အချိန်အတော်ကြာအောင် ထိုင်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ငိုက်မျဉ်းခြင်းကို မ နိုင်တော့ပေ။ နှစ်ယောက်စလုံး ချက်ချင်းနီးပါး အိပ်ပျော်သွားကြသည်။

အနားယူရန် ရပ်နားထားသည့် ဓာတ်ဆီဆိုင်သို့ ရောက်သောအခါ Jettသည် ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ခုံးပင့် သွား၏။ ဤလမ်းကြောင်းသည် အများအားဖြင့် လူများအသုံးပြုသည့် လမ်းကြောင်းမဟုတ်ကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ Khemjiraက‌ေတာ့အိပ်ပျော်နေသေးသည်ကို သတိပြုမီကာ ထိုင်ခုံမှ တိတ်တဆိတ်ထကာ ကလပ်၏ အကြီးတန်းအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးထံ ချဉ်းကပ် ကာ သူမ၏အမည်ကို တံဆိပ်ပေါ်မှ ကြည့်၍အမည်တပ်ကာ ခေါ်သည်။

"အမ် Phi Sam  ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ ဒီလမ်းကသွားနေတာလဲ"

"အိုး Non Jhet၊ အင်း...ငါတို့ နောက်ကျပြီး လှုပ်ရှားမှုတွေအတွက် အချိန်မလောက်မှာစိုးလို့‌။ ကားသမားနဲ့ ဆွေးနွေး ပြီးတဲ့အခါ သူက ဒီဖြတ်လမ်းကို အကြံပြုတယ်‌ေလ။ပိုမြန်တယ်လို့ ပြောတယ်။"

Jettက မျက်မှောင်ကြုတ်၍ပြောလာသည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီလမ်းက အန္တရာယ်များတယ်။"

ရှေ့သွားလမ်းသည် တောတောင်မှလွဲ၍ ဘာမျှမရှိသဖြင့် ရပ်တန့်ရန် ဓာတ်ဆီဆိုင်များပင် မရှိတော့ပေ။ ချွန်ထက်သော ကွေ့ကောက်မှုများနှင့် ကျဉ်းမြောင်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော လမ်းများနဲ့ပြည့်နေပါသည်။ သူသည် Por Kru နှင့် ဤလမ်းကြောင်းကို ဖြတ်သန်းဖူး သော်လည်း အရေးပေါ်အခြေအနေ သေရေးရှင်ရေးမှသာသွားကြတာဖြစ်ပြီး Por Kru ကလည်း အလုံအလောက်အစွမ်းထက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ဤလမ်းသည် ပင်မလမ်းကြောင်းထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ၎င်းတို့၏ ဦးတည်ရာ သို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်၊ သို့သော် ဘာတွေကြုံတွေ့နိုင်လဲ ဘယ်သူမှမသိနိုင်ပေ။

"အခုမှပြောင်းဖို့ အရမ်းနောက်ကျနေပြီ Jhet ယာဉ်မောင်းကို ဖြည်းဖြည်း မောင်းခိုင်းလိုက်မယ် ဟုတ်ပြီးလား"
Phi Som သည် ပွဲ၏အဓိကပံ့ပိုးကူညီသူ နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး၏သားJettကို အားနည်းသောအပြုံးဖြင့် ပြောလိုက် သည်။ သူတို့သည် ထိုနေ့နံနက် နောက်ဆုံးမိနစ်တွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့ပြီး သူ့ ကို ကြိုအသိမပေးခဲ့မိကြပေ။ သူ့ကို ဒီလိုစိတ်ဆိုးလိမ့်မယ်လို့ သူမ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပါဘူး။

နောက်ထပ်ဆွေးနွေးမှုကတော့ Som ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ဖိအားတွေပေး လိမ့်မယ်၊ အခုသူတို့လမ်းကြောင်းပြောင်းဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရ တော့ Jhetana က ခေါင်းညိတ်ပြီး Khemjira နိုးလာထိစောင့်နေလိုက်တော့သည်။ သူကတော့အိပ်ဖို့မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ကားက တောထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ လေထုက ပြောင်းသွားတယ်။ Jhetana သည် လမ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီမှ မှောင်မိုက်ပြီး လူနှင့်တူသော အရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဒါပေမယ့် ပိုလို့တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာက သူတို့ အရေအတွက်က များလွန်းတယ်။ သူတို့သည် ယာဉ် နောက်ကို လိုက်ကာ ခုန်တက်ကာ တွယ်ကပ်နေကြသည်။

ဝိညာဉ်တကောင်က ပြတင်းပေါက်ပေါ်တက်ပြီး ငိုက်နေတဲ့ Khemjiraကို ကြည့်‌ေနပုံက စိတ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေ တယ်။ အခြားသော ဝိညာဉ်များ စုရုံးလာပြီး ၎င်းတို့၏ ပြတင်းပေါက်ကို ဖိလာကြသည်။Jettကဘုရားစာကို တိတ်တဆိတ်ရွတ်လိုက်ရင်း သူ့ ရှေ့မှ မည်းမှောင်နေသော အနက်ရောင်အစုအဝေးကို စူးစူးစိုက်စိုက် စိုက် ကြည့်နေသည်။

သူ့ရှေ့က အမှောင်ထုက တစတစ ဆုတ်ခွာလာပြီး အချို့က လွင့်ထွက်သွား ပေမယ့် အသစ်အသစ်တွေ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာတယ်။ ရေသန့်ဘူး ကြီးတစ်ဘူးဝယ်လာလို့သာပေါ့ မဟုရင် ဘုရားစာရွတ်ရလွန်းလို့ သူ့လည်ချောင်းတွေ သဲကန္တာရလိုခြောက်ကပ်သွားမှာပင်။

ထိုအချိန်တွင် နည်းပြ၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ထိုင်နေသော တစ်စုံတစ်ယောက် သည် သံသယစိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်များ ရောပြွမ်းနေသော မျက်လံုးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေတာကို Jettသည် မသိလိုက်ချေ။

'သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သူ့ကိုယ်သူပွစိပွစိပြောနေတာ နာရီဝက်လောက်ရှိနေပြီ'' ဟု Charnvit က တွေးသည်။

Charnvit သည် Jhettana နှင့် Khemjira တို့ကို ကလပ်တစ်ခုတည်း တွင် ပထမနှစ်ကျောင်းသားဖြစ်သောကြောင့် သိသော်လည်း အထူးရင်းနှီး ခြင်းမရှိပေ။ သူတို့လုပ်နေတာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်နိုင်အောင် သူတို့ ဘေးက ခုံတန်းမှာ ထိုင်လိုက်တယ်။

'Jettဟာ အဲဒီ ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်တွေထဲကမှ နတ်ဆရာတစ်ယောက်လို သရုပ်ဆောင်နေပါတယ်။လို့တွေးလိုပ်မိသည်။

ထို့နောက် Charnvit သည် လျင်မြန်စွာ အိပ်ပျော်နေသော Khemjira ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မှော်ပညာကို မယုံကြည်သော်လည်း Jett ၏ အပြုအမူသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ ရသည်။

Jhetana နဲ့ Khemjira  သည်အလွန်ရင်းနီး‌ေသာ်လည်းKhemjiraကနုံအလွန်းပုံပေါက်သည်။ Jett၏လှည့်စားခံရတာ ဖြစ်နိုင်သည်။ Charnvit သည် Jhettana မရှိတဲ့အချိန်ကိုရှာကာသတိထားရန် Khemjiraကို သတိပေးရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် Jettသည် ရွက်ဆိုနေသော ကမ္မဋ္ဌာန်းတရားများကို  တောအုပ်မှ ကောင်းကင်ယံသို့ အရိပ်အယောင် ဒါဇင်များစွာကို မြင်လိုက်ရ သောအခါ၌ မေ့လျော့သွား၏။ (LoL)

“ချီးပဲဟေ့." Jettက မယုံကြည်နိုင်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့ များပြားလှသော သရဲများကို ကမ္မဋ္ဌာန်းရွတ်နေရင်း ပေါ်လာတာမျိူးတခါမှမကြုံဖူးပေ။သူ့နားထဲတွင် စူးစူးရှရှ စူးစူးရှရှ အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အခြားမည်သူမျှ မကြားနိုင်ပုံရသည်။သူတို့Khemနောက်ကို လိုက်နေတယ်။Por Kru၏ အကာအကွယ်ပေးသော ဂါထာကို လျင်မြန်စွာ ပြန်သတိရကာရွတ်ဆိုသောအခါ Jettက ချွေး‌ေစးများ ထွက်လာသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်များအပေါ် သက်ရောက်မှုမရှိပေ။ထိုအရာများက သူ့မြင်ကွင်းမှပျောက်ကွယ်သွားသည် ။ ကားပြတင်းပေါက်နဲ့ တိုက်မိလုနီးနီး တောအုပ်ထဲ က ထွက်လာတယ်။ လမ်းကို ပိတ်ဆို့နေသော အရာတစ်ခုကိုကားကတိုက်မိမလိုဖြစ်သွားသည်။ Jhetana သည် Khemjira ကို ကာကွယ်ရန် လက် နှစ်ဖက်ကို မြောက်ကာ မျက်လုံးများကိုချက်ချင်းပိတ်လိုက်သည်။Jett၏လုပ်ရပ်တိုင်းသည် မျက်ခုံးတွန့်နေသည့် Charmvit ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ရှိနေသည်။

ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ-

"ဟေး ဘာဖြစ်နေတာလဲ!"

ကားက ရုတ်တရက် ဘရိတ်အုပ်လိုက်တာတွေ့သွားတော့ Jhettana က သူ့ထိုင်ခုံ ကနေ ထဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး ယာဉ်မောင်းနေရာကို လိုက်သွားတယ်။ Charnvit က နောက်ကလိုက်ချင်ပေမယ့် သူ့ဘေးမှာထိုင်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းက သူ့ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ထားတော့ သူ မထနိုင်လောက်အောင်ဖြစ်သွားရသည်။

Jhetana သည် ယာဉ်မောင်းနေရာသို့ ရောက်သွားသောအခါ ယာဉ်မောင်းနှင့် ၎င်း၏လက်ထောက်တို့ သတိလစ်နေတာတွေ့လိုက်ရသည်။ ယာဉ်မောင်းသူ၏ မျက်လုံး များသည် ထိတ်လန့်ကာ ပြူးကျယ်နေပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ မျက်ရည်များ ယိုစီးကျနေသည်။ ကားရှေ့လေကာမှန်တွင် မြင်လိုက်ရသည့် ဝိညာဉ်၏မြင်ကွင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။မှန်ထဲတွင် အရိပ်တစ်ခုကာရှိ
ဇောက်ထိုးဆွဲထားသော မိန်းမ ကဲ့သို့ အရိပ်။ထိုအရာကြောင့်ယာဉ်မောင်းမှာ လိပ်ပြာလွင့်သလိုဖြစ်သွားတာဖြစ်မည်။

Thettana က သူ့ကိုယ်ပိုင် အဆောင်လက်စွပ် ဆွဲကြိုးကို အမြန်ဖြုတ်ပြီး ယာဉ်မောင်းလည်ပင်းမှာ၀တ် ထားလိုက်တယ်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူသည် စတီ ယာတိုင်ကို မြဲမြံစေကာ ကျန် လက်တစ်ဖက်ကို ကိုင်ကာ  တောနတ် ဘုရားများကို ခွင့်လွှတ်မှုတောင်းခံကာ ယာဉ်မောင်း၏ ဝိညာဉ် ကိုသူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီပြန်လာရန်လမ်းညွှန်ပေးဖို့တောင်းဆိုခဲ့သည်။သူရှေ့က မှောင်မိုက်မဲမှောင်နေတဲ့ အရိပ်ဟာ လေတိုက်လို့ လွင့်ပါးမသွားခင် ခဏလောက် တုန်လှုပ်သွားတယ်။

"အဟွတ်"

ဒရိုင်ဘာလက်ထောက်သည် ဦးစွာနိုးလာပြီး အခြေအနေကိုမြင်သောအခါ လန့်ပြီး အော်ဟစ်ခဲ့သည်။ Jhettana ထံမှ စတီယာရင်ဘီးကို ကိုင် ကာ ခုန်တက်ကာ ယာဉ်မောင်းကို နှိုးရန် ကြိမ်ဖန်များစွာ အော်ပြောပြီးနောက် ယာဉ်မောင်းမှာ ထိတ်လန့်တကြား နိုးလာသည်။ တညီတညွတ်တည်း ယိမ်းနွဲ့ နေသော ကားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းပြီး ကိုယ်ပိုင် လမ်းကြားသို့ ပြန်သွားကြသည်။

Jhetana သည် သူ့မျက်နှာမှ ချွေးများကို မသုတ်မီ အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှုလိုက်သည်။ အန္တရာယ်ကင်းပြီဟု ထင်ကာ ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်လှည့်ကာ ထိုင်လိုက်သည်
ခရီးဆုံးမှပဲ ကားမောင်းသူထဲမှ အဆောင် ဖြစ် သည့် လည်ဆွဲကို တောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ Jhet"
Khemjiraက Jhettana သူ့ထိုင်ခုံမှ ထွက်သွားသည်ကို သတိပြုမီကာ မေးလိုက်သည်။ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်နှင့် အော်ဟစ်သံများကို ကြားပြီးနောက် Khemjiraသည် လန့်နိုး လာပြီး ကားသည် အန္တရာယ်ရှိသောလမ်းမှသွားနေသည်ကိုသတိပြုလိုက်သည်။

Khemjira နဲ့ Jhettana က ဒရိုင်ဘာဆီသွားပြီး တစ်ခုခုပြောရဦးမယ်လို့ တွေးပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကားကပရမ်းပတာအခြေမှရုန်းထွက်ကာ ပုံမှန်လမ်းကြောင်းအတိုင်းဆက်မောင်းသွားနေသည်။

“ငါတို့ အဲဒီကိုရောက်ရင် မင်းကို ငါပြောပြမယ်" လို့ တခြားသူတွေမကြားအောင် ပြောလိုက်တယ်။ Khemjira က ခေါင်းညိတ်ပြုပြီး Thettana အနားယူဖို့ ဘေးဖယ်ပေးလိုက်ပီး ရေတစ်ဘူး
ပေးလိုက်သည်။

"ကိုယ့်အသက်ကိုယ်လည်းအရင်ကယ်ပါအုံး သောက်လိုက်"
လည်ချောင်းခြောက်သွားသည်အထိ ကမ္မဋ္ဌာန်း ရွတ်ခဲ့ရသောကြောင့် ရေဘူးကို ယူ၍ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့အကုန်သောက်ပစ်လိုက်သည်။Khemjiraက သူ့သူငယ်ချင်း ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ပုတ်ပေး
လိုက်သည်။

"အို Jettကလေးရယ် "

"အော် ငါ အခုဟောင်ရမှာလား ဟမ်"

Khemjira က ရယ်မောကာ ခေါင်းကို အသာအယာရိုက်လိုက်သည်။ မအိပ် ခင် တခြားအကြောင်းအရာတွေ ခဏလောက် စကားစမြည်ပြောဖြစ်ကြ တယ်။ Jhettana က Khemjira ကို အခု အန္တရာယ်ကနေ လွတ်မြောက် သွားပြီလို့ အာမခံပါတယ်။တဆက်တည်းမှာပဲ သူတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို Charnvit က အနီးကပ် စောင့် ကြည့်နေခဲ့သည်။။

ဘတ်စ်ကားသည် ညနေခင်းတွင် Ubon Ratchathani ရှိ ရွာတစ်ရွာသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။။ရွာသူကြီးနှင့် Jettနဲ့ရင်းနှီးသောရွာသားအချို့ကသူတို့အား ကြိုဆိုရန် ထွက်လာကြပြီး အားလုံးက ခရီးဆောင်အိတ်များကို သယ်ယူရန် ကူညီကြသည်။

သူ့ကို ဘယ်သူမှ သိပ်ဂရုမစိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး Jhettana က အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဆွဲကြိုးကို ယာဉ်မောင်းထံမှ ပြန်တောင်းလိုက်တယ်။

"ကလေး၊ မင်းရဲ့ အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးအများကြီးတင်တယ်လို့ ပြောရ မယ်။မဟုရင် မတွေးရဲစရာပါပဲ"  ဟု လူငယ်၏လက်ထဲ၌ အဆောင်လက်စွပ် ဆွဲကြိုးကို ချရင်းပြောသည်။ ယာဉ်မောင်းလက်ထောက်က ဒီ လူငယ်လေးဟာ ယာဉ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ကူညီပေးပြီး အကာအကွယ် အတွက် သူ့ကိုယ်ပိုင် အဆောင်လက်ဆွဲကြိုးကိုတောင် ၀တ်ပေးထားခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောပြခဲ့ပါတယ်။

Jettက ခေါင်းညိတ်ကာ လည်ဆွဲကို ပြန်ဝတ်ကာ မေးသည်။

"ဦးလေး ဘာတွေ့လိုက်တာလဲ ဦးလေးဝိဉာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ကနေတောင်ထွက်သွားတာ သိလား ၊ ပြန်ခေါ်ဖို့ အချိန်တော်တော်ကြာတယ်" ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယာဉ်မောင်းသည် ထိုအကေကာင်းကိုမပြောမှီ လည်ပင်းမှ နတ်ရုပ်ကို ကိုင်ဆွဲကာ ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းပန်လိုသည့်အတိုင်း ဦးခေါင်းထက်သို့ လက်ကိုအရင်မြှောက်တင်လိုက်လေသည်။

"ကျွန်တွေလို ထိုင်းရိုးရာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ဦးပဲ။။ ကားပေါ်ကနေ ဇောက်ထိုးချိတ်ဆွဲထားတယ်၊ အသားအရေက ဖြူဖျော့လွန်းတော့ သူ့သွေးကြောတွေကိုတောင် မြင်ရတယ်။ ဆံပင်ရှည် တယ်။သူ့ နှုတ်ခမ်းတွေက ဆိုးသွမ်း တဲ့ အပြုံးလိုမျိူး ပြုံးထားတယ်။"

Chapter(6)💜



Jettကအဆောင်လည်ဆွဲကို ပြန်ယူ မယ်လို့ စောစောက ပြောခဲ့သလိုပဲ  ကားမောင်းသူနဲ့ စကားပြောနေတာကို တွေ့တော့ Khemက တခြားသူတွေရဲ့ ခရီးဆောင် အိတ်နဲ့ပစ္စည်းတွေကို ရွာရဲ့ မူလတန်းကျောင်းမှာထားဖို့အတွက် ကားထဲက တခြားသူတွေကို ကူညီဖို့ ထွက်သွားတယ်။ မဝေးလှပါ။

ရွာသူကြီး က လူတွေစုပြီး ရွာသားတွေကို မိတ်ဆက်ပေးတာမှလွဲလို့ သူတို့စီစဉ်ထားတဲ့ အပန်းဖြေ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဆက်လုပ်ဖို့ ခံစားချက်မရှိကြတာ‌ေကြာင့် ထိုပုံစံက လူတိုင်းကို စိတ်ဓာတ်ကျစေသည်။ ရပ်ရွာဝန်ဆောင်မှုအသင်းတွင် ရွာသားများ ပါဝင်လေ့လာလိုပါက မနက်ဖြန်တွင် ပြုလုပ်ရန် အစီအစဉ်ရှိပါသည်။

အဆိုပါ အစီအစဉ်တွင် ကျောင်းအတွင်း စာကြည့်တိုက် ဆောက်လုပ်ခြင်း၊ ကျောင်းခေါင်မိုး ပြုပြင်ခြင်းနှင့် အခြားအစိတ်အပိုင်းများကို ပြုပြင်ခြင်း၊ ရွာသူရွာသားများ ရေသန့် ရရှိနိုင်စေရန်အတွက် ကျေးရွာရှိ နေရာအသီးသီးတွင် ရေစက်များ တပ်ဆင် ပေးခြင်းများ ပါဝင်သည်။ ရွာသားများလည်း ဝိုင်း၀န်းကူညီပေးနိုင်မလားကို သိရှိရန် အိမ်တစ်အိမ်စီကိုလည်း စစ်တမ်းကောက်ယူပြီး ၎င်း တို့က ကူညီပေးနိုင်သည်ဆိုသောကြောင့် ၀မ်းသာသွားကြသည်။အသေးစိတ်အချက်အလက်အားလုံးကို မျှဝေပြီးသည်နှင့် လူတိုင်းသည် နောက်နေ့အတွက် ၎င်းတို့၏စွမ်းအင်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန် အနားယူရန် ခွဲခွာသွားကြသည်။

"ကဲ၊ သူတို့အိမ်နံပါတ်တွေ အတိုင်း အိမ်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ နာမည်တွေကို ငါ ကြေငြာမယ်။ မင်းနာမည်ကြားရင် မင်းလက်ကို မြှောက်လိုက်၊ ကလပ်အဖွဲ့ဝင် တွေ မင်းဆီ ရောက်လာလိမ့်မယ်။ အိမ်နံပါတ် သုံးဆယ့်ခြောက်...."

တည်းခိုရန်အတွက် ကလပ်ကို အုပ်စုဆယ်စုခွဲကာ တစ်အုပ်စုလျှင် လူ ၃ယောက် ခွဲထားသည်။ ကျန်နှစ်ယောက်ကတော့ Jhetana နဲ့ Khemjira ပါ။ ဒါပေမယ့် Jettက သူတို့နေဖို့ နေရာသီးသန့်ရှာရမယ်လို့ ပြောတယ်။

Jettကရွာသူကြီးနှင့် ညှိနှိုင်းပြီး ရွာသူရွာသားများနှင့်အတူ အုပ်စုတစ်ခုစီတွင် နေမည် ဖြစ်သည်။ ရွေးချယ်ထားသော အိမ်တစ်ခုစီတွင် အဖွဲ့ဝင်များကို ပြုစု စောင့်ရှောက်နိုင်စေရန်အတွက် မိသားစုဝင် နှစ်ဦးထက်ပို၍ ရှိသည်။

Jhetana က ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောခဲ့တာကတော့ ရွေးထားတဲ့ အိမ်ဆယ်လုံး ဟာ မှော်ဆရာတွေရဲ့ အိမ်တွေပဲဖြစ်သည်။

ဤရွာသည် တောအုပ်အနီး တောင်ခြေတွင် တည်ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ တောရိုင်းတိရိစ္ဆာန်များမှလွဲ၍ ထိုနေရာ၌ ပျံ့လွင့်နေသော ဝိညာဉ်များ လည်း ရှိနေပါသည်။ ဤနေရာတွင် ရွာသားအများစုသည် သစ်တောထွက်ပစ္စည်း များကို စုဆောင်းရောင်းချခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုကြသည်။ တ ခါတရံတွင် အနီးဆုံးဆေးရုံသည် ရွာနှင့် ကီလိုမီတာ ဆယ်ဂဏန်းကွာဝေး သောကြောင့် ဖျားနာသောအခါ ဆေးဖက်ဝင် အပင်များကို ပြုတ်သောက်ရန် တောထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

သို့သော် တောထဲသို့ဝင်ခြင်းသည် မည်သူမဆို လုပ်နိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ မှော်ပညာမရှိသော လူအချို့သည် ထိုနေရာ၌ ရက်သတ္တပတ်များစွာ ဝိညာဉ် များ၏ လမ်းလွဲခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး အသက်ဆုံးရှုံးလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မမြင်နိုင်သော အန္တရာယ်များမှ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန် မှော်ပညာကို လေ့လာရန် လိုအပ်ပါသည်။သို့သော် ယနေ့ခေတ်တွင် မှော်ဆရာများ မကျန်တော့ပါ။

ထို့အပြင်အစောပိုင်းက ဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကို သုံးသပ် ကြည့်လျှင် ကလပ်အသင်းဝင်များကို ထိုလူများ၏ အိမ်များတွင်သာ နေရန် တောင်းဆိုခြင်းသည် ကောင်းမွန်သည်ဟု Jettက ယူဆခဲ့သည်။

ရွာသူကြီးနှင့် ရွာသူရွာသား အများအပြားက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သိရှိခဲ့ ကြပြီး လှူဒါန်းရန်အတွက်ရပ်ဝေးမှ ခရီးထွက်ခဲ့ကြသော အဖွဲ့ဝင်များ ကို အကာအကွယ်ပေးကာ စောင့်ရှောက်ပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။

"အိမ်နံပါတ် လေးဆယ့်ခြောက်၊ Chai-ya နဲ့ Kaew" နောက်ဆုံးအိမ် ပိုင်ရှင်၏အမည်ကို ကြေငြာပြီးနောက်တွင် ကြင်နာတတ်သော လူကြီးနှစ်ဦး က လက်ချင်းချိတ်ကာ Charnvit နှင့် တစ်အုပ်စုတည်းရှိ အခြား အမျိုးသမီးနှစ်ဦးတို့နှင့်အတူ သူတို့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့ကြ သည်။

"ကောင်းပြီ၊ အခုမှစပြီး အနားယူပါ။ မနက် ခုနစ်နာရီမှာ ကျောင်းမှာဆုံမယ်။ အိပ်ပျော်မသွားကြနဲ့" ဟု အသင်းဥက္ကဋ္ဌကပြော၍ နိဂုံးချုပ်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူသည် မိုက်ခရို ဖုန်းနှင့် ခရီးဆောင်စပီကာကို ပိတ်လိုက်ပြီး ထုပ်ပိုးကာ အားလုံး အနားယူရန် လူစုခွဲခိုင်းလိုက်သည်။

"သွားရအောင် Khem၊ Por Kru ကို သွားတွေ့ကြမယ်"

Jhettana က နောက်ဆုံးတွင် ပြောပြီး Khemjira ၏ အိတ်နှင့် အခြားပစ္စည်း များကို မြေကြီးပေါ်မှ ကောက်ယူကာ သူ့ပခုံးပေါ်လွယ်ယူသွားသည်။ Khemjira သည် ကျန်တဲ့ သူ့ပစ္စည်းများကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ဆုပ်ကိုင်ကာ Jhettana ၏နောက်သို့ လိုက်သွားကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များဖြင့် ဝေ့ဝဲနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ့အဖေနဲ့ အသက်ရွယ်တူတဲ့ Por Kru ကို ရုပ်ရှင်တွေမှာ သူ မြင်ဖူးသလိုမျိုး ယမ်းစိမ်းတက်တူးတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အကြည့်နဲ့ Khemjiraလို ဒုက္ခပေးသူတွေကို ရိုက်ဖို့ အဆင်သင့်ရှိတဲ့ လမ်းလျှောက်တုတ်နဲ့ Por Kruကို တွေးကြည့်လို့ မရပါဘူး။ ခဏနေတော့ အိမ် ထဲကို ခြေချလိုက်ကြတယ်။

"သူ ငါတို့ကို ကန်ထုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ ငါတို့ ဘာလုပ်မှာလဲ"
Khemjira‌ေရာအတူလာနေနေမဲ့အကြောင်း Por Kru ကို ကြို မပြောခဲ့ဘူးလို့ Jhetana က ဝန်ခံပြီးကတည်းက Khemjira က မမေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ကံကြမ္မာအတွက် သူ့ကိုထားခဲ့ဖို့ လိုမယ်ထင်တယ်။ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် Khemjira သည် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေ သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် နောက်ပြန်လှည့်ခြင်း မရှိပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့ သူငယ်ချင်း။ ငါ့မှာ လျှို့ဝှက်လက်နက်တစ်ခု အဆင်သင့်ရှိတယ်"
Jhetana က ပြုံးစိစိနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။ Khemjira သည် ရယ်ရ မလား ကြောက်သည်လားမသိ၊ အနည်းဆုံးတော့ ကြိုးစားရမည်ဟု သူ့ကိုယ် သူ တွေးနေမိသည်။

အခြားရွာသားများ အရှေ့ဘက်သို့ သွားကြစဉ် Jettနှင့်Khemတို့သည် ရွာ မှ အနောက်ဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းတွင် တိတ်ဆိတ်ကာ အိမ်တစ်အိမ်မှမတွေ့ရပေ။

Charnvit သည် အခြားသူများ၏လုပ်ငန်းတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို မျက်စိမှိတ်မပြနိုင်ဘဲ ၎င်းတို့နောက်လိုက် ရန် တွန်းအားတစ်ခု ခံစားခဲ့ရသည်။

"ဘာကြည့်နေတာလဲ Charn မလာဘူးလား" တစ်အိမ်တည်းမှာနေတဲ့ သူငယ်ချင်းအမျိုးသမီးက Charnvit ရဲ့အကြည့်နောက်ကို လိုက်ဖို့ကြိုးစား ပေမယ့် သူမမြင်သမျှက မှောင်မိုက်တဲ့လမ်းနဲ့ အဲဒီလမ်းတစ်လျှောက်မှာ ငှက်ပျောပင်တွေပဲတွေ့ရတာမို့ အာရုံစိုက်မနေတော့ပေ။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ သွားကြရအောင်" Charnvit က မျက်မှန်ကို တွန်း တင်ရင်း ရှေ့သို့ရောက်နေပြီဖြစ်သော အိမ်ရှင်များနောက်သို့ လှည့်သွားခဲ့ သည်။

သူ့ဘာသာသူ အဖြေမရှာမချင်း Charnvit သည် Jhettana နှင့် Khemjira တို့နှစ်ယောက် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို စောင့် ကြည့်နေမည်ဖြစ်သည်။

ဤကျေးရွာရှိ အချို့နေရာများတွင် လျှပ်စစ်မီး မရရှိသေးပေ။ Jhettana သည် ဤလမ်း၏အဆုံးတွင် Por Kru ၏အိမ်သို့သွားရာလမ်းတွင် သူ၏ဖုန်း ပေါ်ရှိဓာတ်မီးကိုအသုံးပြုခဲ့သည်။ ငှက်ပျောပင်များနှင့် လမ်းနှစ်ဘက်ရှိရော်ဘာပင်စိုက်ခင်းများကို ဖြတ်လျှောက်သွားရသည်။

လမ်းတစ်လျှောက် လေတိုက်သံ။ နက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလေလေ၊ သူ တို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများနှင့် ပြည့်လာလေလေဖြစ်သည်။ အေးစက်သောလေက သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်တိုက်မိပြီး ကျောရိုးများပင်အေးစိမ့်သွားစေသည်။ Khemjira က သူ့စောင်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကြောက်လန့်တကြား လှည့်ပတ်ကြည့်ပေမယ့် ဘယ်ကို လှမ်းကြည့်ကြည့် သူ မြင်သမျှက အမှောင်ထုသာဖြစ်နေသည်။

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် Khemjira က အကူညီမဲ့စွာမေးသည် ။

"ငါတို့ နီးနေပြီလား Jhet"

Jhetana က တိတ်တိတ်နေရန် သူ့နှုတ်ခမ်းကို လက်ညိုးထိုးပြတယ်။

"ဟင့်အင်း၊ အသံမထွက်နဲ့။ မင်းတစ်ခုခုတွေ့ရင်လည်း အသံမထွက်နဲ့၊ ငါ့နောက်ကို တိတ်တိတ်လေး လိုက်ခဲ့"

Khemjira သည် ဘာမှ ထပ်မမေးရဲတော့ဘဲ ခက်ခက်ခဲခဲ တံတွေး မျိုချလိုက်သည်။ယနေ့တိုင်သူအသက်ရှင်နေခြင်းကမ္မဋ္ဌာန်းကိုလိုက်နာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။Jettဘာပဲပြောပြော Khemjira က မေးခွန်းမထုတ်ဘဲ လိုက်နာဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။အလွန်ထူးဆန်း‌ေနသော်လည်း၊  ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်တုန်လှုပ်‌ေန‌ေသာစိတ်ကိုအာရုံမစိုက်ဘဲ ကမ္မဋ္ဌာန်းကိုသာစိတ်ထဲ၌အားထုတ်ထား၏။

တောအုပ်ကြီးက တိတ်ဆိတ်လွန်းတယ်...ငှက်အော်သံတွေ မရှိဘူး။ပိုးမွှားအသံများလည်း မရှိခဲ့ပါ။
မကြာမီ မုန်တိုင်းတစ်ခု ကျရောက်တော့မည် ဆိုသည့်အတိုင်း ပတ်ပတ်လည် တွင် အော်ဟစ်နေသော လေတိုက်သံများသာ ရှိသေးသည်။

တစ်ခုခုတော့ မကောင်းပြန်ဘူးနော်။

နောက်ဆုံးတွင် Jhetana နှင့် Khemjira တို့ရောက်ရှိသွားကြသည်။

Khemjira ခြေဖျားထောက်လိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်းထက်မြင့်တဲ့ ဆမ်ဘွန်ပင်တွေနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ ထိုင်းရိုးရာအိမ်ကြီးကို ကြည့်လိုက်တယ်။

ဆမ်ဘွန်သစ်ပင်များသည် မကောင်းသော စွမ်းအားများကို တွန်းလှန်နိုင်သည် ဟု လူများက ယုံကြည်ကြသည်။ တခြားရွာသားတွေကလည်း သူတို့အိမ်ရှေ့ မှာ စိုက်ထားတာကို သတိပြုမိပေမယ့် အခုအိမ်လိုအိမ်တဝိုက်မှာ ခြံစည်းရိုးခတ်တဲ့ နေရာ နဲ့မတူဘဲ တစ်အိမ်မှာ နှစ်ပင်၊ သုံးပင်လောက်ပဲ စိုက်ထားကြတာဖြစ်သည်။

"ငါတို့ရောက်ပြီ။ မင်း Por Kru ကိုတွေ့ရင် သူ့ကို သေသေချာချာ နှုတ်ဆက်နော် မဟုရင်ငါတို့ကိုထကန်နေလိမ့်မယ်" လို့ Jhetana က ညွှန်ကြားတယ်။

Khemjira က သူသယ်လာတဲ့ စောင်ကို ပိုက်ထားပြီး ထိတ်လန့်တကြား မျိုချလိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံး များ ပြူးကျယ်ကာ အိမ်အောက်ထပ်တွင် လင်းထိန်နေသော မီးအိမ်နှစ်လုံး၏ အလင်းရောင်ကြောင့် အိမ်၏ ဒုတိယထပ် ဝရံတာဆီသို့ မျှော်ကြည့်မိသည်။

Parunသည် ဖြစ်ပျက်သမျှကို ကောင်းကောင်းသိသည်၊ Jhettana ၏ ကားဒါရိုက်ဘာသည် ထိုဒေသရှိ တောအုပ်အတွင်း ဝိညာဉ်များကြောင့် မတော်တဆ ဖြစ် လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဟု နတ်ကျွန်များ၏ ပြောပြချက်အရ သိရသည်။

"ဘယ်လောက်များတာလဲ?"
ပြောပြတာကိုကြားတော့ မျက်လုံးမဖွင့်ခင် အိပ်ပျော်ခါနီး မှာ မေးတယ်။

"တောထဲမှာရေတွက်လို့တောင်မရဘူး Por Kru။"

Parunသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ယဇ်ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ နံ့သာပေါင်းသုံးချောင်းကို မီးထွန်းကာ လက်အုပ်ချီကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို အာရုံပြု ကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ထောက်ရှုကာ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို ပူဇော်သည်။ သို့သော်လည်း ကမ္မဋ္ဌာန်းအာရုံသည် နေရာတိုင်း၌ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၍ ထိုစိတ်ကို ထိန်းထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ တတ်နိုင်သမျှ မြင့်မြတ်သော ဂါထာ ရွတ်ဆိုကာ ဘေးကင်းရန် ဆုတောင်းလိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ၊ Jettသည် သေခြင်းမှ ကျဉ်းမြောင်းစွာ လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပေးနိုင် သော ဂါထာတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။ဒါတွေအားလုံးက Khemjira နဲ့ ပတ်သက်နေလို့ ထိုအရူးကသတိရသွားတာဖြစ်မည်။

ထိုကလေး၏ ကံကြမ္မာရန်သူသည် သာမာန်ဝိဉာဉ်မဟုတ်ပေ၊ ၎င်းတို့သည် အများအားဖြင့် တစ်ကိုယ်တည်းဖြစ်ပြီး မည်သူနှင့်မှ မပေါင်းသင်းဘဲ တစ် နေရာတည်းတွင် ပတ္တမြားများစွာကိုပင်အစုလိုက်အပြုံလိုက် စုစည်းနိုင် သောကြောင့် ၎င်းသည် သာမာန်ဝိဥာဉ်မဟုတ်ပေ။ဒီလိုမျိုး လုပ်နိုင်ကိုင်နိုင် စွမ်းဆောင်နိုင်ဖို့ နှစ်ရာနဲ့ချီ အချိန်ယူရပါလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"Jhet က အဲဒီလူကို Por Kru ဆီ ခေါ်လာပေးမှာပါ" ဟု ဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ် ကောင်လေး၏အသွင်အပြင်နှင့် ဝိညာဉ်အစေခံတစ်ဦးဖြစ်သူ Thong က သူ့ကိုအကြောင်းကြားရန် တိုးတိုးလေးပြောသည်။ ဒါက Parunရဲ့ မျက်ခုံးတွေကို ချက်ချင်း လှုပ်ယမ်းသွားစေတယ်။

ဤကဲ့သို့ ခေါင်းမာခြင်းသည် အမှန်ပင် မျိုးဆက်တစ်ခုမှ အမွေဆက်ခံခဲ့ သည်။

Jhettana သည် ဤသူငယ်ချင်းကို အလွန်ချစ်ပုံပေါ်ပြီး သတိပေးချက် များကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ကိုပင် ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။သူ့တပည့်Jettကိုတောင်အခုလိုဖြစ်အောင်လုပ်နိုင်တာမို့ Parun သည် Khemjiraက မည်ကဲ့သို့သော ကလေးမျိုးဖြစ်သည်ကို အမှန် တကယ် သိချင်နေခဲ့သည်။ သူ့ပုံစံကို မကြိုက်ရင် Dhang နဲ့ သူတို့နှစ် ယောက်ကို အိမ်အောက်မှာ အိပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာပေါ့လေ။

ခွေးလေးတကောင်ကပြေးထွက်လာကာ Jhettana နှင့် Khemjira တို့ကို ဟောင်နေလေသည်။ Jett၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ ဟောင်သံ ရပ်တန့်ကာ ခြေထောက်များကို ပတ်လျက် ကြွလာ၏။ Jhettana သည် ဤအခါသမယအတွက် သူပြင်ဆင်ထားသည့် ကြီးမားသောအရိုးပုံသဏ္ဍာန် ကို ပေးသည်။ Dhang သည် ရရှိပြီးသည်နှင့် ၎င်းကို ကိုက်စားရန် လှေကားအောက်သို့ ပြန်ပြေးသွားခဲ့သည်။

Khemjira နဲ့ Jhettanaတို့နှစ်ယောက်သားမှာခဏလောက်စောင့်ပြီးနောက် အပေါ်ထပ်ဝရံတာမှာ လင်းထိန်နေတဲ့ အလင်းရောင်ထဲမှ လူတစ်ယောက် ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ကြသည်။။ ထို လူသည် သစ်သားလက်ရန်းကိုကိုင်ထားကာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး Khemjiraကို မျက်နှာ အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ငုံ့ကြည့်လာသည်။

Khemjira မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့‌ေနရာမှ တစ်ဖက်လူ၏အမူအရာကို ပိုင်းခြားရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူ့နှလုံးခုန်သံပြင်းပြင်းဖြင့် သူ့ဘယ်ဘက်ရင်အုံပေါ်မှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ဒီခံစားချက်ကဘာလဲ...

မီးပုံးအလင်းရောင်ဖြင့် ထွန်းလင်းနေသော Khemjira၏ မျက်နှာကို Parunက သတိပြုမိသည်။

မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် သူတို့၏ အတိတ်ဘဝက အမှတ်ရ စရာများ ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲ ဝင်လာသည်။

ပါရွန်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သူ့အတိတ်ဘဝများကို ပြန်လည်အမှတ်ရနိုင် သည့်စွမ်းရည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း ဘယ်သောအခါမှ မလိုချင်ခဲ့ပါ။ သူ ဘယ်သူဖြစ်ခဲ့လဲ ဒါမှမဟုတ် သူဘာတွေလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာကို သိချင်စိတ်မရှိတော့ဘူး။ သူသည် ပစ္စုပ္ပန်တွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနေထိုင်ပြီး အခြားသူများကဲ့သို့ သာမာန်ဘဝကို ဖြတ်သန်းချင်သည်။

အဲ့ဒါတွေကို မှတ်မိဖို့ ဘာလို့လိုနေမှာလဲလို့ Parun ကတွေးခဲ့ဖူးသည်။

ဒါပေမယ့် ဒီအချိန်မှာ သူ့ရင်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာ တယ်။ Khemjira၏ မျက်နှာသည် Parun၏စိတ်ကို နက်နဲစွာ အနှောင့်အယှက် ပေးသည်။ဘာလို့ဆို သူ့ရှေ့ကဤလူသားဟာ အရင်ဘဝက ခွဲခွာခဲ့ရဖူးတဲ့ ချစ်သူဖြစ်သောကြောင့်ပင်....

စူးရှသော မျက်လုံးများသည် Khemjira၏ ဦးခေါင်းကို ကျော်ဖြတ်၍ မကြည့်မီ သူ့ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ပြီးတော့ သူ့နောက်မှာ ရပ်နေတဲ့လူက...

Parunလက်ထဲတွင် မီးပုံးကိုင်ကာ ဒုတိယထပ်မှ ဆင်းလာစဉ် Khemjiraက ခက် ခက်ခဲခဲ တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။ သူ့ကိုကောင်းကောင်းနှုတ်ဆက်နော်လို့မှာကြားခဲ့တဲ့Jettကတော့ Por Kru ကို မနှုတ်ဆက်ဝံ့ဘဲ တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေ၏။ ချောမောသောမျက်နှာသည် ခံစားချက်မပြ သော်လည်း Por Kru ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရောင်ဝါသည် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စရာကောင်း နေပြီး ချောမောသောမျက်နှာသည် ခံစားချက်မရှိသော်လည်း သူ၏အရေပြားကိုထုံထိုင်းသွားအောင်လုပ်နိုင်သည်။

Por Kru ချဉ်းကပ်လာသောအခါတွင် Khemjira သည် သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ အေးမြသောရနံ့များ မွှေးပျံ့လာခဲ့သည်။ Khemjira သည် Parun၏ ရင်ဘတ်မှ အာဒမ်ပန်းသီးအထိ ဆန့်တန်းနေသော တက်တူးထိုးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သော်လည်း Por Kru မျက်နှာကိုတော့ မကြည့်ရဲချေ။

Parunသည် ထိုနေရာတွင် တုန်တုန်ယင်ယင် ရပ်နေသော Khemjiraကို ဂရုမ စိုက်။ သူသည် လူငယ်၏ခေါင်းထက်တွင် မီးပုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက် လိုက်ပြီး သူ့နောက်တွင် ရပ်နေသော လူ၏မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းမြင်လိုက်ရ သည်။

ထိုလူပုံစံမှာ အစိုးရအရာရှိတစ်ဦး၏ ကာကီဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ် ရှည်ရှည် ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ယူနီဖောင်း သည် ဘောင်းဘီရှည်ဆီသို့ သွေးစွန်းထင်းနေသော သွေးများဖြင့် ဖုံးအုပ် ထားသည်။ အရေပြားသည် အလွန်ဖျော့တော့ပြီး ပျော့ပျောင်းသော အစိမ်း ရောင်နီးပါးဖြစ်နေကာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကမြင့်လွန်းသဖြင့် နောက်မျက်လုံး တစ်ဖက်ကတော့ မမြင်နိုင်လောက်အောင် နိမ့်နေပါသည်။ထိုမျက်လုံးများက Parun၏မျက်နှာကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

Parun ကတော့ဂရုမစိုက် ခံစားချက်မဲ့တဲ့အမူအရာနဲ့ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပေါ့လေ!!"

Chapter(7)💜

ထိုဝိဉာဉ်သည် Cha-yod ဖြစ်သည်။ အရင်ဘဝက Parun၏ညီဖြစ် သည်။သူ့ရင်ထဲ စွဲလမ်းနေသော အမှတ်တရများက Parunကို ပြန်မြင်ယောင်လာစေသည်။

Cha-yod ကParun၏ မေးသံကို ကြားသောအခါ သူကလည်း သူတို့၏ အတိတ်ဘဝကို သတိရသွားကာ စူးရှပြီးမညီညာ‌ေသာအနက်ရောင်မျက်လုံးများသည် ၎င်း၏သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေပြီး ဧရိယာအတွင်း ဖုံးလွှမ်းနေသော မှော်အငွေ့အသက်သည် စိတ်ဝိညာဉ်များကိုပင် လောင်ကျွမ်း သွားစေနိုင်သည့် မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ပျက်သုဉ်းမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ ချက်ခြင်း ကွယ်ပျောက်သွားပြီး သူ့ကိုယ်ပိုင် အတိုင်းအတာထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ သည်။

Parunသည် သူ့အစ်ကိုဖြစ်သူနှင့် ပတ်သက်၍ သံသယများရှိနေသော်လည်း Cha-yodကို လွှတ်‌ေပးလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ကလေးနှစ်ယောက်ကို လေအေးထဲ မှာ မတ်တပ်ရပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာ မမှန်ဘူးဖြစ်သည်။

အရပ်ရှည်သော အသွင်အပြင်သည် သူ့မျက်လုံးများကို တင်းကြပ်စွာမှိတ် ထားသည့် ကောင်လေးနှင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့သွားသည်။အိမ်ပေါ်သို့ပြန်မတတ်မှီ ခြောက်သွေ့သော အပြုံးဖြင့် ရပ်နေသော သူ့တပည့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟေ့ Khem မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား" Jhetana က Khemjira ပုခုံး ကို ပါးပါးလေးပုတ်ပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။ Khemjira က သူ့သူငယ်ချင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ငိုတော့မယ့်ပုံ ပါးစပ်တွေ တဆတ်ဆတ်တုန်နေတယ်။ Por Kru သည် Khemjira တွေးဖူးသည်ထက် ပိုကြောက်စရာကောင်း သည်။

[T/N:ကလေးကသရဲထက်သူ့ဘဲကြီးကိုပိုကြောက်နေတယ်lol]

"Jet အိမ်ပြန်ချင်တယ်"

"သွားရအောင်ပါ လာ"

ဒုတိယထပ် လသာဆောင်၏လှေကားပေါ်တက်စဉ် Por Kru သည် မီးပုံး တစ်လုံးကို Jhetana ကို ပေးသည်။

"ရေချိုးပြီးရင်အိပ်ရာ၀င်တော့။မနက်မိုးလင်းတဲ့အထိ အခန်းထဲက မထွက်ကြနဲ့" လို့ Parun ကပြောလိုက်သည်။Jettသည်သူ့ဆရာဖြစ်သူကို ငေးကြည့် ရင်း ဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားရသော်လည်း သူ့ဆရာ စိတ်ပြောင်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် နာခံမှုဖြင့် လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။

"အမ် ဆောဝါဒီခ" Khemjira သည် ချိုသာသော နှုတ်ခွန်းဆက် စကား ပြောကာ လက်ကို မြှောက်လိုက်သည် ။ Por Kru သည် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လာသည်၊ လင်းထိန် နေသော မီးပုံးအလင်းရောင်ကို ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော အနက်ရောင်မျက်လုံး များက ခေါင်းညိတ်ပြကာ အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသည်။ Khemjiraသည် သူ့ ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကို ရင်းနှီးခံစားနေရပြီး လွမ်းမောစွာ ကြည့်နေလေသည်။

"လာ၊Khem၊ ငါတို့အခန်းက ဒီလမ်းပဲ" ဟု Jhetana က ပြောသည်။ Khemjiraသည် နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ကာ အကြည့်ကို ပြန်လွှဲ၍ အမှောင်ထုကိုဖြတ်ကာ မီးပုံးကိုင်ထားသော Jhetana နောက်သို့ လိုက်သွားခဲ့သည်။

Jhetanaခေါ်ဆောင်သွားသော အခန်းသည် ဤထိုင်းရိုးရာအိမ်၏ ဘယ် ဘက်ခြမ်းတွင် ဖြစ်သည်။ ရေချိုးခန်းက အောက်ထပ်မှာ ကုတင်ကြီးတစ်လုံး ပါတဲ့ အိပ်ခန်းပါ။ အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် အိတ်များကို ကူထည့်ကာ အိပ် ယာခင်းများ စီစဉ်ပေးပြီးနောက် Por Kru ညွှန်ကြားသည့်အတိုင်း ရေချိုးရန် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲပြီးနောက် Parunသည် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ ပြုလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် အိမ်ဗဟိုဘက်သို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။ ဗုဒ္ဓပလ္လင်အနီး မှောင်မိုက်သော ကော်ဇောပေါ်တွင် ထိုင်ကာ မီးပုံးကို တင်ကာ လက်နှစ်ဖက် ကို ရင်ခွင်၌ ချိတ်ထားသည်။ ကမ္မဋ္ဌာန်းကို မြဲမြံအောင် ထားကာ ပထမ အကြိမ်အဖြစ် အတိတ်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘီအီး ၂၄၈၂ ခုနှစ်တွင် မြို့တစ်မြို့၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထိုင်းရိုးရာ အိမ်တစ်လုံး တည်ရှိသည်။ ၎င်းသည် မိသားစုလေးဦးပါရှိသော Wongpradit မိသားစု၏ အိမ်ဖြစ်ပြီး ဖခင်မှာ တပ်မတော်အရာရှိတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကျောင်းဆရာမဖြစ်သော မိခင်၊ ဆရာ၀န်ဖြစ်သောသားကြီးနှင့် အစိုးရအမှုထမ်းသား ငယ်တို့နေကြလေသည်။

မိသားစု၏သားကြီးPawatသည် ယခုဘဝတွင် Parunဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။

သားအငယ်ကို Cha-yodအမည်ရှိကာ ယခုအခါ Khemjiraအနောက်သို့လိုက်နေသောဝိဉာဉ် ဖြစ်သည်။

Khemjira နဲ့ ပတ်သက်ဆက်နွှယ်မှု ရှိခဲ့ဖူးတယ်ဆိုရင် Cha-yodရဲ့ စိတ်ကို လွှတ်ချဖို့ အတိတ်ဘ၀ကိုနားလည်မှ နည်းလမ်းကိုရှာနိုင်မယ်လို့ Parunထင်မိသည်။

သူပထမဆုံးမြင်လိုက်ရသောပုံမှာ အိမ်အတွင်းရှိ ထမင်းစားပွဲ၌ မိသားစုဝင် လေးဦးနှင့် အတူထမင်းစားနေသည့်ပုံဖြစ်သည်။ လေထုက သာယာပြီး ပုံမှန်ပဲဖြစ်သည်။

မြင်ကွင်းသည် Khemjira၏ မျက်နှာနှင့်တူသော သေးငယ်လှသော အမျိုးသမီး ငယ်တစ်ဦးဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ သူမအမည်မှာ Khemikaဖြစ်ပြီး ခရိုင်မှူး၏သမီးလည်းဖြစ်သည်။ သူမသည် Cha-yod ၏အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းဖြစ်ပြီး Phawat ၏ချစ်သူဖြစ်သည်။

Phawat နှင့် Khmmika သည် အဆင့်မြင့်အရာရှိတစ်ဦးအတွက် မွေးနေ့ ပါတီတစ်ခုတွင် ပထမဆုံးတွေ့ဆုံခဲ့သည်။ အထူးသဖြင့် မှိုင်းတိုက်နေတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ပါတီပွဲရဲ့ ကမောက်ကမတွေကနေ လွတ်မြောက်ပြီး အိမ်နောက်ဘက် ဥယျာဉ်မှာ လမ်းလျှောက်ထွက်ရင်း အမှတ်တမဲ့ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတာပါ။

Khemikaသည် Cha-yodနှင့် အတူတူ ကျောင်းတက်နေသည့် အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း Phawat သတိရမိပြီး အဝေးမှ သူမကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးသည်။ ပါတီမှာ သူမကို တွေ့တာနဲ့ သူမနဲ့ ပို ရင်းနှီးအောင်လုပ်ဖို့ကြိုးစားခဲ့သည်။

ပါတီပြန်ချိန်ရောက်တဲ့အထိ ဆူညံနေကြ‌ေသးပြီးအပြန်လမ်းတွင် သစ်ပင်ပေါ် မှ ကြောင်တစ်ကောင် အော်သံကြားလိုက်ရသည်။ Khemikaသည် ပွင့်လင်းကာသွပ်လပ်သော အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း Phawat သည် သူမ၏ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်ကို ချွတ်ကာ ဝတ်ထားသည့်စကတ်ကိုမ,ပြီး သစ်ပင်ပေါ်တက်ပုံ ကြောင့် သိလိုက်သည်။ Phawat က သူမကို တားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် မိန်းမ ငယ်လေးက နားမထောင်ဘဲ ရှက်ရွံ့စွာ သစ်ပင်ပေါ်သို့တတ်သွားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် သစ်ပင်မှ လိမ္မော်ရောင်ကြောင်လေးအား ဘေး ကင်းစွာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပြီး အောက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော Phawatထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူမကိုယ်တိုင်လည်း သစ်ပင်ပေါ်မှ‌‌ေခြ‌ေချာ်ကျကာ ပြုတ်ကျလာခဲ့သည်။

Pawatသည် ရိုသေလွန်းသဖြင့် သူမကို ထိရန်မှာတွေဝေနေခဲ့သည်။ သူ၏ထုံးစံအတိုင်း ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အပြုအမူကို ချိုးဖျက်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ပွဲအပြီးတွင်အိမ်သိူ့ရောက်သော် Pawatသည် Khemikaကို တွေးကာ အိပ်မပျော်ဘဲရှိသည်။ သူသည် သူမကိုသ‌ေဘာကျသွားသည်ကို သဘောပေါက်ပြီး သူမ ကို လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

နှစ်အတော်ကြာပြီးနောက် Khemikaသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ချစ်သူအဖြစ် သဘောတူညီခဲ့ပြီး Phawat ၏ မွေးနေ့ပါတီတွင် သူငယ်ချင်းများနှင့် မိသားစုများ၏ ပျော်ရွှင်မှုကြားတွင် သူတို့၏ စေ့စပ်မှုကိုကြေညာခဲ့ကြသည်။

Parunသည် Cha-yod၏မျက်လုံးများတွင် နာကျင်နေသည့်အကြည့် ကို အဝေးမှမြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများက Khemikaနှင့်Pawatတို့ကို ကြီးမားသော နာကျင်မှုကို ထိန်းထားသလိုမျိုး ကြည့်နေသည်။ အဲဒီအခါမှာ သူပိုနားလည်လာတယ်။

Cha-yod က Khmmika ကို ချစ်‌နေသည်... Phawat မချစ်မိကတည်းကတောင် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။

Phawat နှင့် Khmmika တို့သည် ခြောက်နှစ်ကြာ တွဲခဲ့ကြပြီး Khemika မဟာဘွဲ့ ပြီးဆုံးပြီးနောက် လက်ထပ်ရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ Phawat ၏ဖခင်သည် သူ၏အနာဂတ်ချွေးမကို အလွန်ချစ်မြတ်နိုး သောကြောင့် သူတို့အတွက် ဥခွံရောင်အိမ်တစ်လုံးကိုပင် ဆောက်လုပ်ခဲ့ သည်။ Pawatနှင့် Khemikaတို့သည် Cha-yod ကအခြားသော အမျိုးသမီးငယ်နှင့်အတူ ထိုအိမ်တွင် အားလပ်ချိန်များကို မကြာခဏ အတူတူ ကုန်ဆုံးကြသည်ဟုရွာသားများ၏ မလျော်မကန် အတင်းအဖျင်းစကားများကို တားဆီးခဲ့ကြသည်။

Khemika ဘွဲ့ရဖို့ သုံးလပဲ လိုတော့တဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ လက်ထပ်ဖို့ အိပ်မက် က ပိုနီးစပ်လာခဲ့ပါတယ်။ သို့သော်လည်း တစ်နေ့တွင် ပြည်နယ်ဆရာဝန်တစ် ဦးဖြစ်သည့် Phawat သည် နယ်မြေအငြင်းပွားမှုများကြောင့် အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ပွားနေသည့် နယ်စပ်ရှိ စစ်စခန်းတစ်ခုသို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းရွှေ့ခံခဲ့ရသည်။ Pawatသည် အထက်လူကြီးများ၏ အမိန့်ကို နာခံရန်မှ တပါး ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

မင်္ဂလာပွဲကို ရက်အကန့်အသတ်မရှိ ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ရပါတယ်။

"Yod ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့အတွက် Khemikaကို ဂရုစိုက်ပေးပါ။ ငါတတ်နိုင် သလောက် ပြန်လာမှာပါ" လို့ Phawat က သူ့ညီကို ပြောပါတယ်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မပူပါနဲ့ အစ်ကို။ ကျွန်တော် သူမကို ဂရုစိုက်လာတာကြာပါပြီ" လို့ Cha-yod က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေပါ တယ်။ Phawat သည် သူ့စကားနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော အဓိပ္ပါယ်ကို သံသယမရှိခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူ့ညီကို ရိုးရိုး ပွေ့ဖက်ထားလိုက်သည်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ Cha-yod ဟာ Khemika ကို စတင်ချဉ်းကပ်ပြီး ခံစားချက်တွေကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ထုတ်ပြောပြီးအထက်တန်းကျောင်းပြီးကတည်းက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ချစ်ခဲ့တာလို့ Khemikaကို ဝန်ခံခဲ့ပါတယ်။ သို့သော် Khemikaသည် Phawat ကို ချစ်မြတ်နိုးလွန်း သဖြင့် Cha-yod ၏ ခံစားချက်ကို ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။ Cha-yod ဘာပဲလုပ်လုပ် Khemikaရဲ့နှလုံးသားက Phawat ကနေ မယိမ်းယိုင်ခဲ့ချေ။

Khemikaသည် နေ့တိုင်း သူ့ချစ်သူထံမှ စာများကို စောင့်မျှော်နေပုံရသည်။ Khemikaနှင့်Pawatတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် စာများမှတစ်ဆင့် အဆက်အသွယ်ရှိကြ ပြီး ထိုအတိုင်းသည် နှစ်နှစ်နီးပါးကြာအောင် ဆက်ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် Khemika၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျော့ပျောင်းနေပြီး သူမ၏ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်သော စရိုက်နှင့် သိသိသာသာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ် နေသောကြောင့် Pawatအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများသည် သူမ၏ ကျန်းမာရေး ကို ဆိုးရွားစွာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ Cha-yodသည် နာကျင်သောအမူအရာဖြင့် Khemika ချောင်းဆိုးသွေးထွက်နေသည်ကို ကြည့်နေသည်။

သို့သော် နှစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ပုံမှန်ရောက်လာသော စာများသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ Khemika က Pawatထံ စာဘယ်နှစ်စောင်ရေးထား သော်လည်း အကြောင်းပြန်လာခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

လေးနှစ်ကြာပြီး တစ်နေ့တွင် ဗိုလ်ချုပ်တံဆိပ်ပါသော စာတစ်စောင် Khemika အိမ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

'ချစ်လှစွာသော ဒေါက်တာPawat၏ စေ့စပ်ထားသူ Madam Khemika၊ ဒေါက်တာ Pawatသည် ဗုံးပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ကွယ်လွန်သွားကြောင်း အသိပေးလိုက်ရခြင်း အတွက် စိတ်မကောင်းဖြစ်မိပါသည်...' လို့ စာဖတ်ပြီးနောက် Khemika ချောင်းဆိုးကာ သွေးတွေ ထွက်ကျလာပါတယ်။ သူမကို လိုက်ပို့တဲ့ အိမ်အကူ က တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားစွာ အော်လိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးတော့ Khemikaကို ဆေးရုံသို့အမြန်ပို့ခဲ့တယ်။

သတင်းကြားပြီးနောက် Cha-yodသည် ဆေးရုံသို့ အမြန်သွားကာ စစ်တပ်ထံမှ စာလက်ခံရရှိချိန်တွင် Khemika၏ အခြေအနေ ရုတ်တရက် ယိုယွင်းလာ သဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

Khemika၏စိတ်ကို ပြောင်းလဲရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ် ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ Phawat သာ ဆုံးသွားခဲ့ ပါက Khemikaသည် ဤမျှ နာကျင်စွာ စောင့်ဆိုင်းခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိတော့ မည် မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သူနှင့် ပြန်လည်စတင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒါပေမယ့် ကံကြမ္မာက ရက်စက်တဲ့ အလှည့်အပြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားတယ်။ Khemikaသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကာ နှလုံးဖောက်ပြီး ထိုနေ့ညနေပိုင်း က ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။

Cha-yod သည် ထိုအသံကိုကြားသည့်အခိုက်တွင် သူ့ခေါင်းကို သံတူဖြင့် ရိုက်သကဲ့သို့ ခံစားရကာ ရှုပ်ထွေးမှုများနှင့် မူးဝေခြင်းတို့ဖြင့် လွှမ်းသွားကာ Khemika၏အလောင်းကို တွေ့ရသည့်အခါ ဝမ်းနည်းခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သူ့မျက်ရည်များက ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားချင်သလို ငိုနေသည်။ ဒီလိုအဖြစ်ဆိုးမျိုး ကို သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး။

ဤအရာသည် Khemikaသေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု တစ်ခါမှ မထင်ခဲ့ပေ။

ဪ...လူတိုင်းသေသွားပြီထင်တဲ့ Phawat က Khamikaရဲ့ ဈာပန နောက်ဆုံးနေ့မှာ ပြန်လာမယ်ဆိုတာ ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ...

Parunသည် သူတို့၏ဝိညာဉ်ရေးဆက်နွယ်မှုမှတစ်ဆင့် Phawat ၏ စူးစူးရှ ရှနာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဝမ်းနည်းပူဆွေးသောမျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို မြင်လိုက်ရကာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရသော အရှိန်အဟုန်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

Parunည် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အရာများကို အာရုံစိုက်ရန် အတိတ်၏နာကျင်မှု ကို လျစ်လျူရှုကာ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ကြိုးစားလိုက်သည်။

Phawat အစား သူ့ကိုလက်ထပ်ဖို့ သူ့မိသားစုနဲ့Khemikaကို လှည့်စားခဲ့တဲ့ Cha-yod က အဲဒီစာကို အတုလုပ်ခဲ့တာလို့ ထွက်ဆိုခဲ့ပါတယ်။ ထို့အပြင် Phawat မှပြန်ပို့သောစာများကို Cha-yod မှအခြားမည်သူမှမရောက်ရှိကြောင်းသေချာစေရန်စာပို့သမားများကိုလာဘ်ထိုးပြီးဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

"ဒီလောက် ယုတ်မာတဲ့အကျင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် လုပ်နိုင်တာလဲ Yod၊ ငါက မင်းရဲ့ အစ်ကိုပါ။ Khem က မင်းသူငယ်ချင်းပဲ!" Phawat သည် မျက်ရည်များဖြင့် အော်ဟစ်ကာ သူ့လက်ထဲတွင် စာလုံးအတုကို ဆုပ်ကိုင် ထားပြီး သူ့လက်များမှာ ဒေါသတကြီး တုန်ခါနေသည်။

သူ့ရှေ့ကလူက သူ့ညီသာမဟုတ်ရင် Phawat က သတ်ပစ်မယ်လို့ ကျိန်ဆိုတယ်။

Cha-yod သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ကာ အရူးတစ်ယောက် လို ငိုကြွေးကာ လက်များကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ခွင့်လွှတ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းပန်ခဲ့သည်။ Pawatသည် မျက်လုံးများနီရဲကာ ညီဖြစ်သူကို ငုံ့ကြည့်ကာ တုန်လှုပ်သော အသံဖြင့် ပြောသည် ။

"ငါတို့မိဘတွေရဲ့ စည်းစိမ်ဥစ္စာနဲ့ ငါ့ဥစ္စာရှိသမျှ မင်းရနိုင်ပေမယ့် ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ညီအကိုတွေ မဟုတ်တော့ဘူး။ စစ်စခန်းကို ငါပြန်မယ်။ ငါသေရင် ဆွေမျိုးအ‌ေနနဲ့လာစရာမလိုဘူး။ မင်းဒီအိမ်မှာရှိနေသရွေ့ ငါ့အလောင်းကိုပြန်ယူဖို့ ခွင့်မပြုဘူး"

အဲဒီနေ့ကစပြီး Phawat ဟာ သူ့ညီကိုကြည့်ဖို့‌ေတာင် သည်းမခံနိုင်တော့တာမို့ တစ်ယောက်တည်းနေဖို့ သူထွက်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။

Parun၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့မိဘများကို နှုတ်ဆက်ရန် နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ဒူးထောက်ကာ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက သူ့ဝိညာဉ်ကို ပြန်ခေါ်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

[T/N: Parunကအတိတ်ဘ၀ကိုဝိဉာဉ်ထွက်ပြီးပြန်သွားကြည့်လာတာပါနော်]

မီးပုံး၏ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်ဖြင့် အမှောင်ထဲတွင် အဖြူရောင် အင်္ကျီနှင့် အနက်ရောင် စကတ်ဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေကာ Parun နိုးထလာချိန်ကို စောင့်နေခဲ့သည်။

"မင်္ဂလာညချမ်းပါ Por Kru၊ ကျွန်မနာမည် Khae၊ Khem ရဲ့အမေပါ။ ကျွန်မကို ဒီကိုလာခွင့်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ယောက်ျားလေး အသွင်ဆောင်တဲ့ နတ်ကျွန်တစ်ယောက်က အိမ်ပိုင်ရှင်ရဲ့ မိန့်မှာချက်အတိုင်း သူ့ကိုသွားခေါ်လာတာဖြစ်သည်။

နှုတ်ဆက်တာကို အသိအမှတ်ပြုတဲ့အနေနဲ့ ခေါင်းမညိတ်ခင်မှာ သူမဘယ်သူ လဲဆိုတာ ခန့်မှန်းနိုင်တာကြောင့် Parunရဲ့အမူအရာက အနည်းငယ်ပျော့ ပြောင်းသွားပါတယ်။ ဤဝိညာဉ်သည် အန္တရာယ်ဖြစ်ရန် စွမ်းအားနည်းပါး လွန်းကာ သူ့သားကို ဖြူစင်သောနှလုံးသားဖြင့် ကာကွယ်ရန် ဤလောက တွင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

"Khemနောက်လိုက်နေတဲ့ ကာကီဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားကို သိလား " ယဉ်ကျေးစွာမေးတယ်။ ဒါကိုသိချင်လို့ သူ့ကို ဖိတ်ခေါ် ဖို့ Thong ကို စေလွှတ်လိုက်တာ ဖြစ်သည်။

Khaeကခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။

"ဟုတ်ကဲ့ ၊ အဲဒီလူက Ram-phueng ရန်ကနေ ကာကွယ်နေတာပါ။"

Parunက မတုံ့ပြန်။ စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် ဝိညာဉ်ကိုကြည့်ရင်း သူ့ ဇာတ်လမ်းကို ဆက်သင့်သည်ဟု သူညွှန်ပြခဲ့သည်။

"Ram-phuengသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်ပေါင်းလေးရာခန့်က ကျွန်စနစ်မဖျက်သိမ်းမီ အချိန်က နေထိုင်ခဲ့သည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကျွန်မသိပ်မသိပေမဲ့ အဲ့တာကသည် ကျွန်မတို့မိသားစုအပေါ် ရန်ငြိုးထားကာ ကျိန်ဆဲပြီး သားစဉ်မြေးဆက်များရဲ့ အသက်ကို နှုတ်ယူဖို့လုပ်နေတာလို့ပဲသိထားတာပါ ၊ သူတို့ကို ဖမ်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါးအစေခံတွေဖြစ်လာစေတယ်" ဟု Khaeက ရှင်းပြသည်။

" Khemနောက်ကို လိုက်နေကြတဲ့မ‌ေကာင်းဆိုး၀ါးတွေက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ ဘိုးဘေးတွေပါ" ဟု Khaeက ဆက်ပြောသည်။

Parunက မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

Khemjira ကဒီရောက်ကတည်းက Cha-yod နဲ့ Khemjira ရဲ့ အမေကလွဲလို့ ဒီကိုရောက်ကတည်းက တခြားဘယ်ဝိညာဉ် ကိုမှ မခံစားခဲ့ရပါဘူး.....

Cha-yod သည် Khemjira ၏ကံကြမ္မာရန်သူလည်းမဟုတ်သလို ‌တောထဲမှ မကောင်းဆိုးဝါးတစေတွေကိုခေါ်ထုတ်ဖို့အစွမ်းလည်းမရှိတဲ့အပြင် ကားဒါရိုက်ဘာ၏မတော်တဆမှုကလည်းသူလုပ်သည်မဟုတ်‌ပေ။အဲ့အစား၊ သူက အစွဲအလန်းကြောင့် မတည်ရှိသက့်သော သရဲတစ္ဆေဖြစ်လာတာဖြစ်သည်။

ဒါဆိုတခြားဟာတွေက ဘယ်မှာလဲ....

Parunသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ဒေါသကြီးသော Khem၏ကံကြမ္မာရန်သူကို ရှာဖွေရန် သူ့စိတ်ကို စူးစိုက်အာရုံနေသည်။ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်သည် အရပ် ရှစ်မျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် မျက်လုံးများ ကို ချက်ခြင်းမဖွင့်မှီ ထိုအရာမှာ တောရိုင်းတောထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

Parunည် ထူးဆန်းသော မြေအိုးကိုယူ၍ Khemjira၏ မိခင်ဝိညာဉ်ရှေ့တွင်ထားကာ

"ကျေးဇူးပြုပြီး အထဲမှာ ၀င်နေပါ။ အပြင်မှာ အန္တရာယ်ရှိတာမို့''

Khaeသည် လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေပုံရသည်။ ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် သံသယကင်းစွာဖြင့် သူမသည် မြေအိုးထဲသို့ တ လိုတလား ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

Parunသည် အိုးအဖုံးကို အလုံပိတ်ပြီး လက်တစ်ဖက်တွင် ကိုင်ထားကာ ကျန် တစ်ယောက်က မီးပုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဘိုးဘေးများ၏ ပုံတူရုပ်တုနှင့် ရုပ်တု များ သိမ်းဆည်းထားသည့် အခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် အိုး ကို လွတ်နေသောနေရာတွင် ထားကာ ဤမြေအိုးကို ဘိုးဘေးများအား စောင့်ရှောက်ရန် သူ့ခေါင်းထက်တွင် သူ့လက်များကို မြှောက်ကာကန်တော့၍ ပြီးနောက် သူလှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။

Parunသည် အောက်ထပ်ရှိ ဓမ္မချည်မျှင်လိပ်ကြီးကို ကိုင်ကာ ဦးခေါင်းအမြင့် ရှိ သမ္ဘန်ပင်၏ပင်စည်တွင် ချည်ထားသည်။ တစ်ပင်မှ တစ်ပင်မှ တစ်ပင်သို့ ဆက်၍ တစ်အိမ်လုံးကို ဝိုင်းပတ်ကာ ယဇ်ပလ္လင်သို့ ပြန်သွားကာ ဘုရားရှေ့တွင် ဖယောင်းတိုင်ကြီး တစ်တိုင် ထွန်းထားလေသည်။

ရုတ်တရက် သတိမထားမိဘဲ လေပြင်းများ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လာသည်။ စပါးကျီဇီးကွက်အုပ်ကြီးသည် ကောင်းကင်၌ လှည့်ပတ်နေသည်။ အချို့က အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်မှ ဆင်းလာကာ အာရုံစူးစိုက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေရန် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

Parun၏ အနက်ရောင်မျက်လုံးများသည် လေထဲတွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေသောဖယောင်းတိုင်မီးလျှံကို စူးစိုက်ကြည့် နေသည်။ အာရုံများ တည်ငြိမ်လာသောအခါ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဂါထာ တစ်ခုကို စတင်ရွတ်ဆိုလေသည်။