پایان آلن دلون، پایان یک دورانه، که در اون زیبایی کافی بود. یه فیلم داشت به نام تونی آرزنتا (ساخت ۱۹۷۳). که ناخواسته زن و بچه‌ش رو می‌کشن و میفته دنبال انتقام. که البته مشخص میشه انتقام بی‌فایده‌ست و خلافکارها به کارشون ادامه میدن، و نهایتا خودش هم کشته میشه. در واقع نسخه بدوی جان ویک. تلویزیون ایران با کلی تبلیغ و منت، برای تعطیلات نوروز پخشش کرد. همه یه جوری میخکوب می‌شدند پای تلویزیون که یادشون می‌رفت مهمون اومده. همون ابتدای فیلم یه صحنه داره که از پشت پنجره آپارتمان داره نگاه می‌کنه که زن و بچه‌ش دارند سوار ماشینش میشن، و تا استارت میزنه منفجر میشه. واکنشش به منفجر شدن ماشینی که خانواده‌ش توش بودن در حد واکنش یه آدم عادی به ترکیدن یه لامپ بود. حتی اون موقع که بچه بودم به نظرم مشخص بود که یکم یبس بازی می‌کنه. اما هیچوقت بش فکر نمی‌کردیم، چون همه مبهوت زیبایی چهره‌ش بودیم. یعنی منطقش این بود: کسی که انقدر زیباست، همینقدر شوکه شدن رو هم اجرا کنه جلوی دوربین، کافیه! حتی به کاراکتر حق داده می‌شد ساده‌دل باشه و آخر فیلم کشته بشه، چون آدم زیبا نمیتونه خبیث باشه، و جاش تو دنیای خلافکارها، که هیچ‌وقت درست نمیشه، نیست!
در دوران ما، که کافیه گوشیت رو چک کنی تا لشکری از آدم‌های زیبا جلوت سبز بشن، دیگه زیبایی کافی نیست. مثلا به آنا ساوایی نگاه کنید در سریال شوگان، که با چهره‌ای مجسمه‌وار، انواع احساسات رو بدون حتی حرف زدن منتقل می‌کنه. یا به خود کیانا ریوز، که رسما یک رزمی‌کار شد تا به جایی که امروز هست برسه، یا به کریستین بیل، که لهجه بریتیشش رو به طور کامل خاموش کرد، و بدنش رو گاه به شکل چوب خشکیده درآورد، و گاه به شکل بتمن. هیو جکمن در ۵۵ سالگی روزی ۴ هزار کیلوکالری مصرف می‌کنه و مربیش ضربان قلبش رو به صورت بیست و چهارساعته تحت کنترل داره تا بدنش در شأن ولورین باقی بمونه. خیلی بیشتر پول درمیارن؟ بله. ولی خوبه که لازمه کارهایی کنند که دستمزدش بالاست. شاید در آینده هوش مصنوعی، قسمت سخت کارشون رو کمتر کنه، ولی مهم اینه که دیگه به دوران آلن دلون برنمی‌گردیم./anarchonomy


@LDplus

اسپینوزا میگه؛

هیچکس در تنهایی چنان قدرتمند نیست که از خویش دفاع کند و ضروریات حیات را [برای خود] فراهم کند.

این یعنی انسان به اجبار باید موجودی اجتماعی باشه تا زنده بمونه و البته خود همین اجتماعی بودن هم ممکنه باعث مرگ مستقیم یا غیرمستقیم‌ش بشه‌‌.

@LDplus

گاهی آدم باید اونقدر خوب باشه که ببخشه اما اونقدر احمق نباشه که دوباره اعتماد کنه!

جورج برنارد شاو

@LDplus

تخفیف برخی فروشندگان پوشاک

@LDplus

تحقیقات جدید: محدودیت هفتگی سه ساعته صفحه نمایش بر رفتار کودکان تاثیر مثبت دارد
دکتر جاشوا استاین، روان‌پزشک کودک و نوجوان به فاکس‌نیوز گفت: «شواهد نشان می‌دهد کودکانی که در سنین پایین بیش از حد از صفحه نمایش استفاده می‌کنند یا اینکه به شبکه‌های اجتماعی دسترسی دارند، بیشتر با افسردگی یا اضطراب مواجه‌اند.»


طبق نتایج، کودکانی که زمان تماشای آن‌ها محدود بود از سلامت روانی بهتری برخوردار بودند، به‌خصوص در نحوه مدیریت احساسات‌ و هنگام صحبت با همسالان به شیوه‌های مفید و باملاحظه‌ای واکنش نشان دادند. آنها همچنین مشکلات رفتاری کمتری داشتند. این نتایج ماه گذشته در نشریه آمریکایی «جاما نتورک اوپن» (JAMA Network Open) منتشر شد.

این متخصص به مطالعه تحقیقاتی گالوپ در سال ۲۰۲۳ اشاره کرد که می‌گفت نوجوانانی که در روز بیش از پنج ساعت را صرف شبکه‌های اجتماعی می‌کنند ۶۰ درصد بیشتر احتمال دارد که افکار آسیب‌زننده داشته باشند. استاین، که در پژوهش گروه دانمارکی مشارکت نداشت، افزود: «این کودکان ۲.۸ افکار منفی بیشتری درمورد بدنشان دارند، همچنین احتمالا ۳۰٪ بیشتر اندوه عمیق را تجربه می‌کنند.»
به گفته استین دسترسی به گوشی‌های هوشمند و شبکه‌های اجتماعی، خطر آزار سایبری، افسردگی، نگرانی‌های مربوط به خواب، آسیب‌ زدن به خود و مشکلات مربوط به تصویر بدن را افزایش می‌دهد. او می‌گوید: «این مسئله همچنین می‌تواند عزت نفس را کاهش دهد و فرد را از نظر اجتماعی تحت فشار بگذارد تا خارج از اخلاق و اعتقادات خانوادگی‌اش عمل کند.»

خواندن مطلب بصورت کامل:

https://www.independentpersian.com/node/409019/

#سلامت #کودک

@LDplus

۳۰ مرداد روز ثبت نام‌خانوادگی در ایران است. ۳۰ مرداد ۱۳۱۳ ثبت نام‌خانوادگی در ایران اجباری شد. در این دوره بیشتر نام‌های خانوادگی بر اساس مکان زندگی، حرفه، ویژگی فیزیکی یا شهرت سرپرست خانواده انتخاب می‌شد. /روزها

@LDplus

این کلیپ هیچ وقت قدیمی نمیشه. حالا حالا تاریخ اعتبار داره. مشت نمونه خروار دقیقا ایشونه. اغلب مسولین مملکت همین طورند. بیس همینه فقط در پارامترهای تباهی دیگه کم و زیاد دارند.


اشکان مژدهی رئیس اداره ورزش و جوانان شهرستان شفت استان گیلان:
در حالیکه شهرستان شفت سر جمع حدود پنجاه و پنج هزار نفر جمعیت دارد ، این شهرستان حدود یک میلیون و صد ورزشکار سازمان یافته دارد...

#لبخند_تلخ

@LDplus

‏گفته میشه ۳ میلیون نفر تو طرح فروش ایران خودرو با ۷۰۰ هزار میلیارد تومن سپرده گذاری شرکت کردن، الان ارزش بازار شرکت ایران خودرو تو بورس حدود ۷۰ هزار میلیارد تومنه، یعنی با این پولی که ملت سپرده گذاری کردن که ماشین بخرن  میشه ۱۰ بار کل ایران خودرو رو خرید! /توییتر هادی رضایی


@LDplus

مهمه در رابطه زناشویی ناراحتی‌مون... خشم‌مون... معنای پایان همه چیز نده.

@LDplus

میانگین هوش ایرانیان(۹۷/۱۲) و میانگین هوش آمریکایی‌ها(۹۸) است.
میانگین هوش در
شمال کشور: ۹۷/۰۸
جنوب کشور: ۱۰۸/۹۰
در غرب کشور: ۱۰۱/۷۶
در شرق کشور: ۹۶/۴۵
مرکز کشور: ۹۲/۳۱
لینک مقاله:

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC6425765/

دکتر روح‌اله صدیق


@LDplus

این رابط مغزی جدید می‌تواند با دقت ۹۷ درصد افکار را به گفتار تبدیل کند

موسسه UC Davis Health یک رابط مغز و کامپیوتر (BCI) جدید توسعه داده‌ که می‌تواند سیگنال‌های مغز را با دقت فوق‌العاده ۹۷ درصدی به گفتار تبدیل کند. محققان ادعا می‌کنند این رقم بالاترین دقتی است که تاکنون با چنین سیستمی به‌ دست آمده است. این فناوری جدید با کاشت میکروالکترودها در مغز، نتایج قابل‌توجهی در رمزگشایی لحظه‌ای گفتار نشان داده است و به کسانی که نمی‌توانند صحبت‌ کنند، توانایی ارتباط با دیگران را می‌دهد.

محققان حسگرهایی را در مغز مردی با اختلال گفتاری شدید ناشی از «اسکلروز جانبی آمیوتروفیک» (ALS) –همان بیماری که «استیون هاوکینگ»، فیزیکدان مشهور به آن مبتلا بود– قرار دادند. این فرد در عرض چند دقیقه پس از استفاده از این سیستم، توانست افکار خود را به گفتار تبدیل کند./دیجیاتو

@LDplus

ورزش صبحگاهی در پارک ملت، بهار۱۳۷۳، عکس از کاوه کاظمی/توییتر علی ملیحی


@LDplus

محققان در پژوهشی جدید در ۲۵ درصد بیماران فاقد واکنش، آگاهی نهفته پیدا کردند

تحقیقات جدید نشان می‌دهد از هر ۴ بیمار که پس از آسیب‌های مغزی جدی دیگر واکنشی نشان نمی‌دهند، یک نفر ممکن است هنوز هوشیار باشد؛ این امر نشان می‌دهد نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، بیماران بیشتری به محیط اطراف خود آگاه هستند.

باتوجه‌به پژوهشی که در «The New England Journal of Medicine» منتشر شده، این کشف می‌تواند تفاوت‌های بزرگی در نحوه مراقبت از افرادی که در کما، حالت نباتی یا وضعیت حداقل هوشیاری طبقه‌بندی می‌شوند، ایجاد کند. اکنون این حالت «آگاهی نهفته» رسماً «جدایی حرکتی شناختی» (CMD) شناخته می‌شود که در آن توانایی‌های شناختی (یا تفکر) به توانایی‌های حرکتی مرتبط نیستند.

در مطالعه جدید، علائم هوشیاری از طریق fMRI (تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی) و اسکن مغزی EEG (الکتروانسفالوگرافی) در ۶۰ بیمار از کل ۲۴۱ بیمار مورد آزمایش پیدا شد. محققان پس از گفتن جملاتی مانند «تصور کنید دست خود را باز و بسته می‌کنید» این علائم را رؤیت کردند.

۶۲ درصد ۱۱۲ بیمار دیگر که به‌طور واضح به دستورالعمل‌ها در کنار تخت پاسخ می‌دادند، سیگنال‌های مغزی موردانتظار را نشان ندادند؛ بنابراین محققان می‌گویند روش‌های آن‌ها هنوز همه افراد دارای عملکرد شناختی را تشخیص نمی‌دهد.

جزییات بیشتر

@LDplus

امروز یه خانم چادری اومد سمتم، فکر کردم می‌خواد تذکر حجاب بده. جواب‌ها رو تو ذهنم آماده کردم. بهم گفت دخترم فوت کرده، خیلی شبیه شما بود، میشه بغلت کنم؟ و محکم و طولانی همو بغلم کردیم../نگار، کاربر توییتر

@LDplus

پارادوکس عجیب این است که وقتی شما خودتان را آنگونه که هستید می‌پذیرید، آنگاه تغییر می‌کنید.

كارل راجرز، #کتاب هنر انسان شدن.

@LDplus

حمله روسیه به اوکراین و افزایش سرسام آور قیمت گاز نشان داد که وابستگی به  گاز برای برنامه ریزی اقتصادی اروپا امنیت کافی ندارد.

اما اروپا اینبار مشکل را ریشه‌ای حل کرد و از منابع زیر زمینی که در اختیار کارتل‌ها و کشورهای کمتر توسعه یافته بود، به منابع رو زمینی ( خورشید، باد و آب) بکمک تکنولوژی که در اختیار خودش بود، روی آورد. نتیجه:

تقاضای گاز اروپا به سال ۱۹۸۴ سقوط کرد!

عبدالله باباخانی


@LDplus

ما همیشه اختیار اتفاقات اطرافمان را نداریم، اما همیشه اختیار دو چیز را داریم:

اول، نحوه‌ی تفسیر چیزی که برایمان اتفاق می‌افتد.

دوم، نحوه‌ی واکنش‌مان به آن اتفاق.

#کتاب عشق کافی نیست نوشته مارک منسن

@LDplus

آمار ایرانی‌های مقیم خارج از کشور

آمریکا با ۱/۵ میلیون ایرانی رتبه اول، کانادا و کویت با ۴۰۰هزار رتبه دوم و سوم/ اطلاعات‌آنلاین


@LDplus

این یک خاطره را بگویم و بروم. نزدیک به نیم قرن پیش، می‌خواستم با یکی از دخترهای دانشکده‌ی مکانیک دوست بشوم. من هیچ‌وقت راه‌کار مناسب برای دوست شدن با دخترها و نشستن بر مسند پادشاهیِ قلب‌شان را یاد نگرفته‌ام. این‌که از کدام در وارد بشوم و سوار کدام اسب سفید بشوم و چطور صدایم را مثل یک عاشق دلخسته از حوالی پانکراس بدهم بیرون که دلشان را بلرزانم. این‌ها برای من از شخم زدن چهل هکتار زمین بایر-حوالی کوت‌عبداله- هم سخت‌تر بود. مع‌الوصف عزمم را جزم کردم تا دختر دانشکده‌ی مکانیک را گرفتار خودم کنم. فقط یک کار از دستم برمی‌آمد. آخرین روز ترم، یک نامه‌ی عاشقانه-حماسی برایش بنویسم و شماره‌ی تلفن خانه‌‌ی اهواز را پانویس کنم و توی خیابان جلفا-همان جا که ماتیز را پارک می‌کرد- بدهم دستش. بعد جلدی سوار قطار بشوم و بروم اهواز. بشینم روبروی تلفن قرمز توی اطاق پذیرایی و تمام تابستان زل بزنم بهش و منتظر بمانم تا عاشقم بشود و زنگ بزند بهم. دو ماهی روی این نقشه و نامه کار کردم. تمام سلول‌های خاکستری و سفید و سیاه مغزم را به کار انداختم و دو صفحه برایش نامه نوشتم. رومئو و مجنون و خسرو باید جلوی این نامه لنگ می‌انداختند. طوری که خودم هم آن می‌خواندم، عاشق خودم می‌شدم. روز آخر ترم، برگه‌ی امتحان فلان را تحویل دکتر شجاعی دادم و مقتدارانه رفتم زیر درخت چنار آن طرف خیابان جلفا ایستادم تا رقم‌زننده‌ی آینده‌ی درخشانِ من، امتحانش را تمام کند و بیاید سوار ماتیز بشود و من نامه را بدهم بهش و خلاص. توی خیالم، تا بیاید، سه بار تا مراسم حنابندان و ماه عسل رفتم و برگشتم. بالاخره آمد. اما تنها نیامد. با یکی از پسرهای الدنگ دانشکده برق آمد. خوش و خرم سوار ماتیز شدند و از روی سفره‌ی عقد ما رد شدند و رفتند. من ماندم یک نامه‌ی نخوانده. همان‌جا پاره‌اش کردم و ریختم توی جوی آب خیابان جلفا و رفتم میدان راه‌آهن و قطار و الخ. بدون تلفن قرمز.

حالا بعد از نیم قرن، از همه‌ی ماجرا، فقط به آن نامه فکر می‌کنم. نامه‌های نخوانده و به مقصد نرسیده برای من از قرمه‌سبزی و انگور یاقوتی هم جذاب‌ترند. سال‌ها پیش داشتم مراسم گلدن گلوب را تماشا می‌کردم و اسپیلبرگ کاندیدای بهترین کارگردان  شده بود. که خب انتخاب نشد و یکی دیگر که یادم نیست کی بود، شد بهترین کارگردان. آن لحظه من فقط یک فکر به ذهنم رسید. فکر کردم که اسپیلبرگ شب قبلش لابد یک یادداشت آماده کرده و گذاشته توی جیبش که اگر برنده شد، آن را پشت میکروفون بخواند. مثلا در آن از همه تشکر کند و بگوید رمز موفقیتش توکل به خدا بوده و کمک والدین و دود چراغ. اما حالا که برنده نشده، کاغذ یادداشت همان‌طور تا شده ماند ته جیب کت سیاهش. لابد از سالن که زده بیرون، یادداشت را بیرون آورده و جرش داده و ریخته توی جوی آب جلفای ایالات متحده. چی نوشته بود؟ خدا می‌داند.

چقدر حیف که این‌نامه‌ها قبل از خوانده شدن، پاره می‌شوند. یادداشتی که یک نفر می‌نویسدشان تا سر وقت موعدش آن را بخواند. ولی وقت موعدش نمی‌آید. یا یکی با ماتیز از رویش رد می‌شود. مثل نامه‌‌هایی که سربازها برای معشوق‌شان می‌نویسند و می‌گذارند توی جیب بغل‌شان. اما قبل از فرستادن، از غیب تیر می‌خورد توی همان جیب بغل و نامه و قلب طرف را شرحه‌شرحه می‌کند. این یادداشت‌ها برای آینده‌ی قشنگ نوشته شده‌اند. آینده‌ی قشنگی که هیچ‌وقت رخ نمی‌دهد. این یادداشت‌ها بعد از منقضی شدن‌شان، خواندنی‌تر هم هستند. نگاره‌ای هستند از آینده‌ای که می‌شد رقم بخورد اما رقم نخورد. آلترناتیو محقق نشده. به نظرم باید یک آرشیو درست کنیم و نامه‌های ته جوی آب خیابان جلفا را جمع کنیم و بخوانیم‌شان و ببینم دنیا چه رنگ‌های دیگری می‌توانست به خودش ببیند که ندیده است. والا./فهیم عطار


@LDplus