من یکی از چالش‌های عجیبم نسبت به دورانِ بچگیِ خودم اینه.
تا حالا از درخت بالا نرفتم.
تا حالا از درخت نیفتادم زمین.
تا حالا پام نشکسته، دستم نشکسته.
انگشتم در نرفته.
هیچ‌وقت فوتبالم خوب نبوده و نتونستم با بچه‌ها فوتبال بازی کنم.
خیلی از بازی‌های معروفِ کامپیوتری رو کامپیوترم نصب نمی‌شد و نتونستم بازی کنم.
خیلی از خوراکی‌هارو اجازه نداشتم بخورم.
خیلی از فیلم‌های معروف رو اجازه نداشتم ببینم.

ولی خب امروز ذهنم درگیر درخته و اینکه چرا هیچ‌وقت از درخت بالا نرفتم؟
بزرگ‌تر که شدم چند باری تلاش کردم و نتونستم.

امروز به این فکر کردم که اگه درخت بودم دوست داشتم درختِ چی باشم؟
دوست داشتم یه درخت انجیر باشم تو حیاط خونه‌ت که میوه بدم برات انجیر...
که ازم انجیر بچینی و باهاشون مربا درست کنی.

درخت بودن خوبه، از درخت سبز بودن بیرون می‌آد، تازه اگه بتونی در آغوشم بگیری، اگه بتونی دستاتو به هم برسونی هم یه آرزوتو برآورده می‌کنم.

،

کاش درخت بودم.

کاش درخت بودم
سبز، مفید و موندگار.

سلام بر درخت!
تا زمانی که زنده است، از آن قنداق تفنگی نمی‌توان ساخت.
- علی موسوی گرمارودی

شعر از: آنا لمسو
از کتابِ: من فقط یک الکترون هستم

.

دیگه فقط Work work work.

In rell with tea.

از زیبایی‌های کار:

وسطِ انبوهی از کارهای ناتمام و نصفه و نیمه گیر کردم و دارم غرق می‌شم...

+
محلِ انجامِ کار خیر.

جسارتِ بنده رو ببخشید.
دوست ندارم از این سبک پیام‌ها اینجا بذارم.
اما گویا لازمه متذکر بشم، هر کسی یک حریم خصوصی داره، حتی ادمین یک کانال.
ببینید ادمین یک کانال درگاه ارتباطی‌ای که برای خودش گذاشته چیه. اگه درگاه ارتباطی نذاشته یعنی نمی‌خواد نظر و بازخوردی بگیره، اگه هم گذاشته هرچیزی مربوط به مسائل کانال رو طبیعتا باید از طریق اون درگاه بگید.
کوچیکِ همه‌تونم اما حریم خصوصی و احترام به حریم خصوصی واقعا خیلی مهمه.

پ.ن: مستقیم‌تر بخوام بگم چون چند نفری لطف کردن پی‌ویم پیام دادن گفتم اینجا این تذکر رو بدم که لطف کنید و به این حریم احترام بذارید و اگه هم نکته و نظری داشتید از طریق دایرکتِ کانال بهم بگید.

پ.ن دوم: بنده کمی مریضم و از پیامِ در پی‌وی احساس ناامنی و بدی بهم دست می‌ده و برای همین هم آیدیم رو نذاشتم تو بیوی اینجا.

مچکرم که درک می‌کنید و حواستون هست و مشتی هستید.🙏🏻

با خستگی زیادی رسیدم خونه، دوش گرفتم و نشستم تو تاریکی و سکوت و دارم به اون جمله‌ی طلاییِ صادق فکر می‌کنم که می‌گفت...

ولی خستگی کار سه هیچ جلوتر از خستگی بیکاریه.

من انقدر دلم تنگ شده که دیگه به نیستی رسیده‌.
الان دیگه دل ندارم، شدم بی‌دل، بیدل.

واقعا بنده ماگ می‌بینم شل می‌شم.
یه روزی بزرگ شدم پولدار شدم می‌رم کلی ماگ می‌خرم.

محل درجِ دعا.