اشعار نینجا/شینُبی
اگرچه مشهورترین نوع شهر نیهونی هایکو است ولی نه معمول یا محبوب ترین نوع شعر تاریخ است و نه قدیمی ترین، درواقع نمونه های باستانی که در نیهون شوکی دیده می شوند بعضا قدمتی بیش از خط در نیهون دارند. به طور کلی آنچه در اینجا شعر گفته می شود واکا است و تانکا باشد که با کانشی یا شعر چینی تفاوت دارد. نوع مورد نظر تانکا در اینجا رِنگا است که قدمت آن به عصر هی آن می رسد ولی بیشتر بین جنگاوران استفاده شده و بنابراین به دوره های بعدی است. مسئله آنجاست که برخلاف تانکاهای معمول که ادبی و خیال انگیز هستند اشعار شینبی ها بیشتر جنبه انتقال اطلاعات دارند. یعنی در آثاری همچون کُکین واکاشو عناصر خیالی چون ماکورا کُتُبا (سخن بالشت) ندارد نمونه ماکورا کتبا صنع هیساکاتا نُ (پدیده های آسمانی) نوباتاما نُ (توصیف تاریکی شب) اُساکا نُ سِکی (گریز با معشوقه) است که هیچکدام در اشعار نینجاها دیده نمی شود. برای نمونه گفته می شود «اگر نفراتت را پیش می بری یک شینبی از پی خود راهی کن تا زمین را بشناسد» نکته آنجاست که برخلاف دیگر تانکاها، اشعار شینبی از واژگان چینی بسیار بهره می برند مثلا در شعری که گفته شد املای شینبی نا معمول است یا از واژه تاتسو استفاده شده است که یعنی ایستادن ولی به یوکو یعنی رفتن متصل شده انگار حرکت جهت مهیا سازی را در نظر دارد و جلوتر از لغت آنّای استفاده شده که ترکیب آن یا ایده و نای به معنای درون است در نتیجه معنای راهنمایی با شناسایی می دهد به خصوص که با لغت میرو یعنی شکل دستوری مشاهده همراه است. این نوع اشعار درواقع مجموعه ابیات آموزشی جهت انتقال آموزه های استاد به شاگرد هستند بنابراین هدف صرفا کمک به حافظه شاگردان است از این رو نخستین بار در اوایل عصر ادو در قرن 1612 و در مجموعه کتب درسی نظامی گُنپُ جُشو نوشته اُگاساوارا تامه ماسا/کاتسوزُ/اُساکون دیده شدند که البته کتاب می گوید اصل آن متعلق به قرن دوازدهم از یُشیتسونه کاکوشیته مونوگاتاری است. کاتسوزُ شاگرد گونگاکو (مطالعات نظامی) اُگاساوارا ساکُّن شُگِن یُریماسا و شاگرد فلسفی-ادبی فوجیوارا سِیکا. باید در نظر داشت خاندان اُگاساوارا شاخه ای از سِیواگِنجی اهل شینانُ هستند بنابراین ریشه جنگاوری و البته اربابی عمیقی دارند. طایفه فوجیوارا نیز مشهور آفاق هستند بنابراین آنچه کاتسوز خلق کرد نوشته ای رندوم و معمولی نبوده و نیست. البته تقریبا تمام اشعار نیهون حتی با قدت نیهون شوکی و مانیُشُ طوری هستند که حالت آواز داشته و حتما تا حدودی با ضرب یا موسیقی همچون شیگین و هیکُ-او (که بیشتر صوت است) همراه بودند. با توجه به آنکه اصالتی در اشعار شینبی دیده نمی شود شیگین بودن آن تقریبا مردود است بنابراین نوع باستانی هیکُ-او که هیکیُ نام دارد احتمالا استفاده می شد که هم برای واکا هم برای کانشی استفاده می شد.
@IranNHK

متن شعر:
زیر باران شدید
آنگاه که باران در اوج است
باید که شبیخون زنی
یا عمل شینُبی انجام دهی
@IranNHK

سری اساطیر
کُداما نِزومی
معنی: بچه موش
این موجودات در اعتقاد قوم ماتاگی یا مردم شمال نیهون ولایاتی همچون دِوا، آئوموری، ایواته و دیگران وجود دارند. اگر کسی به این موجودات نزدیک شود و از روی علاقه شروع به نوازش آنان بکند شعله ور شده و بزرگ می شود، آنقدر بزرگ می شود که بدنش قادر به تحمل آن نیست و نهایتا منفجر می شود بدون آنکه باعث مرگ یا حتی بیماری آن فرد بشود بنابراین به نظر می رسد یک یوکای کمیک باشد اما یوکای های محلی چنین ویژگی ندارند. پس حتما دلیل دیگری دارد زیرا انفجار موش به دلیل نفرین مردم یا یک نوع مکانیزم دفاعی نیست. در اعتقادات قوم ماتاگی که درواقع همان اِمیشی ها هستند (امیشی یعنی وحشی و نامی است که به آن ها اطلاق می شد) کوهستان ها مقدس و محل زندگی کامی ها هستند و این کامی ها از حیوانات به عنوان وسیله ای جهت ارائه قدرت و نظر خود استفاده می کنند برای نمونه اگر از انسان ها راضی باشند شکار برایشان می فرستند و عصبانی باشند برعکس اما این تنها راه نمایش خشم آنان نیست، روش دیگر ارسال موش انفجاری یا کوداما نزومی است. شکارچیانی که این موجود را می بینند دست از شکار برداشته و به خانه باز می گردند و اگر چنین نکنند بدشانسی می آورند، شاید حتی کشته شوند. البته این داستان هم وجود دارد که این موش ها درواقع انسان های نفرین شده توسط کامیان هستند.
@IranNHK

نوروز بر همگان خجسته باشد به امید و تلاش برای سالی بهتر برای همه مردمان سخت کوش درستکار

امسال قصد گذاشتن یک فیلم دارم ولی نمی دانم چه ژانری باشد و البته باید یافتنش سخت باشد که ارزش داشته باشد و البته خودم هم داشته باشم با این وجود ایده، خواهش، نظر هرچه هست می پذیرم قطعا

فیلم کلاسیک کورُنِکُّ یا گربه سیاه برگرفته از چند داستان کلاسیک یوکای

فیلم برادر، بهترین فیلم یاکوزایی تاریخ

چهار کتاب درباره ارتش های عصر کاماکورا و البته سنگوکوجیدای