شهر به مکانی پرتناقض با گفتمان تک‌صدایی مردانه همراه با مناقشاتی بر سر دسترسی و حضور زنان در فضای عمومی بدل شده است. از یک‌سو نظام حاکم مردسالار سعی دارد زنان را به عرصۀ خصوصی سوق دهد و از سوی دیگر شاهد چانه‌زنی و مقاومت زنان برای تحمیل خود به فضا هستیم. مسئله ورای خشونت، سلطه و نابرابری سیستمی در اَشکالی چون نامرئی‌سازی زن از چهرۀ شهر در ساختار اجتماعی، فرهنگی و فضایی مردسالار است.
مسئلۀ اصلی در این شکاف تنها نابرابری در مجموعه شاخص‌های کمی نیست، بلکه مسئله مناسبات قدرت و سلطه است؛ کنترل بازتولید، کنترل فضا و کنترل میل. به تعبیر هانری لوفبور، سرمایه‌داری بر دست‌آموزی (درساژ) مبتنی است، فرایندی برای انضباط‌های بدنی و بدن‌هایی رام. به همین دلیل است که «زن، زندگی، آزادی» باهم پیوند دارند، زیرا مسئلۀ زن به مسئلۀ «زندگی روزمره» و «میل» و مسئلۀ «استبداد فضا» پیوند خورده است.

📖 متن کامل این مقاله در کوچه سیزدهم [زن] قابل مطالعه است.
_
💳 کوچه را از کجا بخریم؟
www.koochemag.ir
_
Rebellion of tamed bodies: Woman, life  and space liberation | Tahereh Jorkesh

تندیس کوچه
ویژهٔ برندهٔ مسابقه طراحی معماری خانه دوست کجاست؟

راستی! این گنبد بلند آسمان بر کدامین ستون این‌چنین استوار مانده است؟
چه‌بسا تاریخ معماری، تاریخ جست‌وجوی پاسخی برای همین پرسش است. پاسخی که اگرچه یافتنش ناممکنی محال می‌نماید، اما تکاپوی یافتنش، بدعت و خلق و معجزه را در ساحت معماری ممکن کرده است؛ در دگردیسی ذرات خاک به قطعات خشت و از رج‌های خشت به آنچه در حرکتی دوار به گنبدخانۀ آسمان می‌رسد، در چرخشی که گویی از خاک زرین به آسمان لاجورد می‌رقصد، در چنان شکوهی غریب که تاریخ و معماری این سرزمین را در دو سوی زمین و زمان رقم زده است.
گفت‌وگو ندارد که در این تاریخ پرشکوه، مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان معجزه‌ای سرنمون است.
ازاین‌روست که این ستون (تندیس)، فروتنانه و بی‌هیچ مبالغه‌ای، جست‌وجوی پاسخ این معجزۀ معماری را آرزو می‌کند؛ در همان رقص خاک تا بلندای آسمان و نیز گشوده با شکافی که استعاره‌ای است از این راه بی‌پایان ولی دلپذیر سرگردانی در هزارتویی که بی‌تردید به معنا و زیبایی خواهد رسید. به خانه‌ای برای دوست.

حامی تندیس:
استودیو ممتاز
طراح تندیس:
سینا ممتاز
ساخت:
کارگاه برنز