📚 FOTIMANING BOLASI

Ba’zan bolaga katta sovg‘alar, qimmat kiyimlar yoki hashamatli uy ham kerak emas.
Ba’zan bolaga shunchaki mehr, e’tibor va tushunish kifoya…

Asarda tasvirlangan Yusuf aynan shunday mehrga tashna bola edi. Bolalikning eng nozik pallasida u qalbini tushunadigan, ichki dunyosini anglaydigan insonni topa olmadi. Ayniqsa, onasining mehriga juda muhtoj edi. Chunki aynan ota-ona e’tibori bolaning dunyoni qanday ko‘rishiga, hayotga qanday munosabatda bo‘lishiga katta ta’sir qiladi.

🌟 Shu o‘rinda faqat onani ayblash ham to‘g‘ri emas. Fotima ham oilasi va farzandlari uchun tinimsiz mehnat qiladi. Ularning kelajagi, bilimli bo‘lishi uchun kurashadi. Bu mehnatning ortida esa cheksiz mehr va fidoiylik yotadi. Asar davomida uning ezilib yig‘lagani, farzandlari uchun qayg‘urgani ham buni ko‘rsatadi.

🌟 Ammo yana bir jihat bor. Ko‘pincha farzand tarbiyasi faqat onaning zimmasida degan qarash mavjud. Aslida esa ota ham bu mas’uliyatdan chetda qolmasligi kerak. Asarni o‘qib, Yusufning bu darajaga kelishida otaning oilaga vaqt ajratmasligi, mas’uliyatni rafiqasiga tashlab qo‘yganini ham sezish mumkin.

😔 Yusuf boshqacha bola edi. Sokin, ammo ichida mehr daryosi jo‘sh urib turgan bola. Uning eng katta orzusi mashhur bo‘lish emas edi. U faqat onasining birgina e’tibori va sevgisini qozonishni istardi.

🎨 Yusufning hayotidagi yagona quvonch esa rasm chizish edi. Bu uning qalbiga taskin beradigan, ichki dunyosini ifoda qiladigan mashg‘ulot edi. Ammo aynan shu qiziqish ham cheklanganda, uning ichidagi nur asta-sekin so‘na boshlaydi…

✨ Bu asar meni ota-ona va farzand o‘rtasidagi juda nozik rishtalar haqida chuqur o‘ylantirdi. Ba’zan farzandga katta narsalar emas — shunchaki eshitilish, tushunilish va mehr kerak bo‘lar ekan.

📖 Bu asarni ayniqsa ota-ona boʻlish arafasidagilarga o‘qishni tavsiya qilaman.