Di vê serdema kû wekî serdema sermayedar tê naskirin, mirovahî rû bi ruyê felaketeke bê yeman û bê rehim dimînin û qurbaniya serke ya vê felaketê jî jine. Ev pergala kû ji dervî berjewendî û deshilatdariya xwe tiştekî dî nasnake, di oxira parastina vê deshilatdariyê, jin û mirovahî xistine halekî welê kû ji jiyana xwe bêzar bibin. Ev pergala kû wekî penceşêrê di mêjî û hucreyên mirovan de xwe bi cî kiriye, hemû rojê ji bedena wî enerjî û hêz dixwe û dihelîne, bê kû bikevê ferqa wê, îro ev nexweşiya pergala penceşêrî kû herî zêde jin para xwe ji vê nexweşiyê girtiye ( hişmendiya pergala zilamsalar ), ev hişmendî buye sedem kû jin û civak ji ber vê êşê nikaribin serê xwe rakin, ew mîna teyrê kû dema serê wî tê jêkirin bê çawa di nava lepê kujerê xwe de kefteleft dike.

Di rastiya kû îro li Îranê û rojhilatê Kurdistanê de tê jiyankirin heman tişte. Pergala dagirker û zilamsalar wekî kelepçeyekê destê xwe xistiye qirka jin û civakê de, her kû jin û civak xwe dilvînin ev dewleta dagirker jî devê kelepçeya xwe hindekî dî dişdîne. Ji xwe dema kû behsa maf, azadî û demokrasî tê kirin vê carê kelpçeya xwe dişdîne heta kû nefesê lê diçkîne û dikuje.

Di vê dema dawî de dema kû mirov li rewşa jin di Îranê û Rojhilatê Kurdistanê de meyzedike mirov dibîne kû ev dewleta dagirker tirsekî pir mezin li himber jin jiyan dike, ev yek di mêjiyê mirovan de pirseke wiha çêdike. Gelo çima ev qasî tirs ji jin? Dewletperestên sermayedar kû ji bo parstina deshilatdariya xwe ji hev natirsin û hemû rojê ji hevre meydanan dixwînin, lê ew tenê ji jin ditirsin û ne bê sedeme, gelo çima ev qasî tirs ji jinê? Helbetê ew ji rastî û hêza wê ya dîrokî ditirse, ew ji hêza wê ya rêxistinî, siyasî, leşkerî, çandî ditirse, ji ruhê wê yê fedayî ditirse, ew ji teybetmendiyên wê yên demokrat, aştiyane, ditirse, ji rêvebiriya wê ya adlan ditirse. Ev pergal baş dizanê kû heger jin xwe bi rêxistin bike ti hêz wê nikaribe wê rawestîne û pêşiyê bigire, dema xwe bi rêxistin bike wê rê nedê kû êdî deshilatdarî xwe li ser ked û nirxên wê bidê jiyankirin. Lewra em dibînin fişareke gelekî tund li ser jin heye. Bin çavkirinên dawî yên her pênc hunermendên jin, jinên siyasî wekî Zeyneb Celaliyan û Nesrîn Sitûde sedema xwe ev tirsa vê dewleta dagirkere îfade dike.

Netew dewletên kû derdê wan berjewndî û desthilatdariya wan ya erzane û di serî de, dewleta metînger û mijokdar ya Îran ê ticaran destûr nadin kû civak di milên abûrî de bibe xwedî wê hêza kû bikarê xwe li ser lnigan bigire û jiyan xwe bi rêve bibe. Ev jî pirseke. Ev dewletên sermayedar ji bo kû vîna civakê dîl bigire û her tim civakê hewceyî xwe bike, ji bo kû wî ji bo xwe bide xeptandin, ew ticarî nahêle kû civak têr bixwe, lewra bê kar dihêle, birçî dihêle û ev dibe sedem kû bi hezaran mirov ji bo peydakirina nanê xwe yê rojane li ser wan sînoran karên kolberiyê dikin û têne kuştin, ji tehtande têne xwar û di bin berfande difetistin û cenazeyên wan neyên dîtin, heger bên dîtin jî destûr nade kû malbatên wergirin. Heger di vî welatî de kar hebe çima wê mirov ji bo pariyek nan jiyana xwe têxin xeteriyê û bên kuştin.

Gelek caran li ser rastiya dagirkeriyê û faşîzmê tê axaftin, lê heger mirov bixwazê faşîzmê û qirkirinê têbighije pêwîstî bi pênaskirina wê nake. Ji xwe dîmenên kû hemû rojê li ser ekranan tên dîtin, miovên temen mezin û zarokên kû ji temenên xwe zêdetir baran didin ser pişta xwe û bi rojan di wan çiyayên bilinde re dimeşin û di ser wê zor û zehmetî de heqart jî li wan tên kirin û ew bi destê wê dewleta kû bi xwe wan dixê nava wê rewşê de tên kuştin. Dîse dema ew tên kuştin nahêle kû xwediyên wan cenazeyên xwe bigirin. Dewleteke kû destûr nade kû civak ji bo kû jiyanbike karbike , nahêle kû jin dengê xwe derxe û rengê xwe di jiyanê de diyarbike, hemû rojê mirovên bê guneh kû bi bihaneyên dûr ji rastiyê wan davêjê binê zindanan, dîse mirovên bê sûc tên bi darve kirin. Yanî ev rêjîm ji dervî rengê xwe û hişmendiya xwe ti ramanek cuda û îradeyek cuda nasnake. Dewleteke tek reng û Diktator. Lewra heger ev ne faşîzim û qirkirin be nexwe wê çibe.


🆔 @kjar_2014


Https://www.kjar.online

🟣فراخوان عمل مشترک در آستانه ی 8 مارس 2021


#بیانیه

در آستانه ی 8 مارس امسال لازم دیدیم تا به پاسداشت 8 مارس و با توجه به سطح مبارزات زنان، امسال در چارچوب یک همکاری مشترک معنای بیشتری برای 8 مارس قائل گشته و بدین منظور اقدامات مشترکی را به اجرا درآوریم تا نشان از متحد بودن زنان و عزم شان در راستای برقراری نظامی انسانی و برابرانه و جایگزین نظام ستمگر مردسالار باشد.

دوستان عزیز، زنان گرامی



در آستانه ی 8 مارس امسال لازم دیدیم تا به پاسداشت 8 مارس و با توجه به سطح مبارزات زنان، امسال در چارچوب یک همکاری مشترک معنای بیشتری برای 8 مارس قائل گشته و بدین منظور اقدامات مشترکی را به اجرا درآوریم تا نشان از متحد بودن زنان و عزم شان در راستای برقراری نظامی انسانی و برابرانه و جایگزین نظام ستمگر مردسالار باشد.

تاریخ مکتوب، تاریخی است که با ذهن، زبان و قلمی مردانه به نگارش درآمده و طبیعتا وجود زنان، حضورشان در جامعه و نقش محوری که در جامعه و پیشبرد آن داشته است را ذکر نکرده و عامدانه از قلم انداخته است. در این تاریخ اثری از چگونگی، دلایل و مناسباتی که باعث تغییر جایگاه نماد زن از مدیر جامعه به یک برده و مبدل شدنش به ابژه و ملکه ی کالاها به چشم نمی‌خورد. این تاریخ چیزی از چگونگی سقوط زنان از مقام اله گی، تبدیل شدنشان به جادوگرانی مرموز، سوزانده شدن هزاران زن به جرم دانایی و معرفت طبیعی در آتش ذهنیت مردسالارانه بر زبان نمی آورد. از روایات این تاریخ نمی توان دریافت که چگونه زنانی رها و مستقل را با فریب رهاسازی و نجات بخشی در چهار دیواری خانه محبوس کردند و فکر و ذهن، بدن و موجودیتشان را با چادری سیاه پوشاندند. در این روایت مردمحور اشاره‌ای به جایگاه غیر قابل انکار، نقش، موجودیت و قدرت تحمل زنان در حیات اجتماعی و انسانی نشده است. به همین دلیل است که می‌توان گفت تاریخ اسارت و به بردگی کشاندن زنان روایت نگشته است. در مقابل این امر اما، تاریخ آزادی زنان در حال نگارش بوده و با مبارزه و خون هزاران زن همانند کلارا زتکین، رزا لوکزامبورگ، بشیرە بن مراد، مینا کشور کمال، شیرین علم هولی، ندا آقاسلطانی، خواهران کعبی، شیما الصباغ و بزرگ زنانی همانند آنان نگاشته خواهد شد. زنان تاریخ خویش را ساخته و آنگونه می نویسند! در قرن بیست و یکمی که با ظلم و ستم مضاعف نظام دولت-ملت مردسالار، خشونت علیه زنان سر به فلک کشیده و غیر قابل تحمل گشته است، خط مشی مقاومت و مبارزه زنان اوج گرفته و ثابت نمود که فریاد زنان از شیلی، آمریکا و آفریقا و خاورمیانه و تمامی نقاط جهان به همدیگر رسیده است. فریاد و خواست زنان مصر، تونس، ایران، افغانستان یکی شده و زنان جملگی به سان یک ملت؛ ملت زنان همه یک صدا فریاد زدند: قرن بیست و یکم، قرن مبارزه و آزادی زنان خواهد بود!

نظام دولتی و شکل نامیمون کنونی آن یعنی دولت-ملت همانگونه که تلاش می نماید تا با سیاست یک رنگ کردن جامعه و نهادینه نمودن فردگرایی، ارتباط فرد با جامعه را از میان بردارد، به همان اندازه هم در محدود کردن عرصه تلاش و مبارزه‌ی زنان و گسستن آنان از جامعه از هیچ تلاشی فروگذار نیست. اگر زنان وجود و حضور خود در عرصه های سیاسی، اقتصادی، حقوقی و آموزشی را ثابت نکنند، به این معنی است که نظام دولتی و سیاست پدر-مردسالار توانسته‌اند موجودیت و پتانسیل زنان را به خدمت خویش درآورده و به اسارت بکشند. این بدان معناست که موجودیت زنان و به تبع آن، موجودیت جامعه توسط ساختار دولت-ملت از جوهره اش تهی گشته و به وسیله ای جهت رسیدن به اهداف سودمحور تبدیل گشته اند. این تروری بی نظیر است که اعمال گردیده و تنها تروری جسمی و فیزیکی نیست. بدون شک محدود کردن و محاصره زنان در لوای دیوار «ناموس» از سوی انواع دولت ها و نمایندگانشان (پدر، برادر و همسر) نیز ترور است. آنگاه که امکان و میدانی برای ابراز وجود و نظر زنان به صورت آزادانه وجود نداشته باشد، مطالباتشان سرکوب شده و خود آنان نیز ترور گشته محسوب می شوند. ویران نمودن طبیعت، باقی نگذاشتن امکان کار برای جوانان و زنان، ترویج اعتیاد در میان طبقات فرودست و کشتن کولبران و سوختبران به بهانه‌ی قاچاق کالا نیز، از شیوه‌های ترور می باشند. کودک همسری نوعی دیگر از ترور و حتی جنایتی در حق کودکان دختر است، تمامی این ها سیاست نابود کردن انسان و جامعه انسانی می‌باشند که جملگی در جهت ادامه ی بقا و طولانی‌ترشدن عمر نهاد دولت اجرا می‌شوند. پیداست که بقای عمر نهاد دولت بسته به ایجاد بحران و نابسامانی در جامعه است، لذا دولت، برای ایجاد بحران در جامعه، در همه ارزش‌های جامعه دخالت کرده و سعی در نابود کردن ارزش‌های واقعی انسانی و نهادینه کردن ضد ارزش‌ها به عنوان ارزش در جامعه دارد.

تعریف زن در قاموس و ذهنیت مردسالار و با تفکر تبعییض جنسیتی، شخصیت رام شده و آرامی است که موجودیتش به موجودیت مرد وابسته می‌باشد. چنانچه زنان در جستجوی آزادی باشند و تسلیم تفکر مرد سالار- تبعیض‌گرا نشوند و تعریف مردسالاری از زن را به چالش کشیده و در برابرش بایستند، بی درنگ مورد حمله و اعمال خشونت قرار گرفته و این خشونت تا بالاترین سطح خویش، زن کشی پیش می رود، چرا که اندیشه، روش زندگی و برخورد دمکراتیک زنان خطری جدی برای نهاد دولت و نظام مردسالار بوده و نهاد مزبور نجات خود از موج مقاومت، اندیشه و عمل

دمکراتیک زنانه را در تداوم بخشیدن به نظام بردگی زنان و نهایتا زن کشی می‌بیند.

ترور زنانی چون «ملالی میوند» فعال حقوق زنان در افغانستان ، «رهام یعقوب» در بغداد، به گروگان گرفتن زن فعال بلوچ «رحیمه کورد تمیمی»، ترور سه زن انقلابی کورد «سکینه جانسز، فیدان دوغان و لیلا شایلمز» در مرکز به اصطلاح دمکراسی پاریس، ترور زنان سیاستمدار عرب «هند الخضیر و سعد الهرماس» در شمال و شرق سوریه، به گروگان گرفتن زن فعال سیاسی کورد «زینب جلالیان» و اعدام «شیرین علم هولی» (زن فعال سیاسی کورد) در ایران، همه نمونه‌های اعمال سیاست و تفکر زن‌ستیز دین محور و فاشیسم دولتی علیه زنان بوده و اثباتی است بر اینکه سیاست سیستماتیک زن ستیزی و زن کشی، سیاستی جهانی بوده و از سوی نظام سرمایه، دولت، مردسالاری و دنباله های ذهنیتی و عملی آنان در همه جا به یک سان اجرا می گردد.

در این جهان زن ستیز، رژیم ستمکار و اشغالگر ایران، از سرآمدترین این نظام هاست که یک جامعه را به زندان افکنده و در آن زندان نیز زنان را به انزوا کشانده است. نظام برقرار شده بعد انقلاب خلق‌های ایران در سال ۱۳۵۷، که با پیشاهنگی زنان و جوانان روی داد و به پیروزی رسید، این واقعیت را بیش از پیش آشکار نمود که در تاریخ مدام زنان به عنوان ابزاری جهت به پیروزی رساندن مردان و سیستم دولت‌ها مورد استفاده قرار گرفته و اولین قربانی دست مردـ دولت بوده اند. حجاب اجباری، بیکاری، تن‌فروشی ناشی از فقر، گرسنگی، زندان، اعدام، اسیدپاشی، کودک همسری، قتل و خودکشی، ارمغان رژیم حاکم ایران برای زنان بوده که بعد از انقلاب سر کار آمد!

رژیم جمهوری اسلامی در گام نخست زن‌ها را هدف حمله قرار داد. رژیم خلق ها و جنس ها را از همدیگر جدا نمود و با اتخاذ سیاست «تفرقه بینداز و حکومت کن»، بین خلق‌ها تفرقه ایجاد کرده و زنان را از میدان زندگی اجتماعی ـ سیاسی دور کرده و به حاشیه رانده و بدین ترتیب بزرگ ترین خطر جهت رژیم را برطرف نمود؛ خطر اتحاد خلق‌ها و اتحاد زنان که دموکراتیک ترین واکنش را می توانست تشکیل دهد!

زندان های ایران مملو از زنان و جوانان آزادی خواه می‌باشد و هر روز موج دستگیری و اعدام در غرب و شمال غربی، جنوب و جنوب شرقی ایران علیه خلق‌های کورد، بلوچ و عرب افزایش می یابد. تنها در عرض یک ماه ۱۱ نفر در سیستان و بلوچستان اعدام گردیده‌اند، همزمان در شرق کوردستان ۱۴۰ نفر بازداشت شدند، که بیش از ۱۰ تن از آنان زن بودند. بر همین منوال ده‌ها فعال عرب اعدام گردیده اند و صدها تن دیگر در بی خبری و بدون محکمه در زندانهای مخوف اطلاعات به سر میبرند. البته خشونت و سیاست‌های سرکوبگرانه حاکمیت هرگز نتوانسته موج مقاومت و مبارزه خلق‌ها را که زنان در خط مقدم آن قرار دارند، خاموش نماید. زندان به شکل یک دژ مقاومت برای زنانی چون زینب جلالیان ، فهیمه بدوی، نسرین ستوده، آتنا دائمی، و گلرخ ایرایی ابراهیمی تبدیل گشته است، زنانی که برای همه زنان و ملل تحت ستم ایران نقش الگوی مبارزه و مقاومت را ایفا می‌نمایند. و بسیارند زنانی کە تحت تاثير سياستهاي زن ستيزانه و استعماری دولت ملت ايران يا گمنام مانده اند يا سمت و سوی مبارزه شان دغدغه های زنان ملل تحت ستم را آنچنان كه در خور اهمیت است در بر نگرفته است و مبارزاتشان در جهت جستجوی آزادیهای یواشکی تقلیل دادە شدە است.افغانستان نیز یکی دیگرازدولت ملتهایی است کە با یک رنگ شدن با ذهنیت نیروهای امپریالیسم ، افکارزن ستیزانەی خود را تحت لوای اسلام و جهاد در سطح فجیعی در برابر جامعە ، بویژە زنان و جوانان بکار میگیرد. ملالی جویا یکی از اعضای پارلمان افغانستان بود کە بدلیل ایستادگی اش در برابر بنیادگران جهادی ، چندین بار در معرض سوءقصد این نیروها قرار گرفت.این سیاستها روزانە در جهت حذف زنان آگاه و فعال جامعە ادامە دارد و با مقاومت و مبارزات زنان روبرو میگردد.



آنچه مهم است این است که تعریف آزادی و مطالبات واقعی واضح بوده و هیچ قدرتی نمی‌تواند تعریف و مطالبه‌ای را که هزاران جان پاک در راه و معنا و واقعیتش فدا شده‌اند را به بیراهه برده یا ماهیتش را به تحریف بکشاند. ریشه ی اصلی مسئله زنان یک درد مشترک است، سیاست و سرکوبی هم که علیه‌شان اعمال می‌شود، در برخی لایه های ستم مشترک است . لذا برداشتن گام‌ها و مبارزات مشترک از سوی زنان علیه سیاست‌های زن‌ستیزانه و سرکوبگرانه یک ضرورت است. هم‌صدایی و اتحاد زنان و کانالیزه کردن پتانسیل مبارزاتی شان در خط مشی آزادی، نشانگر پی بردن زنان به این ضرورت واقعی می‌باشد. ما زنان و ملل تحت ستم و همه ستمکشان ایران در این زمینه دارای تجربه و آزمون/خطاهای بسیاری می‌باشیم که امروز نیزباید با توجه به درسهایی که از آن گرفته ایم و نقش بر آب کردن سیاست‌های زن‌ستیز رژیم به میدان آمده و هم صدا، همگام و قدرتمند عمل نماییم.

ما بعنوان زنان آزادیخواه ، با درک شرایط حساس کنونی جامعه ی ایران، زنان و جوانان و همچنین جواب دادن به نیاز واقعی موجود، ضروری می‌دانیم که در آستانه ۸ مارس، روز جهانی مبارزه زنان، دست همکاری به سوی همه‌ی نیروهای آزادی خواه و فمینیست‌های مبارز علیه سیاست‌های اشغالگرانه رژیم ایران دراز کرده و فراخوان اتحاد عمل مبتنی بر اصول مشترک را اعلام می‌نماییم و خواستار برداشتن گام‌های عملی در جهت تشکیل یک جبهه متحد زنان آزادی خواه هستیم.

ما زنان بیشتر از نان شب به آزادی احتیاج داریم و برای رسیدن به آزادی، عملی کردن این موارد بسیار مهم را از ملزومات رسیدن به آزادی می‌دانیم:

1ـ برای خنثی کردن ترورهای دولتی و سیاست‌های رژیم زن‌ستیز ایران خواستار تأسیس یک مرکز جهت وضع سیاست دمکراتیک مشترکی هستیم که بتواند به شکل یک نهاد، پلتفورم و یا یک جبهه مشترک و متحد از زنان آزادیخواه را گردهم آورده و امکانی برای متشکل کردن همه‌ی زنان، فارغ از تفاوت‌های ملی، اجتماعی، مذهبی، زبان و ... فراهم کند.

2ـ با روشنگری و تلاش برای بالا بردن سطح آگاهی زنان، برای پایان دادن و از بین بردن جنایت، ترور دولتی (حجاب اجباری، بیکاری، گرسنگی، تن فروشی، زندان و اعدام، اسیدپاشی، کودک همسری، قتل وخودکشی ) که تحت عنوان و در لوای قانون علیه زنان اعمال و بر آنها تحمیل می‌شود، در سطح سازمان و نهادهای بین‌المللی پرونده‌ی مشترک آماده کرده و از این طریق مجامع بین‌المللی را در جریان وضعیت زنان و ملل تحت ستم در ایران قرار دهیم.

3ـ مکانیزم دفاع ذاتی مشترکی برای زنان و جوانان و همه اقشار جامعه، جهت مقابله با هر گونه قتل‌عام فیزیکی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و غیره ایجاد نماییم.

4ـ مرکزی جهت پروپاگندا و آژیتاسیون علیه سیاست‌های جنایتکارانه رژیم اشغالگر ایران، مانند وبسایت و کانال‌ها در شبکه‌های اجتماعی بنیان گزاریم.

5ـ از هر گونه کارزارهای اینترنتی، بیانیه، موضع و مبارزه‌ای که هر کدام از سازمان‌ها، جنبش‌ها و نهادها که در این جبهه مشترک حضور دارند و عضوی از این جبهه و اتحاد عمل به حساب می‌آیند، پشتیبانی نماییم.











جامعە زنان آزاد شرق کردستان – کژار

جمعیت انقلابی زنان افغانستان – راوا

میترا درویشیان/ کانون نویسندگان در تبعید آلمان

زمان مسعودی / فعال حقوق زن آلمان

بسی شاماری / عضو شورای هماهنگی پلتفورم دموکراتیک ایران

سحر شهیار / عضو پلتفورم دمئکراتیک ایران

هیفا الاسدی / فعال حقوق زنان

سازمان زنان شرق کوردستان در اروپا / روناک

مرسده قائدی / تلویزیون خاوران،عضو ایران تریبونال انگلیس

سحر صبا / فعال نهادهای همبستگی با جنبش کارگری در ایران

فتان جوکار/ عضو دادگاه مردمی ایران تریبونال

ماریا رشیدی / نماینده انجمن حق زنان سوئد



2021/03/01





#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014


Https://www.kjar.online

🟣بانگەوازی کاری هاوبەش بە نزیکبوونەوە لە ٨ی مارسی ٢٠٢١دا


#لێدوان




بە نزیکبوونەوە لە ٨ی مارس بە پێویستمان زانی تا بۆ ڕێزلێنان لە ٨ی مارس و سرنجدان بە ئاستی تێکۆشانی ژنان، ئەمساڵ لە چوارچێوەی کارێکی هاوبەش واتایەکی زیاتر بۆ ٨ی مارس لەبەرچاو بگرین و بۆ ئەم مەبەستە بە ئەنجام گەیاندنی کۆمەڵێک کاری هاوبەش، ئاماژەیەک بین بۆ یەکبوونی ئیرادەی ژنان لە وەدیهاتنی سیستمێکی مرۆڤایەتی و یەکسان کە جێگرەوە و بەدیلی سیستمی زاڵمی پیاوسالاری بێت.

هاوڕێیانی ئازیز، ژنانی بەڕێز

بە نزیکبوونەوە لە ٨ی مارس بە پێویستمان زانی تا بۆ ڕێزلێنان لە ٨ی مارس و سرنجدان بە ئاستی تێکۆشانی ژنان، ئەمساڵ لە چوارچێوەی کارێکی هاوبەش واتایەکی زیاتر بۆ ٨ی مارس لەبەرچاو بگرین و بۆ ئەم مەبەستە بە ئەنجام گەیاندنی کۆمەڵێک کاری هاوبەش، ئاماژەیەک بین بۆ یەکبوونی ئیرادەی ژنان لە وەدیهاتنی سیستمێکی مرۆڤایەتی و یەکسان کە جێگرەوە و بەدیلی سیستمی زاڵمی پیاوسالاری بێت.

بە چاو خشاندنێک بە سەر مێژووی نووسراو ئەوە دەبینین کە مێژوو هەموو کات بە عەقڵییەت و زمان و پێنووسی پیاو نووسراوە، هەر بۆیە هەبوونی ژن و ئەوەی کە ژن لە ناو کۆمەڵگا خاوەن چ پێگەیەکە و چۆن ژیانی لە دەوری خۆی خۆلقاندوە باس نەکراوەو پشت گوێ خراوە. لە ناو ئەم مێژووەدا نەنووسراوە کە چۆن ژن لە پێگەی خوداوەندییەوە بوو بە ئۆبژە و مەلەکەی کاڵاکان. لەم مێژووەدا نەهاتووەتە زمان کە ژن چۆن لە ئاستی خوداوەندیدا کرا بە ساحیرە و بە هەزاران ژن بە تاوانی زیرەکبوون و بوونی بەهرەی زانستی سروشتی لە ناو ئاگری عەقڵییەتی پیاوسالاریدا سووتێندران. لە گێڕانەوەکانی ئەم مێژووەدا نابیستین کە چۆن ژنان خرانە بن عەرز و لە ژێر عەرز رزگار کران و دواتر لە ژوورێکدا دیل کران و چارشێوی رەش بە سەر مێشک و جەستە و هەبوونیان کێشرا. لەم مێژووە پیاوتەوەرەدا ئاماژە بە پێگەی حاشا هەڵنەگر، رۆڵ، هەبوون و ئاستی بەرخۆدانی ژنان لە ژیانی کۆمەڵایەتی و مرۆڤایەتی نەکراوە. بۆیە دەتوانین بڵین کە مێژووی دیل کردن و کۆیلەکردنی ژنان نەنووسراوە بەڵام لە بەرامبەر ئەمەدا مێژووی ئازادی ژنان، بە تێکۆشان و خوێنی هەزاران ژنی وەکوو کلارازێدکین، رۆزا لۆکزامبۆرگ، مینا کیشوەر کەمال و شیرین عەلەم هولی، ندا ئاغاسوڵتانی، خوشکانی کەعبی، شیما ئەلسەباغ و ژنانی گەورەی وەک ئەوان خەریکە دەنووسرێتەوە. ژنان مێژووی خۆیان سازکردووە و بەمشێوە دەینووسنەوە! لە سەدەی ٢١دا کە لە ئەنجامی زوڵم و بێدادی دەوڵەت - نەتەوەدا، تۆندوتێژی لە بەرامبەری ژنان گەیشتووتە ئاستێکی هەرە بەرز کە چیتر قبووڵ ناکرێت، رێبازی تێکۆشان و خۆڕاگری ژنان زیاتر پەرەی سەندو بەگوڕتر دەرکەوت و سەلماندی کە دەنگی ژنان لە شیلی، ئامریکا، ئافریقاو ڕۆژهەڵاتی ناوەڕاست گەیشتە یەک. بانگەوازو خواستی ژنانی میسر، تونس و ئێران و ئەفغانستان بوو بە یەک و ژنان بە تێکڕاو وەک یەک نەتەوە، بانگەوازی ئەوەیان کرد کە: سەدەی ٢١ دەبێتە سەدەی تێکۆشان و ئازادی ژنان.

سیستمی دەوڵەتی و فۆرمی نەشیاوی دەوڵەت – نەتەوە، هەر وەک چۆن هەوڵ دەدات کە بە پەیڕوەکردنی سیاسەتی یەکڕەنگ کردنی کۆمەڵگاو چەسپاندن و جێگیرکردنی تاک پەرستی، پێوەندی تاک لەگەڵ کۆمەڵگا بپچڕێنێت، بە هەمان شێوەش لە بەرتەسککردنەوەی مەیدانی تێکۆشان و دابڕانی ژنان لە کۆمەڵگا لە هیچ هەوڵێک خۆنابوێرێت. ئەگەر ژنان پێگەو هەبوونی خۆیان لە گۆرەپانەکانی سیاسی، ئابووری، مافناسی، پەروەردە نەسەلمێنن ئەوە بەو واتایەیە کە سیستمی دەوڵەتی و سیاسەتی باوک – پیاوسالاری توانیویەتی هەبوون و هێزی ژن بخاتە خزمەتی خۆی و بە دیلی بگرێت. ئەمە دێتە ئەو واتایە کە هەبوونی ژنان و هەروەها هەبوونی کۆمەڵگا لە لایەن پێکهاتەی دەوڵەت – نەتەوە لە ناوەڕۆکی خۆی بەتاڵ کراوەو بووە بە ئامرازێک بۆ گەیشتن بە ئامانجە قازانج خوازەکان. ئەمە رەشەکوژییەکی تایبەتە کە ئەنجام دراوەو تەنیا رەشەکوژییەکی جەستەیی و فیزیکی نیە. بێ گومان بەرتەسککردن و دەورپێچکردنی ژنان لە ژێر بانگەشەی "ناموس" لە لایەن دەوڵەتە جۆراوجۆرەکان و هەروەها نوێنەرەکانیان (باوک، براو هاوسەر)، شێوازێکی رەشەکوژییە. کاتێک کە دەرفەت و گۆڕەپانێکی ئازاد بۆ دەربڕینی هەبوون و بۆچوونی ژنان بوونی نەبوو و خواست و ویستیان سەرکوت کرا، وەک ئەوە وایە کە ژنان تێرۆر کرابن. لەناوبردنی سرووشت، نەهێشتنی دەرفەتی کارکردن بۆ گەنجان و ژنان، کوشتنی کۆڵبەران بە بیانووی هێنانی باری قاچاخ، شێوازێکی رەشەکوژین. هاوسەرگیری منداڵان لە خۆیدا جۆرێکە لە تێرۆرو تاوانێکی گەورەیە دژ بە مافی منداڵانی کچ، هەموو ئەمانە سیاسەتی قڕکردنی مرۆڤ و کۆمەڵگای مرۆڤایەتییە کە سەرجەمیان لە پێناو درێژکردنەوەو پاراستنی تەمەنی دامەزراوەی دەوڵەت بەڕیوە دەچن. ئاشکرایە کە تەمەنی دامەزراوەی دەوڵەت گرێدراوی بوونی قەیران و ئاژاوە لە کۆمەڵگادایە، هەر بۆیە دەوڵەت بۆ دروستکردنی قەیران لە کۆمەڵگا، دەست دەباتە ناو هەموو نرخ و بەهاکانی کۆمەڵگاو هەوڵی لەناوبردنی بەها راستەقینەکانی مرۆڤ و لەبەرانبەردا جێگیرکردن و چەسپاندنی دژەبەهاکان لە کۆمەڵگا دەدات.



پێناسەی ژن لە وشەدان و عەقڵیەتی پیاوسالاری و روانگەی رەگەزپەرستی دا، کەسایەتییەکی ماڵی کراو ئارامە کە هەبوونی بە هەبوونی پیاوەوە گرێدراوە.

گەر بێتوو ژنان لە هەوڵ و گەڕان بەدوای ئازادیدا بن و تەسلیمی عەقڵیەتی پیاوسالاری – رەگەز پەرستی نەبن و بەمشێوە پێناسەی پیاو لە ژن بخەنە ژێر پرسیارو لەبەرانبەری دا بوەستن، دەستبەجێ دەکەونە بەر هێرش و توندوتیژی کە تا ئاستی کوشتنی ژن دەچێتە پیش. چونکە هزر، شێوازی ژیان و هەڵسوکەوتی دیموکراتیکی ژنان بە مەترسییەکی جیدی بۆ دامەزراوەی دەوڵەت و سیستمی پیاوسالار دەبیندرێ و دامەزراوەی دەوڵەت دەربازبوونی خۆی لە شەپۆلی بەرخۆدان، هزر و رێبازی دیموکراتیکی ژنان، لە بەردەوامی و زیاتر پێشخستنی سیستمی کۆیلایەتی و دواتر لە کوشتنی ژنان دەبینێتەوە.

تێرۆری ژنانی وەک "مەلالی میوند" چالاکی ژنان لە ئەفغانستان، "رەهام یەعقوب" لە بەغداد، بە بارمتەگرتنی ژنە چالاکی بەلوچ "رەحیمە کورد تەمیمی"، تێرۆری سێ ژنە شۆڕشگێڕی کورد "سەکینە جانسز، فیدان دۆغان و لەیلا شایلەمز" لە ناوەندی بەناو دیموکراسیی پاریس، تێرۆری ژنانی سیاسەتمەداری عەرەب "هند ئەلخەزیر و سەعد ئەلهەرماس" لە باکوورو رۆژهەڵاتی سوریە، بە بارمتەگرتنی ژنە چالاکی سیاسی کورد "زەینەب جەلالیان" و لەسێدارەدانی "شیرین عەلەمهولی" ژنە چالاکی سیاسی کورد لە ئێران، نموونەی بەڕێوەبردنی سیاسەت و عەقڵیەتی دژە ژن، ئایین پەرست و فاشیزمی دەوڵەتی دژ بە ژنانە و سەلمێنەری ئەوەیە کە سیاسەتی سیستماتیکی دژە ژن و ژن کوژی، سیاسەتێکی جیهانییەو لە لایەن سیستمی سەرمایەداری، پیاوسالاری و پاشکۆ عەقڵی و کردارییەکانیانە کە لە هەموو شوێنێک و پێکەوە بەڕێوە دەچێت.

لەم دنیا دژە ژنەدا، رژیمی داگیرکارو زاڵمی ئێران، لە پێشەنگەکانی ئەو سیستمانە دێتە ئەژمار کە کۆمەڵگایان خستوەتە بەندو لەم بەندیخانەش دا، ژنانیان زیاتر گۆشەگیر کردووە. سیستمی دامەزراو دوای شۆڕشی گەلانی ئێران لە ساڵێ ١٣٥٧ کە بە پێشەنگایەتی ژنان و جوانان سەری هەڵداو سەرکەوت، ئەم راستیەی لە هەموو کات زیاتر ئاشکرا کرد کە بە درێژایی مێژوو بە شێوەی بەردەوام لە ژنان وەک ئامرازێک بۆ سەرکەوتنی پیاو و سیستمی دەوڵەت کەڵک گیراوەو دواتریش بوونەتە یەکەمین قوربانی دەستی پیاو – دەوڵەت. رووپۆشی زۆرەملی، بێکاری، لەشفرۆشی لە ئەنجامی هەژاری، برسیەتی، زیندان، سێدارە، تیزاب رشتن، هاوسەرگیری منداڵان، کوشتن و خۆکوژی، دیاری رژیمی دەسەڵاتداری ئێران بوو بۆ ژنان.

رژیمی کۆماری ئیسلامی لە یەکەم هەنگاوی خۆیدا ژنانی خستە بەر پەلامارو هێرش. رژیم نەتەوەکان و رەگەزەکانی لە یەکتر جیاکردەوەو بە گرتنەبەری سیاسەتی "پارچە بکە و دەسەڵاتداری بکە"، ناکۆکی خستە نێوان گەلان و ژنانی لە گۆڕەپانی ژیانی کۆمەڵایەتی – سیاسی دوورو پەراوێز خست و بەمشێوە گەورەترین مەترسی لە سەر خۆی وەلانا، مەترسیی یەکگرتوویی گەلان و ژنان، کە دەیتوانی بەهێزترین دیموکراسی بەدی بهێنێت!

زیندانەکانی ئێران پڕاوپڕە لە ژنان و گەنجانی ئازادیخوازو رۆژبەڕۆژ شەپۆلی گرتن و سێدارە لە رۆژئاواو رۆژئاوای باکوور، باشوورو رۆژهەڵاتی باشوور لە ئێران دژ بە گەلانی کورد، بەلوچ و عەرەب پەرە دەسێنێت. تەنیا لە ماوەی یەک مانگ دا ١١ کەس لە سیستان و بەلوچستان لە سێدارە دران، هاوکات لە رۆژهەڵاتی کوردستان ١٤٠ کەس دەستگیر کران کە زیاتر لە ١٠ ژن لە ناو ئەم گیراوانە بوو. لە سەر هەمان رەوت دەیان چالاکی عەرەب لە سێدارە دران. هەڵبەت توندوتیژی و سیاسەتی سەرکوتکردن هیچکات نەیتوانی شەپۆلی بەرخۆدان و تێکۆشانی گەلان کە ژنان پێشەنگایەتی دەکەن بوەستێنێ. لە ئێستادا زیندانەکان بوونەتە قەڵای خۆڕاگری بۆ ژنانی وەک زەینەب جەلالیان، فەهیمە بەدەوی، نەسرین ستودە، ئاتێنا دایمی و گوڵرۆخی ئیرایی ئیبراهیمی. ژنانێک کە بۆ هەموو ژنان و نەتەوە بندەستەکانی ئێران رۆڵی سەمبولیکی تێکۆشان و بەرخۆدان دەبینن. هەروەها زۆرن ئەو ژنانەی کە لە ژێر هێژموونی سیاسەتە دژە ژن و داگیرکارییەکانی دەوڵەت- نەتەوەی ئێران ناویان نیە یان رەوت و ئاستی تێکۆشانیان نیگەرانی و پەرۆشییەکانی ژنانی نەتەوە بندەستەکانی بەو رادەیە کە پێویستە لەخۆ نەگرتووەو تێکۆشانیان لە پێناو گەڕان بە دوای ئازادییە لاوەکییەکاندا سنووردارە. ئەفغانستانیش یەکێک لەو دەوڵەت – نەتەوانەیە کە بە هاوئاهەنگی لەگەڵ هێزە ئیمپێریالیزمەکان، عەقڵیەتی دژە ژنی خۆیان لە ژێر ئاڵای ئیسلام و جیهاد لە ئاستێکی قیزەون لە بەرامبەر کۆمەڵگاو بەتایبەتی ژنان و جوانان بەکار دەهێنێت. مەلالی جویا ئەندامی پارلمانی ئەفغانستان، بە هۆکاری هەڵوێست نیشان دان لە بەرامبەر بناژۆخوازانی جیهادی، چەندین جار بووە ئامانجی ئەم هێزانە. دیارە ئەم سیاسەتانە بەردەوامەو بە ئامانجی لەناوبردنی ژنانی وشیارو چالاکی کۆمەڵگا درێژەی دەبێ و لەبەرامبەریش دا بە خۆراگری و تێکۆشانی ژنان وڵام دەدرێتەوە.

ئەوەی گرنگە ئەمەیە کە پێناسەی ئازادی و خواستە بەرحەقەکان روون و ئاشکرایەو هیچ هێزێک ناتوانێ پێناسە و خواستەکانی ژنان کە لە پیناویدا هەزاران کەس فیداییانە گیانی خۆیان بەختکردووە، بە لاڕێدا ببا یان ناوەڕۆکی بەتاڵ بکاتەوە. بناخەی سەرەکیی کێشەی ژنان ئازارێکی هاوبەشە، ئەو سیاسەت و سەرکوتگەرییەی وا روبەڕووی ژنانیش دەبێتەوە هاوبەشە، هەر بۆیە هەڵگرتنی هەنگاوی هاوبەش لە لایەن ژنانەوە دژ بە سیاسەتی سەرکوتکردن و دژە ژنەکان، بابەتێکی پێویستە. هاودەنگی و یەکگرتوویی ژنان و کاناڵیزەکردنی هێزی شاراوەی تێکۆشانیان لە رێبازی ئازادی، تێگەیشتنی ژنان بەم پێویستییە نیشان دەدات. ئێمە ژنان و نەتەوە بندەستەکان و هەموو چەوساوەکانی ئێران لەم بوارەدا خاوەن ئەزمون و پێشکەوتن/ هەڵەی زۆرین کە لە ئێستاداو بە لەبەرچاو گرتنی ئەو ئەزموونانە لە پێناو بن خستنی سیاسەتە دژە ژنەکانی رژیم بێینە مەیدان و هاودەنگ و هاوهەنگاوو بەهێزەوە تێکۆشان بکەین.

ئێمە وەکوو ژنانی ئازادیخواز ، بە هەست کردن بەم دۆخە هەستیارەی کۆمەڵگای ئێران، ژنان و گەنجان و هەروەها بۆ وڵامدانەوە بە پێویستییەکان، بە گرینگی دەزانین کە لە بەرەبەری ٨ی مارس، رۆژی جیهانی تێکۆشانی ژنان، دەستی هاوکاری بۆ هەموو هێزە ئازادیخواز و فێمێنیستەکانی دژ بە سیاسەتە داگیرکاری رژیمی ئێران، درێژ دەکەین و بانگەوازی بۆ کاری هاوبەش پشت ئەستوور بە بنەمای هاوبەش، رادەگەیەنین و خوازیاری بەرەوپێشچوونی کرداری لە پیناو ئاواکردنی بەرەیەکی یەکگرتووی ژنانی ئازادیخوازین.

ئێمە ژنان زیاتر لە نانی شەو پێویستمان بە ئازادی هەیەو پراکتیزەکردنی ئەم خاڵانە بە گرنگ و لە پێداویستییەکانی گەیشتن بە ئازادی دەبینین:

١ – بۆ پووچەڵکردنەوەی رەشەکوژی دەوڵەتی و سیاسەتەکانی رژیمی دژە ژن لە ئێران خوازیاری دامەزراندنی ناوەندێک لە پێناو داڕشتنی سیاسەتی دیموکراتیکی هاوبەشین کە بتوانێ لە قەوارەی ناوەند، پلاتفۆرم یان بەرەیەکی هاوبەش و یەکگرتوو ژنانی ئازادیخواز لە دەوری یەک کۆبکاتەوە و دەرفەتی رێکخستنی هەموو ژنان، بە بێ جیاوازییە نەتەوەیی، کۆمەڵایەتی، ئایینی، زمانی و ... پێک بهێنێت.

٢ – بە پێشخستنی ئاستی زانایی و وشیاری ژنان، بۆ کۆتایی هێنان بە تاوانکاری، رەشەکوژی دەوڵەتی (روپۆشی زۆرەملی، بێکاری، برسیەتی، هەژاری، لەشفرۆشی، زیندان و سێدارە، تیزاب رشتن، هاوسەرگیری منداڵان، کوشتن و خۆکوژی) کە بە ناو و لە ژێر چەتری یاسادا دژ بە ژنان بەڕێوە دەچن، لە ئاستی رێکخراو دامەزراوەکانی نێونەتەوەیی دۆسیەیەکی هاوبەش ئامادە بکەین و بەمشێوە کۆڕو کۆمەڵە نێونەتەوەییەکان لە دۆخی ژنان و نەتەوە بندەستەکان ئاگادار بکەین.

٣ – میکانیزمێکی هاوبەشی پاراستنی جەوهەری بۆ ژنان و گەنجان و هەموو چین و توێژەکانی کۆمەڵگا، لە بەرامبەر هەر جۆرە هێرش و تێرۆری جەستەی، کلتووری، سیاسی، ئابووری و .. پێک بهێنن.

٤ – ناوەندێک بە مەبەستی بانگەشەو ئاژیتاسیۆن دژ بە سیاسەتە تاوانکارییەکانی رژیمی داگیرکەری ئێران، وەک وێبسایت و کاناڵ لە تۆڕە کۆمەڵایەتییەکان دابمەزرێنین.

٥ – لە هەر جۆرە هەڵمەتێکی ئینتێرنێتی، بەیاننامە، هەڵوێست و تێکۆشانێک کە لە لایەن هەر رێکخراو، بزوتنەوەو ناوەندێک کە ئەندامی ئەم بەرەو کاری هاوبەشەن، پشتیوانی دەکەین.



کۆمەڵگای ژنانی ئازادی رۆژهەڵاتی کوردستان – کژار

کۆمەڵەی شۆڕشگێڕی ژنانی ئەفغانستان – راوا

میترا دەروێشیان / ناوەندی نووسەرانی تاراوگە لە ئاڵمان

زەمان مەسعوودی / چالاکی مافی ژنان لە ئاڵمان

بەسێ شاماری / ئەندامی شۆڕای هاوئاهەنگی پلاتفۆرمی دیموکراتیکی ئێران

سەحەر شەهیار / ئەندامی پلاتفۆرمی دیموکراتیکی ئێران

هەیڤا ئەلئەسەدی / چالاکی مافی ژنان

رێکخراوی ژنانی رۆژهەڵاتی کوردستان لە ئوروپا / رووناک

مەرسەدە قائیدی / تەلەفیزیۆنی خاوەران، ئەندامی ئێران تریبۆناڵ ئینگلیس

سەحەر سەبا / چالاکی دام و دەزگای پەیوەندیدار لەگەڵ بزوتنەوەی کارکەری لە ئێران

فەتان جۆکار/ ئەندامی دادگەی گەلی ئێران تریبۆناڵ

ماریا رەشیدی / نوێنەری کۆڕی مافی ژنان لە سوئێد





01/03/2021



#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان



🆔 @kjar_2014


Https://www.kjar.online

نیرو بخشیدن بە زن، لازمە سوسیالیسم است.

بە مناسبت نزدیک شدن بە روز جهانی زن _8 مارس، مصاحبه ای انجام شده با رهبر آپو:


امروز هشتم مارس روز جهانی زن است. بە مناسبت این روز می‌خواهیم هم و ضعیت جنبش‌های انقلابی زنان در سطح جهانی، هم بە ویژە وضعیت زن در ترکیە و جنبش زن در کوردستان را بررسی کنیم.

رهنمودهای رهبر آپو

#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014

امروز هشتم مارس روز جهانی زن است. بە مناسبت این روز می‌خواهیم هم و ضعیت جنبش‌های انقلابی زنان در سطح جهانی، هم بە ویژە وضعیت زن در ترکیە و جنبش زن در کوردستان را بررسی کنیم. در رابطە با این پرسش‌های مختلفی خواهیم داشت.

ابتدا نکتەای کە در هشتم مارس برای متحدشدن جنبشهای زن درسطح جهان لازم است بایستی چە باشد؟ در همان حال، در هشتم مارس از دیدگاە زن کوردستانی چگونە دیدگاهی دارید؟ چگونە ارتباط مابین جنبش زنی را کە آفریدەاید با هشتم مارس بر قرار می‌کنید؟ بیان این‌ها از سوی شما از نظر بیینندگان مان مهم خواهد بود.

پیش از هر چیز، اینکە تنها هشتم مارس روز جهانی زن باشد بجا نمی‌بینم. بایستی تمام روزها روز زن آزاد باشد واین، یک شرط اجتناب ناپذیر زندگی است. ولی حتی واقعیت هشتم مارس بسیار آشکارا نشان می‌دهد کە در زندگی زن وجود ندارد. وجودی چنین برخوردی کە انگار زن تنها در چنین روزی ارزش یادآوری دارد، ژرفای جنبە بردگی را نشان می‌دهد. این موضوع یک حوزە فعالیتی است کە بە تدریج برروی آن تأمل می‌کنم. این را جدای از مبارزە نمی‌بینم. حتی چنانچە در تمام انقلاب‌ها هست، اصلی‌ترین موضوعی کە انقلاب‌های امروزیمان و بە ویژە انقلاب کوردستان بایستی در آن موفقیت کسب کند، تحلیل کردن زندگی بر محور زن می‌باشد. از برجستە ترین مسایل مبارزە گرفتە تا صلح و پیشرفت آن بر پایە آزادی، زن در رأس همە امور قرار دارد.

تا زمانی کە زن با واقعیت ذهنیت، ایدئولوژی، سازمان، فشار و استثماری کە در پیرامون دیوار چین کردەاند، مورد ارزیابی قرار نگرفتە و یک چارەیابی مبتنی بر این، ژرفا دادە نشود، هر اندازە انقلاب و بنابراین مبارزە، سوای مسئلە آزادی زن در نظر گرفتە شود، ممکن نیست کە بە مبارزە بتواند کاملا بە یک مبارزە آزادی و بە صلحی احتمالی بتواند بە صلحی راستین مبدل گردد. یک شرط اساسی و بسیار ریشەای این، تجزیە وتحلیل شبکە روابط موجود در اطراف زن است. از خانوادە گرفتە تا اخلاق، حتی فلسفە و حیات دینی، تمام این‌ها در مورد چە می‌گویند؟ فراتر از این نیز چکاری انجام دادەاند، در فکر انجام چە چیزی هستند؟ چگونە نظامی تشکیل شدە است؟ تحلیل تمامی این‌ها حیاتی است.

می‌خواهم بیان کنم کە هر اندازە بر روی انقلاب کوردستان تأمل می‌نمایم، ابراز علاقە هر چە بیشترم بە مسئلە و جستوجوی یک راە حل در راستای آن، جدای از مبارزە نیست. هم در پیشبرد مبارزە و همچنین در ایجاد تحول براساس معنای صحیح آن، نیاز بە ارزیابی کردن جدی این مسئلە را احساس می‌کنم. در حالی کە گفتە می‌شود انقلاب بدون زن امکان ناپذیر است، زندگی بدون زن نیز همان‌طور؛ این صحیح است. ولی امروزە زندگی همراە با زن با این وضعیتش، بە خصوص زندگی مرد محور دادەام، شاید توانستە باشم کە بە شکلی جالب، واقعیتی را بیان نمایم.

چنانچە مشهود است، هنگامی کە پرسشی حاکی بر اینکە هشتم مارس از دیدگاە زنان جهان می‌تواند چە معنایی داشتە باشد، پرسیدە می‌شود، پاسخی کە بدان دادە شود این است کە بە لحاظ یادآوری یک بردگی ژرفا یافتە و بسیار نمادین، حتی بە نظرم تا حدودی هم دادن اهمیتی غیر جدی می‌آید.

چنانچە مشهود است، هنگامی کە پرسشی حاکی بر اینکە هشتم مارس از دیدگاە زنان جهان می‌تواند چە معنایی داشتە باش، پرسیدە می‌شود، پاسخی کە بدان دادە شود این است کە بە لحاظ یادآوری یک بردگی ژرفا یافتە و بسیار نمادین، حتی بە نظرم تا حدودی هم دارن اهمیتی غیر انکار ناپذیر زندگی، یک روز برای گرامیداشت او می‌ارزد؟ یک روز دیگر مثل روز مادر بە زن هدیە دادە می‌شود. بە نظرم این‌ها بیانگر عدم صمیمیت بودە و بایستی از آن گذار صورت داد؛ تمامی ایام را همانند هشتم مارس در نظر گرفتە و بسط داد.

بە لحاظ کوردستان، چیز چندانی برای گفتن در مورد امروز نداریم. ما با تلاشی بزرگ، در حال پیشبرد انقلاب توأم با زن هستیم. هر روز بسیار فراتر از شیوە کلاسیک گرامیداشت هشتم مارس می‌گذرد. حتی نزد ما امورات چنان حالتی بە خود گرفتەاند کە فکر نمی‌کنم یک زن و یا مردی کە در این بارە نتواند گذار صورت دادە وچندان حق زندگی را بیابد. نەتنها در میان خلق کوردستان بلکە نیروهایی هستند کە می‌خواهند در سطح بین‌المللی موضع‌شان را نشان دادە و بەویژە زنان می‌خواهند کە این مرحلە را درک کنند. فکر کنم کە در این گفتگوهای مان اندکی این را روشن خواهیم ساخت.

در مرحلە پیش رویمان اهمیت بیشتری بە جلسات زنانە خواهم داد. انجام دادن آنچە را کە برعهدە من است بە عنوان یک دین می‌بینم. بە خصوص نزد ما شهدایی هستند کە باید همیشە یادشان را گرامی داشت.

چە نسل زنانی کە خود را بە صورت بمب در آوردە و منفجر کردەاند و این گونە نیز جدی‌ترین عملیات آزادی را انجام دادە هستند کە نسل انسان شاید بتواند بدان دست یابد و چە زنانی کە بدن خود را از آتش‌زدە و اینگونە خواستند خود را منزە سازند، بجای آوردن وظایفی کە بر عهدە ما گذاشتەاند در شخص این شهدا برای من یک دین محسوب می‌گردد. بەویژە ابراز این مهم بە مناسبت این روز بجا خواهد بود.

جناب اوجالان، بلافاصلە می‌خواهیم کە این سٶال را بپرسم: در سخنان تان نیز بیان نمودید کە رهبریت پ.ک.ک بەویژە دیدگاە پ.ک.ک نسبت بە مسئلە زن، توجە زنان چهارسوی دنیا را بە خود جلب می‌کند؛ یعنی با سطح گفتگو و برخوردهای تان، در حال حاضر، در کانون توجە قرار دارید. بجز زنان کورد، زنان بسیاری از دیگر ملت‌ها بە جنبش تان پیوستەاند. جهت فهم و درک آن، خواستە فراوانی وجود دارد. احساس نزدیک بینی زن بە رهبریت پ.ک.ک را در چە می‌بینید؟ بە نظر شما زنانی کە از دیگر ملل آمدەاند، چرا خود را بە شما نزدیک حس می‌کنند؟ معتقدم کە رغبت زن رفتە رفتە افزایش خواهد یافت. علت اساسی این، اصرار یک جهان توأم با حاکمیت مرد بر تداوم اعتبارش بودە، بە شکلی کە گذشتە را تمیز نخواهد کرد. حتی ایدئولوژی در آمیختە با حاکمیت مرد و بازتاب آن بە زندگی، مسئلە زن را بغرنج‌تر ساختە است. بەویژە در انقلاب‌های قرن بیستم اگرچە بە لحاظ زن برخی گشایش ها صورت گرفتە باشند، ولی بە چارەتابی کامل آن دست نیافتەاند. حتی در کشورهایی کە سوسیالیسم رئال در آن تحقق یافتە و بە رسمیت شناختە شدە نیز این امر بە انقلاب زن انتقال نیافتە و تداوم معیارهای زندگی کلاسیک حتی در شخصیت‌های رهبری کە خود را بهترین سوسیالیست می‌خواندند بە روشنی قابل مشاهدە است.

در مورد خودم باید بگویم، صحیح است کە من مسئلە را بە شکلی متفاوت‌تر و با راهکاری بسیار ژرف و جهان شمول مورد ارزیابی قرار دادەام. من در اینجا با در نظر گرفتن صرفا نیازهای یک انقلاب رهایی ملی، تحلیلی در رابطە با مسئلە زن انجام نمی‌دهیم. حتی از حیث کسب موفقیت روزانە نیز دارای نگرشی تنگ نظرانە نیستم و بر این باورم کە زن نیمی از جامعە بودە و بدون وجود آنها انقلاب امکان پذیر نیست. لذا بطور ریشەای تر بر روی این مسئلە کار می‌کنم. این امر برای من فعالیتی فلسفی و روحیە بخش می‌باشد. جهت تحقق بخشی بە بینش سوسیالیستی‌ام، بایستی این مسئلە را حل نمایم. بە عنوان یک شخصیت مرد هنوز هم در کنکاش زندگی هستم. هنگامی کە این پرسش را می‌پرسم کە" بایستی زندگی با زن چگونە باشد، در کل نیز زندگی چگونە باشد؟" برای من سٶالی است کە هنوز هم باید بر روی آن تأمل نمایم.

بایستی آشکارا بیان کنم کە در این بارە، بە هیچ نوع پیش داوری سنتی و ارزش اخلاقی پناە نبردەام. معتقدم کە از برخوردهای دارای وجهە جنسی گرفتە را تقسیم کردن زندگی همراە با زن، در تمامی عرصە‌ها مثلا در سیاست و حتی فعالیت‌های تکوین ارتش، دارای مسایل گوناگونی است. بە لزوم گفتگوی شفاف در این موارد اهمیت می‌دهم. نە تنها لزوم این در محدودەهای گفتگو کافی نیست، بلکە واصل نمودن واقعیت این بە چارەیابی‌های انقلابی بسیار توجە برانگیز شرط می‌باشد. این بیشتر بە من مربوط می‌شود، این را بە عنوان یکی از اساسی‌ترین وظایفی کە بایستی سوسیالیسم معاصر انجام دهد ارزیابی شد. همچنانکە دیگر در برابر مسایل محیط زیستی‌ای کە امروزە ابعاد غول آسایی بە خود گرفتە، امپریالیسم کاپیتالیستی طبیعت را بە تمامی تخریب کردە و بە وضعیت غیرقابل زیست در آوردە، با یک انقلاب سوسیالیستی یک چارەیابی ریشەای لازم است؛ بە لحاظ مسئلە زن نیز این مهم بیش از اندازە صدق می‌کند.

بسیار فراتر از برخوردهای سنتی نظام،از ایدئولوژیک بودن آن گرفتە تا باهم بودن عملی و حتی بازخواست کردن مجدد ازدواج، نسبت بە این مسئلە کە باهر عرصە زندگی ارتباط دارد، معتقدم کە از هر لحاظ، بە برخوردهای نوین نیاز هست. اگر توجە شود، این برخوردهایم در این رابطە تا حد امکان، برخوردهای جهان شمولی هستند. این موارد صرفا در رابطە با تودە ملی زن نبودە، بلکە در عرصە بین‌المللی نیز چنین علاقەای در حال افزایش است. مفهوم سوسیالیسمی کە در این راستا ارتقا خواهد یافت، بدون شک مسئلە زن را پیش از حد مطرح خواهد ساخت. مسئلە آزادی زن در ابعاد صرفا جنسیتی و سازمانی نبودە، بلکە در تمام عرصەهای اجتماعی بە صورت " بایستی چگونە باشد" مورد بازخواست قرار خواهد گرفت. بە میزانی کە پاسخهایی بە این دادە شوند، مشاهدە خواهد شد کە جنگ و صلح اساسا یک مسئلە آزادی زن است. تا زمانی کە ارادە و شخصیت زن مطرح نگردد، درک خواهد شد کە چارەیابی‌های صرفا متکی بر مفاهیم مرد حاکم بە تنهایی بە قادر بە حل جنگ و نە تحقق صلح خواهد بود.

بە همین علت، جهت اینکە انقلابهای مرحلە پیش رویمان، حتی انقلاب‌ها و جنگ‌های سدە ٢١ و همچنین روندهای صلحی کە پس از آنها تحقق خواهند یافت، در بستر سالمی انجام گیرند، بایستی بر ژرفای انقلاب زن بیفزاییم. بە نظرم، علت اساسی علاقە مذکور همین است.


#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014


Https://www.kjar.online

✅شماره‌ی‌ ۹۳ #نشریه‌ی آلترناتیو، ارگان رسمی حزب حیات آزاد کردستان-پژاک منتشر گردید. در این شماره مصاحبه‌ای اختصاصی با روسای مشترک کودار و پژاک در مورد تحولات سیاسی شرق کردستان و ایران صورت گرفته است. با توجه به نزدیک شدن هشت مارس روز جهانی زنان، به بررسی وضعیت زنان ایران و شرق کردستان و سطح مبارزات آنان پرداخته شده است. این فایل در یک بخش به پدیده‌ی کولبری و در بخش دیگر به نوروز و فرهنگ آن در کردستان اختصاص یافته است


Pjak.eu

#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014

#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان


🆔 @kjar_2014

#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014



Https://pjak.eu

#امروز_در_تاریخ / #١_مارس

🔸ترزا برنشتاین متولد ١ مارس سال ١٨٩٠، هنرمند، نقاش و نویسندەی آمریکایی لهستانی الاصل بود. برنشتاین یکی از اعضای گروە تأثیر گذار Philadelphia ten بود، سال ١٩١١ فارغ ‌التحصیل شد، از ١٧ سالگی کارهای وی در نمایشگاەهای کوچک نمایش شد. سال ١٩١٣ توانست در نخستین نمایشگاە بزرگ مدرن در آمریکا شرکت کند.

ترزا نقاش بسیار ماهری بود و طرح‌های وی از طبیعت، بندر و سواحل بود. برنشتاین عضو انجمن ملی زنان هنرمند، انجمنن هنرمندان گرافیک آمریکا و انجمن هنری ساحل شمالی بود. آثار وی در آکادمی ملی طراحی و جامعە هنرمندان مستقل بە نمایش گذاشتە شد.

کار هنری وی شامل نقااشی دیواری روی بوم با عنوان نخستین ارکستر آمریکا، در ادارە پست منهایم پنسیلوانیا است. در جامعەی مردسالار آن زمان کە زنان با نام خانوادگی مردان شناختە می‌شدند ترزا کارهای خود را با نام خانوادگی خود امضا می‌کرد.

ترزا در ١٣ فوریە سال ٢٠٠٢، در سن ١١٢ سالگی درگذشت.


#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014

https://rojnews.news/%da%98%d9%86-%e2%80%8c/%da%98%d9%86%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%a6%d8%a7%d8%b2%d8%a7%d8%af%db%8c%d8%ae%d9%88%d8%a7%d8%b2%db%8c-%da%a9%d9%88%d8%b1%d8%af-%d9%88-%d9%81%d8%a7%d8%b1%d8%b3-%d9%88-%d8%a6%db%95%d9%81%d8%ba%d8%a7%d9%86/
ژنانی ئازادیخوازی کورد و فارس و عەرەب و ئەفغان لەدەوری یەک کۆدەبنەوە

🟣درسگفتار:

با انباشته‌شدن کليه امکانات و منابع مادي و معنوي در دست مرد, زن تبديل به موجودي مي‌شود که به دستان مرد چشم دوخته, گاهي اوقات التماس مي‌کند, بعضاً با زيرپا گذاشتن شرف خويش به سرنوشت خود راضي بوده و پيوسته با قهر‌کردن از زندگي در سکوتي عميق فرو مي‌رود. مي‌توان به آن مردة زنده نيز گفت. مي‌توان با چند مثال موضوع را بهتر روشن ساخت. اولين تشبيه "پرنده در قفس" است. پرنده بعضاً بمانند قناري خوشرنگ است. بعضي وقت‌ها هم بلبل خوش‌صداست. هر کس به نوبه خود او را تشبيه به پرنده‌اي مي‌کند. اکثر مواقع گنجشک گفته مي‌شود. تشبيه ديگر, گربه‌اي است که در چاهي عميق افتاده و وادار به "ميوميو"‌کردن مي‌شود. با تغذيه از خرده‌هاي نان و خوراک براي صاحب خود به خوبي رام مي‌شود. ممکن است که کمي زمخت و درشت به نظر برسد, اما براي تحليل عمق بردگي به فعاليت‌هاي علمي و ادبي چندجانبه, نياز مبرمي وجود دارد. جامعه‌اي بسيار جنسيت‌گرا شکل گرفته است. بزرگ‌ترين پليدي در اينجاست که تجاوز تک‌طرفه مرد به زن به‌عنوان قهرماني قلمداد مي‌شود و مرد از آن احساس نشاط و غرور مي‌‌کند, اما زن محکوم به سنگسار شده و از مرگ تا انداخته‌شدن به فاحشه‌خانه و ديگر واردنشدن به جامعه, با هرگونه سنگ‌دلي و بي‌رحمي روبروست. بسيار شرم‌آور است که مرد از اندام‌هاي جنسي خود احساس غرور مي‌کند در حاليکه اندامهاي جنسي زن, مايه شرم و آبروريزي تلقي مي‌شود. حتي از بکارگيري کوچک‌ترين تفاوت‌هاي بيولوژيکي عليه زن هم حذر نشده است. زن‌بودن به موضوع شرم تبديل شده است. حتي در به اصطلاح احساس مقدس يعني عشق هم, آنچه که زن تجربه مي‌کند فقط تحمل مرد است. کودکان دختر هميشه تحقير شده‌اند.
سؤالي که در اينجا مطرح مي‌شود اين است که چرا بردگي تا اين اندازه عميق؟ پاسخ اين سؤال بطور حتم با پديده قدرت ارتباط دارد. سرشت اقتدار مستلزم بردگي است. اگر نظام اقتدار در دست مرد باشد, نه تنها قشري از نوع انسان بلکه کل يک جنس هم طبق سياست‌هاي اين قدرت شکل مي‌گيرد. همانطور که صاحبان قدرت مرزهاي دولت را بسان مرزهاي خانه در نظر گرفته و هر اقدامي در داخل اين مرزها را حق خود مي‌داند, در خانواده که ميکرومدل آن است مرد به‌عنوان صاحب قدرت است و هرگونه برخورد و رفتار با زن ـ در صورت لزوم هم, کشتن ـ را حق خود مي‌داند. زن خانواده به آنچنان ملکي قديمي و غايي تبديل شده‌ است که مرد با احساس مالکيت بي‌حد و حصري مي‌گويد که "زن مال من است". زن ـ که تحت نام ازدواج وابسته گرديده است ـ کوچکترين حقي بر گردن مرد ندارد. اما مرد نسبت به زن و فرزندان داراي حقوق بي‌نهايت مي‌باشد. ريشه‌ اصلي مالکيت را نيز بايد در خانواده, يعني در تصرف و برده‌داری بر زن جستوجو کرد.

🔺 #جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان
🔻🔻🔻🔻

🆔 @kjar_2014

🔻زنان آپویی شرق کوردستان و جشن هشتم مارس

🔹زنان آپویی شرق کوردستان بە مناسبت هشتم مارس روز جهانی زن، با انجام فعالیتهایی این روز را گرامی داشتند.

🔹هفت روز مانده بە هشتم مارس روز جهانی زن، زنان آپویی در شرق کوردستان در آستانەی هشتم مارس فعالیتهایی انجام دادند.

🔹زنان آپویی در بیانیەای کە قرائت کردند از تمامی زنان خواستند تا در برابر همە نوع خشونت اقتصادی، اجتماعی و سیاسی علیە زنان ایستادگی کردە و نقش خود را ایفا کنند.

🔹زنان آپویی بیانیەی خود را با شعار زن، زندگی، آزادی بە پایان رساندند.

@aryentvfarsi

کارنامه‌ی سیاه حکومت تزویر و تبعیض

✍ #بهار_اورین




#جامعەی_زنان_آزاد_شرق_کوردستان

🆔 @kjar_2014