📰 اولین شماره ضیافت خرد منتشر شد

اولین شماره مجله الکترونیکی ضیافت خرد منتشر شد.
📁 هر شماره این مجله به یک پرونده اختصاص دارد.
«یادگیریِ خردورزانه» موضوع اولین شماره این مجله است.
📲این مجله مناسب گوشی مبایل طراحی و تولید شده است.

🌏 تربیت و توسعه | ایران
https://t.me/IranHumanDevelopment2

📍گلریزان فوری

سلام یاوران
ابوالفضل پسری از یک خانواده ی پرجمعیت کارگریه که مستاجر هستند و متاسفانه به دلیل جهش ژنتیکی و بدون سابقه ی خانوادگی دچار بیماری دوشن شده و در حال حاضر با پیشرفت بیماری و نارسایی ریه از کمبود اکسیژن رنج می بره
و به تجویز پزشک معالج باید از دستگاه NIVBIPAP استفاده کنه که مبلغ مورد نیاز برای تهیه این دستگاه
【 *159* میلیون تومان هست 】

پدرخانواده با توجه به شرایط سخت معیشتی قادر به تامین هزینه های روزمره هم نیست
امیدواریم در این شرایط سخت اقتصادی اندکی از آلام این خانواده مستأصل را تسکین دهیم 🙏❤️🙏

شماره کارت کارگشایی
5894-6311-2073-5972
سید نورالدین خرم شاهی

گروه کارگشایی

🌏 تربیت و توسعه | بچه‌های دوشن
https://t.me/IranHumanDevelopment2

☝️گزارش شفافیت

تا این لحظه مبلغ ۱۹ میلیون تومان برای تهیه دستگاه مخصوص این نوجوان دوشنی جمع آوری شده است 🌸🌹🌸

🔹لینک گروه کارگشایی 👇
https://t.me/+4eIEOlt3CThiOGU0

📍مدرسه داریِ اختصاصی؛
انحراف بزرگ آموزش و پرورش

▫️مرتضی نظری در گفت‌وگو با قلمرو رفاه ـ بخش اول

تنوع مدارس و تمرکز بر مدرسه‌‌داری اختصاصی، کیفیت مدارس دولتی را زیر سوال برده. مسیری که در نهایت باعث شکاف آموزشی و تضعیف مدارس دولتی شده است.
موضوعی که در آموزش و پرورش جمهوری اسلامی انحراف ایجاد کرده است، گرایش به سمت مدرسه‌داریِ خاص و تربیت اختصاصی است.

🌏 تربیت و توسعه | آموزش باکیفیت
@IranHumanDevelopment2

🏴 سوگوار جانباختگان حوادث اخیر هستیم

روانشان شاد

#ایران

⬛️ تربیت و توسعه | ایران
@IranHumanDevelopment2

📍سازمان‌هایی که مدرسه‌داری می‌کنند
۳پرسش راهبردی

▫️مرتضی نظری در گفت‌وگو با قلمرو رفاه ـ بخش دوم

در کنار مدرسه داری آقازاده‌ها در مناطق مرفه‌، نقش مدرسه‌داریِ سازمان‌ها و نهادها را نمی‌توان در اختصاصی شدن تربیت و دامن زدن به شکاف و بی‌عدالتی آموزشی نادیده گرفت.
به عنوان نمونه:
دانشگاه آزاد اسلامی ۸۰۰ مدرسه،
بنیاد شهید با کمک آپ ۱۴۰۰ مدرسه،
سازمان تبلیغات اسلامی ۷۰۰ مدرسه
حزب مؤتلفه اسلامی و سایر نهادها حدود ۳۰۰ مدرسه در کشور دارند.
سه پرسش مهم در این خصوص:
۱. مدرسه‌داری‌های سازمانی و حاکمیتی اگر از محل بودجه عمومی انجام می‌شود، آیا همه دانش‌آموزان و خانواده‌ها به این قبیل مدارسِ وابسته به سازمان‌ها و نهادها دسترسی برابر دارند یا صرفاً برای ارایه خدمات آموزشی به قشر و طبقه خاصی ایجاد شده؟
۲. آیا ایجاد و تأسیس این مدارس (حتی با فرض قوانین مصوب) باعث تقویت مدارس دولتی شده یا تضعیف آنها؟
۳. سوم، موضع‌ رسمی شورای عالی آموزش و پرورش و نهادهای سیاستگذار همچون شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس شورای اسلامی در این خصوص چیست؟»

اینستاگرام

🌏 تربیت و توسعه | کیفیت آموزش
@IranHumanDevelopment2

📺 مرتضی نظری🔻

▫️چرا باید دانشجومعلمانِ دختر و پسر دانشگاه فرهنگیان جدا از هم درس بخوانند؟

▫️گزینش به جای شاخص‌های حرفه‌ای و شخصیتی، درگیر چک کردن پروفایل معلم است

▫️این نسل، نسل تصویر و موسیقی هست ما هنوز با زبان بخشنامه و کتاب‌های خشک و غیر جذاب با آنها حرف می‌زنیم

▫️چه اشکالی دارد بچه‌ها در ۱۲ سال مدرسه با یک ساز موسیقی آشنا شوند؟

🔺گفت‌وگو: هدی هاشمی، قلمرو رفاه

⏺ اینستاگرام  ⏺  توییتر  ⏺ تلگرام


🌏 تربیت و توسعه | مدرسه‌‌ای‌ دیگر
@IranHumanDevelopment2

📍نگاه میهمان

امنیت روانی دانشجومعلم؛
حلقه مفقوده دانشگاه فرهنگیان

✍ مصطفی مبشر، استان کرمان
معلم و پژوهشگر توسعه انسانی

اگر بخواهیم صادقانه درباره وضعیت دانشگاه فرهنگیان سخن بگوییم، باید از لایه‌های عمیق‌تری عبور کنیم. مسئله فقط کمبود بودجه یا ضعف برنامه‌های درسی نیست؛ مسئله نوع نگاهی است که بر تربیت معلم حاکم شده است. دانشگاه فرهنگیان قرار بود کانون «پرورش معلم حرفه‌ای» باشد؛ جایی برای رشد فکری، تقویت هویت تربیتی و تمرین مسئولیت اجتماعی. اما در عمل، در پردیس‌ها فضای تربیتی به‌تدریج جای خود را به فضای انضباطی داده است؛ گویی اولویت نه ساختن معلم اندیشمند، بلکه کنترل رفتار ظاهری دانشجوست.
یکی از آسیب‌های جدی، رویکردهای سخت‌گیرانه و گاه سلیقه‌ای در برخوردهای حراستی با دانشجویان است.
معلم آینده باید امنیت روانی را تجربه کند تا بتواند آن را به کلاس درس منتقل کند. وقتی دانشجو در محیط دانشگاه مدام نگران تذکرهای ظاهری، گزارش‌های غیرشفاف یا برخوردهای غیرتربیتی باشد، تمرکز او از رشد علمی و حرفه‌ای منحرف می‌شود. موضوع پوشش، آرایش یا سبک حضور اجتماعی دانشجویان، اگر به مسئله اصلی دانشگاه تبدیل شود، عملاً مأموریت تربیتی آن به حاشیه رانده می‌شود.
شأن دانشگاه، شأن گفت‌وگو و اقناع است، نه فضای مراقبت دائمی. تربیت معلم با تحکم شکل نمی‌گیرد؛ با اعتماد شکل می‌گیرد.
در این میان، مسئله جداسازی گسترده و بعضاً افراطی زنان و مردان در پردیس‌ها، صرفاً یک تصمیم اداری نیست؛ این موضوع مستقیماً به کیفیت تربیت حرفه‌ای معلم گره خورده است. وقتی تفکیک به‌گونه‌ای اجرا می‌شود که امکان تعامل علمی، گفت‌وگوی مشترک، کار گروهی و تجربه زیسته متقابل را به حداقل می‌رساند، بخشی از مهارت‌های ضروری معلمی تضعیف می‌شود.
مدرسه واقعی جامعه، محیطی ترکیبی و متکثر است. معلم آینده باید توانایی مدیریت کلاس‌های متنوع، تعامل حرفه‌ای با همکاران زن و مرد، و ارتباط متعادل با خانواده‌های گوناگون را داشته باشد. اگر در دوران دانشجویی، زیست حرفه‌ای او در فضایی کاملاً تفکیک‌شده و محدود شکل بگیرد، چگونه می‌توان انتظار داشت در میدان واقعی آموزش عملکردی متوازن و حرفه‌ای داشته باشد؟
تفکیک افراطی، علاوه بر محدود کردن تعاملات علمی، پیام پنهانی نیز منتقل می‌کند: بی‌اعتمادی. گویی دانشجومعلم پیش از آنکه به‌عنوان فردی بالغ و مسئول شناخته شود، نیازمند کنترل دائمی فرض می‌شود. چنین پیش‌فرضی با فلسفه تربیت حرفه‌ای در تضاد است. تربیت معلم بر پایه اعتماد، مسئولیت‌پذیری و بلوغ اجتماعی شکل می‌گیرد، نه بر پایه فاصله‌گذاری مکانیکی. از منظر جامعه‌شناختی نیز، انزوای جنسیتی در محیط‌های دانشگاهی می‌تواند به ضعف مهارت‌های ارتباطی، کاهش توان گفت‌وگوی بین‌فردی و حتی شکل‌گیری تصورات قالبی منجر شود. دانشگاه باید میدان تمرین تعامل سالم باشد، نه بازتولید هراس از تعامل.
نکته نگران‌کننده آن است که تمرکز بیش از حد بر کنترل‌های ظاهری و محدودسازی‌های محیطی، انرژی مدیریتی دانشگاه را از مسائل اصلی بازمی‌دارد: کیفیت هیئت علمی، عمق کارورزی، نظام شایستگی حرفه‌ای، مهارت‌های نوین آموزشی و آمادگی برای مواجهه با نسل جدید دانش‌آموزان. مسئله نفی ضوابط فرهنگی نیست؛ مسئله نسبتِ میان «ضابطه» و «مأموریت تربیتی» است. هر ضابطه‌ای که به تضعیف کیفیت یادگیری، کاهش امنیت روانی یا محدود شدن تجربه حرفه‌ای بینجامد، نیازمند بازاندیشی جدی است.
امنیت روانی دانشجومعلم پیش‌شرط تربیت حرفه‌ای است. معلمی که با تجربه بی‌اعتمادی، فشار و ترس وارد کلاس شود، نمی‌تواند پرورش‌دهنده نسلی آزاداندیش، خلاق و متعادل باشد. اگر قرار است دانشگاه فرهنگیان مأموریت تاریخی خود را به انجام برساند، باید به دانشجومعلم اعتماد کند، کرامت او را به رسمیت بشناسد و محیطی بسازد که در آن رشد علمی، بلوغ اجتماعی و مسئولیت‌پذیری حرفه‌ای در کنار هم شکل بگیرد.
اصلاح دانشگاه فرهنگیان، اصلاح آینده آموزش ایران است؛ و این اصلاح، پیش از هر چیز، نیازمند بازگشت به فلسفه «تربیت» است، نه گسترش «کنترل».

🌏 تربیت و توسعه | مدرسه‌‌ای‌ دیگر
@IranHumanDevelopment2

🌀دختران و پسران سرزمین ما

همه جان و تنم
وطنم وطنم وطنم وطنم

🔺با خانواده و با صدای بلند ببینید و لذت ببرید

🌏 تربیت و توسعه | #ایران
@IranHumanDevelopment2

📍مسؤلیت ایرانی ما

کمک به توسعه زیرساخت انسانی و تحول آموزش و پرورش ایران

▫️آموزش خوب حق بچه‌های ایرانه

🌏 تربیت و توسعه | #ایران
@IranHumanDevelopment2

📍نشانی شبکه‌های اجتماعی مرتضی نظری در بله، ایتا، روبیکا

▫️آموزش خوب حق بچه‌های ایرانه

#ایران

https://rubika.ir/mortezanazari_edu

https://ble.ir/MortezaNazari_edu

https://eitaa.com/mortezanazari_edu

https://t.me/MortezaNazari_Edu

https://www.instagram.com/mortezanazari_edu