This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
#maktub
Sen bilan shunchaki yashashni xohlamayman, hayotim mazmuni o‘zing bo‘lsang, qanday qilib shunchaki yashashim mumkin? Axir aql, ko‘z, quloq bilan emas, ruhlar bilan nikoh ila birlashgan ikki qalb shunchaki yashashi mumkin ?
Jannatga borar yo‘lingda bir umr seni iymoningning yarmi emas, hammasi bo‘lib, qalbingga sakinat, ruhingga taskin bo‘lib yashashni xohlayman. Dunyodan charchagan ruhing faqat men ila taskin topsin.
Alloh qalbimizga joylagan bu muhabbatdan Mus'ab, Sa'ad, Buxoriy, Salohiddin Ayyubiy, Xolid ibn Valid, Muhammad Fotihdek kishilar, Hadicha, Fotima, Oisha, Maryam onamizdek jannat kalitlarimiz ulg‘aysin. Bilasanmi? Bu shunchaki yashash emas, bu Alloh rizoligi yo‘lida bir tanu bir jon bo‘lish. Bu sharafli yo‘lda sen ila birga qarishni istayman...
Qachondir bu maktublar senga yetib borishini niyat qilib...)
Sen bilan shunchaki yashashni xohlamayman, hayotim mazmuni o‘zing bo‘lsang, qanday qilib shunchaki yashashim mumkin? Axir aql, ko‘z, quloq bilan emas, ruhlar bilan nikoh ila birlashgan ikki qalb shunchaki yashashi mumkin ?
Jannatga borar yo‘lingda bir umr seni iymoningning yarmi emas, hammasi bo‘lib, qalbingga sakinat, ruhingga taskin bo‘lib yashashni xohlayman. Dunyodan charchagan ruhing faqat men ila taskin topsin.
Alloh qalbimizga joylagan bu muhabbatdan Mus'ab, Sa'ad, Buxoriy, Salohiddin Ayyubiy, Xolid ibn Valid, Muhammad Fotihdek kishilar, Hadicha, Fotima, Oisha, Maryam onamizdek jannat kalitlarimiz ulg‘aysin. Bilasanmi? Bu shunchaki yashash emas, bu Alloh rizoligi yo‘lida bir tanu bir jon bo‘lish. Bu sharafli yo‘lda sen ila birga qarishni istayman...
Qachondir bu maktublar senga yetib borishini niyat qilib...)
❤1
Men bir zerikib qolmayda shunaqa payt hayolimga kelgan birinchi ishni qilaman ertaga qaytishmi oʻylamasdan uyga (viloyatga) chiqib ketyapman. 🤦♂
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
Paytida shaharga ketaman, Poytahtda yashayman degan koʻngling qishloq hayotiyu, tabiiylikda yashash uchun har qanday orzulardan kechishga tayyorligingni anglatib qoʻyar ekan….)
🔥4
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😱4😢2💔2
Sukut qilgan xotirjam, deb oʻylaysizmi?
Sukut uchun sarflangan kuch gapirishga sarflangan kuchdan aaancha koʻp boʻladi.
Mubashshir Ahmad
Sukut uchun sarflangan kuch gapirishga sarflangan kuchdan aaancha koʻp boʻladi.
Mubashshir Ahmad
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
Har kim bitta narsaga muhtoj - uni undanda ko'proq, tushunadigan qalbga...
Insonmiz muhtoj bo'lamiz!
Insonmiz muhtoj bo'lamiz!
👍1🔥1💯1
Eh endi Qurʼon zaliga kelganda telefonimni zaryadi tugab qoldi 🥲
Telefon oʻchguncha olishga ulgurdim
❤🔥3
"Bizda hali ham turizm madaniyati rivojlanmadi."
Ba’zan inson o‘zi istamagan joyga borganda, eng katta haqiqatlarni anglaydi. Bugun universitetimiz tomonidan tashkil etilgan sayohat sabab Islom sivilizatsiyasi markaziga bordim. Rostini aytsam, oʻzim boʻlganimda ehtimol bu yerga kelmagan bo‘lardim. Ammo bu safar fikrimni butunlay o‘zgartirdi.
Ichkariga qadam qo‘yganim zahoti bir narsani his qildim — bu oddiy maskan emas. Bu tarix, bu faxr, bu o‘zligimiz edi.
Markaz haqiqatan ham hayratlanarli darajada go‘zal va mazmunli. Hatto OAVda uni Ginnes rekordlar kitobiga arzigulik maskan sifatida tilga olishgani bejiz emas ekan. Eng quvonarlisi esa turli millat vakillarining bu yerga tashrif buyurayotgani — ular bizning tariximizni o‘rganish uchun kelishyapti.
Narxlar ham alohida e’tiborga loyiq: chet elliklar uchun 310 ming so‘m, o‘zbekistonliklar uchun 60 ming so‘m, 18 yoshgacha bo‘lganlar uchun esa atigi 25 ming so‘m. Bu — bu yerda berilayotgan bilim, muhit va xizmat oldida juda arzon narx. Shunga qaramay, ba’zilar hatto shu pulni ham ko‘p ko‘radi. Nahotki bunday go‘zallik va ilm bunga arzimasa?
Ammo meni eng ko‘p o‘ylantirgan narsa — bu emas edi.
Meni o‘ylantirgan, hatto biroz ranjitgan haqiqat shuki, bizda hali ham turizm madaniyati to‘liq shakllanmagan.
Bu yerda tashrif buyuruvchilar guruh-guruh qilib, gid orqali olib boriladi. Bu — har bir inson to‘liq va to‘g‘ri ma’lumot olishi uchun yaratilgan imkoniyat.
Chet ellik mehmonlar esa bunga jiddiy yondashadi: ular jim turib, diqqat bilan tinglaydi. Har bir so‘zni qadrlaydi. Avval tushunadi, keyin tomosha qiladi.
Biz-chi?
Biz esa hali ichkariga kirib ulgurmay “ho‘p-ho‘p” deymiz-da, keyin kimdir eksponatlarga qo‘l uzatadi, yana kimdir guruhdan ajralib ketadi. Gid gapiryaptimi — ko‘pincha eshitmaymiz ham.
Bu oddiy e’tiborsizlik emas.
Bu — madaniyat yetishmasligi.
Shu holatdan keyin ustozimga savol berdim:
“Biz ham ular kabi madaniyatli bo‘la olamizmi?"
Ustoz biroz sukut saqladi va shunday dedi:
“Bizga hali ancha bor…”
Bu javob qisqa edi, lekin ichida katta haqiqat bor edi.
Shunga qaramay, 2 soat davomida gid orqali islom va O‘zbekiston tarixiga oid juda ko‘p yangi bilimlarga ega bo‘ldik. Ayniqsa Qur’on zali — u yerdagi sukunat, ulug‘lik va ruhiy muhitni so‘z bilan ifodalash qiyin. Bu joyni faqat his qilish mumkin.
Lekin chiqish vaqtida yana bir manzara yuragimni siqdi.
Chet ellik mehmonlar xizmat ko‘rsatgan har bir xodimga alohida to‘xtab, o‘zbekcha “rahmat” aytib chiqishdi. Oddiy, lekin samimiy.
Biz esa ko‘pincha shoshilib, o‘zimiz bilan band bo‘lib, hech kimga e’tibor bermay chiqib ketamiz.
Shu yerda o‘zimga ham, sizga ham savol bermoqchiman:
Biz ham qachonlardir ular kabi madaniyatli bo‘la olamizmi? Va bunga nima to‘sqinlik qilyapti?
Menimcha, muammo imkoniyatda emas. Muammo — o‘zimizda.
Odatlarimizda. Qarashlarimizda. Beparvoligimizda.
Agar biz oddiy narsalardan boshlasak — tinglashni o‘rgansak, hurmat qilishni o‘rgansak, jamoat joylarida o‘zimizni tutishni o‘rgansak — o‘zgarish albatta boshlanadi.
Aks holda esa, biz eng go‘zal maskanlarga ega bo‘lib turib ham, ularning haqiqiy qadriga yetolmaydigan xalq bo‘lib qolaveramiz.
Turizm madaniyati — bu shunchaki sayohat emas.
Bu insonning ichki madaniyati, uning kimligini ko‘rsatadigan ko‘zgudir.
Ba’zan inson o‘zi istamagan joyga borganda, eng katta haqiqatlarni anglaydi. Bugun universitetimiz tomonidan tashkil etilgan sayohat sabab Islom sivilizatsiyasi markaziga bordim. Rostini aytsam, oʻzim boʻlganimda ehtimol bu yerga kelmagan bo‘lardim. Ammo bu safar fikrimni butunlay o‘zgartirdi.
Ichkariga qadam qo‘yganim zahoti bir narsani his qildim — bu oddiy maskan emas. Bu tarix, bu faxr, bu o‘zligimiz edi.
Markaz haqiqatan ham hayratlanarli darajada go‘zal va mazmunli. Hatto OAVda uni Ginnes rekordlar kitobiga arzigulik maskan sifatida tilga olishgani bejiz emas ekan. Eng quvonarlisi esa turli millat vakillarining bu yerga tashrif buyurayotgani — ular bizning tariximizni o‘rganish uchun kelishyapti.
Narxlar ham alohida e’tiborga loyiq: chet elliklar uchun 310 ming so‘m, o‘zbekistonliklar uchun 60 ming so‘m, 18 yoshgacha bo‘lganlar uchun esa atigi 25 ming so‘m. Bu — bu yerda berilayotgan bilim, muhit va xizmat oldida juda arzon narx. Shunga qaramay, ba’zilar hatto shu pulni ham ko‘p ko‘radi. Nahotki bunday go‘zallik va ilm bunga arzimasa?
Ammo meni eng ko‘p o‘ylantirgan narsa — bu emas edi.
Meni o‘ylantirgan, hatto biroz ranjitgan haqiqat shuki, bizda hali ham turizm madaniyati to‘liq shakllanmagan.
Bu yerda tashrif buyuruvchilar guruh-guruh qilib, gid orqali olib boriladi. Bu — har bir inson to‘liq va to‘g‘ri ma’lumot olishi uchun yaratilgan imkoniyat.
Chet ellik mehmonlar esa bunga jiddiy yondashadi: ular jim turib, diqqat bilan tinglaydi. Har bir so‘zni qadrlaydi. Avval tushunadi, keyin tomosha qiladi.
Biz-chi?
Biz esa hali ichkariga kirib ulgurmay “ho‘p-ho‘p” deymiz-da, keyin kimdir eksponatlarga qo‘l uzatadi, yana kimdir guruhdan ajralib ketadi. Gid gapiryaptimi — ko‘pincha eshitmaymiz ham.
Bu oddiy e’tiborsizlik emas.
Bu — madaniyat yetishmasligi.
Shu holatdan keyin ustozimga savol berdim:
“Biz ham ular kabi madaniyatli bo‘la olamizmi?"
Ustoz biroz sukut saqladi va shunday dedi:
“Bizga hali ancha bor…”
Bu javob qisqa edi, lekin ichida katta haqiqat bor edi.
Shunga qaramay, 2 soat davomida gid orqali islom va O‘zbekiston tarixiga oid juda ko‘p yangi bilimlarga ega bo‘ldik. Ayniqsa Qur’on zali — u yerdagi sukunat, ulug‘lik va ruhiy muhitni so‘z bilan ifodalash qiyin. Bu joyni faqat his qilish mumkin.
Lekin chiqish vaqtida yana bir manzara yuragimni siqdi.
Chet ellik mehmonlar xizmat ko‘rsatgan har bir xodimga alohida to‘xtab, o‘zbekcha “rahmat” aytib chiqishdi. Oddiy, lekin samimiy.
Biz esa ko‘pincha shoshilib, o‘zimiz bilan band bo‘lib, hech kimga e’tibor bermay chiqib ketamiz.
Shu yerda o‘zimga ham, sizga ham savol bermoqchiman:
Biz ham qachonlardir ular kabi madaniyatli bo‘la olamizmi? Va bunga nima to‘sqinlik qilyapti?
Menimcha, muammo imkoniyatda emas. Muammo — o‘zimizda.
Odatlarimizda. Qarashlarimizda. Beparvoligimizda.
Agar biz oddiy narsalardan boshlasak — tinglashni o‘rgansak, hurmat qilishni o‘rgansak, jamoat joylarida o‘zimizni tutishni o‘rgansak — o‘zgarish albatta boshlanadi.
Aks holda esa, biz eng go‘zal maskanlarga ega bo‘lib turib ham, ularning haqiqiy qadriga yetolmaydigan xalq bo‘lib qolaveramiz.
Turizm madaniyati — bu shunchaki sayohat emas.
Bu insonning ichki madaniyati, uning kimligini ko‘rsatadigan ko‘zgudir.
❤2
Anonim qilmaganimizga ham ancha boʻlibdi keling anonimlashamiz
https://t.me/anonimsavol_bot?start=d684b0721bf242
https://t.me/anonimsavol_bot?start=d684b0721bf242
Telefonda 9 daqiqada dunyoni ishini hal qivordim lekin telegramda 4 soat-u 46 daqiqa nima qilganimni bilmiman
Sizlarda ham shunaqa boʻladimi?
Sizlarda ham shunaqa boʻladimi?
💋12😁2💅2💔1