الان که دقیق‌تر نگاه می‌کنم، می‌بینم کمونیسم به‌طور کامل در اروپا پیروز نشد، ولی یه جورایی موفق بود. نتونست اروپای غربی رو کمونیست و متحد کنه، ولی تونست بخش زیادی از اون رو عملاً سوسیالیستی کنه.

الان کشورهای مثل آلمان، هلند، لهستان، و اسکاندیناوی‌ها، شاید روی کاغذ لیبرال و سرمایه‌داری باشن، ولی قوانین و سیاست‌های اجتماعی‌شون شدیداً سوسیالیستی‌ان. حمایت‌های اجتماعی، بیمه‌های همگانی، مالیات‌های سنگین روی ثروتمندان، و توزیع گسترده خدمات عمومی.

ایران هم شاید می‌خواست یه سیستم سوسیالیستی پیاده کنه؛ نشونه‌ش همین توهم خدمات مجانی مثل آب، برق، گاز، خونه و ماشین بود. ولی خب... خراب کرد. به‌هم‌ریخت، چون نه ساختار درست داشت، نه مدیریت، نه شفافیت.

درسته که کمونیسم از نظر اقتصادی و زیست‌محیطی بعضی جاها فاجعه‌بار بود، ولی یک چیز داشت که نباید نادیده گرفت: جلوی برده‌داری مدرن رو می‌گرفت. جلوی پارگی طبقاتی فاجعه‌بار رو می‌گرفت. جلوی این‌که یکی محتاج نون شب باشه و هم‌زمان یه مادر .... با لامبورگینی طلایی وسط تهران گاز بده و حتی یه ریال مالیات نده.

توی کمونیسم، لااقل همه باید جواب پس می‌دادن. ولی مثلا توی سرمایه‌داری فاسد مافیایی ما، فقیری که با کمک بقیه نون میخره دولت از اون مالیاتش رو سنگین و به موقع میگیره ولی ثروتمند بدون پرداخت مالیات خاصی با وقاحت به بقیه میگه: "برو گم شو، شهر رو زشت نکن با این ماشین قراضه‌ت."

به قول یکی از رفقام، چین بهترین مدلو زده: اقتصادش رو سرمایه‌داری کرده تا رشد کنه، ولی از نظر اجتماعی و فرهنگی کامل سوسیالیست مونده.
یعنی آزادی بیان و اینترنت و رسانه؟

نه، ولی حمایت اجتماعی، خدمات، مسکن، درمان، آموزش؟ تا دلت بخواد.

آره سانسور و فیلترینگ و فشار هست. ولی وقتی یه کشور ۱.۴۸ میلیارد نفر جمعیت داره، با کلی قوم و مذهب و زبان و اختلاف، نمی‌تونه بی‌در و پیکر باشه. باید یه جوری جمع و جور بشه بلاخره اینم فقط با کنترل شدید و سال‌ها مهندسی اجتماعی و فرهنگی ممکنه. چین اینو فهمید چون تاریخ چین همیشه همین بوده یعنی اتحاد همه اقوام و استان ها و روی کار آوردن یک حکومت اقتدارگرا و قدرتمند ولی بقیه اینو نمی‌فهمند و فکر میکنن مدل حکومتی خودشون که برای یک کشور تقریبا یک دست هست بهترینه .

ولی چین فقط سرکوب نمی‌کنه، یه‌سری کارای درست هم کرده که غربیا حتی به خوابشم نمی‌بینن:


---

🔹 درمان همگانی:
۹۵٪ جمعیتش بیمه درمانی دارن. تو روستا هم بری، یه حداقل خدماتو داری. نه مثل ایران که باید کلیه‌تو بفروشی تا عملت کنن. ( به جمعیت یکم فکر کنید)

🔹 حمایت از خانواده:
الان که جمعیت داره کم میشه، داره برای بچه‌دار شدن پول میده. بعضی جاها برای بچه دوم و سوم، تا ۱۵۰۰ دلار کمک می‌کنه. مرخصی زایمان تا ۵ ماه. مسکن ارزون برای خانواده‌هایی که چندتا بچه دارن.

🔹 مسکن دولتی و ارزون:
اجاره‌رو دولت تنظیم می‌کنه. واحدهای دولتی داره که مخصوص کارگر، دانشجو، زوج‌های جوونه. وام خرید مسکن با سود پایین میدن. مثل اینجا نیست که یه آدم مجرد تا ۴۵ سالگی اجاره‌نشینه.

🔹 آموزش:
۹ سال آموزش اجباری و مجانیه. دانشگاه گرونه؟ نه مثل آمریکا. واسه فقیرها وام بدون بهره یا کمک‌هزینه داره.

🔹 حمل‌ونقل و انرژی:
مترو و اتوبوس تو خیلی از شهرها ارزونه. برق و گاز و آب برای فقرا یارانه داره. تو بحران کرونا غذا و پول پخش می‌کردن، نه توییت.


---

چین فقط با فشار حکومت نکرده. با خدمات واقعی، با سیاست‌های درست، با کنترل قیمت، با ساختن زیرساخت، با جدی گرفتن خانواده و کارگر و آموزش، تونسته سیستمش رو بچرخونه.

اینه فرقش با کشورهای دیگه:
آزادی نمی‌دن، ولی تو رو ول نمی‌کنن. شکم‌تو سیر می‌کنن، سقف بالا سرت هست، دکتر مجانی داری، مدرسه مجانی داری.

پس فقط به سانسورش نگاه نکن. اونم هست، اما اون طرف معادله هم هست.
این کشورو نه با شعار، نه با فیلترشکن، بلکه با ساختن کشیده بالا.

بازم عمیق تر نگاه کنید اون استان هایی که یکدست و باسواد و کنترل شده شدن قوانین سختگیرانه کم کم داره برداشته میشه ، مثل دسترسی به اینترنت آزاد حتی


حکومت چین شاید سخت‌گیر و دیکتاتوری باشه، قبول. ولی واقعیت اینه که تونست کشورو از اون فاجعه‌ی کامل دوران مائو – قحطی بزرگ، انقلاب فرهنگی، و فلاکت اقتصادی بعد از جنگ جهانی و استعمار – جمع کنه و برسونه به جایی که امروز یه رقیب جدی و ترسناک واسه آمریکاست، مخصوصاً از نظر اقتصادی.

تا قبل از ۱۹۷۸، چین یه جهنم فقر و عقب‌موندگی بود. ولی حزب کمونیست، مخصوصاً بعد از دنگ شیائوپینگ، مسیرو عوض کرد. درهای اقتصاد رو باز کرد، بازم نه آزاد، بلکه کنترل‌شده. رشد تولید ناخالص داخلی چین از اون موقع تا الان، بعضی سال‌ها بیش از ۱۰٪ بوده. کشوری که روزی مردمش نون خشک نداشتن، الان کارخانه‌ی دنیا شده.

مردمش؟ شاید آزادی سیاسی نداشته باشن، ولی از نظر معیشتی، زیرساخت، خدمات اجتماعی، امنیت شغلی و امید به آینده، اکثراً راضی‌ان. چون توی واقعیت، خیلیا آزادی توییتر نمی‌خوان، یه زندگی پایدار، درمان، مدرسه خوب و مسکن می‌خوان. چین اونارو داده.

حالا هر کی خوشش بیاد یا نیاد، حقیقت اینه:
یه دیکتاتوری هوشمند، اگه نخواد بچاپه و به‌جاش بسازه، می‌تونه از خاکستر قحطی، یه ابرقدرت بسازه. چین الان دقیقاً همینه.

تلویزیون های اسنوا بخاطر یه آپدیت از کار افتادن و رفتن روی یه حالت Ui ساده؛ به این وضعیت می‌گن Rescue Mode یا حالت نجات توی اکثر سیستم های لینوکسی هم این حالت وجود داره وقتی سیستم نمی تونه سیستم عامل اصلی رو کامل لود کنه که چند مرحله طول می‌کشه می‌‌اد و فقط runlevel های ابتدایی رو لود می‌کنه مثلا قید ظاهر گرافیکی یا حتی سرویس های غیرحیاتی زده می‌شه که سیستم قابل بازرسی بشه. یا حتی ممکنه وارد یه محیط محدود و حداقلی دیگه برای تعمیر بشه.

معمولا یه راه fallback برای آپدیت های ناموفق گذاشته می‌شه که اگه مشکلی خورد برش گردونن به اون حالت قبلی؛ البته معمولا! وگرنه باید دستی اونو درستش کرد.


@Linuxor

این برای تلویزیون های دوو هم هست

مدتی نیستم. نیاز دارم کمی استراحت کنم و افکارم و زندگی‌ام رو سر و سامان بدم.
نگران نباشید.
امیدوارم شما هم در این دوره از زندگیتون موفق و پیروز باشید.

ویکی‌پدیای فارسی از نظر تعداد کاربر فعال، رتبه‌ی هفتم رو بین تمام ویکی‌پدیاها داره! 🔥

👥 کاربر فعال یعنی کسی که توی ۳۰ روز گذشته حداقل یک ویرایش انجام داده باشه.
این آمار خیلی جالبه چون یکی از معیارهای مهم برای سنجش قدرت و کیفیت اجتماع زبانی در اینترنت محسوب میشه.

📚 یعنی جامعه‌ی فارسی‌زبان توی تولید و ویرایش دانش آنلاین، جزو پرجنب‌وجوش‌ترین‌هاست!

#هوش_مصنوعی
📣👨‍💻 @AlgorithmDesign_DataStructuer

الگوریتم زنی توی زبان سی یه حس عجیب و جالب دیگه ای داره

همون قدر که خیلی کارا و چیزا توش آسون تره ، همون قدر هم نوشتن یه کد الگوریتم توش سخت تره 😂😂😂😂😂



ولی خدایی سرعتش مثل سرعت نور میمونه و مصرف حافظه ش شدید کمتر

#fun
☕️Telegram | Website | Discord

رمزنگاری بعد از اسمبلی یکی از سخت ترین دوره هایی که دیدم ولی یکسری چیزای جالب برای اطلاعات عمومی بهتون می‌خوام اینجا بگم که توی این دوره فهمیدم

تعریف امنیت کامل (Perfect Secrecy) از نگاه شنون و ریاضیدان‌ها:

رمزنگاری زمانی کاملاً امن است که شرایط زیر برقرار باشد (با فرض قدرت سخت‌افزاری مهاجم واقع‌بینانه):

1. طول کلید با طول پیام برابر باشد.


2. کلید کاملاً تصادفی (Random) باشد.


3. کلید فقط یک بار مصرف شود.


4. کلید محرمانه باشد و به صورت امن منتقل شود.



سپس پیام با کلید XOR می‌شود. این روش را One-Time Pad (OTP) یا نظریه امنیت اطلاعات شنون می‌نامند. اگر این چهار شرط برقرار باشد، امنیت کامل و مطلق داریم و هیچ مشکل امنیتی وجود ندارد.

چرا OTP عملی نیست؟

تولید یک کلید کاملاً تصادفی به اندازه پیام، هزینه سخت‌افزاری بالایی دارد.

انتقال کلید برای هر پیام و باطل کردن آن بعد از استفاده، بسیار دشوار یا حتی غیرممکن است، به‌خصوص بدون احتمال شنود.


راه‌حل عملی: Stream Cipher
به جای OTP، از ماشین شبه‌تصادفی یا Pseudo-Random Generator (PRG) استفاده می‌کنیم:

یک کلید کوتاه (مثلاً ۱۲۸ بیت) تولید می‌کنیم.

PRG کلید را تا اندازه پیام گسترش می‌دهد و سپس XOR می‌کنیم.


امنیت این روش وابسته به این است که مهاجم نتواند ساختار کلید یا PRG را کشف کند. بله، این همان رمزنگاری متقارن است.

امنیت در PRG زمانی برقراره که مهاجم نتونه با استفاده از کلید ها و دنباله های قبلی ، دنباله و کلید فعلی رو حدس بزنه

به همین خاطر هرگز از توابع ()glibc random برای رمزنگاری و کارای امنیتی استفاده نکنید به هیچ وجع چون یک تابع خطی قابل حدس با چند دنبال قبلی هست


به جای اون از تابع های امنیتی مثل CSPRNG استفاده کرد مثل
در لینوکس
/dev/urandom

در ویندوز
CryptoGenRandom

اگر شما هم به رمزنگاری علاقه دارید:

این دوره رمزنگاری ۱ معروف جناب آقای Dan boneh هست
استاد مطرح و معروف دانشگاه استنفورد

این دوره در کورسرا رایگان هست میتونید برید از اونجا بخونید و مدرک هم بگیرید ( به ایرانی ها نمیدن)

این دوره مقدماتی تا متوسط هست
برای رمزنگاری پیشرفته دوره های دیگری همین دانشگاه استفورد و MIT دارن

یه سبک خوندن برای اینطور دوره ها و کلاس های دانشگاهی و آکادمیک که میتونم پیشنهاد کنم اینکه اسلاید و جزوه استاتید رو دانلود کنید از اینترنت ( این خودش توی فایل ها هست)


و شروع کنید اسلاید اسلاید خوندن ، هرجا مشکلی خوردید از chatgpt روی حالت study بخوایند اون موارد رو تدریس کند

من تقریبا تا الان این حرکت رو زدم و معلومات بهتری از خود ویدیو گرفتم 😬
+ خوابم هم نگرفت و نرفتم ماهیگیری

خدا پدر و مادر و رفتگان استاد آمار و احتمالی که رفتم سرکلاسش یک ترم کامل به عنوان مهمون رو بیامرزه

کل این رمزنگاری کوفتی آمار و احتمال و ریاضیاتی که اونجا خوندیم 😂😂😂😂

کم کم دارم جایی که باید باشم در حال و آینده رو پیدا میکنم

فکر میکنم حوزه شغلی و تحقیقاتی و پژوهشی ام رو پیدا کردم

و این حس خوبی بهم میده
حس بزرگ شدن و بالغ و عاقل شدن

تمرکزم رو روی پست ها و محتواهای تلگرام و لیندکین و توییتر و یوتیوب ام رو می‌خوام ببرم سمت مباحث زیر

اصلی :
الگوریتم و بهینه سازی
امنیت و رمزنگاری
سیستم عامل
سخت افزار (embedded)
شبکه و پروتکل های شبکه

فرعی :
مدیریت و کنترل پروژه
تحلیل و دیزاین سیستم
اقتصاد مهندسی و اقتصاد
تاریخ با تمرکز روی سیاست