شوخی عه جدی نگیرید ولی خب 😂

چالش الگوریتم این هفته خیلی باحال بود و انجام شد
امیدوارم از این به بعد طبق روال بتونیم بریم جلو و سوالات رو پیچیده تر و سطح بالاتر کنیم

توی چالش این هفته تونستیم با یکی از دوستان توی leetcode ، توی یک سوال هم کمترین سرعت محاسبه رو بزنیم هم کمترین مموری مصرف شده رو 🔥

اس‌اس در سرزمین دشمن می‌پیماید
و ترانه‌ی شیطان را می‌خواند
یکی از تک‌تیراندازان کنار ولگا ایستاده
و آرام زمزمه‌اش می‌کند

ما اهمیتی نمی‌دهیم به پایین یا بالا
و سراسر دنیا برای ما بی‌معناست
هر کس دشنام دهد یا ستایش کند
ما همان گونه پیش خواهیم رفت

هر جا باشیم همیشه به پیش می‌رویم
و شیطان فقط می‌خندد همراه‌مان
[بخندهای «ها»]
برای آلمان می‌جنگیم
برای هیتلر می‌جنگیم
سرخ‌پوستان (شوروی) هرگز آسوده نخواهند شد

SS marschiert in Feindesland
Und singt ein Teufelslied
Ein Schütze steht am Wolgastrand
Und leise summt er mit

Wir pfeifen auf Unten und Oben
Und uns kann die ganze Welt
Verfluchen oder auch loben,
Grad wie es jedem gefällt

Wo wir sind da geht’s immer vorwärts
Und der Teufel, der lacht nur dazu
Ha, ha, ha, ha, ha, ha.
Wir kämpfen für Deutschland
Wir kämpfen für Hitler
Der Rote kommt niemals zur Ruh'

Wir kämpften schon in mancher Schlacht
In Nord, Süd, Ost und West
Und stehen nun zum Kampf bereit
Gegen die rote Pest

SS wird nicht ruh’n, wir vernichten
Bis niemand mehr stört Deutschlands Glück
Und wenn sich die Reihen auch lichten
Für uns gibt es nie ein zurück

(تکرار: «Wo wir sind… Der Rote…»)

چرا به معماری ۳۲-بیتی می‌گن «معماری x86»؟
چون این نام از سری پردازنده‌های اینتل گرفته شده که با عدد 86 در انتها نام‌گذاری می‌شدن: مثل 8086، 80186، 80286، 80386، و 80486.
عدد متغیر قبل از 86 به‌صورت نمادین با X جایگزین شده (X86 = X + 86).

بنابراین x86 به‌طور کلی اشاره به خانواده‌ای از پردازنده‌های سازگار با دستورالعمل‌های 8086 داره.
با معرفی 80386 (اولین CPU 32-بیتی این خانواده)، اصطلاح x86 عملاً معادل معماری ۳۲-بیتی شد

چرا هنوز به معماری x86 می‌گن ۱۶ بیتی؟

معماری x86 از اول ۱۶ بیتی بود (8086). بعداً به ۳۲ و ۶۴ بیت ارتقا پیدا کرد، ولی برای سازگاری عقب‌گرد، هنوز وقتی سیستم روشن میشه، CPU در حالت ۱۶ بیتی (real mode) شروع به کار می‌کنه.
سیستم‌عامل بعداً اونو می‌بره به حالت ۳۲ یا ۶۴ بیتی.

یعنی حتی مدرن‌ترین CPUهای x86 هنوز با DNA قدیمی بوت می‌شن.

حالت‌های کاری CPU در معماری x86:

1. Real Mode (16-bit)

حالت اولیه بعد از روشن شدن

آدرس‌دهی 20 بیتی، دسترسی به 1MB حافظه

بدون حفاظت حافظه یا چندوظیفگی

مخصوص بوت و BIOS


2. Protected Mode (32-bit)

اضافه‌شده از پردازنده 80386

دسترسی تا 4GB حافظه

پشتیبانی از paging، segmentation، و سطوح دسترسی (ring0 تا ring3)

مورد استفاده در سیستم‌عامل‌های 32 بیتی


3. Long Mode (64-bit)

فعال در CPUهای x86-64

شامل دو حالت:

64-bit mode: اجرای برنامه‌های ۶۴ بیتی

Compatibility mode: اجرای کدهای ۳۲ یا ۱۶ بیتی


نیازمند سوییچ از real → protected → long


4. Virtual 8086 Mode (V86)

زیرمجموعه protected mode

اجرای برنامه‌های ۱۶ بیتی DOS در محیط ۳۲ بیتی

در سیستم‌عامل‌های ۶۴ بیتی پشتیبانی نمی‌شود


ترتیب راه‌اندازی CPU:
Real Mode → Protected Mode → Long Mode (برای سیستم‌عامل‌های ۶۴ بیتی)

چرا معماری ۶۴ بیتی x86 بهش می‌گن AMD64؟ داستانش چیه؟

وقتی قرار بود CPUها از ۳۲ بیت برن به ۶۴ بیت، اینتل تصمیم گرفت یه معماری کاملاً جدید بسازه به اسم IA-64 که با x86 فرق داشت و اصلاً با برنامه‌های قدیمی سازگار نبود. این معماری رفت توی یه خانواده‌ای از CPUها به اسم Itanium. ولی مشکل اینجا بود که برنامه‌نویس‌ها و سیستم‌عامل‌ها باید از صفر برای IA-64 بازنویسی می‌شدن. نتیجه؟ شکست سنگین.

در همین زمان، AMD یه کار هوشمندانه‌تر کرد: اومد همون معماری x86 رو گسترش داد به ۶۴ بیت، بدون اینکه سازگاری با برنامه‌های قبلی از بین بره. اسم این معماری شد AMD64.

یعنی چی گسترش داد؟
AMD فقط رجیسترها رو ۶۴ بیتی کرد (مثل RAX به‌جای EAX)، فضای آدرس‌دهی رو بزرگ کرد، ولی دستورالعمل‌ها، فرمت کدها، و حتی حالت بوت هم مثل x86 موند.
به همین خاطر، برنامه‌ها و سیستم‌عامل‌های ۳۲ بیتی هنوز روی این معماری کار می‌کردن.

وقتی AMD64 محبوب شد، اینتل مجبور شد بی‌خیال Itanium بشه و معماری AMD رو لایسنس کنه. ولی چون اسم AMD روش بود، اینتل توی داکیومنت‌هاش اسم‌های دیگه‌ای براش گذاشت مثل:

Intel 64

EMT64 (Extended Memory Technology 64)

IA-32e (e = extended)


ولی حواستون باشه:
IA-64 ≠ AMD64
IA-64 یعنی Itanium، یه معماری کاملاً جدا با دستورالعمل‌های غیر x86.
AMD64 همون x86 هست، فقط توسعه داده‌شده به ۶۴ بیت.

امروز تقریباً تمام CPUهای مدرن x86-64 دارن، حتی اون‌هایی که اینتل ساخته؛ فقط اسم رسمی‌شون ممکنه فرق داشته باشه.

ریشه ی سرو جوان با خاک ، صحبت می کند

از عذاب تشنگی با وی شکایت می کند

با زبان خشک برگش ، بید می گوید که : آه

ابر هم دارد به باغ ما ، خیانت می کند !

این خیانت نیست ــ گوید نارون با پوزخند ــ

ابر دارد به اجاق پیر ، خدمت می کند !

باد هم در دانه می پیچد به گرد ساقه ای

ساقه زان همبستگی ، احساس جرأت می کند

تن به نزد ساقه ای خشکیده چون خود می کشد

تا بگوید که : تبر ، این جا حکومت می کند

هیچ می دانی ؟ خبر داری ؟ رفیق سوخته !

که عطش با آتش سوزنده وصلت می کند ؟

جوی خشک و برکه خالی حکایت می کنند :

تشنگی امسال هم دارد قیامت می کند

هر درختی را که می خشکاند از بُِن ، تشنگی

تیشه در بین اجاق و کوره ، قسمت می کند

باغبان ما ــ شریک دزد و یار قافله ــ

ایستاده است و بر این غارت ، نظارت می کند

ساقه ی دوم ، نمی گوید جواب و اوّلی

از طنین گفته های خویش ، وحشت می کند

ــ هر گره در ساقه ها ، گوشی است ــ می گوید به خود

و سپس لرزان به جای خویش رجعت می کند



غزل یکصد و پانزده
حسین منزوی

پژوهشگران امنیت سایبری مدعی شده‌اند که بدافزار اندرویدی جدیدی به نام DCHSpy را شناسایی کرده‌اند که به گفته آنها با وزارت اطلاعات ایران در ارتباط است. این ⁧#بدافزار⁩ در قالب اپلیکیشن‌های جعلی مانند Earth VPN، Comodo VPN، Hide VPN و Starlink VPN به کاربران ارائه شده است!

‏براساس این گزارش، DCHSpy به اطلاعاتی مانند پیام‌های⁧ #واتس‌اپ⁩، مخاطبین، پیامک‌ها، فایل‌ها، موقعیت مکانی، تماس‌ها، صدای محیط و دوربین دسترسی پیدا می‌کند و می‌تواند بدون اطلاع کاربر، این داده‌ها را جمع‌آوری کند.

‏محققان می‌گویند این بدافزار از طریق لینک مستقیم و پیام‌رسان‌هایی مانند تلگرام توزیع شده و فعالان، روزنامه‌نگاران و مخالفان جمهوری اسلامی را هدف قرار داده است. به گفته آنها، این حملات توسط گروهی به نام MuddyWater انجام شده، که با وزارت اطلاعات همکاری دارد.

👉 thehackernews.com/2025/07/iran-linked-dchspy-android-malware.html?m=1
© alirezaer

🔍 ircf.space
@ircfspace

Source

@meme_ol_ski | کانفیگ

یه زمانی شخصیت اصلی جنایت و مکافات رو مسخره میکردم با دوستم

الان زندگیم شده دقیقا مثل خودش کپی خودش فقط قبل از اینکه سراغ تصمیمش بره

امروز یه شرکتی زنگ زد برای مصاحبه
من یکم وقت خریدم که قبل از مصاحبه برم از ویکی تجربه و سایت تجربه ها نظرات آدما رو درباره این شرکت بخونم و تجربیات دیگران رو

واقعا خیلی جالب بود خلاقیت ها و ابتکارات شرکت


- ممنوع بودن رفت و آمد به بیرون در ساعات اداری
- فروش نهار و صبحانه با قیمت دو برابر بیرون و کیفیت داغون و کثیف بودن
- گرفتن سفته سنگین تحت عنوان بدهی و یا خرید محصول از کارمندان و تهدید به اجرا گذاشتن آن
- امضا گرفتن جهت اضافه کاری اجباری جهت علاقه و عشق به شرکت روزی ۳ ساعت
- عدم پرداخت حقوق به موقع و یا عدم پرداخت کل حقوق


درکل خیلی فان بود تجربه ها هرچند هم چیزای بد هم خوب زیاد گفته شده بود
اما اینا توی اکثریتشون مشترک بود سر همین اینا رو به عنوان تجربه واقعی و درست تر انتخاب کردم

دیوار‌هایش را قرمز میکنیم
Source

@meme_ol_ski

متن اصلی به زبان آلمانی



**Es geht durch die Welt ein Geflüster,
Arbeiter, hörst du es nicht?
Das sind die Stimmen der Kriegsminister,
Arbeiter, hörst du sie nicht?
Es flüstern die Kohle‑ und Stahlproduzenten,
Es flüstert die chemische Kriegsproduktion,
Es flüstert von allen Kontinenten:
Mobilmachung gegen die Sowjetunion!**

Refrain:
**Arbeiter, Bauern, nehmt die Gewehre,
nehmt die Gewehre zur Hand!
Zerschlagt die faschistischen Räuberheere,
setzt eure Herzen in Brand!
Pflanzt eure roten Banner der Arbeit
auf jeden Acker, auf jede Fabrik!
Dann steigt aus den Trümmern der alten Gesellschaft
die sozialistische Weltrepublik!**

**Arbeiter, horch, sie ziehn ins Feld
und schreien „Für Nation und Rasse!“
Das ist der Krieg der Herrscher der Welt
gegen die Arbeiterklasse.
Denn der Angriff gegen die Sowjetunion
ist der Stoß ins Herz der Revolution!
Und der Krieg der jetzt durch die Länder geht
ist der Krieg gegen dich, Prolet!**

(Refrain wiederholt)

راهپیمایی پنهان

زمزمه‌ای در جهان پیچیده،
کارگر، آیا آن را نمی‌شنوی؟
این صدای وزرای جنگ است،
کارگر، نمی‌شنوی‌شان؟

تولیدکنندگان زغال‌سنگ و فولاد در گوش هم زمزمه می‌کنند،
صنعت جنگ‌افزارهای شیمیایی آرام نجوا می‌کند،
و از سراسر قاره‌ها به گوش می‌رسد:
بسیج علیه اتحاد جماهیر شوروی!

ترانه‌خوانی (کُر):
ای کارگران، دهقانان، تفنگ‌ها را بردارید،
سلاح‌ها را به دست بگیرید!
ارتش‌های راهزن فاشیستی را درهم بشکنید،
دل‌هایتان را شعله‌ور کنید!
پرچم‌های سرخ کار را
بر هر مزرعه و کارخانه برافرازید!
آن‌گاه از ویرانه‌های جامعه‌ی کهنه
جمهوری جهانی سوسیالیستی سر بر خواهد آورد!

کارگر، گوش کن، آن‌ها به میدان جنگ می‌روند
و فریاد می‌زنند: «برای ملت و نژاد!»
این جنگ فرمانروایان جهان است
بر ضد طبقه‌ی کارگر.
چراکه حمله به اتحاد شوروی
ضربه‌ای‌ست به قلب انقلاب!
و جنگی که اکنون از کشورها عبور می‌کند،
جنگی است علیه تو، ای پرولتاریا!

(تکرار کُر)

الان که دقیق‌تر نگاه می‌کنم، می‌بینم کمونیسم به‌طور کامل در اروپا پیروز نشد، ولی یه جورایی موفق بود. نتونست اروپای غربی رو کمونیست و متحد کنه، ولی تونست بخش زیادی از اون رو عملاً سوسیالیستی کنه.

الان کشورهای مثل آلمان، هلند، لهستان، و اسکاندیناوی‌ها، شاید روی کاغذ لیبرال و سرمایه‌داری باشن، ولی قوانین و سیاست‌های اجتماعی‌شون شدیداً سوسیالیستی‌ان. حمایت‌های اجتماعی، بیمه‌های همگانی، مالیات‌های سنگین روی ثروتمندان، و توزیع گسترده خدمات عمومی.

ایران هم شاید می‌خواست یه سیستم سوسیالیستی پیاده کنه؛ نشونه‌ش همین توهم خدمات مجانی مثل آب، برق، گاز، خونه و ماشین بود. ولی خب... خراب کرد. به‌هم‌ریخت، چون نه ساختار درست داشت، نه مدیریت، نه شفافیت.

درسته که کمونیسم از نظر اقتصادی و زیست‌محیطی بعضی جاها فاجعه‌بار بود، ولی یک چیز داشت که نباید نادیده گرفت: جلوی برده‌داری مدرن رو می‌گرفت. جلوی پارگی طبقاتی فاجعه‌بار رو می‌گرفت. جلوی این‌که یکی محتاج نون شب باشه و هم‌زمان یه مادر .... با لامبورگینی طلایی وسط تهران گاز بده و حتی یه ریال مالیات نده.

توی کمونیسم، لااقل همه باید جواب پس می‌دادن. ولی مثلا توی سرمایه‌داری فاسد مافیایی ما، فقیری که با کمک بقیه نون میخره دولت از اون مالیاتش رو سنگین و به موقع میگیره ولی ثروتمند بدون پرداخت مالیات خاصی با وقاحت به بقیه میگه: "برو گم شو، شهر رو زشت نکن با این ماشین قراضه‌ت."

به قول یکی از رفقام، چین بهترین مدلو زده: اقتصادش رو سرمایه‌داری کرده تا رشد کنه، ولی از نظر اجتماعی و فرهنگی کامل سوسیالیست مونده.
یعنی آزادی بیان و اینترنت و رسانه؟

نه، ولی حمایت اجتماعی، خدمات، مسکن، درمان، آموزش؟ تا دلت بخواد.

آره سانسور و فیلترینگ و فشار هست. ولی وقتی یه کشور ۱.۴۸ میلیارد نفر جمعیت داره، با کلی قوم و مذهب و زبان و اختلاف، نمی‌تونه بی‌در و پیکر باشه. باید یه جوری جمع و جور بشه بلاخره اینم فقط با کنترل شدید و سال‌ها مهندسی اجتماعی و فرهنگی ممکنه. چین اینو فهمید چون تاریخ چین همیشه همین بوده یعنی اتحاد همه اقوام و استان ها و روی کار آوردن یک حکومت اقتدارگرا و قدرتمند ولی بقیه اینو نمی‌فهمند و فکر میکنن مدل حکومتی خودشون که برای یک کشور تقریبا یک دست هست بهترینه .

ولی چین فقط سرکوب نمی‌کنه، یه‌سری کارای درست هم کرده که غربیا حتی به خوابشم نمی‌بینن:


---

🔹 درمان همگانی:
۹۵٪ جمعیتش بیمه درمانی دارن. تو روستا هم بری، یه حداقل خدماتو داری. نه مثل ایران که باید کلیه‌تو بفروشی تا عملت کنن. ( به جمعیت یکم فکر کنید)

🔹 حمایت از خانواده:
الان که جمعیت داره کم میشه، داره برای بچه‌دار شدن پول میده. بعضی جاها برای بچه دوم و سوم، تا ۱۵۰۰ دلار کمک می‌کنه. مرخصی زایمان تا ۵ ماه. مسکن ارزون برای خانواده‌هایی که چندتا بچه دارن.

🔹 مسکن دولتی و ارزون:
اجاره‌رو دولت تنظیم می‌کنه. واحدهای دولتی داره که مخصوص کارگر، دانشجو، زوج‌های جوونه. وام خرید مسکن با سود پایین میدن. مثل اینجا نیست که یه آدم مجرد تا ۴۵ سالگی اجاره‌نشینه.

🔹 آموزش:
۹ سال آموزش اجباری و مجانیه. دانشگاه گرونه؟ نه مثل آمریکا. واسه فقیرها وام بدون بهره یا کمک‌هزینه داره.

🔹 حمل‌ونقل و انرژی:
مترو و اتوبوس تو خیلی از شهرها ارزونه. برق و گاز و آب برای فقرا یارانه داره. تو بحران کرونا غذا و پول پخش می‌کردن، نه توییت.


---

چین فقط با فشار حکومت نکرده. با خدمات واقعی، با سیاست‌های درست، با کنترل قیمت، با ساختن زیرساخت، با جدی گرفتن خانواده و کارگر و آموزش، تونسته سیستمش رو بچرخونه.

اینه فرقش با کشورهای دیگه:
آزادی نمی‌دن، ولی تو رو ول نمی‌کنن. شکم‌تو سیر می‌کنن، سقف بالا سرت هست، دکتر مجانی داری، مدرسه مجانی داری.

پس فقط به سانسورش نگاه نکن. اونم هست، اما اون طرف معادله هم هست.
این کشورو نه با شعار، نه با فیلترشکن، بلکه با ساختن کشیده بالا.

بازم عمیق تر نگاه کنید اون استان هایی که یکدست و باسواد و کنترل شده شدن قوانین سختگیرانه کم کم داره برداشته میشه ، مثل دسترسی به اینترنت آزاد حتی


حکومت چین شاید سخت‌گیر و دیکتاتوری باشه، قبول. ولی واقعیت اینه که تونست کشورو از اون فاجعه‌ی کامل دوران مائو – قحطی بزرگ، انقلاب فرهنگی، و فلاکت اقتصادی بعد از جنگ جهانی و استعمار – جمع کنه و برسونه به جایی که امروز یه رقیب جدی و ترسناک واسه آمریکاست، مخصوصاً از نظر اقتصادی.

تا قبل از ۱۹۷۸، چین یه جهنم فقر و عقب‌موندگی بود. ولی حزب کمونیست، مخصوصاً بعد از دنگ شیائوپینگ، مسیرو عوض کرد. درهای اقتصاد رو باز کرد، بازم نه آزاد، بلکه کنترل‌شده. رشد تولید ناخالص داخلی چین از اون موقع تا الان، بعضی سال‌ها بیش از ۱۰٪ بوده. کشوری که روزی مردمش نون خشک نداشتن، الان کارخانه‌ی دنیا شده.

مردمش؟ شاید آزادی سیاسی نداشته باشن، ولی از نظر معیشتی، زیرساخت، خدمات اجتماعی، امنیت شغلی و امید به آینده، اکثراً راضی‌ان. چون توی واقعیت، خیلیا آزادی توییتر نمی‌خوان، یه زندگی پایدار، درمان، مدرسه خوب و مسکن می‌خوان. چین اونارو داده.

حالا هر کی خوشش بیاد یا نیاد، حقیقت اینه:
یه دیکتاتوری هوشمند، اگه نخواد بچاپه و به‌جاش بسازه، می‌تونه از خاکستر قحطی، یه ابرقدرت بسازه. چین الان دقیقاً همینه.