اینم بگم که بعد از کرونا و با اومدن هوش مصنوعی، عملاً خیلی از حوزه‌های شغلی اون حالت کلاسیک و ثابت قبل رو از دست دادن و یه موج سنگین تغییر و آپگرید توشون افتاده، مخصوصاً سمت اتوماسیون و هوشمندسازی.

مثلاً همین شبکه رو ببین؛ دیگه اون مدل قدیمی که فقط CCNA یا Network+ کافی باشه خیلی وقتا جواب نمی‌ده. الان کم‌کم پای چیزایی مثل پایتون، اسکریپت‌نویسی، لینوکس، داکر و کلاً مفاهیم اتوماسیون داره میاد وسط و تقریباً همه جا داره تبدیل به یه نیاز جدی میشه.

در واقع کارها هم دارن تغییر شکل میدن؛ از یه سمت سنتیِ “نگه‌داری و انجام کارهای تکراری” دارن میرن به سمت “ساختن، اتومات کردن و دیباگ کردن سیستم‌های پیچیده‌تر”.
یعنی دیگه صرفاً بلد بودن ابزارها کافی نیست؛ کسی جلوتره که بتونه سیستم رو بفهمه، بهش دست بزنه و خودکارش کنه.

@KernelSP

روش اولین راه ارسال عکس و فیلم ها با خطوط تلفن در دهه ۳۰ میلادی

منبع
@KernelSP

راهنمای خرید میکرو

#meme

@kernelSP

مهندس pov:

#meme
@kernelSP

اگه پیامی اومد براتون که اختلالات بانکی رفع شدن بیا کلیک کن روی این لینک نزنید وگرنه باید با اطلاعات شخصی و بانکی خودتون بای بای کنید

POV:
وقتی توی آگهی کار میزنن مزایای حمایتی و تشویقی کامل و عالی

#meme
@kernelSP

+

حقوق وزارت کاری و بیمه و ساعت کاری شنبه تا جمعه ۸ صبح تا ۱۲ شب 😂

تازه ما اینجا یه خانواده ایم

با توجه به خبر جدید اینکه به احتمال زیاد بازی GTA IV روی PS5 و PS5 Pro با ۳۰ فریم اجرا میشه، و همین‌طور خبر اینکه سونی در نسل بعد دیگه نمی‌خواد ضرر بده و قصد داره حتی روی کنسول‌هاش حاشیه سود هم داشته باشه (با قیمت حدود ۱۰۰۰ دلار)، به نظرم این دو تا دلیل می‌تونن نشونه‌های محکمی از تغییر جدی در آینده کنسول‌های خانگی باشن.

چرا؟

چون دلیل اصلی اینکه مردم در دنیا کنسول می‌خریدن، جدا از بازی‌های انحصاری، قیمت پایین و قدرت سخت‌افزاری خوب در مقابل PC بود. یعنی اگه می‌خواستی همون کیفیت و قدرت یه کنسول ۳۰۰ دلاری رو توی PC داشته باشی، حداقل باید ۹۰۰ دلار خرج می‌کردی. این یه مزیت خیلی مهم بود.

از اون طرف هم بازی‌ها روی کنسول‌ها به‌صورت انحصاری و بهینه‌سازی‌شده عرضه می‌شدن و معمولاً خروجی بهتری نسبت به PC داشتن.

این مدل به این خاطر ممکن شده بود که قیمت کنسول‌ها عمداً پایین نگه داشته می‌شد؛ حتی سونی بعضی وقت‌ها از جیب خودش ضرر می‌داد تا کنسول رو ارزون بفروشه و بعداً از طریق فروش بازی‌ها، اشتراک PS Plus و سرویس‌های دیگه، سود اصلی رو به دست بیاره.

این روند اون‌قدر موفق بود که حتی PS3 در زمان خودش قدرت خیلی بالایی داشت، در حدی که پنتاگون چندین PS3 رو برای ساخت ابرکامپیوتر استفاده کرد. سونی هم برای کنترل بعضی از این استفاده‌ها، بعداً یه آپدیت فریمور منتشر کرد.

اما برگردیم به اصل موضوع:

الان با این شرایط، کنسول‌ها تقریباً دارن به قیمت PCهای هم‌قدرت خودشون نزدیک میشن. از اون طرف بازی‌ها هم دیگه اون سطح قبلی بهینه‌سازی رو ندارن، چون شرکت‌ها انگیزه کمتری برای بهینه‌سازی دقیق روی یک سخت‌افزار ثابت دارن. علاوه بر این، کرک بازی‌ها، قدرت بیشتر PC، امکان ارتقا، مودهای جالب، و این واقعیت که PC فقط برای بازی نیست و میشه هر کاری باهاش انجام داد، همگی فشار رو بیشتر می‌کنن.

با جمع شدن همه این عوامل، میشه گفت شاید واقعاً داریم به دوره‌ای نزدیک می‌شیم که نقش سنتی کنسول‌های خانگی کم‌رنگ‌تر بشه و خرید PC به‌صرفه‌تر و منطقی‌تر به نظر بیاد 😄



#Game
#GTAIV
@kernelSP

عشق فقط لینوس توروالدز

#edit

@KernelSP

نحوه کار فیبرنوری به صورت موزیکال تقدیم به شما عزیزان

#edit
@KernelSP

ترجمه: خوشحالی من و تیمم وقتی باج افزار روی سرور های کار نکرد چون خیلی سرور ها قدیمی بودن 😁

@KernelSP

سونی تصمیم گرفته مسیر انتشار بازی‌ها رو جدی‌تر به سمت دنیای دیجیتال ببره. طبق برنامه‌ریزی جدید، از ابتدای سال 2028 تولید دیسک‌های فیزیکی برای بازی‌های پلی‌استیشن 5 متوقف می‌شه.


دیسک‌هایی که تا قبل از این تاریخ عرضه شدن همچنان قابل استفاده باقی می‌مونن، اما عناوین جدید بعد از 2028 فقط به‌صورت دیجیتالی در دسترس خواهند بود و برای تجربه اون‌ها باید نسخه دانلودی تهیه بشه.


این تغییر در ادامه روندی اتفاق می‌افته که مدت‌هاست صنعت گیم به سمتش حرکت کرده؛ جایی که بخش عمده‌ای از فروش بازی‌ها (حدود 80 درصد در پلی‌استیشن) به‌صورت دیجیتال انجام می‌شه. حتی بسیاری از نسخه‌های فیزیکی فعلی هم بیشتر نقش یک مجوز برای دریافت نسخه آنلاین بازی رو دارن تا یک محصول کاملاً مستقل. عرضه کنسول‌هایی بدون دیسک‌خوان هم این مسیر رو پررنگ‌تر کرده.
در کنار مزایایی مثل دسترسی سریع‌تر و راحتی خرید، مدل دیجیتال محدودیت‌هایی هم داره؛ از جمله نبود امکان فروش دست‌دوم یا قرض دادن بازی. همچنین وابستگی به حساب کاربری و سرویس‌ها می‌تونه در برخی شرایط باعث از دست رفتن دسترسی به بازی‌ها بشه، چیزی که در نسخه‌های فیزیکی کمتر دیده می‌شه.


@KernelSP

اگه خواستید به جزوه دیجیتالی داشته باشید حتما obsidian رو تست کنید خداست یار همیشگی من توی این ۴ سال بوده مخصوصا با پلاگین remote save 😁

اما بحث این نبود وقتی یه جزوه نوشتید توی این مثلا ترجمه یه کتاب بود ولی حس کردید زیاد جالب درنیومده بدید به هوش مصنوعی و بگید برای obsidian هست و باقی مسائل و مشاهده میکنید جزوه تون از یه چیز ضعیف تبدیل به یه چیز خدا و خفن و بدون مشکلات و با توضیحات فنی تر و بهتر شده

@KernelSP

من خودم وقتی حال ندارم ویدیو یا بخش کتاب رو بخونم

اسم تایتل و موضوع رو بهش میدم و ازش جزوه میگیرم 😂
در ۷۶ درصد اوقات بهتر و کامل از دوره و آموزش توضیح میده 😂

پارت بعدی این معرفی شغل های حوزه IT رو بزارم یا نه؟


اگه مطلبی چیزی یا سوالی دارید بپرسید

آیا میدانستید تو دیتاسنترهای حرفه‌ای دیتاها مستقیم روی هاردهای داخل سرور نمی‌مونن و همه چیز میره روی سیستم‌های Storage که مخصوص همین کارن ؟


یعنی یه جای جدا، متمرکز و خیلی خفن‌تر از هاردهای معمولی سرور
که هم سرعت بالاتری میده، هم امنیت و پایداری خیلی بیشتر

@KernelSP

و آیا میدانستید هر دیتاسنتر جز شبکه فیزیکی که شامل سوییچ و روتر و کابلاش میشه یه شبکه عظیم و پیچیده مجازی داره؟

به اعماقی از شبکه و مجازی سازی رسیدم که تهش سوراخ بود خوردم به معماری کامپیوتر 😐😂

#بی_ربط

اصلا چرا اینو گفتم؟!

من خب دارم دوره VCP نگاه می‌کنم و NSX توی این دوره‌ها برام سوال شده بود که مگه پهنای باند 10 گیگابیتی کم نیست برای یه سرور، اصلا چطوری دارند با این پهنا توی واقعیت کار میکنن خیلی ها؟ اونم با کلی سرویس و داستانی که روش اجرا میشه حالا چرا مثلا ۴ تا پورت ۵۰ گیگی نمیزنن تموم بشه محدودیت ها؟!


بعد رفتم تحقیق کنم ببینم تا چه حد میشه پهنای باند یه سرور رایج مثل HP G10 رو افزایش داد. رسیدم به بحث bottleneck CPU.

خب شما جدا از پورت‌های اصلی سرور، چهار تا اسلات PCIe هم دارید که حتی میشه روشون (اگه ساپورت کنه) کارت‌های 100 گیگابیتی گذاشت و از نظر سخت‌افزاری مشکلی نداره.
ولی مشکل اینجاست که اگر CPU ساپورت و توان پردازشی کافی نداشته باشه، bottleneck می‌خورید و عملاً کل سیستم له میشه.


پس باید چی کار کرد؟ فقط زیاد کردن پهنای باند جواب نیست. پهنای باند یه سرور نهایتاً یه سقف مشخص داره (مثلاً 100G در سناریوهای رایج)، و بعد از اون باید با روش‌های دیگه هندلش کرد؛ مثل traffic shaping، NIC teaming، offload و معماری درست شبکه.


@KernelSP

تو دیتاسنتر وقتی پهنای باند سرور رو زیاد می‌کنی، مشکل فقط حجم دیتا نیست که حل بشه.


هر packet که وارد سرور میشه، باید کلی پردازش روش انجام بشه؛ از interrupt و context switch گرفته تا پردازش TCP/IP stack، checksum، routing و اگر NSX یا firewall هم وسط باشه، چند لایه پردازش اضافه هم میاد روش.


مشکل اصلی اینجاست که CPU با حجم دیتا درگیر نیست، با تعداد packet در ثانیه درگیره. یعنی حتی اگر دیتای کلی زیاد نباشه، وقتی packet ها ریز و پشت سر هم زیاد بشن، فشار اصلی میفته روی core ها، cache و interrupt handling.


حالا وقتی پهنای باند رو از 10G می‌بری به 40G یا 100G، فقط throughput بالا نمیره بلکه packet rate هم وحشیانه زیاد میشه. همین باعث میشه CPU مدام درگیر context switch و پردازش‌های ریز بشه و عملاً به bottleneck تبدیل بشه.


برای همین تو دیتاسنتر واقعی، مشکل با زیاد کردن NIC حل نمیشه. چون گلوگاه از شبکه منتقل میشه روی CPU و بعد کل سیستم وارد محدودیت پردازشی میشه.


به همین خاطر هست که بحث‌هایی مثل offload، SmartNIC، traffic engineering و معماری درست شبکه مهم‌تر از صرفاً افزایش پهنای باند هست



@KernelSP