ජීවිතය වෙනස් කරන ජපන් රහස් 7 ක්!

1- Shouganai - it is what it is

ඔයාට බලපෑම් කිරීමට නොහැකි සීමාවේ තියන දේවල් ගැන වද වීමෙන් වැළකෙන්ට. ඔයාට වෙනස් කරන්ට පුලුවන් දේවල් ගැන විතරක් focus කරන්ට.
බුද්ධිමත් බව කියලා හඳුන්වන්නේ ඔයා සටන් කරන්ට ඕන මොන අවස්ථාවෙද යටත් වෙන්ටෝන මොන අවස්තාවෙද කියලා හොඳ අවබෝධයක් තියන එකට.

2- Shinrin- Yoku " forest bathing "

ගස් වැල් සමග අඩුම තරමේ දවසට පැයක්වත් ගත කරන්ට කියලයි කියන්නෙ. මොකද සොබාදහම සමග සිටීමෙන් ඔයාගෙ තර්කන හැකියාව සහ නිර්මාණශීලි බව ඉහළ නංවනවා කියලා පිළිගන්නවා.

3- Uketomo - I humbly accept with an open heart

Uketomo කියන්නෙ ඒ මොහොතේ සිදුවෙන දේ සමග මුලු හදවතින්ම ජීවත් විය යුතු බව ඔයාට මතක් කිරීමක් කරගන්ට ඕන උනාම පවසන දෙයට. මේ නිසා ජීවිතයේ දී අපි දිහාට වීසි වෙන හොඳ වගේම නරකත් නිහතමානී හදවතින් භාරගන්ට පුලුවන් තරම් සැහැල්ලුවක් අපිට ලැබෙනවා.

4- Hara Hachi Bu- eat until you are 80% full

මම මේක Ikigai ගැන ලියනකොටත් කීවා. ජපන් අය තමන්ගෙ කුසෙන් 80% ක් පමණයි පිරෙන්ට කන්නෙ. පර්‍යේෂණයකින් හොයන් තියනවා අපේ කුස සම්පූර්ණයෙන් පිරිලා කියලා මොළයට දැනෙන්ට විනාඩි 15 විතර යනවා කියලා. මේකෙ ඇත්ත නැත්ත හරියටම දන්නෙ නෑ. කෝම උනත් අදික ලෙස ආහාර නොගෙන ශරීරයට ඇත්තටම අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට ගන්නෙක හරිම වැදගත්. මේ නිසයි ජපන් අය කෑම කනකොට කුඩා කුඩා පීරිසි පහකට හයකට දාගෙන කන්නෙ.

5- Ikigai - your life purpose

මං මේ ගැන කීප වතාවක් ලියලා තියනවා. තමන්ගෙ ජීවිතයේ අරමුණ සොයාගැනීම තමයි මේකෙන් කියන්නෙ. ඔබ ආදරය කරන්නෙ මොනවටද? ඔබ වඩා හොඳ මොනවටද? ඔබෙන් ලෝකෙට අවශ්‍ය මොනවද? කියන එක.

6- Kaizen - Continuous improvement

මේකෙන් කියන්නෙ කිසිම දෙයක් perfect නෑ ඒක කිසියම් process එකක් කියන එක. අවසාන ඉලක්කයක් නැතිබව හැමදේම ටිකටික දියුණු වෙමින් කිසියම් process එකක පවතින බව. ඔයාවත්, ඔයාගෙ ආයතනයවත් , ඔයාගෙ රැකියාවවත් මේ කිසිම දෙයක් perfect නෑ.

7- zazen- zen meditation to quiet mind
ඔබ හිතන එක නවත්තන්ට උත්සහ කරන එක නවත්තන කියලා තමා මේකෙන් කියන්නෙ. එනකොට එන්ට දෙන්ට. යනකොට යන්ට දෙන්ට.

ඔයාට quiet mind එකක් පුහුණු වෙන්ටෝන නන් එකේ ඉදලා දහයට ගනන් කරන්ට. ඒ ගණන් කරන අතරතුරේ කිසිම සිතුවිල්ලක්ට ඔයාගෙ මනස හරහා යන්ට නොදෙන්ට. ඒක හිතලා නෙවෙයි ඉබේ සිදුවිය යුත්තක්. සිතුවිල්ලක් ගියොත් ආය එකේ ඉදන් පටන් ගන්ට.

මේ දේවල් අපේ ජීවිත වඩා හොඳ පැත්තකට වෙනස් කරනව කියන එක අත්දැකීමෙන් දන්න නිසයි මං මේ ටික ඔයාලා එක්කත් බෙදාගත්තෙ. ඔක්කොම බැරි උනත් කීපයක් හරි උත්සහ කරන්නට.

රොමානා 🍃

> උපුටා ගැනීමකි..

පෙර පල කරන ලද සියලු ලිපි පහල Telegram Channelය ඔස්සේ කියවීමට එකතු වන්න
https://t.me/JapanInsightZone

1906 ජපානයේ ඉපදුනු කොලු පැටියෙක්. දිලිඳු බවත්, සම්ප්‍රදායික අද්‍යාපනට කැමැත්තක් නොදැක්වීමත් නිසා අවුරුදු 15 දී මොහු ටෝකියෝවේ ගරාජයක රස්සාවට ගියා.

හැබයි ගරාජයේ හිමිකරු ඔහුට දුන්න රැකියාව තමා ඔහුගේ දරුවා බලාගැනීම. ඔහු කලේ දරුවාව පිටේ එල්ලාගෙන මුලු ගරාජය පුරාම ඇවිද්දා.. එහි වෙන වැඩ හොඳ අවධානයකින් බැලුවා.

තරුණ වයසෙදි ඔහු ඒ දවස්වල ප්‍රසිද්ධ කොම්පැනියක් වුන ටොයෝටා සමාගමේ මිකෑනික් වරයෙක් විදිහට බැඳුනා.කාලය ගතවුනා. ඔහු දැන් ඉතා දක්ෂ මිකෑනික් වරයෙක්.
ඔහුත් අනික් මිකෑනික් වරුන් ට වඩා වෙනස්. අනික් අයගේ සිහිනය වුනේ කොහොම හරි ජපානයේ හොඳම වාහන නිපදවන සමාගමේ මිකෑනික් වරයෙක් වීම.
ඒ අපේ මේ කොලුවා ඔවුන්ගෙන් වෙනස් වුනේ ඔහු දැකපු සිහිනයයි.
ඒ ඔහුගේම මෝටර් රථ සමාගමක් නිර්මාණය කිරීමයි.

ඉතින් තමාගේ ම මෝටර් රථයක් නිපදවන්න සිහින දැකපු මේ තරුණයාට ටොයෝටා සමාගම අදාල පරීක්ෂණ කටයුතු කරන්න ඉඩ දුන්නා. හැබයි ඒකට වැයවෙන මුදල් සේරම කොලුවා විසින් දැරිය යුතුයි. ඉතින් ඔහු කෙතරම් මේ සඳහා මුදල් වැය කෙරුවාද කීවොත් බෝඩිමට සමුදී ගරාජයේ බංකුවක් මත නිදාගත්තා.
මේ විදිහට ඔහු අවුරුදු දෙකක් බංකුව මත නිදාගත්තා. ඒ තමන්ගෙ සිහින රථය ඉලිදක්වන්න.එහි ප්‍රථිපලය සිහින මෝටර් රථය එලිදැක්වීම.
ඒත් ටොයෝටා සමාගම මේ මෝටර් රථය නිපදවීම ප්‍රතික්ශේප කරා.

කතාව ඉවර කරන්න කලින් ප්‍රශ්නයක් අහන්නද
ඔබ ඔහු නම් කුමක් කරයිද?

ඔහු නැවතත් තමන්ගේ පරීක්ෂණ කටයුතු ගෙන ගියා. බංකුව මත තවත් අවුරුදු කීපයක් නිදාගන්න සිදුවුනා.
අවසානයේ ඒ අඩුපාඩු මගහැරපු ඔහුගේ නව මෝටර් රථය ටොයෝටා සමාගමට ඉදිරිපත්කරා...
සමාගම එය පිලිගත්තා..
කතාව එතනින් නවතින්නෙ නෑ. අවසානයේ ඔහුගේ සිහිනය සැබෑවෙන්න ඔන්න මෙන්න තියෙද්දි දෙවන ලෝක යුද්ධය ආරම්භ වුනා.
ඉතින් කිසිම ආයෝජකයෙක් මේ මෝටර් රථයට ආයෝජනය කරන්න ඉදිරිපත්වුනේ නෑ. ඔහු වසර ගණනාවක් ආයෝජකයින්ට ලිපි ලීවා. අවසානයේ ආයෝජකයින් දෙදෙනෙක් ඉදිරිපත්වුනා.ඔහුගේ නව මෝටර් රථ කම්හල ඉදිවුනා...

සියල්ල සතුටෙන් විසිරගියා කියලාද හිතන්නේ....

නෑ... 1945 දී ඇමරිකාව විසින් ජපානයට හෙලූ බෝම්බ ප්‍රහාරයකින් මේ කර්මාන්ත ශාලාව පොලොවට සමතලා වුනා.මේ වෙනකොට මේ තරුණයා එකතුකල මුදල්... පොදිගැසූ හීන යලිත් දියවුනා. හිටපු තැනටත් අන්තයට වැටුනා.

ඔබ මොහුනම් කුමක් කරයිද..?

ඒත් මොහු කතාව අපිට මෙතනින් නතරකරන්න ඉඩදෙන්නේ නෑ...

මොහු නව නිපැයුම් කරුවෙක්. ඒ වගේම හොඳ ව්‍යවසායකයෙක්. ඒ මොහු කල්පනා කලා කොහොමද ආයෙ වැඩේ ගොඩදාන්නෙ කියලා.

ඔහු ආයෙමත් කාර් එක හදන්න ගියේ නෑ, මොකද ඒ වෙනකොට ජපානයේ කාර් මිල ඉතා ඉහලයි. කවුරුවත් ගන්නෙත් නෑ...

ඔහු ඒ හින්දා එයට පිලියමක් ලෙස මෝටර් බයිසිකලයක් නිපදෙව්වා.

1949 දී අශ්වබල 3 ක Dream මෝටර් බයිසිකලය ලොවට බිහිවුනා...

ඒ විතරක් නෙවේ එය මොහුව කෝටිපතියෙකු කලා.
වැඩේ නැගලා ගියා කියලා ඔහු මෝටර් බයිසිකල් මුදලාලි කෙනෙක් වෙලා ආතල් එකේ ඉන්න හිතුවේ නෑ. ආපහු ඔහුගේ සිහින මෝටර් රථය නිපදවන්න තීරණය කරා. මෙවර සියල්ල හොඳින් සිදුවුනා.
අවසානයේ ඔහු නිපදවු මෝටර් රථය ලොව ඉතා ජනප්‍රිය වුනා. ඒ විතරක් නෙවේ අද වනවිට තමන් මිකෑනික් වරයෙක් ලෙස වැඩකරපු ටොයෝටා සමාගම සමග කරට කර සිටින මෝටර් රථ සමාගමක්...
මෙච්චර අමාරු ගමන්ක් පසුකරපු ඒ මෝටර් රථ තමා...

"හොන්ඩා" HONDA

මේ කොලුවාගෙ නම තමා සොයිචිරෝ හොන්ඩා.
ඔබටත් මේ වගේම බාදක වලින් පිරුනු අතීතයක් ඇති. මෙය කියවපු හැමෝටමත් එහෙම ඇති.ඒ බාධක ජයගත්ත අය වෙන්න ඇති.
කියන්න ඕනෙ වුනේ මෙච්චරයි.

බාධක එන එක ඔබට පාලනය කරන්න බෑ..
ඒත් ඔබට පුලුවන් පරාජය වෙන එක පාලනය කරන්න...

> copied post

පෙර පල කරන ලද සියලු ලිපි පහල Telegram Channelය ඔස්සේ කියවීමට එකතු වන්න
https://t.me/JapanInsightZone

අඳුරු මතක
ලිපි අංක 04

ලෝක ඉතිහාසයේ කලුපැල්ලම - නැන්කින් සමූල ඝාතනය

1937 වසරේ දෙසැම්බර් 13 වන දා ජපන් හමුදා භට ඛණ්ඩයක් චීනයේ “නැන්කිං” (වර්තමානයේ නැන්ජිං) නගරයේ බලය අල්ලා ගත්තා. එතැන් සිට සති හයක කාලයක් පුරාවට ලක්ෂ ගණනක් නැන්කිං වැසියන් අමානුෂික හිරිහැරකිරීම් සහ අතවරවලට ලක්කර ඝාතනය කිරීමේ සිදුවීම එකල නගරය හැඳින්වුණු නම ඇසුරෙන් “නැන්කිං සංහාරය” යනුවෙන් හැඳින්වෙනවා. පසුගිය ශතවර්ෂයේ සිදුවුණු අඳුරුතම සිදුවීමක් වූ ඒ නැන්කිං සංහාරය පිළිබඳව යි මේ ලිපිය.


දෙවන චීන-ජපන් යුද්ධය​
1937හි සිදුවුණු නැන්කිං සංහාරය තනි සිදුවීමක් නෙවෙයි. එම නිසා ඒ පිළිබඳව සාකච්ඡා කිරීමට පෙර එයට මුල් වූ සිදුවීම් මාලාව පිළිබඳව විස්තර දැන ගන්න එක වැදගත්.
1937 ජුලි 7 වන දා චීන ජනරජය සහ ජපාන අධිරාජ්‍යය අතර යුධමය තත්ත්වයක් ඇතිවුණා. මෙය ඇරඹීමට මුල් වුණේ මාර්කෝ පෝලෝ පාලමේ සටන (Marco Polo Bridge Incident) බව යි සැලකෙන්නේ.

එම සටන නිසා චීන සහ ජපන් භටයන් අතර තිබූ කෝලාහලය යුද්ධයක් බවට පත්වුණා. මෙම යුධමය තත්ත්වය සමනය වුණේ 1945 සැප්තැම්බර් 2 වන දා ජපානය කොන්දේසි විරහිතව දෙවන ලෝක යුද්ධයේ මිත්‍ර පාර්ශවයට යටත් වීමත් සමග යි.

මේ සියළු සිදුවීම් ඇරඹීමට මුල් වුණේ ජපානය ගෙනගිය බලය පැතිරවීමේ සහ තමාගේ කර්මාන්ත ආදිය සඳහා ශ්‍රමය හා අමුද්‍රව්‍ය එක්කර ගැනීමේ ප්‍රතිපත්තිය යි. පළමු ලෝක යුද්ධයේ බලපෑමත්, චීනයේ කර්මාන්තවල පිබිදීමත් සමග ජපාන අපනයන වෙළඳපොළ පහත වැටීම මෙයට එක් හේතුවක්. එයත්, තවත් දේශපාලන කාරණා ගණනාවකුත් නිසා 1931 දී ජපානය විසින් චීනයේ “මැන්චූරියාව” ආක්‍රමණය කර චීනය පරදවා එහි පෙදෙසක් අල්ලාගැනුණු අතර, එහි රාජ්‍යයක් පිහි‍ටුවා එය “මන්චුකුවෝ” ලෙස නම් කරනවා.

1931 සිට 1937 දක්වා කාලයේ දී චීන සහ ජපාන හමුදා අතර සුළු ගැ‍ටුම් ඇති වූවත්, මෙය දෙවන චීන-ජපන් යුද්ධය බවට පරිවර්තනය වූයේ 1937හි සිදු වූ මාර්කෝ පෝලෝ පාලමේ සිදුවීම මුල්කරගෙන යි.

නැන්කිං නගරයට පහරදීම​
1937 දී යුද්ධය ආරම්භ වූ පසු ජපනුන් ප්‍රථමව පහර දුන්නේ ෂැන්ග්හයි නගරයට යි. ඒ 1937 වසරේ අගෝස්තුවේ දී යි. දරුණු සටනකින් අනතුරුව නොවැම්බර් මැද භාගය ලබන විට ෂැන්ග්හයි බිඳ වැ‍ටුණා. ඉන්පසු ජපන් හමුදාවට අණ ලැබුණේ එවකට චීන ජනරජයේ අග නගරය වූ නැන්කිංවලට පහර දීමට යි.

එවකට චීන ජනරජයේ අගමැති චියැන් කායි ශෙක් ප්‍රබල ජපන් හමුදාව හමුවේ නැන්කිං සටන දිනාගැනීමට නොහැකි බව කලින්ම අවබෝධ කරගත්තා. එම අවබෝධයත් සමග නොදිනන සටනක දී චීන භටයින් නිරපරාදේ මරණයට ලක්වීම වැළැක්වීමට භට ඛණ්ඩවලින් වැඩි කොටසක් නගරයෙන් ඉවත්කර ගැනීමටත්, ලක්ෂයක පමණ නුපුහුණු භට පිරිසක් පමණක් නගරයේ රඳවා තැබීමටත් ඔහු තීරණය කරනවා.

නගරයේ සාමාන්‍ය වැසියන් නගරය අතහැර පලායාම වැළැක්වීමට එම හමුදා පිරිස් භාවිත කර පාරවල් අවහිර කිරීම, සහ තො‍ටුපළ විනාශ කිරීමත් සිදු කෙරෙනවා. මේ අතර චීන හමුදාවේ ජෙනරාල් ටෑන්ග් ශෙන්සි විදේශීය මාධ්‍යවලට ප්‍රකාශ කරන්නේ නැන්කිං වැසියන් “මරණය තෙක්” සටන් කරන බව යි.

නැන්කිං බිඳවැටීම​
මඟ දිගට හමු වූ චීන ආරක්ෂක වළලු බිඳ දමමින් ඉදිරියට ඇදුණු ජපන් හමුදාවන් 1937 දෙසැම්බර් 9 වන විට නැන්කිං හි නගර පවුරට ළඟා වුණා. එහිදී පවුරෙන් පිට සිට නගරය තුළට සංදේශ සහ පත්‍රිකා යැවූ ජපන් හමුදා, නගරය පැය 24ක් තුළ යටත් වන්නේ නම් නගරය විනාශ නොකරන බවට පොරොන්දු වී තිබුණා. කෙසේ නමුත් දෙසැම්බර් 10 වන දා වන විටත් නගරයෙන් හෝ චීන පාර්ශවයෙන් ප්‍රතිචාර නොලැබුණු නිසා නගරයට පහර දීම ආරම්භ කෙරෙනවා. ඇතැම් වාර්තාවලින් කියැවෙන්නේ ජපන් ජනරාල්වරයා නගරයට පහරදීමට පෙර අමතර පැයක කාලයක් ලබා දුන් බව යි.

මේ අතර චීන ජෙනරාල් ටෑන්ග් තම හමුදාවන්ට පසුබැසීමට අණ දෙන අතර බොහෝ හමුදා භටයින් සටන අත්හැර පලායනවා. නැන්කිං හි පිටත ආරක්ෂක කලාපයට සිවිල් වැසියන් සමග පලා ගිය සිවිල් ඇඳුමෙන් සැරසුනු චීන භටයින් 4000ක් ජපනුන් විසින පසුව අල්ලාගෙන ඝාතනය කරන ලද බව කියැවෙනවා

සංහාරය​
නැන්කිං බිඳවැටීමෙන් අනතුරුව එළඹුණු සති හය එහි සිටි සිවිල් වැසියන්ට කිසිසේත්ම වාසනාවන්ත කාලයක් වූයේ නැහැ. ජපන් හමුදා නගරය මංකොල්ල කෑවා පමණක් නොව එහි වැසියන්ට ලිංගික අඩන්තේට්ටම් කිරීම්, ඝාතන, ගිනි තැබීම්, සහ තවත් බොහොමයක් යුධ අපරාධ ද සිදු කළා.

දොරින් දොරට ගිය ජපන් සොල්දාදුවන් විසින් ඒ ඒ නිවෙස්වල සිටි සියළුම තරුණ කාන්තාවන් පැහැරගනු ලැබුවා. මෙම කාන්තාවන් පසුව තනි තනිව හෝ සමූහ ලෙස දරුණු ලිංගික අතවරයන්ට ලක් කෙරුණා.

ලිංගික අඩන්තේට්ටම් කිරීමෙන් පසුව මෙම කාන්තාවන් ඉතා අමානුෂික ලෙස ඝාතනය කෙරුණේ උණ බම්බු, බයිනෙත්තු ආදිය ද සිරුරට ඇතුල් කර සිරුරු විකෘති කිරීමෙන් අනතුරුව යි. ලිංගික අතවරයට ලක්වූ කුඩා දරුවන් හා වැඩිහිටියන් ගණන නොසලකා හැරි විට ජපන් හමුදා සති 6ක් තුළ දී කාන්තාවන් 20,000කට අධික ප්‍රමාණයක් දරුණු ලිංගික අඩන්තේට්ටම්වලට ලක් කර තිබුණා.

එපමණක් ද නොවේ, ජපන් හමුදා භටයින් විසින් සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කිරීමේ තරගයන් ද පවත්වනු ලැබුවා! එසමයෙහි ජපන් පුවත්පත් දෙකක් මඟින් වාර්තා කළ අන්දමට නැන්කිං අල්ලාගැනීමට පෙර 16 වන හමුදා ඛණ්ඩයේ තොශියාකි මුකායි සහ ත්සුයෝශි නෝද නම් නිලධාරීන් දෙදෙනා අතර කඩුවක් භාවිතයෙන් පළමුව සිවිල් වැසියන් 100 දෙනෙකු ඝාතනය කරන්නේ කවුදැ යි සෙවීමට තරගයක් පවත්වා තිබුණා.

නැන්කිං වෙත එන ගමනේ දී ජුරොං සිට ටන්ග්ශැන් දක්වා දුර ප්‍රමාණයේ දී මුකායි අතින් 89 දෙනෙකුත් නෝද අතින් 18 දෙනෙකුත් ඝාතනය වී තිබුණා. සීජින් කන්දට පැමිණෙන විට මුකායි පුද්ගලයන් 106කුත්, නෝද පුද්ගලයන් 105කුත් මරා දමා තිබුණත්, යුදමය තත්ත්වය හේතුවෙන් මැරූ සංඛ්‍යාව පිළිබඳව නිගමනයකට ඒමට නොහැකි වීම නිසා මරා දැමිය යුතු ඉලක්කය 150 දක්වා ඉහළ දමා තරගය දිගටම ගෙන ගිය බව වාර්තා වෙනවා.

එසේම නැන්කිං තුළ වූ රජයේ ගොඩනැගිලි සහ වැසියන්ගේ නිවෙස් බොහොමයක් කොල්ලකනු ලැබූ අතර ඉන් අනතුරුව ජපනුන් ඒවා බිමට සමතලා වන තෙක් පුළුස්සා දැමුවා.

සංහාරයේ අවසානය​

නැන්කිංවලට පිටතින් වර්ග කිලෝමීටර කීපයක භූමි භාගයක් ආරක්ෂිත කලාපයක් ලෙස වෙන්කර තිබුණා. මෙහි විදේශිකයන් සහ සිවිල් පුරවැසියන් පිරිසක් ලැගුම් ගෙන සිටියා. නගරයට තරම් මෙම කලාපයට පහර දුන්නේ නැති වුණත්, විටින් විට එහි පැමිණෙන ජපන් සොල්දාදුවන් එක්වර සිය ගණනක් සිවිල් වැසියන් ‍රැගෙන ගොස් සීමාවෙන් පිටත දී අඩත්තේට්ටම් කර, ඝාතනය කිරීම සිදු කළා.

1938 ජනවාරිය වන විට ජපන් හමුදා මෙම ආරක්ෂිත කලාපයේ සිටි සිවිල් වැසියන් නැන්කිං නගරය තුළට බලය යොදා පිටත්කර හැරීම ඇරඹුවා. කලබලකාරී තත්ත්වයන් සෙමින් සංසි‍ඳෙන්නට පටන්ගත් අතර ජපන් හමුදා සැළකිය යුතු තරමින් නගරය හැර යෑමට පටන් ගත්තා. 1938 මාර්තු අග භාගය වන විට සියළුම ඝාතනය කිරීම් අවසන් වු බවට කියැවෙන අතර, 1938 මැයි වන විට සියළු සරණාගත කඳවුරු අහෝසි කර දැමුණු අතර වැසියන් නගරය තුළ නැවත පදිංචි කරනු ලැබ සිටියා.

දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ජපානය යටත් වීමෙන් අනතුරුව මෙම සිදුවීම්වලට එරෙහිව නඩු විභාගයන් පැවැත්වුණා. 1948 නොවැම්බර් වන විට මෙම යුද්ධය මෙහෙයවූ ජපන් ජෙනරාල් මත්සුයි, තානි, සහ හිරොතා ද ඇතුළු තවත් 5 දෙනෙකු පළමු පන්තියේ යුධ අපරාධකරුවන් ලෙස නම් කර මරණ දඬුවම පමුණුවනු ලැබුවා. තවත් පුද්ගලයින් 18 දෙනෙකු එම වරදටම විවිධ දඬුවමට ලක් කෙරුණා.

> උපුටා ගැනීමකි.

Source(ඉතා සංවේදී හා මෙහි පලකිරීමට අපහසු පින්තූර තිබෙන නිසා අවශ්‍ය නම් මුල් ලිපිය බලන්න)
https://elakiri.com/threads/%E0%B6%BD%E0%B7%9D%E0%B6%9A-%E0%B6%89%E0%B6%AD%E0%B7%92%E0%B7%84%E0%B7%8F%E0%B7%83%E0%B6%BA%E0%B7%9A-%E0%B6%9A%E0%B6%BD%E0%B7%94%E0%B6%B4%E0%B7%90%E0%B6%BD%E0%B7%8A%E0%B6%BD%E0%B6%B8-%E0%B6%B1%E0%B7%90%E0%B6%B1%E0%B7%8A%E0%B6%9A%E0%B7%92%E0%B6%B1%E0%B7%8A-%E0%B7%83%E0%B6%B8%E0%B7%96%E0%B6%BD-%E0%B6%9D%E0%B7%8F%E0%B6%AD%E0%B6%B1%E0%B6%BA.2120540/

පෙර පල කරන ලද සියලු ලිපි පහල Telegram Channelය ඔස්සේ කියවීමට එකතු වන්න

https://t.me/JapanInsightZone

අපි රටකට යන්න කොච්චර හීන මවනවද?
රට ඉන්න යාලුවන්ගෙන්, නෑයන්ගෙන්
දවසකට කී පාරක්නම්
රටකට එන විදිහ ඇහුවද?
පොත් පත්තර වල
ඉන්ටර්නෙට් පීරලා රට vacancies හෙව්වද?
ඒජන්සී කීයකනම් රස්තියාදු වුනාද?

ඔය ඔක්කොම කරලා
නොහිතපු වෙලාවක
මොනම හරි රටකට වීසා වැදුනහම
හිතට ගතට මනසට දැනුන සැහැල්ලුව
හදවතට දැනුන අමුතු කික් එක සතුට මතකද?
මුලු රටක් රාජ්‍යයක් ජයගත්තා වගේ නේද?

ඒත් මතක් කරලා බලපන්...

පවුලේ එච්චර වෙලා තිබ්බ සතුට
උබේ සතුට
විහිලු තහලු උස් හඬවල්
හිනාවල් වල්පල්
ටිකෙන් ටික අඩු වෙන්නේ
කටුනායක හංදියෙන් airport පාරට දාපු ගමන්මයි...

එතන ඉඳන්
පුංචි වෙලාවක් බ්ලෑන්ක් වෙනවා...
එක නිමේශයකින් අපේ ඔලුවට එන්නේ
මේ මොහොතේ ඉඳන්
අම්මගේ/වයිෆ්ගේ අතින හැදෙන
රසම රස බත් එක නැති වෙනවා...
තාත්තගේ තහංචි බිඳෙනවා...
දරුවන්ගේ හුරතල් හිනාවල්
පුංචි දඟකාරකම් මිස් වෙනවා...
දුක සැප සතුට ආදරය බෙදා ගන්න පවුලේ උන්,
අපේ උන් ලඟ නැති වෙනවා...

තව සුලු මොහොතකින්
මගේ කියලා එකෙක් නැති
මගේ කියලා දෙයක් නැති
වෙනමම ලෝකයකය මන්
පුදුම විදිහට තනි වෙනවා...

ඒ සිතුවිල්ල අපේ හිතට ඔලුවට මාරම මාර බර වැඩියි මචං...

රට ජීවිතේ
සෝශල් මීඩියා වල සැපයි තමයි...
හැබැයි ඒ ඇතුලේ පතුලේ තියෙනෙ
බර ඝනකම බොහෝම වැඩියි...

ඉතින්, ඒ...
අනිත් උන් වෙනුවෙන්
තමන්ගේ හැම දෙයක්ම කැප කරපු
හැම ජීවිතයකටම
උතුරන්න හරියන්න ඕනා...

> https://t.me/JapanInsightZone