Tungi soat 3.15 va meni miyamdagi hayollar:
16:00 dan 02:00 gacha — 10 soat ish
03:00 dan 05:00 gacha — 2 soat uyqu
05:30 dan 07: 30 gacha — 2.5 soat uyqu
08:00 dan 14:00 gacha — 6 soat dars

Endi hisoblab chiqaman
Ish: 10 soat
Uyqu: 2 + 2.5 = 4.5 soat
Dars: 6 soat
Jami band vaqt:
10 + 4.5 + 6 = 20.5 soat
Bir sutka — 24 soat.
Demak bo‘sh vaqtim:
24 − 20.5 = 3.5 soat

Oʻylab qoldim shu 3.5 soatga nima qilsam boʻladi yana 🤔

Bir yigit bor edi…

U odamlar orasida yashardi,
lekin qalbi o‘zidan uzoqlashib borayotganini sezmasdi.

U boshqalarga o‘xshab yashashni o‘rgangan edi:
ular qanday kulsa — shunday kuldi,
qanday yo‘l tutsa — shunday yo‘l tutdi.

Ammo qalb…
qalb hech qachon yolg‘onni qabul qilmaydi.

Tunlarida u yolg‘iz qolardi.
Va o‘sha sokinlik ichida bir savol yana va yana qaytardi:

“Men kimman?..”

Qalbi esa javob berardi,
lekin u eshitishni istamasdi.

Chunki haqiqat — ba’zan og‘ir bo‘ladi.

Kunlar o‘tardi…
U esa yana o‘sha eski hayotga qaytardi.
O‘ziga begona bo‘lgan hayotga…

Lekin Alloh bandani o‘z holiga tashlab qo‘ymaydi.

Ichidagi bezovtalik — bu bekor emas edi.
Bu qalbning uyg‘onishi edi.

“Qalb faqat Allohni zikr qilish bilan taskin topadi.” (Qur’on, Ra’d surasi, 28-oyat)

Bir kuni u charchadi…
O‘zini yo‘qotishdan, o‘zini yashirishdan charchadi.

Va ilk bor chin dildan to‘xtadi.

Bu safar u odamlarni emas,
qalbini tingladi.

Shunda u tushundi:
insonni eng ko‘p charchatadigan narsa —
o‘zi bo‘lolmaslik ekan.

Lekin yana bir haqiqat bor edi:

erkinlik — xohlaganingni qilish emas.

Erkinlik — nafsning quli bo‘lmaslikdir.

Erkinlik — qalbni Robbiga bog‘lashdir.

“Alloh kimni hidoyat qilsa — uni hech kim adashtira olmaydi.” (Hadis ma’nosida)

O‘sha kundan boshlab u o‘ziga qayta boshladi.
Sekin, lekin chin dildan.

Endi u odamlar uchun emas,
Alloh uchun yashashni tanladi.

Chunki u bildi:
odamlarning roziligi chegaralangan,
lekin Allohning roziligi — abadiy.

Yo‘l oson emas edi…
Lekin bu yo‘l — Haq yo‘li edi.

Va ilk bor u qalbida sokinlikni his qildi…

Balki haqiqiy erkinlik ham aynan shudir.

Yozuvchi: Khalimov

Shu kunlarda, nimadir boʻlyapti..
Yozay, desam, yozolmayapman,
So'zlay, desam, so'zlolmayapman,
Yig'lay, desam, ko'z yoshi yo'q
Yuragim siqilgan, sababni topolmayapman...

Ba'zan inson, so'zlamasada uni tushunuvchi, yozmasada undagi jumlalarni o'qiguvchi, yig'lamasada, tabassumi ortidagi faryodlarni eshituvchi biriga muhtoj bo'ladi...

Taimaa Sattar

Bizda bir yer qimirlamasinda muhokama qilish boshlandi hamma joyda

Yer qimirladimi sizlarda ham

U qiz xuddi Rasulullohning ayollari Oisha onamizga o’xshar edi, ovqat qilishni yoqtirmasdi, xayotini ilm fanga bag’shida etgan edi..)

#hijobligim

Sayr qilishlik havo boʻlyapti

#maktub

Sen bilan shunchaki yashashni xohlamayman, hayotim mazmuni o‘zing bo‘lsang, qanday qilib shunchaki yashashim mumkin? Axir aql, ko‘z, quloq bilan emas, ruhlar bilan nikoh ila birlashgan ikki qalb shunchaki yashashi mumkin ?

Jannatga borar yo‘lingda bir umr seni iymoningning yarmi emas, hammasi bo‘lib, qalbingga sakinat, ruhingga taskin bo‘lib yashashni xohlayman. Dunyodan charchagan ruhing faqat men ila taskin topsin.

Alloh qalbimizga joylagan bu muhabbatdan Mus'ab, Sa'ad, Buxoriy, Salohiddin Ayyubiy, Xolid ibn Valid, Muhammad Fotihdek kishilar, Hadicha, Fotima, Oisha, Maryam onamizdek jannat kalitlarimiz ulg‘aysin. Bilasanmi? Bu shunchaki yashash emas, bu Alloh rizoligi yo‘lida bir tanu bir jon bo‘lish. Bu sharafli yo‘lda sen ila birga qarishni istayman...

Qachondir bu maktublar senga yetib borishini niyat qilib...)