«کارآمدسازی اسقاط خودرو با مشارکت مردم»

مقاله‌ دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران در روزنامه اعتماد پنجشنبه ۲۹ فروردین‌ماه در خصوص مشکلات صنعت اسقاط خودرو در کشور، عدم پایبندی خودروسازان به تعهدات قانونی در این حوزه و عوض کردن صورت مسئله به جای حل مشکل توسط نهاد حاکمیت

http://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/123205/كارآمدسازي-اسقاط-خودرو-با-مشاركت-مردم

🌍#طبیعت_۳۶۰_درجه
#بازیافت
#فرهنگ
#فرهنگ_سازی
⛰نمونه آموزش و فرهنگ سازی استفاده از مواد بازیافتی در کشورهای توسعه یافته👆👆👆
🔶️کارشناس برنامه: آقای حسین منیری
رئیس کارگروه بازیافت شیمیایی و پتروشیمی اتحادیه صنایع بازیافت ایران.
@tabeeat360
sapp.ir/tabeeat360

اطلاع رسانی موضوع بانک کونلون چین به تشکل ها

خطر مثلث جلّاسان گِردگو، کاسبان گِرددندان و مشاوران گِردعقل
(محمد فاضلی – عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی)
✅ خیلی از ایرانیان بارها از خودشان پرسیده‌اند «می‌شه ی روز ما هم مثل کشور ... بشویم؟» ایرانیان اغلب به بزرگی مساحت، جایگاه تاریخی، منابع و موقعیت جغرافیایی مهم ایران نظر داشته و آرزو دارند کشورشان جایگاهی میان بزرگان اقتصاد و فناوری جهانی داشته باشد. پرسیدن این سؤال حق هر ایرانی است، ولی باید اول برآوردی از فاصله خود با قدرت‌های اقتصادی جهان داشته باشیم. آن‌چه در ادامه آمده بیشتر برای آن است که حکمرانان بدانند ما کجاییم و تا چه اندازه کار دشواری دارند.
✅ من در این یادداشت «تولید ناخالص داخلی» (جهت اختصار: تُند) و «تولید ناخالص داخلی سرانه» (حاصل تقسیم کل تولید ناخالص داخلی بر جمعیت هر کشور- جهت اختصار: تُنداس)کشورهای جهان را بر اساس آمار «صندوق بین‌المللی پول» مبنای محاسبات ساده، فقط کمّی (بدون توجه به کیفیات توسعه) قرار داده‌ام که هشدارآمیز است.
✅ ایران با 413 میلیارد دلار تند و 4988 دلار تنداس، در سال 2018 در رتبه 32 جهان قرار داشته است. کشور اول آمریکاست با 21410 میلیارد دلار تُند و 65058 دلار تنداس؛ کشور دهم برزیل است با 2256 میلیارد دلار تُند و 10625 دلار تُنداس؛ و کشور بیستم سوئیس است با 779 میلیارد دلار تُند و 90532 دلار تُنداس.
✅ تُند شاخصی از سهم کمّی در اقتصاد جهان و به تبع آن قدرت تأثیرگذاری‌ بر روابط قدرت؛ و تنداس شاخصی از رفاه جامعه است. سوئیس با 90532 دلار تنداس، سطح بالایی از رفاه در مقایسه با تنداس 10945 دلاری شهروندان چینی دارد، اما چین با 15543 میلیارد دلار تند، قدرت تأثیرگذاری بسیار زیادتری زیادی بر مناسبات جهانی دارد.
✅ بگذارید هدف ایران را رسیدن به سطح تنداس چین، برزیل، روسیه، ترکیه و مکزیک (همگی در بین 20 قدرت اقتصادی جهان) قرار دهیم. مکزیک با 9711 دلار پایین‌ترین تنداس و روسیه با 12191 دلار بالاترین رتبه را دارد و میانگین آن‌ها 11012 دلار است.
✅ اگر هدف خود را رسیدن به اقتصادی قرار دهیم که سرانه تولید ناخالص داخلی هر ایرانی 11012 دلار شود، با جمعیت 82 میلیون نفری ایران (به شرط ثبات)، تولید ناخالص داخلی ایران باید 912 میلیارد دلار شود و اگر اکنون چنین اقتصادی داشتیم، بعد از ترکیه 961 میلیارد دلاری و بالاتر از سوئیس در رتبه بیستم جهان قرار می‌گرفتیم.
✅ رسیدن از یک اقتصاد 413 میلیارد دلاری به اقتصاد 912 میلیارد دلاری با نرخ رشد میانگین 2.5 درصدی (متوسط رشد چهل سال گذشته) 32 سال طول می‌کشد و برای طی کردن این مسیر در ده سال، نرخ رشد اقتصادی سالیانه 8.2 درصد لازم است. همه می‌دانیم که بقیه کشورها سر جای‌شان باقی نمی‌مانند و اگر حتی یک دهه با نرخ رشد 8.2 درصدی نیز پیش برویم، ما تا یک دهه بعد قادر به قرار گرفتن در بین بیست قدرت اقتصادی دنیا نخواهیم بود.
✅ نتیجه: اول، میانگین رشد اقتصادی 2.5 درصد، نشان‌دهنده پایین بودن «‌کیفیت حکمرانی» در چهار دهه گذشته است و ادامه این روند به افت قدرت نسبی ایران و فرسایش تمدنی خواهد انجامید.
✅ دوم، حاکمیت باید تصمیم بگیرد آیا می‌خواهد با همان میانگین نرخ رشد چهل سال گذشته کشور را اداره کند و به مردم وعده بدهد که تا 32 سال (2050 میلادی) صبر کنید تا به اقتصادی 912 میلیارد دلاری برسیم (سالی که اقتصاد ترکیه 4000 میلیارد دلاری می‌شود)؛ یا می‌خواهد حداقل رشد 8.2 درصدی را هدف‌گذاری کند تا قدرت اقتصادی نسبی ایران در مقایسه با همسایگانی نظیر ترکیه و عربستان افت نکند. امنیت، فرهنگ، آزادی و تمدن در درازمدت بدون قدرت اقتصادی باقی نمی‌ماند.
✅ سوم، حاکمیت باید به زبان اعداد و اهداف روشن با مردم سخن بگوید و زمان مشخص کند. چه وقت قرار است به اهداف مشخص از جمله یک اقتصاد 912 میلیارد دلاری برسیم. چهارم، تضمین تحقق اهداف چیست؟ الزامات رسیدن به چنین اهدافی مشخص و کم‌هزینه‌ترین راهکارهای تحقق آن‌ها پذیرفته شود. هیچ مقامی تاکنون درباره الزامات رشد 8.2 درصد سخن جدی نگفته است. سخن گفتن از «باید»هایی که عامل و مخاطب آن‌ها مشخص نیست، هیچ سودی ندارد. مهم‌تر آن است که فراتر از «باید»ها درباره آن‌چه باید تغییر کند هیچ سخنی گفته نمی‌شود.
✅ می‌ترسم مثلث «جلّاسان گِردگو»، «کاسبان گِرددندان» و «مشاوران گِردعقل» همه چیز را چنان خوب جلوه دهند که ادامه روند رشد 2.5 درصدی آینده را به فنا دهد.
(اگر می‌پسندید، با دیگران به اشتراک بگذارید.)
https://t.me/fazeli_mohammad

‍ .


#دکتر_محمود_سریع‌القلم


کشورهایی که از سه عنصر عبور نکنند هرگز نمیتوانند به رشد و توسعه اقتصادی برسند :

#اول عبور از تاریخ است یعنی اتفاقاتی که در تاریخ یک کشور رخ داده نباید مبنایی برای سیاستگذاری آن در آینده باشد مثلا اگر ژاپنی‌ها بخواهند تاریخ را مبنا قرار دهند هرگز نباید با چینی‌ها به خاطر سالها ظلم در حقشان ارتباط برقرار کنند یا اگر تاریخ مبنا بود ویتنام هم نباید امروز با آمریکا ١٧۵ میلیون دلار تجارت میداشت

#دوم عبور از موضوع هویت است یعنی کشورها باید دربارۀ هویت خود اعتماد بنفس داشته باشند ولی نه آنقدر که ارتباطات جهانی با سایر کشورها را مضر برای هویت و فرهنگشان بدانند و همه چیز را بومی‌سازی و ملی‌سازی کنند

#سوم حل مساله امنیت است یعنی نباید امنیت خود را در تضاد با ارتباطات جهانی تعریف کرد ، نخست‌وزیر هند در داووس میگفت (Take-off) اقتصادی هند از زمانی شروع شد که نظم جهانی را پذیرفت اما آیا می‌توانیم بگوییم که هندی‌ها هویت خود را از دست داده‌اند یا امنیت ملی‌شان را به بیگانگان سپرده‌اند ؟ قطعا اینطور نیست

🏷 ولی ما تکلیف‌مان را با این سه عنصر روشن نکرده‌ایم و از این حیث به روسیه شباهت‌ زیادی داریم یعنی همچنان در تاریخ‌ پرشکوه گذشته جا ماندیم و برای حفظ آن آینده را نابود میکنیم ... بدون ثروت و امکانات مالی ، زبان فارسی و همان فرهنگ ایرانشهری و اسلامی هم که به آن می‌نازیم دچار مشکل می‌شود و ایران هر روز ضعیف و ضعیف‌تر می‌شود

جامعه‌ای که فقیر باشد چگونه میتواند دنبال حقوق شهروندی برود ؟ جامعه‌ای که از حل مسائل اولیه و اساسی زندگی عبور نکرده چگونه میتواند جامعه‌ای متمدن بسازد ؟ تمدن امکانات می‌خواهد آیا کره‌جنوبی میتوانست در دهه ۶۰ میلادی جامعه‌ مدنی بسازد ؟ من از افزایش ثروت ملی با بهره‌برداری اقتصادی از نظام بین‌الملل صحبت میکنم ، این که کشور به اندازه‌ای پس‌انداز داشته باشد که بتواند به مسائلش برسد نه اینکه ٩٠درصد بودجه جاری آن صرف حقوق کارکنان دولت شود

درک سیاستمداران ما از اقتصاد بین‌الملل محدود است ، مثلا نمی‌دانیم در دنیای امروز چین چه نقشی دارد یا اینکه عربستان از ۹ موسسه معتبر بین‌المللی درخواست کرده تا وضعیت این کشور در ۲۰‌ سال آینده را مورد مطالعه قرار دهند و بررسی کنند برای حفظ و ارتقای کیفیت زندگی در این کشور و افزایش درآمدهای ملی آن چه باید کرد ، چرا و چطور کره‌جنوبی یا برزیل با این سرعت در اقتصاد جهانی نقش‌آفرین شدند ؟ نمی‌دانیم اندونزی با بیش از دویست میلیون نفر جمعیت چطور توانست نرخ فقر را در ۱۵سال ریشه‌کن کند ، چرا نمی‌دانیم؟ چون اکثریت سیاستگذاران ما متون بین‌المللی نمی‌خوانند و جهان را صرفا از دریچه مسائل‌امنیتی تحلیل میکنند و نمی‌اندیشند که اگر بیست سال دیگر با همین سیاست‌گذاری‌ها حرکت کنیم ایران چه موقعیتی خواهد داشت و مردم ایران چه جایگاهی در دنیا پیدا خواهند کرد.

@A_pajhohi

🔹۲۵ شغلی که تا سال ۲۰۲۶ نابود می‌شوند

🔹با مطالعه آمارهای تفکیکی مشاغل مختلف از سال ۲۰۱۶ که توسط دفتر آمار وزارت کار آمریکا منتشر می شود پیش بینی می‌شود تا سال ۲۰۲۶، از ۸۱۸ شغل مورد تجزیه و تحلیل گرفته، ۲۵ شغل رو به نابودی بروند

جزییات در👇👇
entekhab.ir/001zRj
🆔 @Entekhab_ir

قسمت پنجم مستند دستهای آلوده با موضوع مدیریت پسماند

مصاحبه دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران با روزنامه عصر اقتصاد روز دوشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه در خصوص اهمیت شفافیت و مشارکت شهروندان در مدیریت جامعه به عنوان مهم‌ترین راهکارهای بهبود عملکرد زیست‌محیطی کشور خصوصا در حوزه‌ی مدیریت پسماند:

«انتظارما به عنوان یک صنعت نوپا و اشتغال زا این است که بخش حاکمیتی جامعه اهمیت محیط زیست و مشارکت شهروندان در مدیریت کشور را درک کرده و با بازنگری در قوانین مربوطه و ایجاد زیرساخت های لازم مانند سامانه جامع مدیریت پسماند، زمینه را برای تحقق این ظرفیت شگرف جهت بهبود شاخص های محیط زیستی و اقتصادی جامعه فراهم سازد.»

https://www.asre-eghtesad.com/content/56371

قسمت ششم مستند دستهای آلوده با موضوع مافیای پسماند

مصاحبه‌ی دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران با برنامه‌ی سیاره آبی (رادیو ایران) روز ۱۶ اردیبهشت – چرا زباله طلای کثیف نیست و شبکه‌های مافیایی چگونه به صنایع بازیافت کشور ضربه می‌زنند؟

http://radioiran.ir/VideoDetails/?m=015150&n=425203

مصاحبه‌ی جناب آقای دکتر بهرام محمدی، نایب رئیس محترم کارگروه بازیافت مواد پلیمری اتحادیه صنایع بازیافت ایران با برنامه‌ی کالای ایرانی (رادیو اقتصاد) روز ۲۱ اردیبهشت - الیاف و نخ مصنوعی

http://radio.iranseda.ir/epgarchivePart/?VALID=TRUE&ch=19&e=145406544

نشست خبری جناب آقای گودرزی رئیس انجمن صنفی مراکز اسقاط خودرو و رئیس کارگروه اسقاط اتحادیه صنایع بازیافت ایران: «ما بر این باوریم که باید عرضه و تقاضا، نرخ گواهی‌های اسقاط را تعیین کند و البته پیشنهادی به دولت ارائه داده‌ایم که هیچ‌گونه بار مالی به عهده آنها ندارد و در مقابل، مراکز اسقاط خودرو را نیز سرپا نگه می‌دارد. به این معنا که پیشنهادی را به شورای شهر تهران ارائه کرده‌ایم تا بر مبنای آن هر برج ساز به ازای هر واحد پارکینگی که ساخته می‌شود یک خودرو را اسقاط کند تا بتوان شهر را نیز از آلودگی به دور داشت.»

https://www.iranjib.ir/shownews/60454/

مصاحبه‌ی امین صدرنژاد، دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران و آقای محمد درویش کنشگر و فعال محیط‌زیست با عنوان «پدیده‌ای به نام مافیای زباله» با روزنامه قدس روز دوشنبه ۳۰ اردیبهشت‌ماه، صفحه خطه خورشید - اهمیت شفافیت و مشارکت شهروندان در مدیریت جامعه به عنوان مهم‌ترین راهکارهای بهبود عملکرد زیست‌محیطی کشور

قسمت یکم برنامه‌ی میزبان (رادیو ایران) روز یکشنبه ۲۱ اردیبهشت با موضوع «ملاحظات زیست محیطی پسماند در كشور» - با حضور امین صدرنژاد (دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران)، حسین غیاثی‌نژاد (هیئت علمی دانشگاه علم‌وصنعت) و همایون‌رضا مدنی (معاون سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران)

http://player.iranseda.ir/epg-player/?e=145436591&auto=true&VALID=TRUE&SAVE=TRUE

قسمت دوم برنامه‌ی میزبان (رادیو ایران) روز یکشنبه ۲۸ اردیبهشت‌ماه با موضوع «ملاحظات زیست محیطی پسماند در كشور» - با حضور امین صدرنژاد (دبیر اتحادیه صنایع بازیافت ایران)، حسین غیاثی‌نژاد (هیئت علمی دانشگاه علم‌وصنعت) و همایون‌رضا مدنی (معاون سازمان مدیریت پسماند شهرداری تهران)

http://player.iranseda.ir/epg-player/?VALID=TRUE&e=145457130

نگاه اشتباه سیاستمداران ایرانی به نفت
( بخش اول : بخش دوم فردا )

✍️محمد حسین ادیب

🔹این مقاله نگاه شما را نسبت به سیاست، تغییر می دهد

🔹لطفا این مقاله را بارها بخوانید ، به سادگی آن را رد نکنید ، آمار های آن را راستی آزمایی کنید تا از درستی آمار های آن را مطمئن شوید

🔹حتما با دوستان خود در مورد صحت پیام مقاله چالش کنید

قسمت اول :
🔹بدهی خارجی جهان از ١٢٧٠٠ میلیارد دلار در سال ٢٠٠۵ به ٧۶ هزار میلیارد دلار در پایان سال ٢٠١٨ افزایش یافته است : برای آگاهی از آمار این مقاله در خصوص بدهی خارجی به سایت ذیل مراجعه شود :

https://www.indexmundi.com/g/g.aspx?v=94&c=xx&l=en

این حجم از افرایش بدهی خارجی ، شگفت انگیز است ، شگفت انگیز که نه ، بهت آور است

🔹اما چه کشورهایی بیشتر بدهکارند ؟

🔹چهار کشور چین ، ژاپن ، کره ، آمریکا و اتحادیه اروپا بر روی هم ۵٠ هزار میلیارد دلار بدهی خارجی دارند ، به عبارت دیگر از ٧۶ هزار میلیارد دلار بدهی جهانی ۶۵ درصد آن فقط به چهار کشور یاد شده و اتحادیه اروپا تعلق دارد

🔹بدهی خارجی این چهار کشور و اتحادیه اروپا از ١٢٧٠٠ میلیارد دلار در سال ٢٠٠۵ به ۵٠ هزار میلیارد دلار در سال ٢٠١٨ افزایش یافته است

🔹افزایش ٣٧ هزار میلیارد دلاری بدهی خارجی این کشور ها نشان می دهد بسیاری از خریدهای خارجی این کشور ها از سال ٢٠٠۵ تا کنون با استقراض بوده و هننوز پول آن پرداخت نشده است

🔹پیام آشکار این مقاله این است که این چهار کشور و اتحادیه اروپا ، از سال ٢٠٠۵ تا کنون بسیار بیش از جیب خود خرج کرده اند

🔹رشد بدهی از سال ٢٠٠۵ تا کنون بسیار بیش از رشد اقتصادی این کشور ها بوده است

🔹این پنج کشور و اتحادیه اروپا ، در رفاهی زندگی کرده اند که برای آن زحمت نکشیده اند

🔹این پنج کشور و اتحادیه اروپا ، از سال ٢٠٠۵ تا کنون با استقراض اداره شده اند ، این کشور ها قرض می کنند و زندگی می کنند

قسمت دوم

این چهار کشور و اتحادیه اروپا ۶۵ درصد نفت جهان را در سال ٢٠١٨ وارد کرده اند : برای آگاهی از آمارهای این مقاله در خصوص واردات نفت به سایت ذیل مراجعه کنید :

https://www.indexmundi.com/g/g.aspx?v=93&c=xx&l=en

این چهار کشور و اتحادیه اروپا همه نفتی را که از سال ٢٠٠۵ تا کنون خریداری کرده اند از محل استتقراض بوده است

🔹این کشور ها نفت را نسیه می خرند و پول آن را ١۴ سال است که نداده اند ، البته به نوعی داده اند ، یعنی فرض گرفته اند و مدام قرض را تمدید کرده اند
نتیجه گیری :

۶۵ درصد نفت جهان را اعتباری می خرند یعنی با وام

🔹البته منظور این نیست که خرید نفت در دنیا نقدی نیست ، بعضاً نقدی است اما نهایتاً رشد ٣٧ هزار میلیارد دلاری بدهی خارجی این کشور ها گواه این است که این کشورها یک عمر است که دارند با استقراض اداره میشوند

قسمت سوم

خلاصه قسمت اول و دوم :

۶۵ درصد نفت دنیا را چهار کشور فوق و اتحادیه اروپا وارد می کنند

۶۵ درصد بدهی خارجی دنیا را هم این چهار کشور و اتحادیه اروپا دارند

اینکه هم ۶۵ درصد نفت دنیا را کشورهایی وارد می کنند که ۶۵ درصد بدهی خارجی دنیا را هم دارند اشتباه تایپی نیست

قسمت چهارم

🔹اما کشور های صادر کننده نفت چگونه نفت خود را به این پنج کشور و منطقه می فروشند ؟ آیا این کشور ها نیز ۶۵ درصد نفت خود را نسیه می فروشند و تا کنون در عمل ۶۵ درصد پول نفت خود را دریافت نکرده اند؟

🔹اگر نقد می فروشند باید یک واسطه ای بین این پنج کشور و اتحادیه اروپا باشد تا این واسطه نفت را به عنوان مثال نقد از ایران بخرد و نسیه به اینها بفروشد ؟ آیا اینگونه است ؟

🔹این واسطه باید عقل معاش هم نداشته باشد ، بله چنین واسطه ای وجود دارد ولی نه با ویژگی که گفته شد

🔹این واسطه بانکهای انگلیس و آمریکا هستند ، آمریکا ۴٧٠٠ بانک دارد اما عمده کار دست ۵ بانک است ، در انگلیس هم عمده کار دست ۴ بانک است ، پس ٩ بانک عمده تامین مالی خریداران نفت را انجام می دهند

🔹اما این ٩ بانک منابع لازم برای پرداخت وام به
خریداران نفت را از کجا می آورند ؟ از جیب خود نمی دهند ، به غیر از ایران ، ونزوئلا و نیجریه بقیه کشورهای صادر کننده نفت حدودا ۶۵ درصد درآمد ناشی از صادرات نفت را خرج نمی کنند بلکه در آمریکا و انگلیس پس انداز می کنند و این ۶۵ درصد هم نهایتا از این ٩ بانک سر در می آورد ، این بانکها هم این ۶۵ درصد را به این چهار کشور و اتحادیه اروپا وام می دهند

🔹نه کشور های صادر کننده نفت به این بانکها می گویند پول ما را بدهید و نه این پنج کشور و اتحادیه اروپا بدهی را پس می دهند
@adibmh

خیابان جامبولينگام واقع در چناي اولین خیابان ساخته شده از ضايعات پلاستیک در هند می باشد. ماشین ها و کامیون ها هر روزه روی این جاده عبور و مرور كرده و ضربه وارد می کنند. در این منطقه تنوع آب و هوایی گوناگون از سیل و بادهای موسمی گرفته تا موج گرما هم وجود دارد.

پس از سالها استفاده از این جاده ها هیچ حفره یا ترک خوردگي در سطح خیابان ایجاد نشده است. خیابان بوسیله چسب مخصوصی که از تکه های ضایعات پلاستیکی بدست می آید، ساخته می شود. این چسب بخاطر ایجاد دوام بیشتر به سطح خیابان، به مواد اضافه می شود. تهیه این مواد ارزان و دارای پوشش سختی می باشد و همچنین عرضه این ماده فراوان و در دسترس می باشد.

در حال حاضر هند دارای ٣٣٧٠٠ کیلومتر جاده پلاستیکی می باشد. در یک کیلومتر جاده پلاستیکی معادل یک میلیون کیسه پلاستیکی استفاده شده است و باعث صرفه جویی یک تن آسفالت می شود و از لحاظ قیمت نیز ساخت جاده با ضایعات پلاستیکی ٨٪‏ ارزانتر از جاده های مرسوم تمام می شود.

آیا کشور شما هم نیاز به جاده های ساخته شده با ضایعات پلاستیکی دارد؟

📍لينك كانال انجمن صنايع خوراك دام ايران
‏https://t.me/irfia_channel

مصاحبه مهندس اشکان معمارزاده، نایب رئیس اتحادیه صنایع بازیافت ایران با برنامه‌ی روزنه (رادیو گفتگو) روز ۱۳ خرداد - صنایع بازیافت کاغذ ایران رو به تعطیلی است

http://www.radiogoftogoo.ir/NewsDetails/?m=177107&n=439955