خون تازه در بازار کتاب

🔹 انتشارات دنیای‌اقتصاد فهرست به‌روز شده‌ای از کتاب‌های پرفروش خود را منتشر کرد که به‌زودی در کتاب‌فروشی‌های معتبر در دسترس خواهد بود.

🔹 این فهرست شامل عناوینی چون «اگزیستانسیالیسم از تئوری تا عمل»، «بزرگان مکتب اتریش»، «راه بندگی به روایت کاریکاتور»، «قدرت هوش هیجانی»، «سرمایه‌دار علیه سرمایه‌داری»، «اقتصاد و دولت در ایران»، «بازاریابی، جنگ‌های ارزی»، «اقتصاد ایران به کدام سو می‌رود؟»، «صنایع آینده»، «روش پژوهش در اقتصاد»، «قول‌های کاغذی»، «چگونه با آمار دروغ بگوییم؟»، «مهارت‌های آینده»، «فردگرایی و فلسفه علوم اجتماعی»، «فهم رشد اقتصادی»، «مردم، قدرت و منافع» و «قانون، قانون‌گذاری و آزادی» است.

🔹 برای تهیه این کتاب‌ها می‌توانید به فروشگاه مرکزی دنیای‌اقتصاد یا کتاب‌فروشی‌های نشر چشمه، شهر کتاب، بوک‌لند و پرهام و .... مراجعه کنید.

@Economicjournalists

فقط ۱۰ درصد اتباع غیرمجاز اخراج شدند

فرناز حسن‌زاده روزنامه‌نگار سیاسی نوشته‌است: وزارت کشور خرداد اعلام کرد ۴میلیون و ۱۰۰ هزار تبعه ‎افغان غیرمجاز داریم. نهادهای بین المللی می‌گویند بعد از ضرب الاجل ‎ایران، در بهترین وضعیت ۳۵۰ هزار نفر برگشتند.

ضرب الاجل ۱۵ تیر هست و ۵ روز مونده به پایانش، کمتر از ۱۰ درصد ‎اتباع‌غیرمجاز رفتند و ۹۰ درصد هنوز هستند.

@journalistsclub1

خبرگزاری وفاق یا...

هوشنگ صدفی
روزنامه‌نگار و خبرنگار پیشین همشهری

عادت نداشتم از پیام رسان های داخلی استفاده کنم اما قطعی اینترنت جهانی در هنگامه جنگ ۱۲روزه اسراییل و ایران به ناچار به پیام رسان های داخلی ازجمله ایتا و بله پیوستم. بنابراین تنها ارتباط برخی از روزنامه نگاران ایرانی از جمله بنده به ناف پیام رسان های داخلی بسته شد.

به گونه ای که گاهی نقل برخی از اخبار یک سویه ازهمین پیام رسان ها در هنگامه حنگ تحمیلی برای دوستان روزنامه نگار؛ مایه تمسخر و خنده شده بود. چون بعد از سالها کندوکاو در فضای ارتباطات ورسانه های بعضا ازاد به چند قسم رسانه داخلی ممیزی شده و قابل کنترل وصل شده بودم و چه بساکه در آینده نزدیک؛ مثل انان فکرکنم و اظهارنظر نمایم!

گذشته از کنترل ذهن و ممیزی اخبار وگفتگوهای رسانه ای ؛ این حس در وجودم زبانه می کشد که آیا برخی رسانه های دولتی حاضر در پیام رسان های داخلی از جمله بله؛ ایتا؛ روبیکا و سروش هم در نقل مطالب و اخبار مستقل عمل می کنند یا تابع برخی بایدها و نبایدهای این شبکه های اطلاع رسانی دولتی یا نیمه دولتی هستند؟!

پرسشم را با نمونه ای از ویترین روزنامه های منتشرشده در سایت خبری ایرنا وابسته به دولت مطرح می کنم. اگر به پیشخوان روزنامه های منتشرشده در پیام رسانه بله متعلق به خبرگزاری ایرنا توجه کنید هیچ نشانی ازویترین روزنامه های اصلاح طلب ازجمله شرق؛ سازندگی؛ اعتماد وهم میهن نیست. هرچند شاید به دلایلی این نشریات منتشر نمی شوند واگر در شرایط حاضر منتشر می شوند چرا تصویری از این رسانه های متفاوت در ویترین ایرنا وجود ندارد؟

ناگفته نماند که در زمان تغییر و تحولات مدیریت ایرنا از اقایان نادری به جابر انصاری ؛ طی سخنرانی مراسم تودیع و معارفه قرارشد خبرگزاری ایرنا به خبرگزاری وفاق ملی مبدل شود. شاید هم بعداز طرح این شعار دهن پرکن وابستگان جناح تندروی حکومت؛ مدعیان وفاق ملی را به گوشه ای تاراندند.

البته دخالت در امور خبرگزاری ایرنا و شیوه مدیریت جابری انصاری امرپسندیده ای نیست...

البته شاید هم خبرگزاری ایرنا؛پیشخوان خود را به روزنامه های اصلاح طلب آراسته بود ولی با توجه به ممیزی و فرمان نامرئی اداره کنندگان پیام رسان بله ؛ ویترین روزنامه های ان طرفی به یک باره از دید مخاطبان حذف شدند. داوری در این زمینه دشوار است بنابراین منتظر می مانیم تا مخاطبان مطلب نظرات خود را اعلام کنند. به امید روزی که وفاق ملی همیشه در این مرز وبوم حاکم باشد نه اینکه هسته قدرت وقتی مورد تهدید قرار می گیرد به آغوش هواداران نحله های فکری مخالف و چند صدا پناه می برد.

@journalistsclub1

پرده برداری از یک جریان تندرو در جریان جنگ

سخنان جواد موگویی روزنامه‌نگار و مستندساز درباره‌ی تندروهایی که برای عملیات نظامی فشار می‌آوردند و اکنون در دوره آتش‌بس نیز به دنبال شروع جنگ هستند.

@journalistsclub1

‍ ما می‌مانیم
چرا روایت مردم عادی در جنگ مهم است؟

میلاد حسینی
روزنامه‌نگار

این جنگِ ما بود، پس روایتش هم باید روایتِ ما باشد. چرا که در نهایت ما می‌مانیم.

ما هنوز در شوک هستیم. واقعاً چیزهایی که دیدیم و شنیدیم حقیقت داشت؟ واقعاً جنگ را تجربه کردیم؟ همین الان که فاصله‌ی چندانی نگرفتیم از واقعه -و راستش معلوم نیست پایان ماجرا یا هستیم وسطش- خاطرات و دردها و تجربه‌ها دارد مخدوش می‌شود.

با ترکیبی از روایت‌ها طرف هستیم: صداوسیما، اینترنشنال، و کمک‌کنند‌گان به گرفتنِ زهرِ جنگ یا خلاصه‌کردنش در پیروزی و شکست. گاهی هم صدایی به گوش می‌رسد که می‌خواهد جنگ را رمانتیک کند. تبدیلش کند به نوستالژی و خاطره که شاید سال‌های بعد دلتنگش هم بشویم. اما چیزی که ما شهروندان ایران از دور و نزدیک دیدم و لمس کردیم کثافت بود، جنگ بود، نه امری که بشود تقلیلش داد‌.

طبیعی‌ست با پروپاگاندا و تلاش‌ها برای ارائه‌ی روایتی رسمی طرف باشیم از هر طرف. تاریخ رسمی کار خودش را می‌کند، اما تاریخ غیررسمی گوشه‌های کم‌نور و صدای زندگی را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کند. در چنین شرایطی باید صدای آدم‌های معمولی باقی بماند. راستش من نگرانم ترس‌ها و خاطرات فراموش شوند. نباید از یاد برود که در این جنگ دوازده‌روزه خانه و زندگی آدم‌های معمولی -که مردم هستند- از بین رفته.

باید بنویسیم تا از یاد نرود بر زندگان و مردگان چه گذشته از آن بامداد جمعه‌ی بیست و سوم خرداد تا صبحی که خبر آتش‌بس رسید و با تردید به خبرها نگاه می‌کردیم.

من نگرانم. نگرانِ روایت‌های مانده از این جنگ. جنگی که اتفاقاً جنگِ ما بود. اگر نبود که اینجوری زندگی و بدن و روان‌مان درگیرش نمی‌شد. این جنگِ ما بود که نگران مرگ نزدیکان و دوستان‌مان بودیم. نگرانِ ویران‌شدن خانه‌مان بودیم.

نگرانِ آینده‌ی فرزندمان بودیم. نگرانِ شغل‌مان، پول‌مان، زنده‌ماندن‌مان بودیم. دور یا نزدیکِ جنگ، خیلی‌های‌مان هنوز از صدا می‌ترسیم. از خبرهای کوتاهِ دمِ صبح وهم داریم. مبادا که واهمه‌ها و ترس فراموش شوند. بدتر از فراموشی، جایگزین‌شدن با روایت‌هایی‌ست که روایت ما نیست. این جنگِ ما بود. پس روایتش هم باید روایت ما باشد.

در نهایت این ما هستیم که می‌مانیم. این «ما» ته‌مانده‌ی امید ماست و فهمیدیم هنوز چیزهایی در ناخودآگاه جمعی‌مان هست که می‌تواند بالاتر از عقایدمان باشد. ما حول ایران اشتراک داریم و همین نگه‌مان داشت. ظلم و جنایتی که شاهدش بودیم نباید فراموش شود.

تلاش روزنامه‌نگاران در گزارش‌های‌شان در این روزها تحسین‌برانگیز است. کسانی که در سخت‌ترین شرایط کار کردند و صدایی بودند علیه فراموشی. راهِ فراموش‌نشدن از ثبت می‌گذرد. مبادا که جان‌های رفته تبدیل به عدد و آمار شوند. هر کدام اسمی داشتند و زندگی‌ای. مبادا که شوکِ بازماندگان از یاد برود. ما باید از این روزها بنویسیم. از دوستان روزنامه‌نگار و نویسنده‌ام دعوت می‌کنم روایت‌های‌شان را بنویسند. ما هم‌جنگ بودیم و در نهایت این ما هستیم که می‌مانیم.

@journalistsclub1

☘️ دعوت به کار☘️                                                               

⭕️  پایگاه خبری سینماآفیس
🔹 نیازمند خبرنگار با مهارت  تولید اخبار در زمینه سینما و‌نمایش خانگی


⭕️نوع همکاری: حق التحریری
⭕️ساعت کار:ندارد
⭕️دستمزد:توافقی
⭕️بیمه:ندارد

⭕️آگهی دهنده:پیمان طالبیان

واجدان شرایط لطفاً رزومه خود را به شناسه تلگرام زیر ارسال فرمایند: @peymant477


@journalistsclub1

.
اعتراض آتش‌نشان به زمزم

پیام سپهری آتش‌نشان ایرانی به انتقاد از شرکت زمزم پرداخت که بدون اجازه از تصویر او برای تبلیغات استفاده کرده است.

او نوشته است: این عکس از من بدون هیچ مجوز یا رضایت قبلی به عنوان تبلیغ منتشر شده، و این کار نه تنها غیرحرفه‌ای بلکه سوءاستفاده آشکار از تصویر شخصی منه. شما حق ندارید از لحظه‌ای که وسط مشکلات مردم ثبت شده، برای تبلیغات و منفعت خودتون استفاده کنید.این حداقل احترام به حقوق آدم‌هاست.

@journalistsclub1

پاسخ زمزم به توئیت پیام سپهری

پیرو انتشار مطلبی درباره توئیتر زمزم در آن رسانه محترم، ضمن ابلاغ احترام روابط عمومی زمزم ایران به اهالی خدوم رسانه به اطلاع می‌رساند که این محتوا صرفا با هدف پاسداشت مقام تمام کسانی که در این ایام به مردم و ایران عزیز  خدمت کردند، منتشر شد.

این مجموعه با رویکرد تحسین و تقدیر از عزیزان آتش‌نشان نسبت به استفاده از تصویری که بدون منبع وایرال شده بود و نمادی از محصولات زمزم را داشت  اقدام کرد.

توضیح ضروری اینکه، در ابتدا موفق به شناسایی منبع تصویر  نشدیم اما ارتباط معنایی و ویژگی‌های انسانی تصویر ما را بر آن داشت که محتوا را درج کنیم.

از این رو، به محض مشخص شدن منبع تصویر، نام و صفحه ایشان را به محتوای پست اضافه کردیم.

با این وجود، ضمن پوزش بابت این دلخوری، اعلام می‌داریم که قصد جبران داشته و از این رو گفت و گویی صمیمانه با جناب پیام سپهری انجام و نیت این اکانت برای ایشان توضیح داده شد.

درنهایت جا دارد تا اعلام کنیم که بر این عهد پافشاری خواهیم کرد که اصل احترام به حقوق مولف و منبع  را بر خود واجب می‌دانیم و در این مسیر خواهیم آموخت.

@journalistsclub1

ما چرا زنده‌ایم؟

روح‌الله نخعی
روزنامه‌نگار

من دیگر کم آورده‌ام. احساس می‌کنم هیچ فایده‌ای ندارم. جایی که من ایستاده‌ام و اصلا دیگر نمی‌دانم کجاست، بازی را کاملا باخته. ما رسیده‌ایم به اینجا که طرف‌هایمان از کشتن و نابودکردن زندگی کودکان ایرانی، فلسطینی و افغانی با اشتیاق و افتخار حمایت می‌کنند و ما باز هم زورمان نمی‌رسد.

اگر ما حتی سر این که «بچه‌ها را نباید کشت یا زخمی کرد یا آزار داد یا تهدید کرد یا از خانواده به ظلم و اجبار جدا کرد»، اگر ما سر این هم به رسانه و تریبون و قدرت‌های داخل و خارج باخته‌ایم، اگر زورمان نمی‌رسد کسی را به حتی به این قانع کنیم، پس اصلا به چه درد می‌خوریم؟ چرا زنده‌ایم؟

@journalistsclub1

علی‌اکبر کسائیان درگذشت

علی‌اکبر کسائیان، معلمی که در دوره تصدی مهدی نصیری در کیهان، روزنامه‌نگار و نویسنده در روزنامه کیهان شد و از این جایگاه به هیئت منصفه مطبوعات رفت و دبیری این هیأت را چندین سال عهده‌دار بود درگذشت.

او سال‌ها در عرصه رسانه، آموزش و فعالیت‌های فرهنگی حضور داشت و از چهره‌های شناخته‌شده در میان اهالی مطبوعات به شمار می‌رفت.

کسائیان فعالیت حرفه‌ای خود را در حوزه آموزش آغاز کرد و بیش از پنج دهه به عنوان معلم در مدارس کشور خدمت کرد. در کنار تدریس، به نوشتن و فعالیت مطبوعاتی روی آورد و همکاری‌اش با روزنامه کیهان، او را به یکی از چهره‌های فعال در رسانه‌های اصولگرا تبدیل کرد.

او همچنین به عنوان دبیر هیئت منصفه مطبوعات، در فرآیند رسیدگی به پرونده‌های رسانه‌ای نقش داشت.

آقای کسائیان در سال‌های پایانی عمر، بخشی از کتابخانه شخصی خود را به کتابخانه عمومی دامغان اهدا کرد؛ اقدامی که از سوی برخی به عنوان تلاش برای ترویج فرهنگ مطالعه و دسترسی عمومی به منابع علمی و فرهنگی ارزیابی شد.

@journalistsclub1

اینترنت دچار اختلال شدید شد.

@journalistsclub1

شرکت ارتباطات زیرساخت: ارتباط بین الملل برخی مسیرهای زیرساخت کشور با مشکل مواجه شده و اختلال به صورت سراسری روی بیشتر ISP های کشور اتفاق افتاده!

@journalistsclub1

پیشنهاد سریال: شهر جاسوس‌ها

محمد طاهری سردبیر هفته‌نامه تجارت‌فردا در اینستاگرام نوشت:

پیشنهاد می‌کنم این روزها که بحث نفوذ و جاسوس‌بازی در ایران داغ است، سریال «شهر جاسوس‌ها» (Spy City) را ببینید که «میگل الکساندر» آن را کارگردانی کرده است.

داستان سریال مرتبط با روزهایی است که دیوار برلین ساخته می‌شود. نقش اصلی سریال را «دومینیک کوپر» بازی می‌کند که در نقش «فیلدینگ اسکات»، یک جاسوس انگلیسی، ظاهر شده است. اسکات مأموریت دارد؛ خائنی را در دولت بریتانیا شناسایی کند.
آن روزها برلین به دلیل موقعیت جغرافیایی و سیاسی منحصربه‌فردش به‌عنوان پایتخت جاسوسی جهان شناخته می‌شد و اغلب سازمان‌های اطلاعاتی از کشورهای مختلف در این شهر فعال بودند و عملیات پیچیده‌ای برای جمع‌آوری اطلاعات، شناسایی خائنان و تأثیرگذاری بر طرف مقابل انجام می‌دادند.
در این سریال، بی‌اعتمادی بین نهادها و افراد، تلاش برای شناسایی خائنان و پیچیدگی‌های سیاسی در بستری از تنش‌های بین‌المللی نشان داده می‌شود که با شرایط کنونی ایران، به‌ویژه بحث‌های مرتبط با نفوذ عوامل خارجی یا جاسوسی در سطوح مختلف، شباهت زیادی دارد.

@journalistslifestyle

دیپلماسی یا دیپلماسکی؟

به نظر می‌رسد تیتر روزنامه هفت صبح دچار اشتباه تایپی شده است. احتمالاً قرار بوده «دیپلماسی» نوشته شود، اما به‌اشتباه «دیپلماسکی» تایپ و منتشر شده است. با مراجعه به گزارش اصلی، مشخص می‌شود که هیچ توضیحی درباره واژه «دیپلماسکی» ارائه نشده و در متن، مکرراً از «دیپلماسی» سخن گفته شده است.

گذشته از این خطای تایپی، تیتر از نظر نگارشی نیز محل ایراد است. معمولاً می‌گویند «از دیپلماسی تا جنگ‌طلبی» یا «از مذاکره تا تقابل»، اما «از دیپلماسی تا آشفتگی» ترکیب رسایی نیست. به‌ویژه آنکه در متن گزارش، حتی اشاره‌ای به «آشفتگی سیاسی» هم نشده است.

علاوه بر این، روتیتر نیز مبهم و نادرست است: «رویکردهای متضاد ترامپ با ایران در رویارویی با جناح ایلان ماسک و تاکر کارلسون»؛ این جمله نه از نظر معنایی روشن است و نه از نظر نحوی دقیق. به نظر می‌رسد منظور این بوده که رویکرد ترامپ نسبت به ایران، با دیدگاه‌های چهره‌هایی چون ایلان ماسک و تاکر کارلسون تفاوت دارد. در چنین مواردی، بهتر است تیتر یا روتیتر جمله‌ای روشن با فعل مشخص باشد؛ اگر تیتر اصلی فاقد فعل است، روتیتر حتما فعل داشته باشد.

@journalistsclub1

.
پاسخ امیر تاجیک مدیر روزنامه هفت صبح:
ما تلاش می‌کنیم سواد و خلاقیت همکاران پیشکسوت رو هم بالا ببریم، سخته ولی شدنی است.

@journalistsclub1