‌ایران ‌و اَبَرچالش‌های ‌آینده

✍🏻نقد و تحلیل فیلم کوتاهِ «پازلِ زندگی» از کوروش برارپور

👈🏻زندگی یک مفهوم یا یک پازل چندوجهی است‌که بسته به جهان‌بینی هریک از ما می‌تواند معنایی متفاوت بیابد. اما وجه مشترک برداشتی‌که تمامی انسان‌ها از مفهوم زندگی دارند؛ قاب یا چارچوب‌هایی است‌که به آن، شکل یا معنا می‌بخشد.
این چارچوب‌ها همان مدل‌های ذهنی(یا ذهنیت‌های) ما از جهان پیرامون‌مان است.

👈🏻اهمیت مدل‌های ذهنی در درک ما از جهان پیرامون‌مان:
🔹در واقع، این مدل‌های ذهنی(Mental Models) ما هستند که به هر یک از تکه‌های پازلِ زندگی ما معنا می‌بخشند.

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند ما چه برداشتی از خانواده‌مان داشته‌باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما چه برداشتی از شغل‌مان داشته باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما چه برداشتی از سبک مدیریت‌مان بر سازمان تحت مدیریت‌مان و یا سبک رهبری و مدل کشورداریِ جامعه تحت مدیریت‌مان داشته‌باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما چه برداشتی از شیوه‌ی مشارکت‌مان در حل مسایل گروهی یا شکل کُنش‌های‌مان در جنبش‌های اجتماعی‌ای که برای تحقق اهداف‌شان می‌کوشیم، داشته‌باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما(بعنوان مسئول یا شهروند)، چه برداشتی از مدیریت انرژی، آب و محیط‌زیست کشورمان داشته باشیم!

🔹و مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که چه برداشتی از عشق، نوع‌دوستی، حرمت انسان‌ها، آزاداندیشی نخبگان، عدالت، پیشرفت، حقیقتِ علمِ مدرن، فناوری نانو، انرژی هسته‌ای و ...، داشته باشیم!
🇮🇷 @IranMetaChallenges
🔮اما پیامی که در فیلم کوتاهِ «پازلِ زندگی»، قابل توجه و برداشت است آن است‌که:

🔸اگرچه مدل‌های ذهنی ما، مفهومی عینی به هر کدام از تکه‌های پازل زندگی‌مان می‌بخشند؛ اما به‌دلیل ویژگی ذاتی که معمولا مدل‌های ذهنی هر یک از ما در رویارویی با دنیای واقعی دارند، ممکن است دچار خطا شوند.

🔸درک نادرست از بازخوردهای دریافتی از محیط پیرامون‌مان، استدلال‌های غیرعلمی، عقلانیت محدود و ابهام در دانستن، تعصب‌های ذاتی و اکتسابی در قضاوت کردن دیگران، و عادت‌های تدافعی مجموعه خطاهای مدل‌های ذهنی هر یک از ماست که ممکن است معنایی نه‌چندان مناسب به زندگی ما بخشند.

🔸نکته‌ی دیگری که از این فیلم قابل برداشت است آن است‌که: زندگی یک «کل» است که از اجزاء متفاوتی که همگی آنها هدفی مشترک را دنبال می‌کنند تشکیل شده، بگونه‌ای که خاصیت این کل(به‌تنهایی) از جمع خواص اجزایش بزرگتر است! در واقع، زندگی یک «سیستم» است.
🇮🇷 @IranMetaChallenges
🌐زندگی یک سیستم است!
اجزای زندگی به‌تنهایی فاقد معنا و هویت‌اند. بعنوان مثال: عشق بدون خانواده یا خانواده بدون شغل یا ...، معنا ندارد.

در واقع، اجزای زندگی در اندرکنش با یکدیگر صاحب هویتی معنادار می‌شوند.
▫️بعنوان مثال: همانگونه که یک کلیه یا قلب، تا زمانیکه بیرون از فضای کالبدی بدن یک جاندار قرار دارد، یک تکه گوشت است که تنها بدرد خورده‌شدن توسط گربه را می‌خورد، اما همین‌که وارد کالبد یا چارچوب بدن جاندار می‌شود و ارتباط سیستمی‌اش با بقیه‌ی اجزاء بدن مشخص می‌شود، هویت واقعی خود را باز می‌یابد و می‌تواند نقش خود را بدرستی ایفاء کند.

▫️در واقع، همانگونه که اشاره شد؛ زندگی ارگانیزمی است‌که باید به آن بعنوان یک «کل»ی به نام «سیستم» نگریست. و نگاه جزءنگر به زندگی، اساسا جایز نیست. زیرا در این‌صورت، یک جزء، بیشتر از اجزاء دیگر رشد می‌یابد و این رشد نامتعارف می‌تواند به‌زیان دیگر اجزاء و در‌نهایت به‌زیان «کل»ی به‌نام زندگی تمام شود.
همانگونه که ممکن است؛ رشد صنعت موشکی در یک کشور باعث عقیم‌ماندن یا تضعیف پیشرانه‌های اقتصاد در آن کشور شود که در اینصورت اصطلاحا گفته می‌شود: "توسعه در آن کشور، پایداری‌اش را از دست داده و ناپایدار است"!

▫️نکته پایانی اینکه؛ هر تکه از پازل‌های زندگی، جای مخصوص به خودش را دارد. اما آنچه که سبب می‌شود یک تکه از پازل کجای چارچوب کلی زندگی محاط شود، موقعیتِ قرارگیری دیگر پازل‌ها در درون چارچوب کلی زندگی است(همان مثال کلیه و قلب در فضای کالبدی بدن).

✅ نتیجه‌گیری:
این فیلم، به ما می‌آموزد که بایستی به زندگی، نگرشی سیستمی و کل‌نگر داشت و نه نگرشی خطی و جزءنگر!
و برای ایجاد تغییر در زندگی باید روش‌های مرسوم، مدل‌های ذهنی بی‌کیفیت و چارچوب‌های ذهنیِ بیمار که تولید کننده‌ی عادت‌ها و روتین‌های تکراری هستند را به‌هم ریخت و طرحی نو درانداخت و یاد گرفت که؛ "چگونه باید برمبنای تغییرات محیط، تغییر کرد. درحقیقت، مدیریتِ پیشرفت در زندگی نه بعنوان«مدیریتِ تغییر»، بلکه «مدیریت بر مبنای تغییر» است"!

مشاهده فیلم👇🏻
https://t.me/IranMetaChallenges/71
🇮🇷 @IranMetaChallenges