💠 #نگاه
🔺ساختن انسان هدف است
✍سید هادی حمزوی/ کارشناس آموزش
بیتردید همه ما این روزها در شرایطی دشوار، مبهم و پر از فشارهای مختلف آموزشی، اجرایی و عاطفی قرار داریم؛ شرایطی که گاهی میان «اجرای دقیق ضوابط»، «حفظ شأن حرفهای معلم» و «نگرانی برای آینده دانشآموزان» تعادل برقرار کردن را سخت میکند.
اما شاید در چنین روزهایی بیش از هر زمان دیگری لازم باشد به فلسفه اصلی معلمی و رسالت آموزشوپرورش بازگردیم.
ما تنها انتقالدهنده چند صفحه محتوا یا ثبتکننده چند نمره نیستیم؛
معلمی، هنرِ ساختن انسان است.
هنرِ دیدن تواناییها، امید دادن، هدایت کردن و روشن نگه داشتن چراغ آینده در دل نوجوانانی که بسیاری از آنان، تمام امیدشان به همین مدرسه و همین کلاس و همین نگاه معلم است.
شاید بهترین معیار تصمیمگیری برای همه ما این باشد که: «اگر این دانشآموز، فرزند خودِ ما بود، انتظار داشتیم چگونه با او رفتار شود؟»
آیا دوست داشتیم بدون درک شرایط، صرفاً سختگیری شود؟
یا برعکس، بدون توجه به یادگیری واقعی، فقط نمرهای ثبت گردد که آینده او را تهی کند؟
قطعاً هیچکدام.
نه بیتفاوتی به یادگیری قابل دفاع است و نه نادیده گرفتن شرایط خاص دانشآموزان.
هنر واقعی معلمی دقیقاً در همین نقطه شکل میگیرد؛ جایی میان عدالت، انسانیت، قانونمداری و وجدان حرفهای.
امروز بیش از هر زمان دیگری، آموزشوپرورش باید «مأمن امن» فرزندان این سرزمین باقی بماند؛ جایی که دانشآموز در کنار آموزش، مسئولیتپذیری، صداقت، تلاش، اخلاق و امید را نیز بیاموزد.
و این مهم، جز با نگاه پدرانه و مادرانه معلمان و هنرآموزان محقق نخواهد شد.
بدون تردید، رعایت آییننامهها، مستندسازی فرآیند ارزشیابی، نگهداری شواهد آموزشی و اجرای مسئولانه وظایف حرفهای، ضرورتی انکارناپذیر است؛ اما در کنار آن، درک شرایط روحی، آموزشی و اجتماعی هنرجویان نیز بخشی از رسالت تربیتی ماست.
بیاییم در تصمیمهایمان نه صرفاً از زاویه «نمره»، بلکه از منظر «تربیت»، «آینده دانشآموز» و «وجدان حرفهای» نگاه کنیم؛
چرا که شاید سالها بعد، آنچه در ذهن دانشآموز باقی میماند، نه عددِ کارنامه، بلکه نوع نگاه و رفتار معلمش باشد.
«معلمی تنها آموزش نیست؛
ساختن انسان است.»
شاید اگر بخواهیم صادقانه به موضوع ارزشیابی نگاه کنیم، باید بپذیریم که نمرهای که دانشآموز یا هنرجوی ما دریافت میکند، فقط معیاری برای سنجش او نیست؛ بلکه تا حد زیادی آیینهای از عملکرد آموزشی، تربیتی و حرفهای خود ما نیز هست. این نمره نشان میدهد که ما تا چه اندازه توانستهایم «دانش» را منتقل کنیم، «مهارت» را آموزش دهیم و «نگرش» صحیح را در وجود هنرجویان شکل دهیم.
در آموزشهای فنیوحرفهای و کاردانش، هدف صرفاً عبور دادن هنرجو از یک درس یا ثبت یک عدد در کارنامه نیست؛ بلکه هدف اصلی، تربیت فردی توانمند، مسئولیتپذیر، دارای مهارت و برخوردار از اخلاق حرفهای است.
اگر هنرجو احساس کند که تلاش، پیگیری، مسئولیتپذیری و یادگیری واقعی او دیده میشود، به تدریج خواهد آموخت که در زندگی نیز هر موفقیتی نتیجه کوشش و تعهد است، نه صرفاً دریافت یک نمره.
ما در حقیقت میخواهیم به فرزندانمان یاد بدهیم که: «برای تلاش، یادگیری، مسئولیتپذیری و رشد ، امتیاز و ارزش وجود دارد.»
در چنین شرایطی، هنر معلمی آن است که میان قانون، عدالت، حمایت تربیتی و وجدان حرفهای تعادل برقرار کند؛
نه آنچنان سختگیر باشیم که امید و انگیزه از بین برود، و نه آنچنان آسان بگیریم که مفهوم تلاش، یادگیری و شایستگی بیارزش شود.
بیاییم دانشآموزان و هنرجویان را همانگونه ببینیم که دوست داریم روزی فرزندان خودمان دیده شوند؛
با درک، عدالت، احترام، فرصت جبران، و در عین حال با صداقت و مسئولیتپذیری.
چرا که آموزشوپرورش، صرفاً محل آزمون نیست؛ بلکه امنترین بستر برای ساختن انسان، تربیت آینده و پرورش امید در نسل فرداست.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺ساختن انسان هدف است
✍سید هادی حمزوی/ کارشناس آموزش
بیتردید همه ما این روزها در شرایطی دشوار، مبهم و پر از فشارهای مختلف آموزشی، اجرایی و عاطفی قرار داریم؛ شرایطی که گاهی میان «اجرای دقیق ضوابط»، «حفظ شأن حرفهای معلم» و «نگرانی برای آینده دانشآموزان» تعادل برقرار کردن را سخت میکند.
اما شاید در چنین روزهایی بیش از هر زمان دیگری لازم باشد به فلسفه اصلی معلمی و رسالت آموزشوپرورش بازگردیم.
ما تنها انتقالدهنده چند صفحه محتوا یا ثبتکننده چند نمره نیستیم؛
معلمی، هنرِ ساختن انسان است.
هنرِ دیدن تواناییها، امید دادن، هدایت کردن و روشن نگه داشتن چراغ آینده در دل نوجوانانی که بسیاری از آنان، تمام امیدشان به همین مدرسه و همین کلاس و همین نگاه معلم است.
شاید بهترین معیار تصمیمگیری برای همه ما این باشد که: «اگر این دانشآموز، فرزند خودِ ما بود، انتظار داشتیم چگونه با او رفتار شود؟»
آیا دوست داشتیم بدون درک شرایط، صرفاً سختگیری شود؟
یا برعکس، بدون توجه به یادگیری واقعی، فقط نمرهای ثبت گردد که آینده او را تهی کند؟
قطعاً هیچکدام.
نه بیتفاوتی به یادگیری قابل دفاع است و نه نادیده گرفتن شرایط خاص دانشآموزان.
هنر واقعی معلمی دقیقاً در همین نقطه شکل میگیرد؛ جایی میان عدالت، انسانیت، قانونمداری و وجدان حرفهای.
امروز بیش از هر زمان دیگری، آموزشوپرورش باید «مأمن امن» فرزندان این سرزمین باقی بماند؛ جایی که دانشآموز در کنار آموزش، مسئولیتپذیری، صداقت، تلاش، اخلاق و امید را نیز بیاموزد.
و این مهم، جز با نگاه پدرانه و مادرانه معلمان و هنرآموزان محقق نخواهد شد.
بدون تردید، رعایت آییننامهها، مستندسازی فرآیند ارزشیابی، نگهداری شواهد آموزشی و اجرای مسئولانه وظایف حرفهای، ضرورتی انکارناپذیر است؛ اما در کنار آن، درک شرایط روحی، آموزشی و اجتماعی هنرجویان نیز بخشی از رسالت تربیتی ماست.
بیاییم در تصمیمهایمان نه صرفاً از زاویه «نمره»، بلکه از منظر «تربیت»، «آینده دانشآموز» و «وجدان حرفهای» نگاه کنیم؛
چرا که شاید سالها بعد، آنچه در ذهن دانشآموز باقی میماند، نه عددِ کارنامه، بلکه نوع نگاه و رفتار معلمش باشد.
«معلمی تنها آموزش نیست؛
ساختن انسان است.»
شاید اگر بخواهیم صادقانه به موضوع ارزشیابی نگاه کنیم، باید بپذیریم که نمرهای که دانشآموز یا هنرجوی ما دریافت میکند، فقط معیاری برای سنجش او نیست؛ بلکه تا حد زیادی آیینهای از عملکرد آموزشی، تربیتی و حرفهای خود ما نیز هست. این نمره نشان میدهد که ما تا چه اندازه توانستهایم «دانش» را منتقل کنیم، «مهارت» را آموزش دهیم و «نگرش» صحیح را در وجود هنرجویان شکل دهیم.
در آموزشهای فنیوحرفهای و کاردانش، هدف صرفاً عبور دادن هنرجو از یک درس یا ثبت یک عدد در کارنامه نیست؛ بلکه هدف اصلی، تربیت فردی توانمند، مسئولیتپذیر، دارای مهارت و برخوردار از اخلاق حرفهای است.
اگر هنرجو احساس کند که تلاش، پیگیری، مسئولیتپذیری و یادگیری واقعی او دیده میشود، به تدریج خواهد آموخت که در زندگی نیز هر موفقیتی نتیجه کوشش و تعهد است، نه صرفاً دریافت یک نمره.
ما در حقیقت میخواهیم به فرزندانمان یاد بدهیم که: «برای تلاش، یادگیری، مسئولیتپذیری و رشد ، امتیاز و ارزش وجود دارد.»
در چنین شرایطی، هنر معلمی آن است که میان قانون، عدالت، حمایت تربیتی و وجدان حرفهای تعادل برقرار کند؛
نه آنچنان سختگیر باشیم که امید و انگیزه از بین برود، و نه آنچنان آسان بگیریم که مفهوم تلاش، یادگیری و شایستگی بیارزش شود.
بیاییم دانشآموزان و هنرجویان را همانگونه ببینیم که دوست داریم روزی فرزندان خودمان دیده شوند؛
با درک، عدالت، احترام، فرصت جبران، و در عین حال با صداقت و مسئولیتپذیری.
چرا که آموزشوپرورش، صرفاً محل آزمون نیست؛ بلکه امنترین بستر برای ساختن انسان، تربیت آینده و پرورش امید در نسل فرداست.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍2
💠 #خبر
🔺پتروشیمی سبلان به مدار تولید برگشت
پتروشیمی سبلان، از شرکت های زیرمجموعه هلدینگ انرژی سپهر به مدار تولید بازگشت.
پس از توقف ناشی از جنگ رمضان، مدیرعامل مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان از بازگشت موفقیتآمیز مجتمع پتروشیمی سبلان، به مدار تولید خبر داد.
♦️علی صادقی مدیر عامل صندوق ذخیره فرهنگیان، با اعلام این خبر تأکید کرد: با تلاش شبانهروزی متخصصان و کارکنان این مجموعه، تمامی نواقص فنی و غیرفنی برطرف شده و مجتمع آماده بهرهبرداری کامل است. وی با اشاره به نقشآفرینی مؤثر هلدینگ انرژی سپهر و پتروفرهنگ در پیشبرد این پروژه افزود: این راهاندازی مجدد با بهرهگیری از باکیفیتترین تجهیزات ساخت داخل و به دست متخصصان توانمند ایرانی، در چارچوب رویکرد راهبردی هلدینگهای تخصصی برای اتکا به ظرفیتهای داخلی به سرانجام رسیده است.
♦️مدیرعامل مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان ادامه داد: در حال حاضر هیچ مانعی برای تولید در مجتمع پتروشیمی سبلان وجود ندارد.
در ابتدای هفته جاری، با حکم مهندس احمد دهقان مدیر عامل هلدینگ انرژی سپهر، رضا گنجی بعنوان سرپرست مدیرعاملی پتروشیمی سبلان منصوب شد. پس از تولید مجدد در پتروشیمی سبلان، مدیریت در سبلان باید به افتتاح و راه اندازی تولید در فاز ۲ سبلان همت بگمارد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺پتروشیمی سبلان به مدار تولید برگشت
پتروشیمی سبلان، از شرکت های زیرمجموعه هلدینگ انرژی سپهر به مدار تولید بازگشت.
پس از توقف ناشی از جنگ رمضان، مدیرعامل مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان از بازگشت موفقیتآمیز مجتمع پتروشیمی سبلان، به مدار تولید خبر داد.
♦️علی صادقی مدیر عامل صندوق ذخیره فرهنگیان، با اعلام این خبر تأکید کرد: با تلاش شبانهروزی متخصصان و کارکنان این مجموعه، تمامی نواقص فنی و غیرفنی برطرف شده و مجتمع آماده بهرهبرداری کامل است. وی با اشاره به نقشآفرینی مؤثر هلدینگ انرژی سپهر و پتروفرهنگ در پیشبرد این پروژه افزود: این راهاندازی مجدد با بهرهگیری از باکیفیتترین تجهیزات ساخت داخل و به دست متخصصان توانمند ایرانی، در چارچوب رویکرد راهبردی هلدینگهای تخصصی برای اتکا به ظرفیتهای داخلی به سرانجام رسیده است.
♦️مدیرعامل مؤسسه صندوق ذخیره فرهنگیان ادامه داد: در حال حاضر هیچ مانعی برای تولید در مجتمع پتروشیمی سبلان وجود ندارد.
در ابتدای هفته جاری، با حکم مهندس احمد دهقان مدیر عامل هلدینگ انرژی سپهر، رضا گنجی بعنوان سرپرست مدیرعاملی پتروشیمی سبلان منصوب شد. پس از تولید مجدد در پتروشیمی سبلان، مدیریت در سبلان باید به افتتاح و راه اندازی تولید در فاز ۲ سبلان همت بگمارد.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #صبحگاه
طفلی به نامِ شادی، دیریست گم شدهست
با چشمهای روشنِ برّاق
با گیسویی بلند، به بالای آرزو
هر کس ازو نشانی دارد،
ما را کُنَد خبر
این هم نشانِ ما:
یکسو، خلیج فارس
سویِ دگر، خزر.
#شفیعی_کدکنی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
طفلی به نامِ شادی، دیریست گم شدهست
با چشمهای روشنِ برّاق
با گیسویی بلند، به بالای آرزو
هر کس ازو نشانی دارد،
ما را کُنَد خبر
این هم نشانِ ما:
یکسو، خلیج فارس
سویِ دگر، خزر.
#شفیعی_کدکنی
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤2🕊2
💠 #گزارش
🔺موجی تازه از احکام انضباطی و اخراج در دانشگاههای ایران آغاز شده است
به گزارش روزنامه شرق، دانشگاههای بزرگ کشور با موجی تازه از احضارها، تشکیل پروندهها و صدور احکام سنگین انضباطی علیه دانشجویان مواجه شدهاند. این برخوردهای انضباطی که درست چند روز پس از بازگشایی دانشگاهها در اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، در خرداد ۱۴۰۵ و همزمان با تعطیلیهای ناشی از شرایط جنگی، شدت بیشتری یافته است. تا جایی که اکنون صدها دانشجو در دانشگاههای مختلف تهران با احکامی بیسابقه روبرو شدهاند.
دانشگاه شریف: در دانشگاه صنعتی شریف، کمیته بدوی حکم اخراج ۵ تا ۷ دانشجو را صادر کرده و بیش از ۲۰ دانشجوی دیگر را به مدت یک تا سه ترم از تحصیل تعلیق کرده است. نکته قابل توجه این است که برخلاف ادعای مسئولان، بسیاری از این افراد از دانشجویان ممتاز، نخبگان دارای معدلهای بالای ۱۸ و رتبههای برتر کنکور هستند.
دانشگاه بهشتی: در این دانشگاه بدون برگزاری جلسه رسمی، سامانه آموزشی (بهستان) حدود ۲۵ دانشجو، از جمله چندنفر از اعضای شورای صنفی، بهطور کامل مسدود شده است. این اقدام عملاً مانع انتخاب واحد، ثبت نمرات و حتی حضور آنها در کلاسهای مجازی میشود.
دانشگاههای تهران و علموصنعت: در دانشگاه تهران برای حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ دانشجو پرونده تشکیل شده و روند تفهیم اتهام تلفنی و پیگیریها همچنان ادامه دارد. در دانشگاه علم و صنعت نیز بیش از ۱۰۰ دانشجو با وضعیتی مشابه مواجه شدهاند.
همچنین در دانشگاه بهشتی، در میان دانشجویانی که با انسداد کامل سامانه آموزشی مواجه شدهاند، نام سه تا چهار نفر از فعالان شورای صنفی به چشم میخورد و در دانشگاه تهران نیز برای دو نفر از دبیران شورای صنفی که پیگیر مطالبات دانشجویان بودند، پرونده تشکیل و پیامک ممنوعالورودی ارسال شده است.
دانشجویان احضار شده میگویند که روند رسیدگی در این کمیتهها فرسنگها با روال قانونی فاصله دارد. اتهامات مطرحشده عناوینی کلی و مبهم مانند «اقدام علیه نمادهای مذهبی و ملی»، «ایجاد آشوب» و «برهم زدن نظم دانشگاه» است، اما در عمل، مبنای بسیاری از پروندهها فعالیت دانشجویان در شبکههای اجتماعی همچون تلگرام و توییتر بوده است. در مواردی عجیب، تغییر عکس پروفایل یا فرستادن یک پیام در گروه خصوصی دانشکده، دلیل حکم اخراج دانشجو بوده است.
به گفته دانشجویان جلسات تفهیم اتهام بیشتر به «تفتیش عقاید» و اعمال فشار روانی شباهت دارد؛ استادان حاضر در کمیته بهجای ارائه اسناد و مدارک معتبر، درباره نظرات شخصی و موضعگیریهای سیاسی دانشجویان بازجویی میکنند و تجمعات مسالمتآمیز را دستمایه ارعاب قرار میدهند.
شرق مینویسد که این موج از سرکوبها در حالی صورت میگیرد که شیوهنامه انضباطی مصوب شهریور ۱۴۰۳، قرار بود به این فرآیند رنگ قانون و عدالت بدهد. با این حال، عملکرد فعلی مدیریت دانشگاهها نشاندهنده نقض آشکار اصول مصرح در این شیوهنامه است:
🔹نقض اصل برائت و بیطرفی: ترکیب کمیتهها به صورت کاملاً یکدست و متمایل به یک جریان خاص چیده شده و سامانههای آموزشی دانشجویان پیش از اثبات هرگونه جرمی مسدود شده است.
🔹تجسس در حریم خصوصی: در حالی که طبق قانون، استناد به مدارک حاصل از نقض حریم خصوصی (مانند تفحص در صفحات مجازی شخصی) ممنوع است، دانشگاهها پروندههای خود را بر همین اساس جلو میبرند.
🔹حذف حق دفاع حضوری: شیوهنامه انضباطی بر ضرورت مصاحبه حضوری و ابلاغ پنج روز زودتر تاکید دارد، اما دانشگاهها با تماسهای تلفنی تهدیدآمیز، تفهیم اتهام غیابی و الزام دانشجویان شهرستان به ارسال دفاعیه از طریق ایمیل، روال قانونی را دور زدهاند.
از سوی دیگر،
مادههای ۱۹ و ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق آزادی بیان، عقیده، انجمن و تشکل و برگزاری اعتراضات مسالمتآمیز را برای همگان به رسمیت میشناسند و استفاده از محرومیت تحصیلی و اخراج به عنوان ابزاری برای سرکوب این آزادیهای مدنی در محیطهای علمی، روندی غیرقانونی است. همچنین تحصیل یک حق اساسی است و استفاده از محرومیت تحصیلی، تعلیق و اخراج به عنوان مجازاتی برای ابراز عقیده یا شرکت در تجمعات، مصداق تحدید سیستماتیک آزادیهای مدنی در محیطهای علمی به شمار میرود.
#اصل۲۰
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔺موجی تازه از احکام انضباطی و اخراج در دانشگاههای ایران آغاز شده است
به گزارش روزنامه شرق، دانشگاههای بزرگ کشور با موجی تازه از احضارها، تشکیل پروندهها و صدور احکام سنگین انضباطی علیه دانشجویان مواجه شدهاند. این برخوردهای انضباطی که درست چند روز پس از بازگشایی دانشگاهها در اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، در خرداد ۱۴۰۵ و همزمان با تعطیلیهای ناشی از شرایط جنگی، شدت بیشتری یافته است. تا جایی که اکنون صدها دانشجو در دانشگاههای مختلف تهران با احکامی بیسابقه روبرو شدهاند.
دانشگاه شریف: در دانشگاه صنعتی شریف، کمیته بدوی حکم اخراج ۵ تا ۷ دانشجو را صادر کرده و بیش از ۲۰ دانشجوی دیگر را به مدت یک تا سه ترم از تحصیل تعلیق کرده است. نکته قابل توجه این است که برخلاف ادعای مسئولان، بسیاری از این افراد از دانشجویان ممتاز، نخبگان دارای معدلهای بالای ۱۸ و رتبههای برتر کنکور هستند.
دانشگاه بهشتی: در این دانشگاه بدون برگزاری جلسه رسمی، سامانه آموزشی (بهستان) حدود ۲۵ دانشجو، از جمله چندنفر از اعضای شورای صنفی، بهطور کامل مسدود شده است. این اقدام عملاً مانع انتخاب واحد، ثبت نمرات و حتی حضور آنها در کلاسهای مجازی میشود.
دانشگاههای تهران و علموصنعت: در دانشگاه تهران برای حدود ۱۰۰ تا ۲۰۰ دانشجو پرونده تشکیل شده و روند تفهیم اتهام تلفنی و پیگیریها همچنان ادامه دارد. در دانشگاه علم و صنعت نیز بیش از ۱۰۰ دانشجو با وضعیتی مشابه مواجه شدهاند.
همچنین در دانشگاه بهشتی، در میان دانشجویانی که با انسداد کامل سامانه آموزشی مواجه شدهاند، نام سه تا چهار نفر از فعالان شورای صنفی به چشم میخورد و در دانشگاه تهران نیز برای دو نفر از دبیران شورای صنفی که پیگیر مطالبات دانشجویان بودند، پرونده تشکیل و پیامک ممنوعالورودی ارسال شده است.
دانشجویان احضار شده میگویند که روند رسیدگی در این کمیتهها فرسنگها با روال قانونی فاصله دارد. اتهامات مطرحشده عناوینی کلی و مبهم مانند «اقدام علیه نمادهای مذهبی و ملی»، «ایجاد آشوب» و «برهم زدن نظم دانشگاه» است، اما در عمل، مبنای بسیاری از پروندهها فعالیت دانشجویان در شبکههای اجتماعی همچون تلگرام و توییتر بوده است. در مواردی عجیب، تغییر عکس پروفایل یا فرستادن یک پیام در گروه خصوصی دانشکده، دلیل حکم اخراج دانشجو بوده است.
به گفته دانشجویان جلسات تفهیم اتهام بیشتر به «تفتیش عقاید» و اعمال فشار روانی شباهت دارد؛ استادان حاضر در کمیته بهجای ارائه اسناد و مدارک معتبر، درباره نظرات شخصی و موضعگیریهای سیاسی دانشجویان بازجویی میکنند و تجمعات مسالمتآمیز را دستمایه ارعاب قرار میدهند.
شرق مینویسد که این موج از سرکوبها در حالی صورت میگیرد که شیوهنامه انضباطی مصوب شهریور ۱۴۰۳، قرار بود به این فرآیند رنگ قانون و عدالت بدهد. با این حال، عملکرد فعلی مدیریت دانشگاهها نشاندهنده نقض آشکار اصول مصرح در این شیوهنامه است:
🔹نقض اصل برائت و بیطرفی: ترکیب کمیتهها به صورت کاملاً یکدست و متمایل به یک جریان خاص چیده شده و سامانههای آموزشی دانشجویان پیش از اثبات هرگونه جرمی مسدود شده است.
🔹تجسس در حریم خصوصی: در حالی که طبق قانون، استناد به مدارک حاصل از نقض حریم خصوصی (مانند تفحص در صفحات مجازی شخصی) ممنوع است، دانشگاهها پروندههای خود را بر همین اساس جلو میبرند.
🔹حذف حق دفاع حضوری: شیوهنامه انضباطی بر ضرورت مصاحبه حضوری و ابلاغ پنج روز زودتر تاکید دارد، اما دانشگاهها با تماسهای تلفنی تهدیدآمیز، تفهیم اتهام غیابی و الزام دانشجویان شهرستان به ارسال دفاعیه از طریق ایمیل، روال قانونی را دور زدهاند.
از سوی دیگر،
بر اساس ماده ۳۲ همین شیوهنامه، سنگینترین مجازات برای تخلفات رایانهای منع موقت از تحصیل است، اما دانشگاه شریف در اقدامی غیرقانونی دست به اخراج دانشجویان زده است.
حتی شیوهنامه انضباطی دانشگاهها نیز که اکنون مفاد آنها هم از سوی نهادهای امنیتی نادیده گرفته میشود، در اساسیترین بندهای خود با قوانین بینالمللی که ایران به آنها متعهد است، مغایرت دارد و در حالت کلی جرمانگاری فعالیتهای صنفی، سیاسی و مدنی دانشجویان در محیط دانشگاه، نقض مستقیم معاهدات بینالمللی است.
مادههای ۱۹ و ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق آزادی بیان، عقیده، انجمن و تشکل و برگزاری اعتراضات مسالمتآمیز را برای همگان به رسمیت میشناسند و استفاده از محرومیت تحصیلی و اخراج به عنوان ابزاری برای سرکوب این آزادیهای مدنی در محیطهای علمی، روندی غیرقانونی است. همچنین تحصیل یک حق اساسی است و استفاده از محرومیت تحصیلی، تعلیق و اخراج به عنوان مجازاتی برای ابراز عقیده یا شرکت در تجمعات، مصداق تحدید سیستماتیک آزادیهای مدنی در محیطهای علمی به شمار میرود.
#اصل۲۰
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
❤1😐1
💠 #تقویم
سهشنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵، ۲ ژوئن ۲۰۲۶
▪️۱۳۳۱ خورشیدی / ۱۹۵۲ میلادی: دولت مصدق قرارداد انگلیس با بحرین را نقض تعهدات دانست
در ۱۲ خرداد ۱۳۳۱، وزارت امور خارجه دولت دکتر محمد مصدق در یادداشتی به دولت انگلستان اعلام کرد که امضای هرگونه قرارداد میان بریتانیا و بحرین، از نظر ایران نقض تعهدات و رفتاری دوگانه است. این موضع در دورهای اعلام شد که دولت ملی مصدق، همزمان با نبرد بزرگ بر سر ملی شدن نفت، در برابر نفوذ و سیاستهای استعماری بریتانیا در خلیج فارس نیز ایستادگی میکرد.
بحرین در آن زمان هنوز از نظر تاریخی و سیاسی یکی از موضوعهای مورد اختلاف در سیاست خارجی ایران بود. دولت بریتانیا، که نفوذ گستردهای در شیخنشینهای جنوب خلیج فارس داشت، میکوشید با قراردادهای جداگانه، موقعیت خود را در منطقه تثبیت کند. دولت مصدق این سیاست را بخشی از ادامه نفوذ استعماری بریتانیا میدانست و آن را با حقوق تاریخی و ادعاهای ایران ناسازگار اعلام کرد.
این رویداد اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشان میدهد سیاست خارجی دولت مصدق فقط به ملی شدن نفت محدود نبود. در همان سالها، مسئله حاکمیت ملی، استقلال اقتصادی، مقابله با امتیازهای استعماری و دفاع از جایگاه ایران در خلیج فارس، بخشهایی از یک نگاه واحد به استقلال کشور را تشکیل میداد.
▪️۱۹۴۶ میلادی: جمهوری ایتالیا زاده شد؛ پایان سلطنت پس از فاشیسم و جنگ
در ۲ ژوئن ۱۹۴۶، مردم ایتالیا در همهپرسی تاریخی به پایان سلطنت و برپایی جمهوری رأی دادند. این رأیگیری تنها یک تغییر شکل حکومتی نبود؛ لحظهای مهم در عبور ایتالیا از دوران فاشیسم، جنگ و سلطنتی بود که با حکومت موسولینی و ویرانی جنگ جهانی دوم پیوند خورده بود.
پس از سقوط فاشیسم و پایان جنگ، جامعه ایتالیا با پرسشی بزرگ روبهرو بود: آیا کشور باید به نظام سلطنتی بازگردد یا راه جمهوری را در پیش بگیرد؟ نتیجه همهپرسی، با وجود اختلاف و کشمکش، به پیروزی جمهوری انجامید و اومبرتو دوم، آخرین پادشاه ایتالیا، کشور را ترک کرد.
روز ۲ ژوئن در ایتالیا به عنوان روز جمهوری گرامی داشته میشود. این روز یادآور آن است که خروج از فاشیسم فقط با شکست نظامی آن پایان نمییابد؛ بلکه نیازمند بازسازی نهادهای سیاسی، مشارکت عمومی و تصمیم جمعی مردم درباره آینده کشور است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
سهشنبه ۱۲ خرداد ۱۴۰۵، ۲ ژوئن ۲۰۲۶
▪️۱۳۳۱ خورشیدی / ۱۹۵۲ میلادی: دولت مصدق قرارداد انگلیس با بحرین را نقض تعهدات دانست
در ۱۲ خرداد ۱۳۳۱، وزارت امور خارجه دولت دکتر محمد مصدق در یادداشتی به دولت انگلستان اعلام کرد که امضای هرگونه قرارداد میان بریتانیا و بحرین، از نظر ایران نقض تعهدات و رفتاری دوگانه است. این موضع در دورهای اعلام شد که دولت ملی مصدق، همزمان با نبرد بزرگ بر سر ملی شدن نفت، در برابر نفوذ و سیاستهای استعماری بریتانیا در خلیج فارس نیز ایستادگی میکرد.
بحرین در آن زمان هنوز از نظر تاریخی و سیاسی یکی از موضوعهای مورد اختلاف در سیاست خارجی ایران بود. دولت بریتانیا، که نفوذ گستردهای در شیخنشینهای جنوب خلیج فارس داشت، میکوشید با قراردادهای جداگانه، موقعیت خود را در منطقه تثبیت کند. دولت مصدق این سیاست را بخشی از ادامه نفوذ استعماری بریتانیا میدانست و آن را با حقوق تاریخی و ادعاهای ایران ناسازگار اعلام کرد.
این رویداد اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشان میدهد سیاست خارجی دولت مصدق فقط به ملی شدن نفت محدود نبود. در همان سالها، مسئله حاکمیت ملی، استقلال اقتصادی، مقابله با امتیازهای استعماری و دفاع از جایگاه ایران در خلیج فارس، بخشهایی از یک نگاه واحد به استقلال کشور را تشکیل میداد.
▪️۱۹۴۶ میلادی: جمهوری ایتالیا زاده شد؛ پایان سلطنت پس از فاشیسم و جنگ
در ۲ ژوئن ۱۹۴۶، مردم ایتالیا در همهپرسی تاریخی به پایان سلطنت و برپایی جمهوری رأی دادند. این رأیگیری تنها یک تغییر شکل حکومتی نبود؛ لحظهای مهم در عبور ایتالیا از دوران فاشیسم، جنگ و سلطنتی بود که با حکومت موسولینی و ویرانی جنگ جهانی دوم پیوند خورده بود.
پس از سقوط فاشیسم و پایان جنگ، جامعه ایتالیا با پرسشی بزرگ روبهرو بود: آیا کشور باید به نظام سلطنتی بازگردد یا راه جمهوری را در پیش بگیرد؟ نتیجه همهپرسی، با وجود اختلاف و کشمکش، به پیروزی جمهوری انجامید و اومبرتو دوم، آخرین پادشاه ایتالیا، کشور را ترک کرد.
روز ۲ ژوئن در ایتالیا به عنوان روز جمهوری گرامی داشته میشود. این روز یادآور آن است که خروج از فاشیسم فقط با شکست نظامی آن پایان نمییابد؛ بلکه نیازمند بازسازی نهادهای سیاسی، مشارکت عمومی و تصمیم جمعی مردم درباره آینده کشور است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍3
🔺 معلمان مکزیکی و جام جهانی
🔹در فاصلۀ چندروز باقیمانده تا جامجهانی، مکزیک به عنوان یکی از میزبانان همچنان با حاشیههای بزرگی روبهروست؛ بهطوریکه پلیس مکزیکوسیتی با معلمان معترض درگیر شد تا مانع رسیدن آنها به میدان محل ساخت «جشن هواداران» جام جهانی ۲۰۲۶ شود.
🔹 خبرگزاری فرانسه مدعی شد،پلیس مکزیک روز دوشنبه گذشته با استفاده از گاز اشکآور تظاهرات معلمان را که ۱۰ روز قبل از مسابقه افتتاحیه جام جهانی فوتبال در پایتخت مکزیک در حال برگزاری بود، متفرق کرد. در این واقعه ،ورودیهای میدان سوکالو، با موانع فلزی بسته شده بود . درگیریها، زمانی آغاز شد که یکی از ورودیهای این میدان که منتهی به مقر دولت است و یک صفحه تلویزیونی نمایش بزرگ برای تماشای مسابقات از ۱۱ ژوئن در آن نصب شده است، مورد حمله قرار گرفت. فیلیبرتو فراوستو، نماینده سندیکای ایالت ساکاتکاس به خبرگزاری فرانسه گفت:
«منطقه ویژه تماشای مسابقات باید بسته شود چون موضوعی مانند موضوع ما، در اولویت قرار گیرد، زیرا بسیار مهمتر از این نوع سرگرمیها است.» یکی از معترضان گفت ، در اثر پرتاب یک شیء ناشناس مجروح شده و در حالی که خون از زخم سرش جاری بود، از محل منتقل شد.
🔹 این تظاهرات، توسط گروهی از معلمان سازماندهی شده بود که اقلیتی در بزرگترین سندیکای معلمان یعنی هماهنگی ملی کارگران آموزش به شمار میروند. آنان از ماه مارس تهدید کردهاند که در صورت عدم پاسخگویی دولت به خواستههای شان، تظاهراتی با حضور میلیونها معلم در پایتخت در طول جام جهانی برگزار خواهند کرد. آنان، به طور خاص خواستار افزایش دستمزد، آغاز گفتگو در مورد سیستم بازنشستگی و ایجاد تغییراتی در سیاست آموزشی هستند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔹در فاصلۀ چندروز باقیمانده تا جامجهانی، مکزیک به عنوان یکی از میزبانان همچنان با حاشیههای بزرگی روبهروست؛ بهطوریکه پلیس مکزیکوسیتی با معلمان معترض درگیر شد تا مانع رسیدن آنها به میدان محل ساخت «جشن هواداران» جام جهانی ۲۰۲۶ شود.
🔹 خبرگزاری فرانسه مدعی شد،پلیس مکزیک روز دوشنبه گذشته با استفاده از گاز اشکآور تظاهرات معلمان را که ۱۰ روز قبل از مسابقه افتتاحیه جام جهانی فوتبال در پایتخت مکزیک در حال برگزاری بود، متفرق کرد. در این واقعه ،ورودیهای میدان سوکالو، با موانع فلزی بسته شده بود . درگیریها، زمانی آغاز شد که یکی از ورودیهای این میدان که منتهی به مقر دولت است و یک صفحه تلویزیونی نمایش بزرگ برای تماشای مسابقات از ۱۱ ژوئن در آن نصب شده است، مورد حمله قرار گرفت. فیلیبرتو فراوستو، نماینده سندیکای ایالت ساکاتکاس به خبرگزاری فرانسه گفت:
«منطقه ویژه تماشای مسابقات باید بسته شود چون موضوعی مانند موضوع ما، در اولویت قرار گیرد، زیرا بسیار مهمتر از این نوع سرگرمیها است.» یکی از معترضان گفت ، در اثر پرتاب یک شیء ناشناس مجروح شده و در حالی که خون از زخم سرش جاری بود، از محل منتقل شد.
🔹 این تظاهرات، توسط گروهی از معلمان سازماندهی شده بود که اقلیتی در بزرگترین سندیکای معلمان یعنی هماهنگی ملی کارگران آموزش به شمار میروند. آنان از ماه مارس تهدید کردهاند که در صورت عدم پاسخگویی دولت به خواستههای شان، تظاهراتی با حضور میلیونها معلم در پایتخت در طول جام جهانی برگزار خواهند کرد. آنان، به طور خاص خواستار افزایش دستمزد، آغاز گفتگو در مورد سیستم بازنشستگی و ایجاد تغییراتی در سیاست آموزشی هستند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💠 #خبر
🔻 تجمع اعتراضی دانشآموزان مقابل وزارت آموزشوپرورش در مخالفت با «تأثیر قطعی معدل» بر کنکور
🔹 صبح امروز سهشنبه ۱۲ خرداد، شماری از دانشآموزان مقابل ساختمان وزارت آموزشوپرورش تجمع اعتراضی برگزار کردند.
🔹 محور تجمع، اعتراض به تأثیر قطعی معدل بر کنکور بود.
🔹 مطالبه معترضان، بازنگری در نحوه تأثیر سوابق تحصیلی در کنکور عنوان شد.
🔹 تا زمان انتشار این خبر، مسئولان وزارت آموزشوپرورش واکنشی به این تجمع نشان ندادهاند.
🔹 در متن خبر آمده است که کارشناسان حوزه آموزش پیشتر نسبت به مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی انتقاداتی مطرح کرده و درباره آسیبهای آن بر آینده دانشآموزان هشدار دادهاند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
🔻 تجمع اعتراضی دانشآموزان مقابل وزارت آموزشوپرورش در مخالفت با «تأثیر قطعی معدل» بر کنکور
🔹 صبح امروز سهشنبه ۱۲ خرداد، شماری از دانشآموزان مقابل ساختمان وزارت آموزشوپرورش تجمع اعتراضی برگزار کردند.
🔹 محور تجمع، اعتراض به تأثیر قطعی معدل بر کنکور بود.
🔹 مطالبه معترضان، بازنگری در نحوه تأثیر سوابق تحصیلی در کنکور عنوان شد.
🔹 تا زمان انتشار این خبر، مسئولان وزارت آموزشوپرورش واکنشی به این تجمع نشان ندادهاند.
🔹 در متن خبر آمده است که کارشناسان حوزه آموزش پیشتر نسبت به مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی انتقاداتی مطرح کرده و درباره آسیبهای آن بر آینده دانشآموزان هشدار دادهاند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👍1👏1
💠 #یادداشت
تورمِ حذفگر
✍ محمد مالجو
صورت مسئلۀ اقتصاد ایران دیگر فقط تورم نیست. مسئله این است که تورم به چه سازوکاری برای حذف تدریجی بخشهایی از جامعه از زندگی متعارف تبدیل شده است.
آخرین گزارش شاخص قیمت مصرفکننده برای اردیبهشت ۱۴۰۵(مرکز آمار ایران)تصویر روشنی از این روند به دست میدهد. تورم ماهانه به حدوداً ۹ درصد و تورم سالانه به ۵۸ درصد و تورم نقطهبهنقطه به ۸۴ درصد رسیده است. تورم نقطهبهنقطه بیش از تورم ماهانه یا سالانه نمایانگر تحولات اخیر در سطح قیمتهاست و نشانهای شفافتر از مسیر آیندۀ تورم به دست میدهد. خصوصاً همین تورم نقطهبهنقطه نشان میدهد
نخستین عرصۀ حذف عبارت است از مصرف خوراکیها.
در برخی اقلام حیاتی با وضعیتی حتی شدیدتر مواجهیم:
معنای اجتماعی چنین ارقامی عبارت از این است که خانوارهای بیشتری ناگزیر میشوند برخی اقلام را از سبد مصرف خود حذف کنند. تورم در اینجا نه صرفاً افزایش قیمت بلکه سازوکاری برای بازتعریف مرز میان کسانی است که هنوز میتوانند نیازهای اساسی خود را تأمین کنند و کسانی که دیگر قادر به چنین کاری نیستند.
اما حذف فقط در سطح مصرف رخ نمیدهد. تورم بهتدریج افق برنامهریزی را نیز از میان میبرد. هنگامی که تورم نقطهبهنقطه به ۸۴ درصد میرسد، خانوارها بیشازپیش از برنامهریزی درازمدت فاصله میگیرند. پسانداز و سرمایهگذاری و آموزش فرزندان و خرید مسکن یا حتی برنامهریزی برای چند ماه آینده عملاً جای خود را به تدبیر روزمره میدهند. بخش وسیعی از جامعه از منطق انباشت به منطق بقا عقبنشینی میکند. در چنین شرایطی آنچه حذف میشود فقط قدرت خرید نیست، آینده نیز بهتدریج از دسترس بخشهایی از جامعه خارج میشود.
این حذف البته اصلاً برابر توزیع نمیشود. نرخ تورم سالانۀ دهک دوم هزینهای به ۶۳ درصد رسیده، درحالیکه برای دهک دهم ۵۶ درصد است. شکاف تورمی میان فقیرترین و ثروتمندترین دهکها به ۷ واحد درصد رسیده است. علت نیز روشن است: خوراکیها بخش بزرگی از سبد هزینهای دهکهای پایین را تشکیل میدهند اما سهمشان در دهک دهم خیلی کمتر است.
همین منطق را در شکاف میان شهر و روستا نیز میتوان دید. تورم نقطهبهنقطۀ روستاییان به ۱۰۲ درصد رسیده است، درحالیکه این رقم برای خانوارهای شهری ۸۱ درصد است. نرخ تورم سالانۀ روستاییان نیز ۶۶ درصد و برای شهرنشینان ۵۶ درصد ثبت شده است. این ارقام فقط از تفاوت قیمتها حکایت نمیکنند بلکه نشان میدهند که فرایند حذف در مناطق روستایی با سرعت بیشتری پیش میرود. هر چه فشار معیشتی در این مناطق افزایش یابد، توان ماندگاری جمعیت نیز بیشازپیش کاهش مییابد و مهاجرتهای ناخواسته و تخلیۀ تدریجی برخی مناطق شدت میگیرد.
هنگامی که خانوارها ماهبهماه بخشی از توان خرید خود را از دست میدهند، احساس ناامنی اقتصادی به بخشی از تجربۀ زیستهشان تبدیل میشود. در چنین شرایطی اعتماد به آینده تضعیف میشود، انتظار بهبود جای خود را به انتظار بدترشدن میدهد و فاصله میان جامعه و نهادهای رسمی با سرعتی فزایندهتر افزایش مییابد.
این توصیفها را باید نه صرفاً تصویری از تورم امروز بلکه معیاری برای سنجش میزان تابآوری جامعه نیز دانست. جامعهای که با چنین تورم شتابانی روبهرو است، پیشاپیش بخشی از ظرفیتهای معیشتی خود را از دست داده است. در چنین شرایطی هر بحران تازه میتواند منطق حذف را شتاب دهد: حذف از مصرف، حذف از تغذیۀ مناسب، حذف از امکان پسانداز، حذف از افق برنامهریزی و البته حذف از احساس مشارکت در سرنوشت جمعی.
زبان این آمارها زبان هشدار است. مسئلۀ امروز فقط تورم نیست. مسئله این است که تورم چگونه آرامآرام بخشهایی از جامعه را از امکان زیستن در سطحی متعارف محروم میکند.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
تورمِ حذفگر
✍ محمد مالجو
صورت مسئلۀ اقتصاد ایران دیگر فقط تورم نیست. مسئله این است که تورم به چه سازوکاری برای حذف تدریجی بخشهایی از جامعه از زندگی متعارف تبدیل شده است.
آخرین گزارش شاخص قیمت مصرفکننده برای اردیبهشت ۱۴۰۵(مرکز آمار ایران)تصویر روشنی از این روند به دست میدهد. تورم ماهانه به حدوداً ۹ درصد و تورم سالانه به ۵۸ درصد و تورم نقطهبهنقطه به ۸۴ درصد رسیده است. تورم نقطهبهنقطه بیش از تورم ماهانه یا سالانه نمایانگر تحولات اخیر در سطح قیمتهاست و نشانهای شفافتر از مسیر آیندۀ تورم به دست میدهد. خصوصاً همین تورم نقطهبهنقطه نشان میدهد
پرسش اصلی دیگر فقط این نیست که «چقدر تورم داریم؟» بلکه این است که «چه کسانی در اثر تورم از چه قلمروهایی حذف میشوند؟».
نخستین عرصۀ حذف عبارت است از مصرف خوراکیها.
تورم نقطهبهنقطۀ خوراکیها و آشامیدنیها به ۱۳۰ درصد رسیده است.
در برخی اقلام حیاتی با وضعیتی حتی شدیدتر مواجهیم:
روغنها و چربیها با تورم نقطهای ۲۶۷ درصدی، گوشت قرمز و ماکیان با ۱۷۶ درصد و لبنیات و تخممرغ با ۱۶۱ درصد.
معنای اجتماعی چنین ارقامی عبارت از این است که خانوارهای بیشتری ناگزیر میشوند برخی اقلام را از سبد مصرف خود حذف کنند. تورم در اینجا نه صرفاً افزایش قیمت بلکه سازوکاری برای بازتعریف مرز میان کسانی است که هنوز میتوانند نیازهای اساسی خود را تأمین کنند و کسانی که دیگر قادر به چنین کاری نیستند.
اما حذف فقط در سطح مصرف رخ نمیدهد. تورم بهتدریج افق برنامهریزی را نیز از میان میبرد. هنگامی که تورم نقطهبهنقطه به ۸۴ درصد میرسد، خانوارها بیشازپیش از برنامهریزی درازمدت فاصله میگیرند. پسانداز و سرمایهگذاری و آموزش فرزندان و خرید مسکن یا حتی برنامهریزی برای چند ماه آینده عملاً جای خود را به تدبیر روزمره میدهند. بخش وسیعی از جامعه از منطق انباشت به منطق بقا عقبنشینی میکند. در چنین شرایطی آنچه حذف میشود فقط قدرت خرید نیست، آینده نیز بهتدریج از دسترس بخشهایی از جامعه خارج میشود.
این حذف البته اصلاً برابر توزیع نمیشود. نرخ تورم سالانۀ دهک دوم هزینهای به ۶۳ درصد رسیده، درحالیکه برای دهک دهم ۵۶ درصد است. شکاف تورمی میان فقیرترین و ثروتمندترین دهکها به ۷ واحد درصد رسیده است. علت نیز روشن است: خوراکیها بخش بزرگی از سبد هزینهای دهکهای پایین را تشکیل میدهند اما سهمشان در دهک دهم خیلی کمتر است.
هنگامی که شدیدترین موج تورمی در بخش خوراکیها رخ میدهد، فقرا بیش از دیگران آسیب میبینند. بنابراین تورم فقط نابرابری را بازتاب نمیدهد بلکه خود به یکی از موتورهای تولید نابرابری تبدیل میشود.
همین منطق را در شکاف میان شهر و روستا نیز میتوان دید. تورم نقطهبهنقطۀ روستاییان به ۱۰۲ درصد رسیده است، درحالیکه این رقم برای خانوارهای شهری ۸۱ درصد است. نرخ تورم سالانۀ روستاییان نیز ۶۶ درصد و برای شهرنشینان ۵۶ درصد ثبت شده است. این ارقام فقط از تفاوت قیمتها حکایت نمیکنند بلکه نشان میدهند که فرایند حذف در مناطق روستایی با سرعت بیشتری پیش میرود. هر چه فشار معیشتی در این مناطق افزایش یابد، توان ماندگاری جمعیت نیز بیشازپیش کاهش مییابد و مهاجرتهای ناخواسته و تخلیۀ تدریجی برخی مناطق شدت میگیرد.
از منظر سیاسی نیز تورم تدریجاً به سازوکاری برای فرسایش پیوندهای اجتماعی تبدیل میشود. هیچ نظم سیاسی صرفاً با ابزارهای اداری یا امنیتی بازتولید نمیشود بلکه نیازمند حداقلی از ثبات در زندگی روزمرۀ شهروندان است.
هنگامی که خانوارها ماهبهماه بخشی از توان خرید خود را از دست میدهند، احساس ناامنی اقتصادی به بخشی از تجربۀ زیستهشان تبدیل میشود. در چنین شرایطی اعتماد به آینده تضعیف میشود، انتظار بهبود جای خود را به انتظار بدترشدن میدهد و فاصله میان جامعه و نهادهای رسمی با سرعتی فزایندهتر افزایش مییابد.
این توصیفها را باید نه صرفاً تصویری از تورم امروز بلکه معیاری برای سنجش میزان تابآوری جامعه نیز دانست. جامعهای که با چنین تورم شتابانی روبهرو است، پیشاپیش بخشی از ظرفیتهای معیشتی خود را از دست داده است. در چنین شرایطی هر بحران تازه میتواند منطق حذف را شتاب دهد: حذف از مصرف، حذف از تغذیۀ مناسب، حذف از امکان پسانداز، حذف از افق برنامهریزی و البته حذف از احساس مشارکت در سرنوشت جمعی.
زبان این آمارها زبان هشدار است. مسئلۀ امروز فقط تورم نیست. مسئله این است که تورم چگونه آرامآرام بخشهایی از جامعه را از امکان زیستن در سطحی متعارف محروم میکند.
اگر این روند ادامه یابد، آنچه در معرض تهدید قرار میگیرد فقط رفاه یا حتی رشد اقتصادی نیست. مسئله به سطحی عمیقتر تعلق دارد: توانایی جامعه برای بازتولید حداقلی از همبستگی و اعتماد و امیدی که لازمۀ بازتولید هر نظم سیاسی است.
🔹🔹🔹
🖋 کانال کانون صنفی معلمان ایران
🆔 @KSMtehran
👌2