#حمایت_شهردار_لندن_از_جلوه_های_ویژه
======= حمایت شهردار لندن از متخصصین جلوه های ویژه و تولید فیلم ========
سلام.
چون میدونم خیلی ها حوصله نداشتن متن انگلیسی رو که قبلا فرستادم رو ترجمه کنند تصمیم گرفتم خودم ترجمه آنرا به صورت مختصر براتون بنویسم.
صادق خان شهردار لندن که اتفاقا مسلمان هم هستند مخالفت های خود رو قبلا در برابر دستور اجرایی ترامپ برای ممنوع کردن مهاجرین چند کشور مسلمان نشین مختلف از جمله ایران اعلام کرده بود.
اما به تازگی در نشستی که در شرکت Double Negative برگزار کرده اعلام کرده است که قراره کاری کنه تا لندن در حوزه تولید فیلم از شهرهایی مانند لس آنجلس پیشه بگیره ، جناب شهردار همچنین اعلام کرده لندن به تمام نیرو های متخصصی که با توجه به قوانین جدید ترامپ برای کار کردن در آمریکا به مشکل خوردن یا شاید مجبور به ترک آمریکا شوند و دیگه تمایلی برای کار کردن در آنجا ندارند خوش آمد میگوید.
پیش از این لندن یکی از بزرگترین شهرهای تولید کننده فیلم بوده که فقط در سال گذشته توانسته بود به رکورد 1.35 بیلیون پوند برسه .
صادق خان همچنان با ملاقات ترامپ از لندن مخالفه و ضمن تشکر از تظاهرات اخیر در لندن و واکنش مردم تا جایی که بشه قراره از این ملاقات جلوگیری کنند.(که بعید میدونم 😜).
------ دیگه ببخشید ، چون وقت نداشتم خیلی خیلی خلاصه فقط بخش های مهم رو براتون نوشتم.
اما چیزی که مهمه اینه که شاید این وعده ها البته در صورت اجرا شدن باعث بشه تا شرایط استخدام شدن برای ایرانی ها در کشور های اروپایی به خصوص انگلیس کمی راحتتر بشه و شرکت ها بیشتر تمایل به جذب نیرو از ایران داشته باشند ، در هر صورت الان دوستان زیادی در آمریکا داریم که با این قوانین جدید ترامپ وصعیتش مشخص نیست و در شرایط خوبی به سر نمیبرند ، امیدوارم تا همه این جنجال ها موقتی باشه و به زودی همه به زندگی عادی خودشون بر گردند.
با تشکر
سجاد ربیعی
======= حمایت شهردار لندن از متخصصین جلوه های ویژه و تولید فیلم ========
سلام.
چون میدونم خیلی ها حوصله نداشتن متن انگلیسی رو که قبلا فرستادم رو ترجمه کنند تصمیم گرفتم خودم ترجمه آنرا به صورت مختصر براتون بنویسم.
صادق خان شهردار لندن که اتفاقا مسلمان هم هستند مخالفت های خود رو قبلا در برابر دستور اجرایی ترامپ برای ممنوع کردن مهاجرین چند کشور مسلمان نشین مختلف از جمله ایران اعلام کرده بود.
اما به تازگی در نشستی که در شرکت Double Negative برگزار کرده اعلام کرده است که قراره کاری کنه تا لندن در حوزه تولید فیلم از شهرهایی مانند لس آنجلس پیشه بگیره ، جناب شهردار همچنین اعلام کرده لندن به تمام نیرو های متخصصی که با توجه به قوانین جدید ترامپ برای کار کردن در آمریکا به مشکل خوردن یا شاید مجبور به ترک آمریکا شوند و دیگه تمایلی برای کار کردن در آنجا ندارند خوش آمد میگوید.
پیش از این لندن یکی از بزرگترین شهرهای تولید کننده فیلم بوده که فقط در سال گذشته توانسته بود به رکورد 1.35 بیلیون پوند برسه .
صادق خان همچنان با ملاقات ترامپ از لندن مخالفه و ضمن تشکر از تظاهرات اخیر در لندن و واکنش مردم تا جایی که بشه قراره از این ملاقات جلوگیری کنند.(که بعید میدونم 😜).
------ دیگه ببخشید ، چون وقت نداشتم خیلی خیلی خلاصه فقط بخش های مهم رو براتون نوشتم.
اما چیزی که مهمه اینه که شاید این وعده ها البته در صورت اجرا شدن باعث بشه تا شرایط استخدام شدن برای ایرانی ها در کشور های اروپایی به خصوص انگلیس کمی راحتتر بشه و شرکت ها بیشتر تمایل به جذب نیرو از ایران داشته باشند ، در هر صورت الان دوستان زیادی در آمریکا داریم که با این قوانین جدید ترامپ وصعیتش مشخص نیست و در شرایط خوبی به سر نمیبرند ، امیدوارم تا همه این جنجال ها موقتی باشه و به زودی همه به زندگی عادی خودشون بر گردند.
با تشکر
سجاد ربیعی
Forwarded from Behnam Alipour
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سال نو بر همه دوستان عزیزم مبارک باشه ، امیدوارم سالی سرشار از موفقیت و پیشرفت داشته باشید
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺
Sadjad Rabiee:
#آشنایی_با_OpenVDB
#VDB_Houdini
============ آشنایی با Open VDB ============
با عرض سلام خدمت دوستان عزیزم
بالاخره بعد از مدتها تصمیم گرفتم که مطلب آموزشی دیگه براتون بنویسم ، اگر یادتون باشه در مطالب قبلی گفته بودم که بعدا یک توضيح کامل راجب Open VDB و ماهیت آن براتون مینویسم.
امروزه دیگه فکر کنم هر کسی با هر برنامه ای که کار میکنه اسم VDB رو شنیده و حتی شاید باهاش کار کرده است. شاید برداشت اولیه ای که به ذهن دوستان برسه اینه که VDB یک فرمته که به کمک اون میتونیم دود ، آتش ، انفجار و سایر عناصر Volumetric رو بین برنامه های مختلف سه بعدی انتقال دهیم و رندر کنیم.
اما حقیقت این است که VDB خیلی فراتر از این تعریفه و کاربردهای گسترده تری داره ، با توجه به اینکه من همیشه تاکیید میکنم که باید به جای حفظ کردن ، مفاهیم و اصول نرم افزار را یاد بگیریم ، بنابراین سعی میکنم در این مطلب هم در حد توانم توضيحاتي را ارائه بدم که شما را با ماهیت VDB و انواع کاربرد های آن آشنا کند و به واسطه اون خیلی از کارهایی را که با VDB در فیلم های آموزشی یا پروژه های مختلف انجام میدن براتون معنا پیدا بکنه 😊
یک مطلب مهم این که اگر چه در این مقاله VDB رو از طریق نرم افزار Houdini بررسی میکنم ، اما باز خواندن آن برای کاربران سایر نرم افزار ها مانند مکس و مایا خالی از لطف نیست ، چون الان کم کم خیلی از برنامه ها دارن ابزارهای مختلف VDB رو به خودشون اضافه میکنند یا حداقل خیلی از موتور رندر ها امروزه امکان رندر مستقیم آبجکت های VDB رو دارند ، شاید یک روزی این امکان فقط در هودینی و رندرمن وجود داشت و بعدش در آرنولد ولی امروز بقیه انجین ها مانند Vray یا برنامه Clarisse هم از امکانات آن بهره میبرند.
==== آشنایی با VDB :
در حقیقت VDB یک کتابخانه اوپن سورس و رایگان برای زبان C++ میباشد که به کمک آن ما میتونیم روی انواع اطلاعات Volumetric و Voxel Base کار کنیم ، آنها را دستکاری کنیم و ذخیره کنیم. جالبه بدونید این تکنولوژی توسط کمپانی Dream Works برای تولید پروژه های فیلم و انیمیشن ساخته شد.
همانطور که گفتم و از اسم OpenVDB هم مشخصه ، این یک کتابخانه و کدهای سورس باز برای زبان C++ میباشد که هر شخص میتونه آنها را از سایت خود VDB دانلود کنه و به کمک آن ابزارهایی برای کار با عناصر Volumetric در نرم افزار خودش بنویسه .
خوشبختانه بسیاری از شرکت های تولید کننده نرم افزار نظير Houdini و Maya , Arnold و Render Man و غیره کار ما رو راحت کردن و این کتابخانه عظيم VDB رو برای این برنامه ها کامپایل کردن و در غالب ابزار های مختلف در اختیار کاربران خودشون قرار دادن 😊
شاید بتوان گفت اولین برنامه ای که VDB رو تقریبا کامل به خودش اضافه کرد نرم افزار Houdini بود و همچنان نسبت به سایر نرم افزارها از ابزارهای VDB بیشتری استفاده میکنه و همچنین همیشه از آخرین نسخه VDB استفاده میکنه.
در برخی دیگه از برنامه ها و موتور های رندر مانند Arnold یا Renderman e شاید فقط از VDB برای خوندن دود و آتش از روی هارد و رندر آن استفاده شود ، اما بعدا خواهید فهمید که VDB امکانات بسیار گسترده تری به شما میده که تقریبا از تمام این امکانات میتونید در Houdini بهره ببرید.
=== آشنایی با عملکرد و ماهیت VDB :
کار اصلی VDB پیاده سازی یک سیستم سلسله مراتبی برای ذخیره ، دسته بندی و دستکاری اطلاعات از نوع Volumetric میباشد. بنابراین طبق این تعریف مثلا اگر ما یک انفجار رو در هودینی شبیه سازی کرده باشیم ، میتونیم با فرمت VDB اون رو روی هارد ذخیره کنیم و در برنامه دیگه مانند مایا اون انفجار رو وارد و رندر کنیم. همچنین بر طبق تعریف ما به جز ذخیره انفجار ، میتونیم روی اطلاعات آن یکسری تغییرات را هم اعمال کنیم ، مثلا Density اونرو تغییر بدیم ، یا دوتا انفجار رو با هم تلفیق کنیم ، اطلاعات اضافي رو پاک کنیم که این باعث کم شدن حجم فایل میشه و خیلی کارهای دیگه که بعدا توضيح میدم. همچنین خود VDB از یک ساختار ویژه ای برای دسته بندی و ذخیره اطلاعات Volumetric که ما بهش Voxel میگیم استفاده میکنه که خودش هم حجم فایل رو کم میکنه و به دنبال آن زمان خوندن اطلاعات از روی هارد رو سریعتر میکنه که مسلما میتونه در زمان سرعت رندر هم تاثير بزاره.
=== تعریف Voxel و Container
همنطور که میدونید دود ، انفجار و آتش به صورت Voxel Base در نرم افزارهای سه بعدی ساخته میشوند. یعنی یک مکعب بزرگ رو در نظر بگیرید که بهش میگیم Container , خود این مکعب بزرگ از یکسری مکعب کوچکتر تشکیل شده که بهش میگیم Voxel و این Voxel ها هستند که اطلاعات دود یا آتش مانند Density یا Temperature در داخلشون ذخیره میشه ، در حقیقت Voxel ها چیزی شبیه Pixel در ذخیره عکس هستند ، هر پیکسل اطلاعات تصویر مانند رنگ RGB یا Alpha را در داخل خودشون ذخیر
#آشنایی_با_OpenVDB
#VDB_Houdini
============ آشنایی با Open VDB ============
با عرض سلام خدمت دوستان عزیزم
بالاخره بعد از مدتها تصمیم گرفتم که مطلب آموزشی دیگه براتون بنویسم ، اگر یادتون باشه در مطالب قبلی گفته بودم که بعدا یک توضيح کامل راجب Open VDB و ماهیت آن براتون مینویسم.
امروزه دیگه فکر کنم هر کسی با هر برنامه ای که کار میکنه اسم VDB رو شنیده و حتی شاید باهاش کار کرده است. شاید برداشت اولیه ای که به ذهن دوستان برسه اینه که VDB یک فرمته که به کمک اون میتونیم دود ، آتش ، انفجار و سایر عناصر Volumetric رو بین برنامه های مختلف سه بعدی انتقال دهیم و رندر کنیم.
اما حقیقت این است که VDB خیلی فراتر از این تعریفه و کاربردهای گسترده تری داره ، با توجه به اینکه من همیشه تاکیید میکنم که باید به جای حفظ کردن ، مفاهیم و اصول نرم افزار را یاد بگیریم ، بنابراین سعی میکنم در این مطلب هم در حد توانم توضيحاتي را ارائه بدم که شما را با ماهیت VDB و انواع کاربرد های آن آشنا کند و به واسطه اون خیلی از کارهایی را که با VDB در فیلم های آموزشی یا پروژه های مختلف انجام میدن براتون معنا پیدا بکنه 😊
یک مطلب مهم این که اگر چه در این مقاله VDB رو از طریق نرم افزار Houdini بررسی میکنم ، اما باز خواندن آن برای کاربران سایر نرم افزار ها مانند مکس و مایا خالی از لطف نیست ، چون الان کم کم خیلی از برنامه ها دارن ابزارهای مختلف VDB رو به خودشون اضافه میکنند یا حداقل خیلی از موتور رندر ها امروزه امکان رندر مستقیم آبجکت های VDB رو دارند ، شاید یک روزی این امکان فقط در هودینی و رندرمن وجود داشت و بعدش در آرنولد ولی امروز بقیه انجین ها مانند Vray یا برنامه Clarisse هم از امکانات آن بهره میبرند.
==== آشنایی با VDB :
در حقیقت VDB یک کتابخانه اوپن سورس و رایگان برای زبان C++ میباشد که به کمک آن ما میتونیم روی انواع اطلاعات Volumetric و Voxel Base کار کنیم ، آنها را دستکاری کنیم و ذخیره کنیم. جالبه بدونید این تکنولوژی توسط کمپانی Dream Works برای تولید پروژه های فیلم و انیمیشن ساخته شد.
همانطور که گفتم و از اسم OpenVDB هم مشخصه ، این یک کتابخانه و کدهای سورس باز برای زبان C++ میباشد که هر شخص میتونه آنها را از سایت خود VDB دانلود کنه و به کمک آن ابزارهایی برای کار با عناصر Volumetric در نرم افزار خودش بنویسه .
خوشبختانه بسیاری از شرکت های تولید کننده نرم افزار نظير Houdini و Maya , Arnold و Render Man و غیره کار ما رو راحت کردن و این کتابخانه عظيم VDB رو برای این برنامه ها کامپایل کردن و در غالب ابزار های مختلف در اختیار کاربران خودشون قرار دادن 😊
شاید بتوان گفت اولین برنامه ای که VDB رو تقریبا کامل به خودش اضافه کرد نرم افزار Houdini بود و همچنان نسبت به سایر نرم افزارها از ابزارهای VDB بیشتری استفاده میکنه و همچنین همیشه از آخرین نسخه VDB استفاده میکنه.
در برخی دیگه از برنامه ها و موتور های رندر مانند Arnold یا Renderman e شاید فقط از VDB برای خوندن دود و آتش از روی هارد و رندر آن استفاده شود ، اما بعدا خواهید فهمید که VDB امکانات بسیار گسترده تری به شما میده که تقریبا از تمام این امکانات میتونید در Houdini بهره ببرید.
=== آشنایی با عملکرد و ماهیت VDB :
کار اصلی VDB پیاده سازی یک سیستم سلسله مراتبی برای ذخیره ، دسته بندی و دستکاری اطلاعات از نوع Volumetric میباشد. بنابراین طبق این تعریف مثلا اگر ما یک انفجار رو در هودینی شبیه سازی کرده باشیم ، میتونیم با فرمت VDB اون رو روی هارد ذخیره کنیم و در برنامه دیگه مانند مایا اون انفجار رو وارد و رندر کنیم. همچنین بر طبق تعریف ما به جز ذخیره انفجار ، میتونیم روی اطلاعات آن یکسری تغییرات را هم اعمال کنیم ، مثلا Density اونرو تغییر بدیم ، یا دوتا انفجار رو با هم تلفیق کنیم ، اطلاعات اضافي رو پاک کنیم که این باعث کم شدن حجم فایل میشه و خیلی کارهای دیگه که بعدا توضيح میدم. همچنین خود VDB از یک ساختار ویژه ای برای دسته بندی و ذخیره اطلاعات Volumetric که ما بهش Voxel میگیم استفاده میکنه که خودش هم حجم فایل رو کم میکنه و به دنبال آن زمان خوندن اطلاعات از روی هارد رو سریعتر میکنه که مسلما میتونه در زمان سرعت رندر هم تاثير بزاره.
=== تعریف Voxel و Container
همنطور که میدونید دود ، انفجار و آتش به صورت Voxel Base در نرم افزارهای سه بعدی ساخته میشوند. یعنی یک مکعب بزرگ رو در نظر بگیرید که بهش میگیم Container , خود این مکعب بزرگ از یکسری مکعب کوچکتر تشکیل شده که بهش میگیم Voxel و این Voxel ها هستند که اطلاعات دود یا آتش مانند Density یا Temperature در داخلشون ذخیره میشه ، در حقیقت Voxel ها چیزی شبیه Pixel در ذخیره عکس هستند ، هر پیکسل اطلاعات تصویر مانند رنگ RGB یا Alpha را در داخل خودشون ذخیر
ه میکنند و فقط فرقشون با Voxel اینه که چون تصویر یک ماهیت دوبعدی داره ، پس پیکسل ها هم مربع هستند ، اما آتش و انفجار چون ماهیت سه بعدی دارن ، پس Voxel ها مکعب هستند.
دقیقا مانند عکس که هر چه تعداد پیکسل ها بیشتر باشد کیفیت عکس بالاتر میره ، در انفجار یا دود هم هر چه تعداد Voxel ها بیشتر باشه کیفیت و جزییات دود بالاتر میره ، این همون چیزیه که در تنطیمات دود یا آتش در برنامه های مختلف با پارامتر هایی مانند Voxel Size یا Volume Resolution میتونیم کنترلش کنیم ، چون هر چه واکسل ها کوچکتر باشند یعنی تعداد بیشتری در داخل مکعب بزرگ
یا Container جا میشوند.
حالا این توضيح رو راجب Container و Voxel دادم که یه چیز جالب راجب VDB رو خدمتتون عرض کنم :
در دود و آتشی که به صورت Volume استاندارد در نرم افزار وجود دارند ، همواره باید در داخل یک Container مکعبی شکل وجود داشته باشند ، حالا فرض کنید همه جای این Container دارای دود نیست و کاملا خالیه ، ولی در هر صورت در آن بخش ها Voxel ها وجود دارند و فقط اطلاعات عددیشون صفره ، بنابراین خودتون حساب کنید که در یک پروژه دود ، آتش و انفجار تعداد بسیار زیادی Voxel اضافي در داخل Container میتونه وجود داشته باشه که هیچ کاربردی ندارن ولی وجود این Voxel ها باعث بالا رفتن حجم فایل شده و حتی در مرحله رندر رم اضافي رو اشغال میکنه و به طبع اون سرعت رندر رو کم میکنه.
اما وقتی ما انفجار رو به صورت VDB تبدیل میکنیم خود VDB با توجه به ماهیت و قابلیتی که داره فقط اون Voxel هایی را ذخیره میکنه که دارای اطلاعات هستند و واکسل های اضافي رو پاک میکنه و این به بهینه سازی پروژه کمک زیادی میکنه 👌
=== فرق Volume و VDB از لحاظ نوع اطلاعت :
همانطور که میدونید در نرم افزارهای سه بعدی ما با انواع مختلفی از اطلاعات مانند Integer , Float , Vector , String و غیره سرو کار داریم که به ترتیب میشن اعداد صحیح ، اعشاری ، برداری ، متنی و غیره ...
در یک پروژه مثلا انفجار ما حداقل با سه نوع اطلاعات مختلف سروکار داریم که باید در تک تک Voxel ها ذخیره شوند.
چگالی یا Density دود یا آتش که همون چیزیه که ما به صورت بصری میبینیم.
حرارت یا Temperature که برای مرحله رندر و متریال از اون برای مشخص کردن بخش های دارای آتش در داخل دود استفاده میکنیم.
شتاب یا Velocity که در مرحله رندر با کمک اون میتونیم روی آتش یا انفجار Motion Blur را اعمال کنیم.
البته در هودینی به جز این موارد اطلاعات دیگری مانند Heat و Rest و غیره هم وجود داره که فعلا به توضيح آنها در این مقاله نیازی نیست.
خوب حالا هر کدوم از این اطلاعات میتونند نوع متفاوتی داشته باشند ، مثلا Density و Temperature از نوع اعشاری یا Float هستند ، چون وقتی میگیم حرارت یعنی ما تنها با یک عدد سرو کار داریم یا وقتی میگیم Density فقط با یک عدد چگالی یا تراکم سروکار داریم که مثلا صفر یعنی ما هیچ چیز رو نمیبینیم و یک یعنی ما حالت دود رو میبینیم ، شاید بشه گفت کمی شبیه Alpha میباشد.
اما وقتی میگیم Velocity یا شتاب ، دیگه با یک عدد سروکار نداریم ، چون شتاب جهت داره و باید بدونیم به سمت محور های XYZ چه شتابی دارن ، پس Velocity یک ماهیت برداری یا Vector داره.
حالا این هم جالبه بدونید که در هودینی وقتی با Volume های استاندارد کار میکنیم تمامی اطلاعات فقط میتونند از نوع Float و تکی باشند !😳
پس ما مجبوریم برای ذخیره اطلاعات برداری مانند Velocity ابتدا آن را به سه عدد Float مجزا برای تک تک محور های XYZ ذخیره کنیم و این یعنی اینکه به جای استفاده مثلا یک حافظه از رم ، از سه حافظه در رم استفاده کنیم و همچنین حجم فایل روی هارد هم بیشتر میشه !
برای همینم هست که وقتی در هودینی دود سیمولیت میکنید اگر اطلاعاتش رو ببینید میبینید نوشته velx و vely و velz .
اما یکی از قابلیت های دیگر VDB اینه که ما میتوانیم اطلاعات برداری رو مستقیما به همان صورت Vector در واکسل ها ذخیره کنیم که باز این به بهینه سازی پروژه کمک میکنه.
===== انواع Volumetric و VDB :
قبل از توضيح این بخش باید تعریف درست و صحیح کلمه Volume رو یاد بگیرید ،شاید تعریفی که خیلی از دوستان داشته باشند این باشه که ما به هر نوع آبجکتی که ماهیت مه یا Fog داشته باشه میگیم Volume , چیزایی مانند ابر ، دود ، بخار ، آتش ، انفجار ، مه .
اما این صحیح نیست چون ما میتونیم آبجکت هایی هم داشته باشیم که هیچ شباهتی به مه و دود ندارن ولی باز از جنس Volume هستند.
کلا در دنیای سه بعدی وقتی از کلمه Volume استفاده میکنین یعنی فضاي تو پر ، مثلا وقتی یک کره به شکل Volume داریم یعنی یک فضاى کروی که کاملا تو پر میباشد ، خوب در یک کره Polygon معمولی ما فقط با فیس ها و ورتکس ها سروکار داریم و در داخل کره چیزی وجود ندارد و اطلاعاتی نداریم ، اما اگر یک کره به شکل مه رو در ن
دقیقا مانند عکس که هر چه تعداد پیکسل ها بیشتر باشد کیفیت عکس بالاتر میره ، در انفجار یا دود هم هر چه تعداد Voxel ها بیشتر باشه کیفیت و جزییات دود بالاتر میره ، این همون چیزیه که در تنطیمات دود یا آتش در برنامه های مختلف با پارامتر هایی مانند Voxel Size یا Volume Resolution میتونیم کنترلش کنیم ، چون هر چه واکسل ها کوچکتر باشند یعنی تعداد بیشتری در داخل مکعب بزرگ
یا Container جا میشوند.
حالا این توضيح رو راجب Container و Voxel دادم که یه چیز جالب راجب VDB رو خدمتتون عرض کنم :
در دود و آتشی که به صورت Volume استاندارد در نرم افزار وجود دارند ، همواره باید در داخل یک Container مکعبی شکل وجود داشته باشند ، حالا فرض کنید همه جای این Container دارای دود نیست و کاملا خالیه ، ولی در هر صورت در آن بخش ها Voxel ها وجود دارند و فقط اطلاعات عددیشون صفره ، بنابراین خودتون حساب کنید که در یک پروژه دود ، آتش و انفجار تعداد بسیار زیادی Voxel اضافي در داخل Container میتونه وجود داشته باشه که هیچ کاربردی ندارن ولی وجود این Voxel ها باعث بالا رفتن حجم فایل شده و حتی در مرحله رندر رم اضافي رو اشغال میکنه و به طبع اون سرعت رندر رو کم میکنه.
اما وقتی ما انفجار رو به صورت VDB تبدیل میکنیم خود VDB با توجه به ماهیت و قابلیتی که داره فقط اون Voxel هایی را ذخیره میکنه که دارای اطلاعات هستند و واکسل های اضافي رو پاک میکنه و این به بهینه سازی پروژه کمک زیادی میکنه 👌
=== فرق Volume و VDB از لحاظ نوع اطلاعت :
همانطور که میدونید در نرم افزارهای سه بعدی ما با انواع مختلفی از اطلاعات مانند Integer , Float , Vector , String و غیره سرو کار داریم که به ترتیب میشن اعداد صحیح ، اعشاری ، برداری ، متنی و غیره ...
در یک پروژه مثلا انفجار ما حداقل با سه نوع اطلاعات مختلف سروکار داریم که باید در تک تک Voxel ها ذخیره شوند.
چگالی یا Density دود یا آتش که همون چیزیه که ما به صورت بصری میبینیم.
حرارت یا Temperature که برای مرحله رندر و متریال از اون برای مشخص کردن بخش های دارای آتش در داخل دود استفاده میکنیم.
شتاب یا Velocity که در مرحله رندر با کمک اون میتونیم روی آتش یا انفجار Motion Blur را اعمال کنیم.
البته در هودینی به جز این موارد اطلاعات دیگری مانند Heat و Rest و غیره هم وجود داره که فعلا به توضيح آنها در این مقاله نیازی نیست.
خوب حالا هر کدوم از این اطلاعات میتونند نوع متفاوتی داشته باشند ، مثلا Density و Temperature از نوع اعشاری یا Float هستند ، چون وقتی میگیم حرارت یعنی ما تنها با یک عدد سرو کار داریم یا وقتی میگیم Density فقط با یک عدد چگالی یا تراکم سروکار داریم که مثلا صفر یعنی ما هیچ چیز رو نمیبینیم و یک یعنی ما حالت دود رو میبینیم ، شاید بشه گفت کمی شبیه Alpha میباشد.
اما وقتی میگیم Velocity یا شتاب ، دیگه با یک عدد سروکار نداریم ، چون شتاب جهت داره و باید بدونیم به سمت محور های XYZ چه شتابی دارن ، پس Velocity یک ماهیت برداری یا Vector داره.
حالا این هم جالبه بدونید که در هودینی وقتی با Volume های استاندارد کار میکنیم تمامی اطلاعات فقط میتونند از نوع Float و تکی باشند !😳
پس ما مجبوریم برای ذخیره اطلاعات برداری مانند Velocity ابتدا آن را به سه عدد Float مجزا برای تک تک محور های XYZ ذخیره کنیم و این یعنی اینکه به جای استفاده مثلا یک حافظه از رم ، از سه حافظه در رم استفاده کنیم و همچنین حجم فایل روی هارد هم بیشتر میشه !
برای همینم هست که وقتی در هودینی دود سیمولیت میکنید اگر اطلاعاتش رو ببینید میبینید نوشته velx و vely و velz .
اما یکی از قابلیت های دیگر VDB اینه که ما میتوانیم اطلاعات برداری رو مستقیما به همان صورت Vector در واکسل ها ذخیره کنیم که باز این به بهینه سازی پروژه کمک میکنه.
===== انواع Volumetric و VDB :
قبل از توضيح این بخش باید تعریف درست و صحیح کلمه Volume رو یاد بگیرید ،شاید تعریفی که خیلی از دوستان داشته باشند این باشه که ما به هر نوع آبجکتی که ماهیت مه یا Fog داشته باشه میگیم Volume , چیزایی مانند ابر ، دود ، بخار ، آتش ، انفجار ، مه .
اما این صحیح نیست چون ما میتونیم آبجکت هایی هم داشته باشیم که هیچ شباهتی به مه و دود ندارن ولی باز از جنس Volume هستند.
کلا در دنیای سه بعدی وقتی از کلمه Volume استفاده میکنین یعنی فضاي تو پر ، مثلا وقتی یک کره به شکل Volume داریم یعنی یک فضاى کروی که کاملا تو پر میباشد ، خوب در یک کره Polygon معمولی ما فقط با فیس ها و ورتکس ها سروکار داریم و در داخل کره چیزی وجود ندارد و اطلاعاتی نداریم ، اما اگر یک کره به شکل مه رو در ن
ظر بگیرید ما در داخل کره هم چگالی و تراکم داریم ، برای همینم دود و آتش باید از نوع Volume باشند چون یک پوسته تو خالی نیستند.
البته این رو هم بگم منظور از تو پر صرفا این نیست که حتما باید به صورت کامل در داخل مدل ما density داشته باشیم ، بلکه میتونه یک مدل ضخامت دار و دولایه هم باشه ، برای همینم شما یک مدل پوسته مانند Grid رو نمیتونید به Volume تبدیل کنید ولی اگر بهش ضخامت بدید اونوقت میتونید به Volume تبدیلش کنید.
خوب حالا فهمیدیم که آبجکت های Volume تو پر هستند و بر خلاف مدل های Polygon که از ورتکس ، فیس و غیره تشکیل شده اند ، آبجکت های نوع Volume
برای ترسیم شکل ظاهري خود تنها نیاز به عدد Density دارن و این عدد با مات یا شفاف کردن Voxel ها شکل ظاهري آبجکت Volume رو ترسیم میکنه.
اما نکته مهم اینجاست که حالا ما برای نمایش این Voxel ها در فصای سه بعدی با کمک عدد Density دو راه داریم ، یا اینکه از عدد Density مانند Alpha برای مشخص کردن میزان شفافیت Voxel ها استفاده کنیم که نتیجه چیزی شبیه به دود یا مه میشه ، این همون حالت معمولیه که باعث میشه ما انفجار و دود رو به همین شکلی که هستند در نرم افزار ببینیم.
اما حالت دوم اینه که ما با توجه به Density آن Voxel های مورد نظر رو کلا یا به صورت مکعب مات ببینیم یا کلا نبینیم ! نتیجه این میشه که یک کره از جنس Volume به جای اینکه به صورت مه دیده بشه تقریبا به صورت همون کره معمولی Polygon. دیده میشود !!!
پس با این حساب دیگه نمیشه گفت صرفا هر چیزی که ظاهري نیمه شفاف یا Semi Transparent دارد رو میگیم Volume .😊
بنابراین اگر آبجکت Volume ما (که میتونه VDB هم باشه ) به صورت مه دیده بشه میگیم حالت Smoke و اگر به صورت آبجکت مات و معمولی دیده بشه میگیم SDF .
این حالت SDF اگرچه مانند دود نیست و معمولا مستقیما در رندر استفاده نمیشه ، اما یکسری قابلیت ویژه به ما میده که ما با کمکش میتونیم یکسری کارهای خیلی جالب در هودینی انجام بدیم.
با توجه به اینکه SDF صرفا برای VDB نیست و کاربردهای بسیار بسیار زیادی به خصوص در داینامیک و جلوه های ویژه داره ، من نحوه کار با اونرو در قالب یک مقاله جدا براتون مینویسم و فقط اینجا یه توضيح مختصر راجبش میدم که فقط حدودی بدونید چیه :
==== آشنایی با SDF :
این SDF مخفف کلمات Signed Distance Field میباشد و به واسطه اون ما این قابلیت رو داریم هر نقطه ای در فضاى سه بعدی رو دقیقامشخص کنیم که آیا در داخل آبجکت SDF قرار داره یا اینکه خارج از اون یا حتی روی سطح اون قرار داره !
به این صورت که ما در هودینی یکسری تابع و ند داریم که موقعیت یک نقطه رو بهش میدیم و همچنین مدل SDF رو هم براش مشخص میکنیم ، بعد به ما یک خروجی میده ، اگر عدد خروجی مثبت بود یعنی اون نقطه داخل SDF قرار داره ، اگر اون عدد صفر بود یعنی نقطه دقیقا روی سطح SDF قرار داره و اگر عدد منفی بود در خارج مدل قرار داره .
همچنین مقدار عدد خروجی هم فاصله اون نقطه رو تا سطح مدل SDF مشخص میکنه ، پس اگر خروجی مثلا -2 بود یعنی اون نقطه در فاصله 2 و خارج مدل قرار داره.
همین قابلیت اساس کار محاسبه Collision از نوع Volume رو در داخل محیط داینامیک هودینی در بر میگیره که شاید هر روز نا خود آگاه دارید باهاش کار میکنید 😊
اجازه بدید با کاربردهای دیگر SDF در مقاله بعدی آشنا شوید.
===== ابزارهای VDB
نکته : مجددا به ماربران سایر برنامه ها بگم که کلیه این ابزارهایی که برای VDB در هودینی وجود داره ، در حقیقت همه توابعی هستند که در سورس کد VDB وجود داره ، بنابراین اگر شرکتی این ابزارها را برای برنامه خودش کامپایل کنه ، احتمالا آنها هم باید اسم و تنظيمات مشابهی با هودینی داشته باشند.
خوب تا الان راجب مزایای VDB در بهینه سازی پروژه و رندر صحبت کردم ، اینها مواردی بودند که شاید در سایر برنامه های دیگه مانند Maya بیشتر به درد بخوره ، چون معمولا در این برنامه ها از VDB صرفا برای رندر استفاده میکنیم. اما همانطور که گفتم ، VDB فقط یک فرمت نیست و یک مجموعه کامل از ابزارهاست که باهاشون میتونیم VDB رو دستکاری کنیم.
اكثر این ابزارها در قالب Node در بخش OpenVDB برنامه هودینی وجود دارند.
من فقط سعی میکنم مهمترین آنها و پرکاربرد ترینشون رو کمی براتون توضيح بدم.
==== برخی از ابزارهای پرکاربرد VDB در Houdini :
خوب همانطور که ما در هودینی ندهایی مانند ISO Offset داریم که به کمکش میتونیم مدل رو به Volume تبدیل کنیم ، یکسری ند مخصوص هم داریم که مستقیما میتونیم مدل رو به جنس VDB تبدیل کنیم.
ندهای VDB From Polygon و VDB from Points و VDB from Particle از این ندها هستند که به ترتیب برای تبدیل مدل polygon به VDB , برای تبدیل نقاط به VDB و برای تبدیل پارتیکل ها به VDB استفاده میشوند.در داخل تنظيمات این ندها هم میتونید مشخص کنید که میخواهید
البته این رو هم بگم منظور از تو پر صرفا این نیست که حتما باید به صورت کامل در داخل مدل ما density داشته باشیم ، بلکه میتونه یک مدل ضخامت دار و دولایه هم باشه ، برای همینم شما یک مدل پوسته مانند Grid رو نمیتونید به Volume تبدیل کنید ولی اگر بهش ضخامت بدید اونوقت میتونید به Volume تبدیلش کنید.
خوب حالا فهمیدیم که آبجکت های Volume تو پر هستند و بر خلاف مدل های Polygon که از ورتکس ، فیس و غیره تشکیل شده اند ، آبجکت های نوع Volume
برای ترسیم شکل ظاهري خود تنها نیاز به عدد Density دارن و این عدد با مات یا شفاف کردن Voxel ها شکل ظاهري آبجکت Volume رو ترسیم میکنه.
اما نکته مهم اینجاست که حالا ما برای نمایش این Voxel ها در فصای سه بعدی با کمک عدد Density دو راه داریم ، یا اینکه از عدد Density مانند Alpha برای مشخص کردن میزان شفافیت Voxel ها استفاده کنیم که نتیجه چیزی شبیه به دود یا مه میشه ، این همون حالت معمولیه که باعث میشه ما انفجار و دود رو به همین شکلی که هستند در نرم افزار ببینیم.
اما حالت دوم اینه که ما با توجه به Density آن Voxel های مورد نظر رو کلا یا به صورت مکعب مات ببینیم یا کلا نبینیم ! نتیجه این میشه که یک کره از جنس Volume به جای اینکه به صورت مه دیده بشه تقریبا به صورت همون کره معمولی Polygon. دیده میشود !!!
پس با این حساب دیگه نمیشه گفت صرفا هر چیزی که ظاهري نیمه شفاف یا Semi Transparent دارد رو میگیم Volume .😊
بنابراین اگر آبجکت Volume ما (که میتونه VDB هم باشه ) به صورت مه دیده بشه میگیم حالت Smoke و اگر به صورت آبجکت مات و معمولی دیده بشه میگیم SDF .
این حالت SDF اگرچه مانند دود نیست و معمولا مستقیما در رندر استفاده نمیشه ، اما یکسری قابلیت ویژه به ما میده که ما با کمکش میتونیم یکسری کارهای خیلی جالب در هودینی انجام بدیم.
با توجه به اینکه SDF صرفا برای VDB نیست و کاربردهای بسیار بسیار زیادی به خصوص در داینامیک و جلوه های ویژه داره ، من نحوه کار با اونرو در قالب یک مقاله جدا براتون مینویسم و فقط اینجا یه توضيح مختصر راجبش میدم که فقط حدودی بدونید چیه :
==== آشنایی با SDF :
این SDF مخفف کلمات Signed Distance Field میباشد و به واسطه اون ما این قابلیت رو داریم هر نقطه ای در فضاى سه بعدی رو دقیقامشخص کنیم که آیا در داخل آبجکت SDF قرار داره یا اینکه خارج از اون یا حتی روی سطح اون قرار داره !
به این صورت که ما در هودینی یکسری تابع و ند داریم که موقعیت یک نقطه رو بهش میدیم و همچنین مدل SDF رو هم براش مشخص میکنیم ، بعد به ما یک خروجی میده ، اگر عدد خروجی مثبت بود یعنی اون نقطه داخل SDF قرار داره ، اگر اون عدد صفر بود یعنی نقطه دقیقا روی سطح SDF قرار داره و اگر عدد منفی بود در خارج مدل قرار داره .
همچنین مقدار عدد خروجی هم فاصله اون نقطه رو تا سطح مدل SDF مشخص میکنه ، پس اگر خروجی مثلا -2 بود یعنی اون نقطه در فاصله 2 و خارج مدل قرار داره.
همین قابلیت اساس کار محاسبه Collision از نوع Volume رو در داخل محیط داینامیک هودینی در بر میگیره که شاید هر روز نا خود آگاه دارید باهاش کار میکنید 😊
اجازه بدید با کاربردهای دیگر SDF در مقاله بعدی آشنا شوید.
===== ابزارهای VDB
نکته : مجددا به ماربران سایر برنامه ها بگم که کلیه این ابزارهایی که برای VDB در هودینی وجود داره ، در حقیقت همه توابعی هستند که در سورس کد VDB وجود داره ، بنابراین اگر شرکتی این ابزارها را برای برنامه خودش کامپایل کنه ، احتمالا آنها هم باید اسم و تنظيمات مشابهی با هودینی داشته باشند.
خوب تا الان راجب مزایای VDB در بهینه سازی پروژه و رندر صحبت کردم ، اینها مواردی بودند که شاید در سایر برنامه های دیگه مانند Maya بیشتر به درد بخوره ، چون معمولا در این برنامه ها از VDB صرفا برای رندر استفاده میکنیم. اما همانطور که گفتم ، VDB فقط یک فرمت نیست و یک مجموعه کامل از ابزارهاست که باهاشون میتونیم VDB رو دستکاری کنیم.
اكثر این ابزارها در قالب Node در بخش OpenVDB برنامه هودینی وجود دارند.
من فقط سعی میکنم مهمترین آنها و پرکاربرد ترینشون رو کمی براتون توضيح بدم.
==== برخی از ابزارهای پرکاربرد VDB در Houdini :
خوب همانطور که ما در هودینی ندهایی مانند ISO Offset داریم که به کمکش میتونیم مدل رو به Volume تبدیل کنیم ، یکسری ند مخصوص هم داریم که مستقیما میتونیم مدل رو به جنس VDB تبدیل کنیم.
ندهای VDB From Polygon و VDB from Points و VDB from Particle از این ندها هستند که به ترتیب برای تبدیل مدل polygon به VDB , برای تبدیل نقاط به VDB و برای تبدیل پارتیکل ها به VDB استفاده میشوند.در داخل تنظيمات این ندها هم میتونید مشخص کنید که میخواهید
VDB از نوع Smoke داشته باشید یا SDF.
همچنین با کمک ند VDB Convert میتونید دود یا آتشی رو که شبیه سازی کردید رو به VDB تبدیل کنید و بعد اون رو با کمک فرمت VDB ذخیره کنید و در سایر برنامه ها رندر کنید. از کاربردهای دیگه این ند اینه که میتونید بالعکس عمل کنید و اون آبجکت از نوع VDB رو که دارید را به مدل Polygon معمولی تبدیل کنید.متلا آتشی رو در نظر بگیرید که شبیه مدل Polygon باشد 😊
البته از این قابلیت بیشتر برای شبیه سازی مایعات استفاده میشه ، به این صورت که وقتی آب در سیستم Flip به شکل پارتیکل شبیه سازی میشه ، شما میتونید با کمک ند VDB from Particle Field اونو به VDB از نوع SDF تبدیل کنید و بعد با کمک ند VDB Convert به شکل polygon تبدیل کنید و نهایتا به مدل آب پلی گان شده متریال بدید و رندر کنید.
ندهایی نظير VDB Mix , VDB Combine و غیره هم وجود دارند که برای تلفیق دو VDB مختلف با هم استفا ده میشوند ، مثلا وقتی میخواهید دوتا آتش رو با هم یکی کنید یا یکی رو از داخل یکی دیگه حذف کنید.
ند مهم دیگه ند VDB Fracture میباشد که برای ایجاد برش در داخل VDB استفاده میشه که در مقاله قبلیم کامل توضيح دادم.
ند VDB Smooth که برای نرم کردن شکل VDB استفاده میشه ، مثلا همون مثال تبدیل پارتیکل های Flip به مدل Polygon آب رو در نظر بگیرید که میخواهید سطح آب خیلی نرم تر و Smooth تر بشه ،با کمک این ند ابتدا VDB آب رو نرم میکنید و بعد به پلیگان تبدیلش میکنید.
ند VDB Boolean هم چیزی شبیه همون ابزار Boolean در polygon میباشد و فقط با این تفاوت که روی آبجکت های VDB کار میکنه.
یکی از ندهای جالب دیگه ند VDB Visualizer میباشد که با کمک این ند میتونید تک تک Voxel های اصلی رو در مدل VDB به صورت مکعب های کوچک ببینید ، یعنی چیزی مثل افکت Pixelization که خیلی از دوستان علاقه دارن 😜
البته این ند بیشتر برای عیب یابی و اطلاع از تعداد واکسل هاست. با کمک همین ند میتونید ببینید که برخلاف Volume معمولی ، آبجکت های VDB اتوماتیک واکسل های اضافي رو خودش پاک میکنه ، همون جیزی که در بالا توضيح دادم.
کلا بخش VDB ندهای بسیار زیاد دیگری برای انجام عملیات مختلف مانند کم کردن تعداد Voxel ها و غیره داره که بهتره لیست کاملشون و نحوه کارشون رو در داخل help هودینی نگاه بندازید.
===== نحوه انتقال VDB به از هودینی به سایر برنامه ها
انجام این عملیات کار زیاد دشواری نیست ، البته به این شرط که نرم افزار و موتور رندر مقصد هم VDB رو ساپورت بکنه ، عملیات به این صورته که ابتدا باید دود یا آتش خود رو شبیه سازی کنید ، سپس نتیجه شبیه سازی شده دود و آتش رو با کمک ند VDB Convert به جنسیت VDB از نوع Smoke تبدیل کنید ، فقط در تنطیمات تبدیل باید حواستون باشه که به جز اطلاعات Density اطلاعات Temperature و vel هم تبدیل بشه تا بعدا در برنامه دیگه بتونید از اونها برای رندر استفاده کنید.
بعد از تبدیل به جنس VDB با کمک همون ند معمول ROP Geometry میتونید آتش یا انفجار تبدیل شده به VDB رو روی هارد ذخیره کنید و فقط حواستون باشه که فرمت خروجی رو حتما باید vdb بنویسید.
سپس در برنامه مقصد با توجه به موتور رندرتون و ابزارهایی که داره اون فایل های VDB رو وارد کنید ، مثلا در Arnold یک منو و ند برای وارد کردن VDB به مایا اضافه میشه.
بعد از اینکه VDB رو به نرم افزار خودتون وارد کردید با کمک متریال های مخصوص Volume به اون متریال اعمال میکنید ، نکته مهم اینجاست که اون اطلاعات density و temperature رو که در هودینی داخل VDB ریخته بودید رو باید اینجا در بخش متریال بهش دسترسی داشته باشید و از اون برای کنترل رنگ ، یا emission متریال و غیره استفاده کنی. و همین باعث میشه براحتی بتونید آتش ، انفجار و غیره رو رندر بگیرید.
فقط یک مطلب مهم خدمتتون عرض کنم و اون اینه که همانطور که گفتم ، Houdini از بقیه برنامه ها زودتر خودش رو برای VDB آپدیت میکنه ، بنابراین ممکنه مثلا اون موتور Arnold که در مایا استفاده میکنید از نسخه های قدیمی تر VDB استفاده کنه و به مشکل بخورید ، اینجا باید بعد از فهمیدن اینکه موتور رندرتون دقیقا از چه نسخه VDB پشتیبانی میکنه ، به هودینی بگید که VDB رو با نسخه قدیمی تر خروجی بگیره ، برای انجام اینکار هم کافیه یک Environment Variable برای هودینی تعریف کنید که روش تعریف کردنش رو کامل در فوروم هودینی نوشته.
اگر هم به این مقوله رندر دود و آتش هودینی در آرنولد علاقه مند بودید پیشنهاد میکنم حتما سری به خود سایت Solid Angle بزنید ،تمامی مراحل را از هودینی تا مایا مرحله به مرحله توضيح داده است.
در پایان مجددا عرض میکنم که بزرگترین ویژگی کار با VDB سبکی و سرعت زیادشه و بنابراین در پروژه های بزرگ معمولا حتی به جز مرحله رندر ،دود و آتش ها رو به VDB تبدیل میکنند و بعد باهاش کار میکنند تا هم رم کمتری
همچنین با کمک ند VDB Convert میتونید دود یا آتشی رو که شبیه سازی کردید رو به VDB تبدیل کنید و بعد اون رو با کمک فرمت VDB ذخیره کنید و در سایر برنامه ها رندر کنید. از کاربردهای دیگه این ند اینه که میتونید بالعکس عمل کنید و اون آبجکت از نوع VDB رو که دارید را به مدل Polygon معمولی تبدیل کنید.متلا آتشی رو در نظر بگیرید که شبیه مدل Polygon باشد 😊
البته از این قابلیت بیشتر برای شبیه سازی مایعات استفاده میشه ، به این صورت که وقتی آب در سیستم Flip به شکل پارتیکل شبیه سازی میشه ، شما میتونید با کمک ند VDB from Particle Field اونو به VDB از نوع SDF تبدیل کنید و بعد با کمک ند VDB Convert به شکل polygon تبدیل کنید و نهایتا به مدل آب پلی گان شده متریال بدید و رندر کنید.
ندهایی نظير VDB Mix , VDB Combine و غیره هم وجود دارند که برای تلفیق دو VDB مختلف با هم استفا ده میشوند ، مثلا وقتی میخواهید دوتا آتش رو با هم یکی کنید یا یکی رو از داخل یکی دیگه حذف کنید.
ند مهم دیگه ند VDB Fracture میباشد که برای ایجاد برش در داخل VDB استفاده میشه که در مقاله قبلیم کامل توضيح دادم.
ند VDB Smooth که برای نرم کردن شکل VDB استفاده میشه ، مثلا همون مثال تبدیل پارتیکل های Flip به مدل Polygon آب رو در نظر بگیرید که میخواهید سطح آب خیلی نرم تر و Smooth تر بشه ،با کمک این ند ابتدا VDB آب رو نرم میکنید و بعد به پلیگان تبدیلش میکنید.
ند VDB Boolean هم چیزی شبیه همون ابزار Boolean در polygon میباشد و فقط با این تفاوت که روی آبجکت های VDB کار میکنه.
یکی از ندهای جالب دیگه ند VDB Visualizer میباشد که با کمک این ند میتونید تک تک Voxel های اصلی رو در مدل VDB به صورت مکعب های کوچک ببینید ، یعنی چیزی مثل افکت Pixelization که خیلی از دوستان علاقه دارن 😜
البته این ند بیشتر برای عیب یابی و اطلاع از تعداد واکسل هاست. با کمک همین ند میتونید ببینید که برخلاف Volume معمولی ، آبجکت های VDB اتوماتیک واکسل های اضافي رو خودش پاک میکنه ، همون جیزی که در بالا توضيح دادم.
کلا بخش VDB ندهای بسیار زیاد دیگری برای انجام عملیات مختلف مانند کم کردن تعداد Voxel ها و غیره داره که بهتره لیست کاملشون و نحوه کارشون رو در داخل help هودینی نگاه بندازید.
===== نحوه انتقال VDB به از هودینی به سایر برنامه ها
انجام این عملیات کار زیاد دشواری نیست ، البته به این شرط که نرم افزار و موتور رندر مقصد هم VDB رو ساپورت بکنه ، عملیات به این صورته که ابتدا باید دود یا آتش خود رو شبیه سازی کنید ، سپس نتیجه شبیه سازی شده دود و آتش رو با کمک ند VDB Convert به جنسیت VDB از نوع Smoke تبدیل کنید ، فقط در تنطیمات تبدیل باید حواستون باشه که به جز اطلاعات Density اطلاعات Temperature و vel هم تبدیل بشه تا بعدا در برنامه دیگه بتونید از اونها برای رندر استفاده کنید.
بعد از تبدیل به جنس VDB با کمک همون ند معمول ROP Geometry میتونید آتش یا انفجار تبدیل شده به VDB رو روی هارد ذخیره کنید و فقط حواستون باشه که فرمت خروجی رو حتما باید vdb بنویسید.
سپس در برنامه مقصد با توجه به موتور رندرتون و ابزارهایی که داره اون فایل های VDB رو وارد کنید ، مثلا در Arnold یک منو و ند برای وارد کردن VDB به مایا اضافه میشه.
بعد از اینکه VDB رو به نرم افزار خودتون وارد کردید با کمک متریال های مخصوص Volume به اون متریال اعمال میکنید ، نکته مهم اینجاست که اون اطلاعات density و temperature رو که در هودینی داخل VDB ریخته بودید رو باید اینجا در بخش متریال بهش دسترسی داشته باشید و از اون برای کنترل رنگ ، یا emission متریال و غیره استفاده کنی. و همین باعث میشه براحتی بتونید آتش ، انفجار و غیره رو رندر بگیرید.
فقط یک مطلب مهم خدمتتون عرض کنم و اون اینه که همانطور که گفتم ، Houdini از بقیه برنامه ها زودتر خودش رو برای VDB آپدیت میکنه ، بنابراین ممکنه مثلا اون موتور Arnold که در مایا استفاده میکنید از نسخه های قدیمی تر VDB استفاده کنه و به مشکل بخورید ، اینجا باید بعد از فهمیدن اینکه موتور رندرتون دقیقا از چه نسخه VDB پشتیبانی میکنه ، به هودینی بگید که VDB رو با نسخه قدیمی تر خروجی بگیره ، برای انجام اینکار هم کافیه یک Environment Variable برای هودینی تعریف کنید که روش تعریف کردنش رو کامل در فوروم هودینی نوشته.
اگر هم به این مقوله رندر دود و آتش هودینی در آرنولد علاقه مند بودید پیشنهاد میکنم حتما سری به خود سایت Solid Angle بزنید ،تمامی مراحل را از هودینی تا مایا مرحله به مرحله توضيح داده است.
در پایان مجددا عرض میکنم که بزرگترین ویژگی کار با VDB سبکی و سرعت زیادشه و بنابراین در پروژه های بزرگ معمولا حتی به جز مرحله رندر ،دود و آتش ها رو به VDB تبدیل میکنند و بعد باهاش کار میکنند تا هم رم کمتری
از سیستم اشغال بشه و هم سرعت کارشون بالا بره ، فقط شاید تنها محدودیت VDB این باشه که برخی از ندهای استاندارد هودینی تنها روی Volume های معمولی کار میکنند و با VDB سازگاری ندارن که البته مشکلی نیست ، چون شما با همون ند VDB Convert میتونید VDB رو دوباره به Volume معمولی تبدیل کنید و بعد از انجام کارتون دوباره اونو به حالت اول برگردونید.
===== سخن پایانی
اگرچه میدونم این مطلب خیلی طولانی شده ولی امیدوارم دوستان علاقه ند وقت کنند و کامل این مقاله رو مطالعه کنند تا شاید بتونند از مزایای این تكنولوژي برای بالابردن کیفیت کارهاشون و همچنین رهایی از برخی محدودیت های کار با Volumetric ها استفاده کنند.
با تشکر
سجاد ربیعی
===== سخن پایانی
اگرچه میدونم این مطلب خیلی طولانی شده ولی امیدوارم دوستان علاقه ند وقت کنند و کامل این مقاله رو مطالعه کنند تا شاید بتونند از مزایای این تكنولوژي برای بالابردن کیفیت کارهاشون و همچنین رهایی از برخی محدودیت های کار با Volumetric ها استفاده کنند.
با تشکر
سجاد ربیعی
====================
======= Substep in Dynamics and Simulations ======
====================
======= Substep in Dynamics and Simulations ======
====================
==========. آشنایی با پارامتر Substeps در محاسبات داینامیک و Simulation و تاثير آن روی آنها ==========
#Substep
#Houdini
#Dynamic
سلام
در کل فکر میکنم همه دوستان با این پارامتر در بخش داینامیک نرم افزارها آشنایی داشته باشند و باهاش به خوبی کار کنند ، من فقط قصد دارم به صورت تقریبا خلاصه به صورت خیلی ساده و با کمک مثال نحوه عملکرد این پارامتر رو برای دوستانی که هنوز آشنایی کامل راجب اون ندارن توضيح بدم و البته اینکه وقتی اصول کارش رو یاد بگیریم دیگه فقط حفظی با اون کار نمیکنیم و فقط در جایی که لازمه از اون استفاده میکنیم.
کلا طبق تعریف عمومی ، پارامتر Substep برای نرم افزار مشخص میکنه که معادلات داینامیک در هر فریم چند بار محاسبه یا Solve بشه.
بنابراین اگر در هر فریم ما تعداد بیشتری محاسبات داینامیک رو انجام بدیم یکسری مزیت ها داره ، مثلا دقت محاسبات بالا میره و خطا کمتر میشه ، این مزیت رو در زمانهایی کاملا لمس میکنیم که با آبجکتهایی در داینامیک سرو کار داریم که سرعت بسیار بالایی دارن. مثل یک ماشین که با سرعت بسیار زیادی حرکت میکنه و قرار از درون یک آبشار که با پارتیکل ساختید رد بشه ، یا بالعکس به جای اینکه آبجکت شما حرکت سریع داشته باشه ، ممکنه Emitter شما حرکت سریع داشته باشه ، مثلا موشکی ساختید که قراره در دنباله خود دود یا پارتیکل جای بزاره ، و این موشک با سرعت بسیار زیادی در حرکته.
در هر دو مثلا به دلیل اینکه ممکنه آبجکت های ما در هر فریم فاصله خیلی زیادی رو طی کنند ، محاسبات داینامیکی به مشکل میخوره ، مثلا ممکنه ماشین در فریم قبل پشت آبشار باشه و در فریم بعدی به دلیل اختلاف زیاد موقعیت ماشین در هر فریم ، ماشین در جلوی آبشار قرار بگیره و اونو رد کنه !
حالا چون این وسط در بین فریم ها داینامیکی محاسبه نشده ، بنابراین حتی ممکنه پارتیکل ها متوجه نشوند که از داخلشون ماشین رد شده و هیچ تغییری نکنند !
اما اگر به فرض substep رو روی 2 یا بیشتر تنظيم کنیم ، اونوقت بین فریم قبلی و بعدی ، ما فریم های میانه هم داریم که در اون فریم ها ماشین در وسط آبشار میتونه قرار دلشته باشه و بنابراین محاسبات داینامیکی و Collision روی آنها انجام میشه .
در مثال Emitter هم بعضا در برخی شرایط میبینید که به دلیل سرعت زیاد موقعیت مکانی Emitter در محیط ، ممکنه پارتیکل ها به صورت پله پله تولید بشن یا دودی که از امیتر منتشر میشه ، به صورت خیلی مصنوعی حالت پله پله به خود بگیره ،چون امیتر در فریم قبلی در یکجا شروع به انتشار میکنه ولی ار فریم بعد در یک نقطه دیگر فضا با فاصله خیلی زیاد شروع به انتشار میکنه و پارتیکل های این دو فریم فاصله خالی زیادی بینشون ایجاد میشه.
در این حالات هم با بالا بردن Substep مشکل تا حدی بر طرف میشه ( البته یکسری راهکار دیگه هم برای رفع این مشکل به جز Substep وجود دارند که بعدأ در مقالات یا فیلم آموزشی توضيح میدم ).
بنابراین اگرچه با بالا بردن Substep میتونیم دقت شبیه سازی رو بالا ببریم ولی حدس زدنش نمیتونه سخت باشه که سرعت پردازش محاسبات هم به همون نسبت کند میشه !
چون ما در حقیقت داریم تعداد فریم های بیشتری رو پردازش میکنیم ، مثلا در یک پروژه 100 فریمی اگر substep رو روی 2 تنطیم کنیم به جای 100 فریم 200 فریم پردازش میشه ! و این هم زمان انجام محاسبات رو کند میکنه و هم رم بیشتری از سیستم گرفته میشه !
پس باید دقیقا یاد بگیرید که Substep رو کی و کجا باید زیاد کنید تا الکی سرعت پردازش کارتون پایین نیاد یا به مشکل کمبود سخت افزار برخورد نکنید !
بهترین راه برای دونستن اینکه کی و کجا باید از Substep استفاده کنید کار کردن زیاد و کسب تجربه در داینامیکه ، که با تمرین و انجام پروژه ها و تست های مختلف میتونید بهش برسید .
==== چرا تغییر Substep گاهی وقت ها در نتیجه محاسبات تاثير میزاره ?
معمولا با تغيير Substep ما تفاوتهایی رو در خروجی کارمون میبینیم ،حالا این تفاوت بسته به اینکه چی چیزی رو داریم Solve میکنیم(مثلا پارتیکل یا دود یا آب )
میتونه خیلی کم باشه یا خیلی زیاد , و بیشتر بستگی به این داره در داخل اون Solver که داریم ازش استفاده میکنیم از چه معادلاتی استفاده شده یا ما از چه دستورات و چه نوع نیروهایی برای اون شبیه سازی استفاده کردیم.
برای کشف دلیل این اختلاف نتیجه اجازه بدید یک مثال ساده بزنم :
فرض کنید ما فقط یک عدد پارتیکل داریم و دستوری را براش نوشتیم که بر اساس تابع Rand در هر فریم یک عدد رندوم و تصادفی رو به شتاب یا velocity اون پارتیکل اضافه کنه.
متلا دستور زیر رو نوشتیم :
@v += rand(@Frame);
طبق این دستور یک عدد رندوم با توجه به فریم ، به شتاب پارتیکل اضافه میشه.
پس مثلا اگر در فریم یک خروجی عدد رندوم 0.2 باشه و در فریم دو خروجیش 0.43 باشه ، این اعداد در فریم اول و دوم به شتاب پارتیکل اضافه میشن.
اما اگر Substep رو
#Substep
#Houdini
#Dynamic
سلام
در کل فکر میکنم همه دوستان با این پارامتر در بخش داینامیک نرم افزارها آشنایی داشته باشند و باهاش به خوبی کار کنند ، من فقط قصد دارم به صورت تقریبا خلاصه به صورت خیلی ساده و با کمک مثال نحوه عملکرد این پارامتر رو برای دوستانی که هنوز آشنایی کامل راجب اون ندارن توضيح بدم و البته اینکه وقتی اصول کارش رو یاد بگیریم دیگه فقط حفظی با اون کار نمیکنیم و فقط در جایی که لازمه از اون استفاده میکنیم.
کلا طبق تعریف عمومی ، پارامتر Substep برای نرم افزار مشخص میکنه که معادلات داینامیک در هر فریم چند بار محاسبه یا Solve بشه.
بنابراین اگر در هر فریم ما تعداد بیشتری محاسبات داینامیک رو انجام بدیم یکسری مزیت ها داره ، مثلا دقت محاسبات بالا میره و خطا کمتر میشه ، این مزیت رو در زمانهایی کاملا لمس میکنیم که با آبجکتهایی در داینامیک سرو کار داریم که سرعت بسیار بالایی دارن. مثل یک ماشین که با سرعت بسیار زیادی حرکت میکنه و قرار از درون یک آبشار که با پارتیکل ساختید رد بشه ، یا بالعکس به جای اینکه آبجکت شما حرکت سریع داشته باشه ، ممکنه Emitter شما حرکت سریع داشته باشه ، مثلا موشکی ساختید که قراره در دنباله خود دود یا پارتیکل جای بزاره ، و این موشک با سرعت بسیار زیادی در حرکته.
در هر دو مثلا به دلیل اینکه ممکنه آبجکت های ما در هر فریم فاصله خیلی زیادی رو طی کنند ، محاسبات داینامیکی به مشکل میخوره ، مثلا ممکنه ماشین در فریم قبل پشت آبشار باشه و در فریم بعدی به دلیل اختلاف زیاد موقعیت ماشین در هر فریم ، ماشین در جلوی آبشار قرار بگیره و اونو رد کنه !
حالا چون این وسط در بین فریم ها داینامیکی محاسبه نشده ، بنابراین حتی ممکنه پارتیکل ها متوجه نشوند که از داخلشون ماشین رد شده و هیچ تغییری نکنند !
اما اگر به فرض substep رو روی 2 یا بیشتر تنظيم کنیم ، اونوقت بین فریم قبلی و بعدی ، ما فریم های میانه هم داریم که در اون فریم ها ماشین در وسط آبشار میتونه قرار دلشته باشه و بنابراین محاسبات داینامیکی و Collision روی آنها انجام میشه .
در مثال Emitter هم بعضا در برخی شرایط میبینید که به دلیل سرعت زیاد موقعیت مکانی Emitter در محیط ، ممکنه پارتیکل ها به صورت پله پله تولید بشن یا دودی که از امیتر منتشر میشه ، به صورت خیلی مصنوعی حالت پله پله به خود بگیره ،چون امیتر در فریم قبلی در یکجا شروع به انتشار میکنه ولی ار فریم بعد در یک نقطه دیگر فضا با فاصله خیلی زیاد شروع به انتشار میکنه و پارتیکل های این دو فریم فاصله خالی زیادی بینشون ایجاد میشه.
در این حالات هم با بالا بردن Substep مشکل تا حدی بر طرف میشه ( البته یکسری راهکار دیگه هم برای رفع این مشکل به جز Substep وجود دارند که بعدأ در مقالات یا فیلم آموزشی توضيح میدم ).
بنابراین اگرچه با بالا بردن Substep میتونیم دقت شبیه سازی رو بالا ببریم ولی حدس زدنش نمیتونه سخت باشه که سرعت پردازش محاسبات هم به همون نسبت کند میشه !
چون ما در حقیقت داریم تعداد فریم های بیشتری رو پردازش میکنیم ، مثلا در یک پروژه 100 فریمی اگر substep رو روی 2 تنطیم کنیم به جای 100 فریم 200 فریم پردازش میشه ! و این هم زمان انجام محاسبات رو کند میکنه و هم رم بیشتری از سیستم گرفته میشه !
پس باید دقیقا یاد بگیرید که Substep رو کی و کجا باید زیاد کنید تا الکی سرعت پردازش کارتون پایین نیاد یا به مشکل کمبود سخت افزار برخورد نکنید !
بهترین راه برای دونستن اینکه کی و کجا باید از Substep استفاده کنید کار کردن زیاد و کسب تجربه در داینامیکه ، که با تمرین و انجام پروژه ها و تست های مختلف میتونید بهش برسید .
==== چرا تغییر Substep گاهی وقت ها در نتیجه محاسبات تاثير میزاره ?
معمولا با تغيير Substep ما تفاوتهایی رو در خروجی کارمون میبینیم ،حالا این تفاوت بسته به اینکه چی چیزی رو داریم Solve میکنیم(مثلا پارتیکل یا دود یا آب )
میتونه خیلی کم باشه یا خیلی زیاد , و بیشتر بستگی به این داره در داخل اون Solver که داریم ازش استفاده میکنیم از چه معادلاتی استفاده شده یا ما از چه دستورات و چه نوع نیروهایی برای اون شبیه سازی استفاده کردیم.
برای کشف دلیل این اختلاف نتیجه اجازه بدید یک مثال ساده بزنم :
فرض کنید ما فقط یک عدد پارتیکل داریم و دستوری را براش نوشتیم که بر اساس تابع Rand در هر فریم یک عدد رندوم و تصادفی رو به شتاب یا velocity اون پارتیکل اضافه کنه.
متلا دستور زیر رو نوشتیم :
@v += rand(@Frame);
طبق این دستور یک عدد رندوم با توجه به فریم ، به شتاب پارتیکل اضافه میشه.
پس مثلا اگر در فریم یک خروجی عدد رندوم 0.2 باشه و در فریم دو خروجیش 0.43 باشه ، این اعداد در فریم اول و دوم به شتاب پارتیکل اضافه میشن.
اما اگر Substep رو
ی 2 در نظر بگیریم ، ما به جز این اعداد ، یک عدد رندوم دیگری برای فریم 1.5 هم داریم که به شتاب پارتیکل اضافه میشه.
پس عددی کاملا متفاوت که هیچ ربطی به عدد قبلی یا بعدی نداره (چون تابع رندوم استفاده کردیم ) به شتاب پارتیکل در میانه مسیر اضافه میشه و در نتیجه این پارتیکل مسیری کاملا متفاوت رو با حالت قبل طی می کنه !
این اختلافات در زمان استفاده از توابع دیگر مانند Noise ها هم کاملا به چشم میخوره ، مانند Noise که در بخش نیروها داریم یا حتی اونهایی که در سیستم Pyro solver داریم.
حالا اگر ما به جای یک عدد پارتیکل ، یک سیستم بزرگ تر مانند دود یا آتش یا یک آبشار داشته باشیم ، این اختلاف عددی کوچک میتونه سبب تفاوت های بزرگی در خروجی بشه.
اما این تفاوت فقط در زمان استفاده از توابع رندوم یا نویز و غیره نیست ، گاهی وقتها ممکن اون Solver از معادلاتی استفاده کنه که اون معادلات یا بخش های داخل Solver هم رو ی خروجی تاثير بزارن.
مثلا میدونید که ما در ند Flip Solver برای محاسبه مایعات ، امکاناتی داریم به اسم Particle Reseed , بر اساس این امکان اگر بنا به دلایلی تعدادی از پارتیکل های آب در زمان پردازش شبیه سازی از بین برن ، سیستم Flip برای تقریبا ثابت نگاه داشتن تعداد کل پارتیکل ها ، خودش به صورت اتوماتیک یکسری پارتیکل جدید در جاهایی که پارتیکل ها از بین رفتن ایجاد میکنه.
حالا اگر Substep یک باشه ، ممکنه این اتفاق بین فریم 39 و 40 بیوفته ، اما اگر Substep روی 2 باشه ، ممکنه این اتفاق در فریم های 39.5 اتفاق بیوفته و چون در این فریم یا اصطلاحا در این استپ پارتیکل های جدید ساخته شده اند ، ما در فریم 40 یا استپ بعدی پارتیکل های جدید رو داریم و همچنین نیروها هم به اندازه یک استپ روی موقعیت و شتاب اون پارتیکل های جدید تاثير گذاشتن ، اما در حالتی که Substep روی یک بود ، پارتیکل های جدید تازه در فریم 40 ساخته شده بودند و هنوز هیچ نیرویی رو آن ها اعمال نشده بود و بنابراین موقعیت مکانی متفاوتی داشتند.
خوب اگر چه این تفاوت ها فقط برای این بخش ها نیست و مثال های زیاد دیگری هم وجود داره ، اما من احساس کردم این دو مثال به تنهایی میتونه کمکتون کنه تا درک کنید دقیقا چرا Substep روی نتیجه خروجی تاثير میزاره.
البته این موضوع هم بگم که اگر تجربه زیادی در کار با داینامیک داشته باشید و دقیقا بدونید که هر Solver در هودینی از چه ابزارها ، ندها و micro solver هایی برای پردازش استفاده میکنه ، تقریبا میتونید پیش بینی کنید که با تغییر Substep بیشتر کدوم بخش سیمولیشن شما تغییر زیادی میکنه .
اما در برخی شرایط ، تغییر عدد Substep هرگز قابل پیش بینی نیست و شما فقط و فقط با انجام سیمولیشن های مختلف با Substep های مختلف میتونید به نتیجه دلخواه خود برسید و حتی بعضا ممکنه پیش بیاد که شما با Substep های کمتر نتیجه بهتری بگیرید !!!
این قضيه بیشتر در زمان استفاده از موتور فیزیک Bullet در هودینی براتون پیش میاد ، مثلا زمانی که میخواهید دیواری رو تخریب کنید.
با تغییر حتی یک عدد در Substep کل نتیجه خروجی شما نسبت به Substep های دیگر تغییر میکنه و باید اینقدر این عدد Substep رو کم و زیاد کنید تا به بهترین نتیجه برسید.
حتی برخی افراد سازنده Houdini خودشون اعلام میکنند که نتیجه تغییر Substep در موتور Bullet هیچ ربطی به هم نداره و هرگز قابل پیش بینی نیست 😂
نکته آخر راجب Substep اینه که ممکنه در یک سیستم داینامیک فقط نیاز باشه یک بخش خاص از سیمولیشن رو با Substep بیشتری محاسبه کنیم ، مثلا حالتی که در پروژه هم دود داریم و هم پارتیکل و فقط احساس میکنیم پارتیکل ها نیاز به Substep بیشتری دارن ، برای همینم به جز اون Substep کلی که در پارامتر های خود ند AutoDopNetwork وجود داره ، هر ند Solver هم برای خودش یک Substep مجزا داره که ما با کمک اون میتونیم فقط Substep اون ند رو زیاد یا کم کنیم.
معمولا بهتره اگر از این روش جواب میگیرم ، به جای بالا بردن Substep کلی داینامیک که روی همه محسبات و همه ندها تاثير میزاره ، از این Substep های محلی استفاده کنیم تا سرعت محسبات خیلی کند نشه.
فقط برای آشنایی خدمتتون باید عرض کنم که ما در داخل محیط داینامیک یک Micro solver داریم به اسم Gas Repeat Solver که دقیقا کارش اینه که محاسبات داینانیکی رو فقط برای اون بخش خاصی که تعریف کردیم در هر فریم تکرار میکنه و این ندیه که دوستانی که خودشون دستی میخواهند یک Solver جدید و کاستوم بسازند ، از اون برای تغییر Substep فقط در بخش های خاص استفاده میکنند.
امیدوارم توانسته باشم برخی از اصول و مفاهیم این پارامتر رو توضيح داده باشم و کمکی شده باشه تا شما بتوانید انها را واقعا درک کنید.
با تشکر
سجاد ربیعی
پس عددی کاملا متفاوت که هیچ ربطی به عدد قبلی یا بعدی نداره (چون تابع رندوم استفاده کردیم ) به شتاب پارتیکل در میانه مسیر اضافه میشه و در نتیجه این پارتیکل مسیری کاملا متفاوت رو با حالت قبل طی می کنه !
این اختلافات در زمان استفاده از توابع دیگر مانند Noise ها هم کاملا به چشم میخوره ، مانند Noise که در بخش نیروها داریم یا حتی اونهایی که در سیستم Pyro solver داریم.
حالا اگر ما به جای یک عدد پارتیکل ، یک سیستم بزرگ تر مانند دود یا آتش یا یک آبشار داشته باشیم ، این اختلاف عددی کوچک میتونه سبب تفاوت های بزرگی در خروجی بشه.
اما این تفاوت فقط در زمان استفاده از توابع رندوم یا نویز و غیره نیست ، گاهی وقتها ممکن اون Solver از معادلاتی استفاده کنه که اون معادلات یا بخش های داخل Solver هم رو ی خروجی تاثير بزارن.
مثلا میدونید که ما در ند Flip Solver برای محاسبه مایعات ، امکاناتی داریم به اسم Particle Reseed , بر اساس این امکان اگر بنا به دلایلی تعدادی از پارتیکل های آب در زمان پردازش شبیه سازی از بین برن ، سیستم Flip برای تقریبا ثابت نگاه داشتن تعداد کل پارتیکل ها ، خودش به صورت اتوماتیک یکسری پارتیکل جدید در جاهایی که پارتیکل ها از بین رفتن ایجاد میکنه.
حالا اگر Substep یک باشه ، ممکنه این اتفاق بین فریم 39 و 40 بیوفته ، اما اگر Substep روی 2 باشه ، ممکنه این اتفاق در فریم های 39.5 اتفاق بیوفته و چون در این فریم یا اصطلاحا در این استپ پارتیکل های جدید ساخته شده اند ، ما در فریم 40 یا استپ بعدی پارتیکل های جدید رو داریم و همچنین نیروها هم به اندازه یک استپ روی موقعیت و شتاب اون پارتیکل های جدید تاثير گذاشتن ، اما در حالتی که Substep روی یک بود ، پارتیکل های جدید تازه در فریم 40 ساخته شده بودند و هنوز هیچ نیرویی رو آن ها اعمال نشده بود و بنابراین موقعیت مکانی متفاوتی داشتند.
خوب اگر چه این تفاوت ها فقط برای این بخش ها نیست و مثال های زیاد دیگری هم وجود داره ، اما من احساس کردم این دو مثال به تنهایی میتونه کمکتون کنه تا درک کنید دقیقا چرا Substep روی نتیجه خروجی تاثير میزاره.
البته این موضوع هم بگم که اگر تجربه زیادی در کار با داینامیک داشته باشید و دقیقا بدونید که هر Solver در هودینی از چه ابزارها ، ندها و micro solver هایی برای پردازش استفاده میکنه ، تقریبا میتونید پیش بینی کنید که با تغییر Substep بیشتر کدوم بخش سیمولیشن شما تغییر زیادی میکنه .
اما در برخی شرایط ، تغییر عدد Substep هرگز قابل پیش بینی نیست و شما فقط و فقط با انجام سیمولیشن های مختلف با Substep های مختلف میتونید به نتیجه دلخواه خود برسید و حتی بعضا ممکنه پیش بیاد که شما با Substep های کمتر نتیجه بهتری بگیرید !!!
این قضيه بیشتر در زمان استفاده از موتور فیزیک Bullet در هودینی براتون پیش میاد ، مثلا زمانی که میخواهید دیواری رو تخریب کنید.
با تغییر حتی یک عدد در Substep کل نتیجه خروجی شما نسبت به Substep های دیگر تغییر میکنه و باید اینقدر این عدد Substep رو کم و زیاد کنید تا به بهترین نتیجه برسید.
حتی برخی افراد سازنده Houdini خودشون اعلام میکنند که نتیجه تغییر Substep در موتور Bullet هیچ ربطی به هم نداره و هرگز قابل پیش بینی نیست 😂
نکته آخر راجب Substep اینه که ممکنه در یک سیستم داینامیک فقط نیاز باشه یک بخش خاص از سیمولیشن رو با Substep بیشتری محاسبه کنیم ، مثلا حالتی که در پروژه هم دود داریم و هم پارتیکل و فقط احساس میکنیم پارتیکل ها نیاز به Substep بیشتری دارن ، برای همینم به جز اون Substep کلی که در پارامتر های خود ند AutoDopNetwork وجود داره ، هر ند Solver هم برای خودش یک Substep مجزا داره که ما با کمک اون میتونیم فقط Substep اون ند رو زیاد یا کم کنیم.
معمولا بهتره اگر از این روش جواب میگیرم ، به جای بالا بردن Substep کلی داینامیک که روی همه محسبات و همه ندها تاثير میزاره ، از این Substep های محلی استفاده کنیم تا سرعت محسبات خیلی کند نشه.
فقط برای آشنایی خدمتتون باید عرض کنم که ما در داخل محیط داینامیک یک Micro solver داریم به اسم Gas Repeat Solver که دقیقا کارش اینه که محاسبات داینانیکی رو فقط برای اون بخش خاصی که تعریف کردیم در هر فریم تکرار میکنه و این ندیه که دوستانی که خودشون دستی میخواهند یک Solver جدید و کاستوم بسازند ، از اون برای تغییر Substep فقط در بخش های خاص استفاده میکنند.
امیدوارم توانسته باشم برخی از اصول و مفاهیم این پارامتر رو توضيح داده باشم و کمکی شده باشه تا شما بتوانید انها را واقعا درک کنید.
با تشکر
سجاد ربیعی
==================
جشن اتمام جلوه های ویژه فیلم Wonder Woman
جلوه های ویژه فیلم ماه گذشته تمام شد و به همین مناسبت شرکت هفته گذشته یک مهمانی برای بچه های تیم جلوه های ویژه ترتیب داد.
به عنوان اولین تجربه کاری من در سینمای هالیوود ، مشتاقانه در انتظار اکران فیلم هستم تا بتونم نتیجه کار خودم و همه بچه های تیم رو روی پرده سینما ببینم.
مسلمأ این پروژه برای من نسبت به سایر فیلم های دیگری که انشالا در آینده در تولید آنها حضور خواهم داشت تفاوت های زیادی باید داشته باشه و جدایی از کمیت و کیفیت این پروژه ها ، این فیلم به عنوان اولین تجربه کاری من با شرکت های خارجی ، همیشه جایگاه ویژه ای در ذهنم خواهد داشت.😊
در این پروژه با افراد زیادی آشنا شدم که واقعا به کار خود مسلط بودند و به جرأت میتونم بگم که هر کدوم از اونها به تنهایی نابغه هستند ، دوستان خوبی که در کنار تخصص و دانش زیادشون ، تواضع و فروتنی بسیاری داشتند و در طول انجام پروژه هیچ کمکی به یکدیگر را از هم دریغ نمیکردند و من هم در این مدت تجربیات و تکنیک های بسیار زیادی را در کنار این دوستان بدست آوردم.😊😊😊
#wonder_woman
#double_negative
جشن اتمام جلوه های ویژه فیلم Wonder Woman
جلوه های ویژه فیلم ماه گذشته تمام شد و به همین مناسبت شرکت هفته گذشته یک مهمانی برای بچه های تیم جلوه های ویژه ترتیب داد.
به عنوان اولین تجربه کاری من در سینمای هالیوود ، مشتاقانه در انتظار اکران فیلم هستم تا بتونم نتیجه کار خودم و همه بچه های تیم رو روی پرده سینما ببینم.
مسلمأ این پروژه برای من نسبت به سایر فیلم های دیگری که انشالا در آینده در تولید آنها حضور خواهم داشت تفاوت های زیادی باید داشته باشه و جدایی از کمیت و کیفیت این پروژه ها ، این فیلم به عنوان اولین تجربه کاری من با شرکت های خارجی ، همیشه جایگاه ویژه ای در ذهنم خواهد داشت.😊
در این پروژه با افراد زیادی آشنا شدم که واقعا به کار خود مسلط بودند و به جرأت میتونم بگم که هر کدوم از اونها به تنهایی نابغه هستند ، دوستان خوبی که در کنار تخصص و دانش زیادشون ، تواضع و فروتنی بسیاری داشتند و در طول انجام پروژه هیچ کمکی به یکدیگر را از هم دریغ نمیکردند و من هم در این مدت تجربیات و تکنیک های بسیار زیادی را در کنار این دوستان بدست آوردم.😊😊😊
#wonder_woman
#double_negative