✍🏻 نامه سرگشاده یک کنشگرمدنی به احمد توکلی: تنها در عربستان،عراق و اسرائیل دنبال مفسدان و دشمنان ایران نگردیم!

🔶 جناب آقای دکتر احمد توکلی–عضو محترم مجمع تشخیص مصلحت نظام: با تقدیم درود و با احترام

همانگونه که مستحضرید نظام جمهوری اسلامی ایران امروز وارد چهلمین سال از حیات سیاسی–اجتماعی‌اش می‌شود. در این‌حال، گستره وسیعی از ملت نجیب ایران، رضایت چندانی از کارکرد آن و عملکرد حاکمان غالبا سالخورده‌اش ندارند!

🔶 جناب آقای دکتر توکلی عزیز - سیاستمدار فسادگریز و مفسدستیز ایران!

پیرو مذاکرات ادواری پیشین؛
▫️آیا قبول دارید ملت ایران بخاطر رهایی از سه درد اساسی، از جمله: درد «استبداد»، درد «استعمار» و درد «عقب ماندگی»، انقلاب کرد؟

▫️آیا قبول دارید ملت ایران چاره‌ی درد استبداد را در «آزادی»، چاره‌ی درد استعمار را در «استقلال» و چاره‌ی درد عقب‌ماندگی را در «پیشرفت» دید؟ و برهمین مبنا طی یک روند کمابیش یکصدساله، انقلاب را به پیروزی رساند؟

▫️آیا قبول دارید انقلاب ۱۳۵۷ ایران، دستاورد پایمردی‌ها و ریخته‌شدن خون صدهاهزار شهیدی است که ملت ایران(نه حاکمانش) در راهش قربانی کرده‌است؟

▫️آیا قبول دارید ملت ایران تمامی این کنش و واکنش‌های تاریخی و سیاسی-اجتماعی را بخاطر عدم تحقق مطالباتش به سرانجام رسانده‌است؟
@IranMetaChallenges
▫️اکنون که چهل‌سال از عمر نظام جمهوری اسلامی می‌گذرد، ملت ایران نه‌تنها به مطالبات به‌حق و تاریخی خود نرسیده بلکه با یک «جابجایی الگو در شکل دردهایش» نیز روبرو شده‌است!
بدين معنا كه پس از پیروزی انقلاب، استبداد مذهبی جایگزین استبداد نظامی، انحصار داخلی جایگزین استعمار خارجی و واپسگرایی ذهنی و سطحی‌نگری در رَوشِ(تصمیم‌گیری و اقدام) نیز جایگزین عقب‌ماندگی ذهنی در کشورمان شده‌است!

▫به‌سخنی دیگر؛ «استبدادمذهبی» در زمان اکنون با تاکید بر ایدئولوژی‌تک‌هویتی و ازطریق سرکوب انواع هویت‌ها(ی ‌نسلی، جنسیتی، قومی، علمی، فرهنگی، مذهبی و تمدنی) به‌گسترش بحران‌های چندهویتی در جامعه دامن زده‌است.

کارگردانان و بازیگران سیستم تاراج نیز که اغلب از طیف متنفذان سیاسی، نظامی و مذهبی‌اند با به‌راه انداختن یک بازی برد–باختِ متکی بر «انحصار»، بطور افسارگسیخته‌ای به گسترش فساد سیستماتیک و هرج‌ومرج‌های خودساخته در کشور دامن می‌زنند!
بدیهی است؛ این دوحلقه‌ی بازخوردی معیوب نیز به تحکیم حلقه‌ی شوم سومی به‌نام «درجازنی و توسعه‌نیافتگی» در کشورمان منتج شده‌است!
@IranMetaChallenges
▫️برهمین مبنا، مردم نجیب ایران هرگاه جهت تحقق مطالبات به‌حق و تاریخی‌شان حتی در مسالمت ‌آمیزترین شکل ممکن گامی برمی‌دارند یا اعتراضی نجیبانه می‌کنند و از حاکمان ناکارآمدی که اتفاقا مدعی‌اند با تکیه بر آرای مردم انتخاب شده‌اند پرسشی می‌پرسند مبنی بر اینکه:
"پس بالاخره چه‌وقت قرار است معضل تورم و گرانی، بیکاری، رکود، نابرابری، فقر، فحشا، فساد، آلودگی و وارونگی هوا، خشونت و سرکوب در کشورمان حل شود؟"، آنگاه آنها با نسبت دادن هر حرکت اعتراضی و به‌حق مردم به یک عامل بیرونی به نام «دشمن» و با مزدور، جاسوس یا آشغال خواندن ملت متمدن کشورمان، نه‌تنها اقدام به حل مساله نمی‌کنند بلکه با پاک‌کردن صورت مساله، خود را مبرا از هرگونه خطا یا اشتباهی می‌دانند!

▫️در اعتراضات دی‌ماه۱۳۹۶، مسئولان غالبا کم‌توان و پا به‌سن گذاشته‌ی کشورمان صراحتا اعلام کردند: "آتش‌بیار تمام اعتراضات اخیر، دشمن بوده و جوانکی به‌نام محمدبن‌سلمان و برادرزن صدام به همراه نتانیاهو(!)، مردم و جوانان ایران را به خیابان‌های شهرهای کشورمان کشانده‌اند"!
@IranMetaChallenges
▫️پرسشی که در این زمینه مطرح می‌شود آن است که: مگر حاکمان کشورمان معتقد نیستند که عامل تمام بدبختی‌های کشور، یک عامل بیرونی به نام «دشمن» است؟
▫️بسیارخوب! خدا خیرتان دهد! در اینصورت به حاکمان بزرگوار و غالبا اندک‌گرا و درعین‌حال تمامیت‌خواه کشورمان بفرمایید: "در یک فرایند آرام، مدیریت‌شده و همراه با فشار زمانی، سکان رهبری و مدیریت کشور را به نخبگان جوان و «نامتعارفِ» ایران بسپارند تا چنان درسی به دشمنان درون و بیرون از کشور بدهند که تنها، آرش و کوروش و فردوسی به اَنیرانیان دادند.
بدیهی‌است در اینصورت، مساله‌ای به‌نام «دشمن» برای همیشه در این سرزمین حل خواهدشد و تکلیف مقوله‌ای به‌نام «استکبار» نیز، برای همیشه یکسره خواهدشد.
▫در نامه‌های بعدی به سیاستمداران کشورمان، بر راهکارهای «چاره‌ساز» برای حل ابرچالش‌های ایران، تاکید خواهدشد.

▫انتظار می‌رود موارد را به‌شکل شایسته‌ای به رهبر عزیز و فرزانه انقلاب منتقل بفرمایید.


کمترین ملت ایران: کوروش‌برارپور - پژوهشگر آزاد(و بیطرف) و کنشگر جامعه‌مدنی ایران.
۲۲بهمن۱۳۹۶ - قله‌دماوند

🇮🇷زنده باد توسعه-پاینده باد ایران و بیشینه باد غرور ملی ایرانیان🇮🇷

yon.ir/Image0002
🇮🇷 @IranMetaChallenges

تنها درعربستان،عراق و اسرائیل به‌دنبال مفسدان و دشمنان ایران نگردیم!

نامه سرگشاده يك كنشگرمدنى به دكتر توكلى را در کانال«ایران و اَبَرچالش‌های آینده»بخوانید👇

🇮🇷 https://t.me/IranMetaChallenges/47

فیلم خیلی‌کوتاهِ «ماهی و من»، اثر: بابک حبیبی‌فر

این فیلم تاکنون برنده‌ی بیش از ۵۰ جایزه بین‌المللی شده‌است.

نقد این فیلم را از منظر مدیریت سیستم‌ها در لینک زیر ببینید.👇👇👇

@IranMetaChallenges

✍ نقد فیلم خیلی‌کوتاهِ «ماهی و من» اثر بابک حبیبی‌فر

🔍 نقد از: کوروش برارپور - تحلیل‌گر سیستم‌های پیچیده


👈 اشاره: نقد این فیلم از منظر پویایی‌شناسی سیستم‌ها(System Dynamics) صورت می‌گیرد. دوران گذار در سیستم‌ها(ی پیچیده) در گذر از یک وضعیت نامطلوب به وضعیت پایدارِ بعدی، معمولا با مشقت‌ها و مرارت‌هایی همراه است. اما درصورتیکه این دوره با تدبیر، شکیبایی، دانش، پشتکار و تلاشِ‌موثر مدیرانش همراه باشد نتیجه‌بخش خواهدبود.

@IranMetaChallenges
📝 شرح فیلم:
در این فیلم، کارگردان می‌کوشد تا به مخاطب القاء کند؛ قهرمان قصه(که فردی نابیناست) با تحریک عدم قطعیتی محیطی در شکلِ زنگ ناگهانی تلفن که توسط یک محرک بیرونی به‌صدا درمی‌آید تعادل ذهنی و حرکتی خود را از دست داده و تنگ ماهی را بر زمین انداخته و می‌شکند و در ادامه با بحرانی اخلاقی و چالشی ذهنی به‌نام «احتمال مرگ ماهی کوچولو» روبرو می‌شود.
وی در ادامه‌ی ماجرا، نقطه اهرمی(Leversge Point) برای حل فوری و اورژانسی مساله و بازگرداندن زندگی دوباره به ماهی را نیز در بستن سوراخ فاضلاب کف آشپزخانه با استفاده از پیراهنش تشخیص می‌دهد!

@IranMetaChallenges
🔊 پیام فیلم:
کارگردان در ادامه می‌کوشد تا پیامی را با این مضمون به بیننده منتقل کند:
"بکارگیری نقاط اهرمی بعنوان شتاب‌دهنده‌های تغییر و ‌مکملِ راه‌حل‌های فوری برای بازگرداندن حیات دوباره به سیستم‌های مشکل‌دار و بیمار، اگرچه نیازمند چیزفهمی و تیزبینی مدیرانش است اما مستلزم صرف منابع و پرداخت هزینه‌های گزاف نیز هست".
بنابراین در ادامه، با بکارگیری منبع حیات‌بخشی به‌نام آب و پرداخت هزینه‌ای از جنس اخلاق، زندگی دوباره را به ماهی کوچولو بازمی‌گرداند.

🤔 نتیجه:
◽️بازگرداندن حیات دوباره به سیستم‌های بیمار که محتمل است در گذار از وضعیت مرگ به وضعیتی پایدار، با بحران‌ها و ابرچالش‌های گوناگونی روبرو شوند درصورتی میسر است‌که مدیران‌شان ضمن شناخت دقیق گلوگاه‌ها، از نقاط اهرمی مناسبی نیز برای حل ابرچالش‌ها و بحران‌های چندهویتی سیستم بهره گیرند.

◽️طبق نظریه‌ی اثر پروانه‌ای، نقاط اهرمی؛ نقاطی از سیستم‌اند که در پسِ محدودیت‌های آن پنهان می‌شوند. از این حیث، می‌توان با شناسایی و بکارگیری نقاط اهرمی، با صرف کمترین نیرو و انرژی، بیشترین تغییر مثبت را در آن ایجاد ‌کرد. محدودیت‌های سیستم نیز حلقه‌های بازخوردی منفی با ماهیت تعادلی هستند که سیستم‌های ناپایدار را در وضعیتی پایدار قرار می‌دهند.


♦️ همه‌ی علاقمندان به توسعه ایران، درصورت تمایل می‌توانند سبک مدرنی از «مطالبه‌گری» و تلاش برای به‌پاسخ واداشتن مسئولان بلندپایه‌ی نظام را ازطریق کانالِ تلگرامیِ «ایران و ابرچالش‌های آینده» دنبال کنند.
لینک عضویت در کانال:👇👇👇

🇮🇷 @IranMetaChallenges

🅾 آیا پدیده‌ی سالخوردگی و کهنسالی در میان سیاستمداران غالبا پیر ایرانی معادل کم‌هوشی، کندذهنی و ناتوانیِ جسمی در آنهاست؟ آری!

✍به‌نگارش: حمیدرضا موسویون-روانشناس صنعتی و سازمانی و عضو فعال کانال تلگرامیِ «ایران و اَبَرچالش‌های آینده»

👈اشاره:این روزها پدیده‌ی کهنسالی و سالخوردگیِ سیاستمداران، دولتمردان و مدیران اجرایی ایران به‌یکی از گپ‌وگفت‌های اجتماعی ایرانیان تبدیل شده‌است. زنان و جوانان جویای‌نام نیز دل خوشی از این ماجرا ندارند!
◽️بسیاری بر این باورند؛ دلایل و شواهد بسیاری وجود دارد که سیاستمداران و مدیران غالبا کهنسال، سالخورده و شلخته‌ذهن ایرانی از بهره‌ی هوشی، توان شناختی و انسجام ذهنیِ پایینی برخوردارند. عده‌ی اندک و ذینفعی نیز مدعی‌اند: "اساسا چنین چیزی صحت ندارد"!
◽️اما باید دید نظریه‌های علمی در این زمینه چه حقایقی را پایش می‌کنند؟ آیا واقعا پدیده‌ی پیری، معادل ناتوانی سیاستمداران غالبا پیر و دشمن‌پندار ایرانی در امور کشورداری است؟!

@IranMetaChallenges
✅ مروری بر مراحل رشد انسان‌ها:
از دیدگاه روانشناسانِ رشد، تمامی انسان‌ها از چهار مرحله‌ی رشد عبور می‌کنند:
◽️مرحله نخست کودکی است که از تولد آغاز و تا یازده‌سالگی به درازا می‌کشد.
◽️مرحله دوم نوجوانی نام دارد و از دوازده تا هیجده سالگی طول می‌کشد.
◽️مرحله سوم بزرگسالی است که از نوزده تا شصت‌وپنج سالگی ادامه می‌یابد و تحت عنوان بزرگسالی از آن یاد می‌شود.
◽️در پایان نیز پیری آغاز می‌شود. معمولا در این مرحله و از سن شصت‌وشش به بعد، شرایط جسمی و ذهنی افراد دچار افت و سپس فرا اُفتِ ناگهانی می‌شود.

@IranMetaChallenges
✅ اَبَرچالشی به‌نام کهنسالی و سالخوردگی در میان دولتمردان و سیاستمداران ایرانی:
◽️جامعه ایران با میانگین سن سی‌ویک سال، اساسا جامعه‌ای جوان محسوب می‌شود. این درحالیست‌که سن مدیران اجرایی و حاکمیتی کشورمان از مرز ۷۱سال هم گذشته است!
◽️آمارهای متفاوتی پیرامون حضور افراد کهنسال و سالخورده در امور اجرایی و حاکمیتی ایران وجود دارد. در بدبینانه‌ترین حالت، یک حلقه‌ی اندک‌گرای ۹۰۰نفره متشکل از افراد شصت‌ساله به‌بالا در راس بخش‌های دولتی و حاکمیتی ایران، در سن پیری در پست‌های حساس و کلیدی کشور مشغول به کار تمام وقت هستند!!
@IranMetaChallenges
❎ مبانی نظری:
◽️پرفسور زندن که یک متخصص و روانشناس فرانسوی درحوزه رشد است پیرامون رفتارشناسی افراد پیر مطالعات گسترده‌ای را به انجام رسانده است.
🔻از او پرسیده شد: "چه تفاوتی بین یک مدیر یا سیاستمدار جوان با یک مدیر یا سیاستمدار پیر وجود دارد"؟
🔺او پاسخ داد: "تفاوت‌های مبتنی بر سن در قالب نشانگرهایی چون هوش، ادراک شناختی، عملکرد و توان ذهنی قابل مطالعه است".
◽️وی در ادامه با تاکید بر مقوله‌ی هوش می‌گوید: "انسان‌ها دارای دو نوع هوش هستند: «هوش سیال» و «هوش متبلور»".
◽️وی می‌افزاید: "«هوش سیال» بر توانایی سازگاری فرد در موقعیتی تازه به شیوه‌های تازه اشاره دارد و «هوش متبلور» نیز بر توانایی کشف دوباره‌ی شیوه‌های سازگاری تجربه‌شده توسط فرد بر اساس موقعیت‌های پیشین تاکید دارد".
◽️به بیان دیگر، هوش سیال یعنی به‌کار بستن روش جدید در موقعیت‌های جدید و هوش متبلور یعنی بهره‌گیری از تجربیات پیشین در موقعیت‌های جدید.
افراد در مرحله پیری تمایل دارند از هوش متبلور استفاده کنند و به‌ندرت از هوش سیال بهره می‌گیرند. به‌همین دلیل نه خلاق‌اند، نه نوآور و نه رشدیافته و یادگیرنده!
◽️مطالعات دیگر نشان می‌دهد: مهارت کلامی در مرحله پیری ثابت می‌ماند اما مهارت‌های غیرکلامی افراد پیر کاهش می‌یابد. حافظه انسان در دوران پیری ضعیف می‌شود و یک‌چهارم افراد پیر دچار فراموشی‌های اولیه تا شدید می‌شوند.
◽️مطالعات تکمیلی در این زمینه نشان می‌دهد: افراد پیر از عدم انعطاف‌پذیری رنج می‌برند و امکان درک جوانان را ندارند! در افراد پیر سرعت پردازش اطلاعات و واکنش سریع حرکتی و ادارکی به محرک‌های محیطی کاهش می‌یابد. به‌همین دلیل در جوامع پیشرفته، تمام سیاستمدان بالای ۶۶سال باید سالانه توسط متخصصان روانشناسی در حوزه‌ی سلامت روان، مورد آزمون سلامت و بررسی کارکرد ذهنی قرار گیرند تا مبادا کاهش توانایی شناختی در آنها موجب آسیب‌رسانی به مردم و درنهایت منجر به فروپاشی یا سقوط نظام کشورداری‌ای شود که سکان رهبری‌اش در دستان ایشان قرار دارد!

📩 نتیجه‌گیری:
دولتمردان و سیاستمداران غالبا سالخورده و کهنسال ایرانی باید شرایطی را جهت شکلگیری و فعالیت احزاب شناسنامه‌دار فراهم آورند تا بتوانند بعنوان رکن سوم دمکراسی در ایران، با کشف و شناسایی استعدادهای جوان و باهدف در اختیارگیری سکان رهبری و مدیریت کشور، به رشد و شکوفایی آنها نیز مبادرت ورزند.

📝 ارزیابی، ویرایش و انتشار در: کانال تلگرامیِ«ایران و اَبَرچالش‌های آینده»

♦️لینک عضویت در کانال:👇👇👇

@IranMetaChallenges

همراهان ارجمند؛ جهت آشنایی بیشتر با مجله وزین شب‌چراغ، کانال این ماهنامه را به شما گرامیان معرفی می‌کنم:
@Shabcheragh_Monthly

کانال ایران و ابرچالش‌های آینده:
@IranMetaChallenges

‍ 🌐نظام های سیاسی چگونه به بن بست می رسند؟
تحلیل لایه های سیستمی حکومتها

✍️کوروش برارپور – پژوهشگر آزاد

🔹این یادداشت، چکیده‌ای بسط یافته از گفتگوی نگارنده با علی لاریجانی(رئیس مجلس نهم) است که به پیش بینی وقوع اعتراضات گسترده‌ی مدنی و آشوب‌های خیابانی در ایران در بین سالهای 1396 تا 1398 پرداخته است. این دیدار در 31 ام اَمرداد 1393 صورت پذیرفته و احمد توکلی نماینده وقت تهران نیز بعنوان شاهد و ناظر بر این گفتگو، پژوهشگر را همراهی کرده است. مدلهای سیستمی و معادلات ریاضی مربوط به این گفتگو که با هدف آگاهی‌بخشی عمومی منتشر شده، نزد پژوهشگر محفوظ است.

متن کامل مقاله کوروش برارپور را در این شماره ماهنامه شب چراغ دنبال کنید👇👇👇

📰ماهنامه اقتصادی اجتماعی شب چراغ:
🆔@Shabcheragh_Monthly

♨️ تحلیل رفتارهای مناقشه‌آمیز احمدی‌نژاد بر اساس الگوی «گسترش تدریجی مناقشات»!

✍کوروش برارپور–پژوهشگر آزاد و بیطرف

💢 شرح الگو:
در علم پویایی‌شناسی سیستم‌ها الگوهای رفتاری رایجی وجود دارد که آرکی‌تایپ(Archetype) خوانده می‌شود. با بهره‌گیری از این الگوها و با تکیه بر مفهوم بازخورد می‌توان به تحلیل کنش و واکنش‌های رفتاریِ افراد، سازمان‌ها، احزاب، جریان‌های سیاسی و کشورها در برابر یکدیگر پرداخت.

یکی از این الگوهای رایج، الگویی است‌که «گسترش تدریجی مناقشات(Escalation Archetype)» نامیده می‌شود. بر اساس این الگو، موقعیت یک‌طرف مناقشه، منشاء یا مسبب تحرکات طرف دیگر مناقشه می‌شود! بر این اساس هرگاه یکی از طرفین مناقشه، موقعیت خود را در مقایسه با طرف دیگر ضعیف‌تر ببیند احساس خطر، عقب‌ماندن یا تحقیرشدن می‌کند و درنتیجه به تحرک و تکاپوی خود می‌افزاید. افزایش تلاش طرف عقب‌افتاده، موجب کسب موقعیت مطلوب‌تر برای وی نسبت به‌قبل و ایجاد احساس خطر برای طرف مقابل شده و درنتیجه دور جدیدی از تلاش و مناقشه آغازمی‌شود!

✅ فرض اساسی:
در این نوشتار از الگوی رفتاری اشاره‌شده، برای واکاوی رفتارهای مناقشه‌آمیز احمدی‌نژاد در برابر هیات‌حاکمه ایران ازجمله رهبری، رئیس قوه قضائیه و رئیس‌جمهوری ایران استفاده می‌شود. این نوشتار از یک فرض اساسی نیز پیروی می‌کند و آن اینکه: «دستگاه قضا، اغلب بعنوان محرکِ این سلسله مناقشه‌های سیاسی عمل کرده و احمدی‌نژاد نیز اغلب در برابر اقدامات قضایی آن دستگاه، واکنش‌های تهاجمی و شبه‌انتحاری نشان می‌دهد»!

💹 شرح رویدادها:
در رفتارهای پیچیده و مناقشه‌آمیز احمدی‌نژاد کدهایی قابل استخراج است‌که از رمزگشایی آنها می‌توان دریافت؛ مناقشه میان آنها بیشتر به دعوای زرگری شباهت دارد تا یک مناقشه واقعی!

◽صدور کیفرخواست برای احمدی‌نژاد و یارانش؛ بست‌نشینی آنها در اماکن مذهبی؛ خط‌ونشان کشیدن و تعیین ضرب‌الاجل برای رئیس دستگاه قضا؛ راه‌اندازی اعتراضات خیابانی در مشهد و قم؛ فراجهش ناگهانیِ قیمت ارز؛ انتقاد از رهبری در راه‌پله‌های دادگاه و درنهایت؛ نوشتن نامه به رهبری همراه با درشت‌گویی به ایشان، سلسله رویدادهای مرتبط به‌همی هستند که نشان می‌دهد ظاهرا احمدی‌نژاد با رهبری و رئیس قوه قضائیه مشکلاتی جدی دارد اما واقعیت‌های پشت این رفتارها، چیز دیگری را پایش می‌کند!

درواقع، رمزگشایی از کدهای رفتاری دو طرف مناقشه علامت می‌دهد: «جریانی پشت این بازیهای ساختگی وجود دارد که با به خیابان کشاندن سطح این مناقشات، قصد ناکارآمد جلوه دادن دولت روحانی و ناتوانی‌اش در مهار بحرانها را دارد»!

در مصداقی روشن‌تر می‌توان گفت: درخواست احمدی‌نژاد از رهبری برای برگزاری فوریِ انتخابات ریاست‌جمهوری، واکنشی است ازسوی حاکمیت به پیشنهاد روحانی در ۲۲بهمن۹۶، برای برگزاری همه‌پرسی در رابطه با قانون اساسی!

🔍واکاوی رفتارها:
در ایران اقشار گوناگون از یکدیگر می‌پرسند:"مگر احمدی‌نژاد متهم به فساد نیست؟ پس چرا دستگیر و محاکمه‌‌‌اش نمی‌کنند؟ چرا توسط رهبری بعنوان عضو مجمع تشخیص منصوب شده‌است؟! نامه‌پراکنی او خطاب به رهبری همراه با درشت‌گویی‌اش، چه معنایی دارد؟"!

پاسخ آن استکه: از دیدگاه کارگردانان بازی قدرت، مدل برخورد با احمدی‌نژاد متفاوت از مدل حصرشدگان است. احمدی‌نژاد بشدت عطش دیده‌شدن را دارد، حتی اگر شده وی را حصرکنند تا دیده‌شود! به‌همین دلیل نقشی را که برای وی تعریف کرده‌اند همانی است‌که دارد اجرایش می‌کند(بی‌آنکه خودش بداند)!

📩براساس آنچه گفته‌شد:
◽احمدی‌نژاد(بعنوان بازیگر جریانی پنهان) و روحانی(بعنوان بازیگر جریان مقابل)، پیوسته موقعیت خود را نسبت به یکدیگر می‌سنجند. به‌زعم جریان حامی احمدی‌نژاد، موقعیت بدِ روحانی در شرایط کنونی سبب اُفت مقبولیتش در بین مردم شده‌است. به‌زعم روحانی نیز، بهبودموقعیت جریان حامی احمد‌ی‌نژاد باعث اُفت جایگاه وی در بین مردم می‌شود.
◽بهبود جایگاه روحانی بواسطه مطرح کردن بحث همه‌پرسی، موجب افزایش واکنش‌های تخریبیِ جریان احمدی‌نژاد درقالب پیشنهاد برگزاری انتخابات فوری ‌شده.
◽به‌زعم جریان احمدی‌نژاد،افزایش کنش‌های تخریبی وی علیه روحانی موجب ارتقای جایگاه احمدی‌نژاد می‌شود. به‌زعم روحانی نیز، کنش‌های تخریبی احمدی‌نژاد باعث اُفت مقبولیت اجتماعی جریان حامی وی می‌شود.

◽این برهم‌کنش‌های پویا، حلقه بازخوردی منفی و متعادل کننده‌ای را بوجود می‌آورد که سبب می‌شود تاموقعیت کنونی احمدی‌نژاد را همسان و هم‌وزن با روحانی نشان دهد!

◽در پویایی بازگشتی و بر اساس برداشت‌هایی که روحانی از کنش‌های تخریبی احمدی‌نژاد دارد و زمانی‌که به‌زعم روحانی مقبولیت اجتماعی جریان حامی‌اش اُفت می‌‌کند، در آنصورت واکنش‌های تدافعی‌اش بیشتر شده تا خود را به موقعیت پیشین‌اش ارتقاء دهد. و ...این بازی ضدتوسعه‌ای همچنان ادامه می‌یابد!

🇮🇷 @IranMetaChallenges

🔎مقایسه‌ی نوع نگاه مدیران و سیاستگذاران ایرانی با سیاستگذاران غربی در رابطه با مقوله‌ی گردشگری!

🔸مطالعه‌تطبیقی: فرانسه
🔹مطالعه‌موردی: غربِ‌مازندران

🇮🇷 @IranMetaChallenges

❌ در دفترچه ثبت نام کنکور کاردانی جامع علمی کاربردی، دوتا رشته جدید اضافه شده : کاردانی حرفه ای #خادمی_مسجد و کاردانی حرفه ای #مدیحه و #مرثیه_سرایی!

بدون شرح!

🎬 فیلم کوتاهِ «پازل زندگی»!
با موضوعِ: نقش مدل‌های ذهنی‌ما در درکِ ‌ما از زندگی و پیچیدگی‌های جهان پیرامون‌مان!

نقد فیلم در کانال «ایران و ابرچالش های آینده»👇🏻
https://t.me/IranMetaChallenges/72

✍🏻نقد و تحلیل فیلم کوتاهِ «پازلِ زندگی» از کوروش برارپور

👈🏻زندگی یک مفهوم یا یک پازل چندوجهی است‌که بسته به جهان‌بینی هریک از ما می‌تواند معنایی متفاوت بیابد. اما وجه مشترک برداشتی‌که تمامی انسان‌ها از مفهوم زندگی دارند؛ قاب یا چارچوب‌هایی است‌که به آن، شکل یا معنا می‌بخشد.
این چارچوب‌ها همان مدل‌های ذهنی(یا ذهنیت‌های) ما از جهان پیرامون‌مان است.

👈🏻اهمیت مدل‌های ذهنی در درک ما از جهان پیرامون‌مان:
🔹در واقع، این مدل‌های ذهنی(Mental Models) ما هستند که به هر یک از تکه‌های پازلِ زندگی ما معنا می‌بخشند.

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند ما چه برداشتی از خانواده‌مان داشته‌باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما چه برداشتی از شغل‌مان داشته باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما چه برداشتی از سبک مدیریت‌مان بر سازمان تحت مدیریت‌مان و یا سبک رهبری و مدل کشورداریِ جامعه تحت مدیریت‌مان داشته‌باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما چه برداشتی از شیوه‌ی مشارکت‌مان در حل مسایل گروهی یا شکل کُنش‌های‌مان در جنبش‌های اجتماعی‌ای که برای تحقق اهداف‌شان می‌کوشیم، داشته‌باشیم!

🔹مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که ما(بعنوان مسئول یا شهروند)، چه برداشتی از مدیریت انرژی، آب و محیط‌زیست کشورمان داشته باشیم!

🔹و مدل‌های ذهنی ما تعیین می‌کنند که چه برداشتی از عشق، نوع‌دوستی، حرمت انسان‌ها، آزاداندیشی نخبگان، عدالت، پیشرفت، حقیقتِ علمِ مدرن، فناوری نانو، انرژی هسته‌ای و ...، داشته باشیم!
🇮🇷 @IranMetaChallenges
🔮اما پیامی که در فیلم کوتاهِ «پازلِ زندگی»، قابل توجه و برداشت است آن است‌که:

🔸اگرچه مدل‌های ذهنی ما، مفهومی عینی به هر کدام از تکه‌های پازل زندگی‌مان می‌بخشند؛ اما به‌دلیل ویژگی ذاتی که معمولا مدل‌های ذهنی هر یک از ما در رویارویی با دنیای واقعی دارند، ممکن است دچار خطا شوند.

🔸درک نادرست از بازخوردهای دریافتی از محیط پیرامون‌مان، استدلال‌های غیرعلمی، عقلانیت محدود و ابهام در دانستن، تعصب‌های ذاتی و اکتسابی در قضاوت کردن دیگران، و عادت‌های تدافعی مجموعه خطاهای مدل‌های ذهنی هر یک از ماست که ممکن است معنایی نه‌چندان مناسب به زندگی ما بخشند.

🔸نکته‌ی دیگری که از این فیلم قابل برداشت است آن است‌که: زندگی یک «کل» است که از اجزاء متفاوتی که همگی آنها هدفی مشترک را دنبال می‌کنند تشکیل شده، بگونه‌ای که خاصیت این کل(به‌تنهایی) از جمع خواص اجزایش بزرگتر است! در واقع، زندگی یک «سیستم» است.
🇮🇷 @IranMetaChallenges
🌐زندگی یک سیستم است!
اجزای زندگی به‌تنهایی فاقد معنا و هویت‌اند. بعنوان مثال: عشق بدون خانواده یا خانواده بدون شغل یا ...، معنا ندارد.

در واقع، اجزای زندگی در اندرکنش با یکدیگر صاحب هویتی معنادار می‌شوند.
▫️بعنوان مثال: همانگونه که یک کلیه یا قلب، تا زمانیکه بیرون از فضای کالبدی بدن یک جاندار قرار دارد، یک تکه گوشت است که تنها بدرد خورده‌شدن توسط گربه را می‌خورد، اما همین‌که وارد کالبد یا چارچوب بدن جاندار می‌شود و ارتباط سیستمی‌اش با بقیه‌ی اجزاء بدن مشخص می‌شود، هویت واقعی خود را باز می‌یابد و می‌تواند نقش خود را بدرستی ایفاء کند.

▫️در واقع، همانگونه که اشاره شد؛ زندگی ارگانیزمی است‌که باید به آن بعنوان یک «کل»ی به نام «سیستم» نگریست. و نگاه جزءنگر به زندگی، اساسا جایز نیست. زیرا در این‌صورت، یک جزء، بیشتر از اجزاء دیگر رشد می‌یابد و این رشد نامتعارف می‌تواند به‌زیان دیگر اجزاء و در‌نهایت به‌زیان «کل»ی به‌نام زندگی تمام شود.
همانگونه که ممکن است؛ رشد صنعت موشکی در یک کشور باعث عقیم‌ماندن یا تضعیف پیشرانه‌های اقتصاد در آن کشور شود که در اینصورت اصطلاحا گفته می‌شود: "توسعه در آن کشور، پایداری‌اش را از دست داده و ناپایدار است"!

▫️نکته پایانی اینکه؛ هر تکه از پازل‌های زندگی، جای مخصوص به خودش را دارد. اما آنچه که سبب می‌شود یک تکه از پازل کجای چارچوب کلی زندگی محاط شود، موقعیتِ قرارگیری دیگر پازل‌ها در درون چارچوب کلی زندگی است(همان مثال کلیه و قلب در فضای کالبدی بدن).

✅ نتیجه‌گیری:
این فیلم، به ما می‌آموزد که بایستی به زندگی، نگرشی سیستمی و کل‌نگر داشت و نه نگرشی خطی و جزءنگر!
و برای ایجاد تغییر در زندگی باید روش‌های مرسوم، مدل‌های ذهنی بی‌کیفیت و چارچوب‌های ذهنیِ بیمار که تولید کننده‌ی عادت‌ها و روتین‌های تکراری هستند را به‌هم ریخت و طرحی نو درانداخت و یاد گرفت که؛ "چگونه باید برمبنای تغییرات محیط، تغییر کرد. درحقیقت، مدیریتِ پیشرفت در زندگی نه بعنوان«مدیریتِ تغییر»، بلکه «مدیریت بر مبنای تغییر» است"!

مشاهده فیلم👇🏻
https://t.me/IranMetaChallenges/71
🇮🇷 @IranMetaChallenges

🔻کوچ علم از دانشگاه!

✍🏻 به‌نگارش: دکتر مظفر چشمه سهرابی - عضو هیات علمی دانشگاه اصفهان

❓پرسش و طرح بحث:
◽️چرا کانادا، فرانسه، استرالیا، انگلستان، ژاپن، آلمان و آمریکا همانند ایران آمار مقالات منتشر شده خود را منتشر نمی‌کنند؟

◽️محال است آمار تعداد مقالات منتشر شده توسط دانشگران ژاپنی را بیابید! چرا؟

◽️چرا فقط کشورهایی مانند پاکستان، برزیل و هند عطش انتشار آمار مقالات خود را دارند؟
@IranMetaChallenges
🔸جالب است بدانیم؛
١- ایران تنها کشوری است‌که در آن رشته علم‌سنجی دایر شده است! چراکه دست‌اندرکاران آن فقط سرگرم علم‌سنجی خودمان هستند.
٢- ایران بالاترین انتشار مقالات علمی در این حوزه را در اختیار دارد.
٣- هدف علم‌سنجی که برآمده از حوزه کتابداری است، در واقع مجله‌سنجی است نه بررسی حقیقت علم!
٤- علم‌سنجی قدرت تحلیل ماهیت علم را ندارد. مبدع این اصطلاح اساسا چنین منظوری نداشته است.
٥- علم‌سنجی صرفاً بیانگر و پایشگر شاخص‌های کمّی است نه کیفی.

🔹در سنت‌های اصیل علمی، تولید مقاله هیچ‌گاه نشان‌دهنده شکوفایی نهال علم نبوده است.
راجرز کتابی نوشته باعنوان «اشاعه نوآوری». تاکنون ۲۵۰۰ مقاله درخصوص این کتاب منتشر شده‌است.
انتشار این تعداد مقاله به‌مفهوم انباشت علم نیست، بلکه یک مناقشه علمی(بر سر حقیقت علم) است.
این نبردهای علمی زمینه‌ساز انباشت یافته‌های‌علمی است نه الزاما فهم حقیقت علم!
@IranMetaChallenges

⚠️ بحران ارزیابی و ارتقاء در هیات ممیزه‌ی دانشگاهها:
▫️اگر آیین‌نامه ارتقای اعضای هیات علمی دانشگاه‌های ایران تا ده‌سال دیگر به‌همین منوال ادامه یابد، ما علاوه بر سرآمدی در تولید مقاله، بیشترین تعداد استاد تمام را نیز در دنیا خواهیم داشت!

▫️کشوری چون انگلستان بیش از سی‌سال است‌که از سنت انتشار یا تباهی (publish or perish) گذشته است.

▫️حدود ۴۰۰ جایزه علمی در دنیا وجود دارد که هیچ یک، از شاخص‌های ISI استفاده نمی‌کنند.
▫️در سنت پژوهشی انگلستان اساسا به شاخص‌های ISI، ضریب تأثیر و مانند آن توجهی نمی‌شود.
آنها به ارزیابی دوباره مقالات به‌شیوه خودشان مبادرت می‌ورزند و سپس به پرداخت پژوهانه و مانند آن اقدام می‌کنند.

▫️نظام رتبه‌بندی دانشگاه‌های ایران الگوبرداری‌شده از مدلی است‌که در خارج از ایران برنامه‌ریزی می‌شود. کنشگران عرصه‌ی علم در ایران، بین‌المللی کار کردن را با اعمال این شاخص‌ها اشتباه گرفته‌اند! این درحالی‌است‌که خود آمریکا که واضعISI است، به‌طور ناچیز از این نظام استفاده می‌کند.

▫️ایران از بیانیه سانفرانسیسکو که هشداری به همه بود درس نگرفت. در این بیانیه بیش از چند هزار دانشگر و پژوهشگر و حدود ۸۰۰ مجله علمی معتبر دنیا اعلام کردند: "مبنای ارزیابی‌ها را بر اساس مجلات قرار ندهید".
@IranMetaChallenges

📩 جمبندی:
🔸از یکی از اساتیدی که ۴۰۰ مقاله در اجتماعات علمی بین‌المللی منتشر کرده‌بود پرسیدم: "فقط یکی از مشکلاتی را که در کشور حل کرده‌اید نام ببرید"؟
پاسخ وی سکوت بود!

🔸۹۷درصد از مدیران کشور از مقالات ISI استفاده نمی‌کنند. ۹۳درصد از آنها نیز مجلات علمی - پژوهشی داخلی را نه می‌شناسند و نه از آنها استفاده می‌کنند؟! پس برای چه کسی می‌نویسیم؟!

🔸وقتی شاخص ارزیابی، شاخص اچ(اچ اندیکس) باشد، پژوهشگر با چه انگیزه‌ای به پیشرفت ایران بیندیشد و بر روی پروژه‌های ملی کار کند؟!

🔸دلیل عمده این اتفاق این است‌که وزارت علوم، ارزیابی‌ها را به سیاست گره زده است و افراد تنها به فکر ارتقای خویش‌اند، نه کشور!

📝 ویرایش و اصلاح: کانال تلگرامیِ ایران و ابرچالش‌های آینده👇
🇮🇷 @IranMetaChallenges

❓آیا ما ایرانیان به‌لحاظ علمی پیشرفت کرده‌ایم؟ خیر!!

✅ در تکمیل مطلب منتشرشده در کانال ایران و ابرچالش‌های آینده باعنوان «کوچ علم از دانشگاه»، طرح پرسش‌های زیر ضروری به‌نظر می‌رسد:

🔶 آیا می‌توان نرخ رشد و تعداد مقالات چاپ‌شده و دیگر سنجه‌های علم‌سنجی در ایران را به حساب نرخ رشدِ فهمِ دانشگران و سیاستمداران‌ کشورمان از «حقیقتِ علمِ مدرن» ‌گذاشت؟ خیر!

🔶 آیا می‌توان نرخ رشد و تعداد مقالات چاپ‌شده و دیگر سنجه‌های علم‌سنجی در ایران را به حساب توانایی دانشگران و سیاستمداران‌ کشورمان در «تحلیل و حل مسایل واقعی کشور» ‌گذاشت؟ خیر!

🔶 آیا می‌توان فرض کرد: پیشرفت علمی هر جامعه‌ای، از حاصلِ ضربِ دو مولفه‌ی «فهمِ دانشگران و سیاستمداران‌ آن جامعه از حقیقتِ علمِ مدرن» و «توانایی آنها در تحلیل و حل مسایل واقعیِ» آن جامعه بدست می‌آید؟ آری!

🔶 آیا اگر یکی یا هردو مولفه‌ی اشاره شده در بالا صفر شود، بدان مفهوم است‌که پیشرفت علمی در آن جامعه(که حاصلضرب آن دو مولفه فرض شده‌است)، بسیار ناچیز خواهد بود؟ آری!

🔶 بر اساس گزارش مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری، نظام جمهوری اسلامی ایران در ۱۳۹۶، با یکصد مساله‌ی پرچالش روبرو بوده‌است و در سالهای آتی نیز به تعداد آ‌نها افزوده خواهدشد! درواقع، تعبیر دیگر از این پدیده آن است‌که؛ نظام جمهوری اسلامی ایران طی ۴۰سال گذشته تاکنون، بطور میانگین سالانه ۲/۵ مساله(مشکل) برای کشور ایجاد کرده‌است! و این حکایت از ناکارآمدی نظام و مدیران بلندپایه و غالبا سالخورده‌اش در حل مسایل اساسی کشور دارد.
🔻بر این اساس، اگر فرض شود تا پایان همان سال(۱۳۹۶)، پنجاه‌هزار مقاله توسط دانشگران ایرانی در اجتماعات علمیِ بین‌المللی به‌چاپ رسیده‌باشد، چند عدد از این پنجاه‌هزار مقاله بدرد حل دست‌کم یک مساله از مسایل صدگانه‌ی کشور می‌خورد؟
🔺پاسخ: به جرات می‌توان گفت: ،"هیچی"!
🔻پرسش: پس کجای «میانگین فهمِ دانشگران‌مان از حقیقتِ علمِ مدرن» و «میانگین توانایی آنها در تحلیل و حل مسایل واقعی کشور» ارتقاء یافته‌است که برخی از مسئولان بلندپایه‌ی نظام مدعی‌اند: "ما به لحاظ علمی پیشرفت داشته‌ایم"؟!

🔺«ادعا»های برخی از دانشگران و «توهمِ» اغلب سیاستمداران سالخورده‌ی کشورمان درخصوص حقیقت بسیاری از مقوله‌های مرتبط با توسعه(یا همان پیشرفت)، دو اَبَرچالشی هستند که سبب می‌شوند تا همواره، مسایل واقعی کشورمان به شکل شبه‌مساله دیده شوند و هیچگاه راه‌حلهای اساسی برای آنها ارایه نشود و برای همیشه لاینحل باقی بمانند!

کوروش برارپور - سیزدهم اسفندماه ۱۳۹۶

کانال تلگرامیِ ایران و ابرچالش‌های آینده👇
🇮🇷 @IranMetaChallenges

✅ سوءتفاهم ۸۵۰ساله که صندلی وزیرعلوم را حساس کرده است

▪️دکتر رضامنصوری، استاددانشگاه شریف درگفتگو با ویدئوهفت: عده‌ای می‌خواهنددانشگاه جایی برای تربیت انسان متدین باشد
@videohaft
@IranMetaChallenges

✅ چرا دانشگاه‌های ایران نه مدل اروپایی‌ هستند نه آمریکایی؟

▪️پاسخ دکترمنصوری، استاددانشگاه شریف به این سوال که چرا این دانشگاه فرودگاه شده ودرد اصلی دانشگاه‌های ماچیست؟
@videohaft
@IranMetaChallenges

✅ پیش‌بینی استاد دانشگاه شریف از آینده تاریک تحول علم درایران

▪️دکترمنصوری: شاید بعد از سال۱۴۱۰ باید انتظار داشت دولت‌ها متوجه سوء‌تفاهم‌ها درمورد علم و دانشگاه شوند
@videohaft
@IranMetaChallenges

انتقاد طنزآمیز کارتون درین درین از ابرچالش فساد در ایران به سبک خواننده لس‌آنجلسی - اَندی!🤔

کانال ایران و ابرچالش‌های آینده
@IranMetaChallenges