صبح جمعه با شما، داستان شب- یک جنگ علمی بود، گاهی نمایش رادیوی علمی تخیلی پخش میکرد، اونمضبط میکردم و البته ترانههای روز از روی موج کوتاه، از آبا تا ماریا کری. و البته حتی پخش زنده رادیویی مسابقات فوتبال! رادیو ضبط ما دقیقا همین بود! / دکتر علیرضا مجیدی. یکپزشک
#نوستالژی
@LDplus
#نوستالژی
@LDplus
❤2👍2
آخوندها با طبل و دوپس دوپس مخالف بودند. حتی آخوندهای حکومتی. قسمت فرهنگی محرم به کلی از کنترلشون خارج شد. اما چون در جهت ایدئولوژی ولایی خودشون به شدت نیاز به پروپاگاندای عاشورایی دارن، و هیچ جوری نمیتونند روش ریسک کنند، به یک آتشبس نانوشته با عوام رسیدن، که یعنی قسمت دیوونهبازیش دست خودتون، و قسمت تفسیر مذهبیش دست ما.
این میل به آزار دیگری، بخشی از فرهنگ ایرانه، چه با آخوند و چه بیآخوند.
AnimalsQuotes
@LDplus
این میل به آزار دیگری، بخشی از فرهنگ ایرانه، چه با آخوند و چه بیآخوند.
AnimalsQuotes
@LDplus
👍2
باید به متوهم ایرانی توضیح بدیم زدن یه دونه هواپیمای پیشرفته هم ربطی به تفاوت سایز اقتصادی دو طرف و همچنین نتیجه جنگ نداره. F117 هم در یوگسلاوی که اقتصادش بند آخر انگشت کوچک آمریکا هم نمیشد، با یه پدافند نه چندان پیشرفته ساقط شد، که اولین بار برای اون هواپیما بود. اما الان یوگسلاوی کجاست؟ روی نقشه وجود نداره.
AnimalsQuotes
@LDplus
AnimalsQuotes
@LDplus
👍2
Lifedefender plus
باید به متوهم ایرانی توضیح بدیم زدن یه دونه هواپیمای پیشرفته هم ربطی به تفاوت سایز اقتصادی دو طرف و همچنین نتیجه جنگ نداره. F117 هم در یوگسلاوی که اقتصادش بند آخر انگشت کوچک آمریکا هم نمیشد، با یه پدافند نه چندان پیشرفته ساقط شد، که اولین بار برای اون هواپیما…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
توضیحاتی برای این افراد داخل ویدیو که دچار در هم تنیدگی کوانتومی بین نیمکره چپ مغز و تخم راست شدهاند:
ادامه در کامنت
@LDplus
ادامه در کامنت
@LDplus
👍3