پای صحبتهای یک دانشجوی رشته پزشکی:
من دانشجوی پزشکی در بیمارستانهای تهران هستم، ما برای بیماران بدحال تخت خالی نداریم، و این در شرایطی هست که بیماران شهرستانی هم بهخاطر نداشتن امکان خدمات درمانی مینیمم در شهرها مجبورند برای معالجات اساسیتر به تهران بیایند.
از جمله اقدامات ضدانسانی رژیم اعمال قانونی است که بر اساس آن، اتباع خارجی که امکان استفاده از حق بیمه را ندارند باید چند برابر هزینههای درمان را در بیمارستانهای دولتی بپردازند. بهطور نمونه در بیمارستان فیروزگر در حال حاضر یک پیرزن افغانی با وجود اینکه تابهحال ۱۰ میلیون تومان توسط خانوادهاش هزینه درمان پرداخته ولی چون هنوز صورت حساب بیمارستان را تصفیه نکرده است سه ماه است که گروگان نگه داشته شده است.
یا مادری بخاطر اینکه هزینه زایمان را نداشت فرزند تازه متولد شدهاش را در همین بیمارستان رها کرد و رفت.
@onlinepress
من دانشجوی پزشکی در بیمارستانهای تهران هستم، ما برای بیماران بدحال تخت خالی نداریم، و این در شرایطی هست که بیماران شهرستانی هم بهخاطر نداشتن امکان خدمات درمانی مینیمم در شهرها مجبورند برای معالجات اساسیتر به تهران بیایند.
از جمله اقدامات ضدانسانی رژیم اعمال قانونی است که بر اساس آن، اتباع خارجی که امکان استفاده از حق بیمه را ندارند باید چند برابر هزینههای درمان را در بیمارستانهای دولتی بپردازند. بهطور نمونه در بیمارستان فیروزگر در حال حاضر یک پیرزن افغانی با وجود اینکه تابهحال ۱۰ میلیون تومان توسط خانوادهاش هزینه درمان پرداخته ولی چون هنوز صورت حساب بیمارستان را تصفیه نکرده است سه ماه است که گروگان نگه داشته شده است.
یا مادری بخاطر اینکه هزینه زایمان را نداشت فرزند تازه متولد شدهاش را در همین بیمارستان رها کرد و رفت.
@onlinepress
#ايران -#زنجیره انسانی #اعتراضی صدهاتن از مردم #پیرانشهر به افزایش قربانیان #تصادفات جاده ایی
روز دوشنبه 3آبان 95 صدها تن از شهروندان پیرانشهر با تشکیل یک زنجیرهانسانی به چند برابر بودن آمار قربانیان تصادفات جادهیی این شهر در مقایسه با سایر شهرهای کشور و بیاعتنایی رژیم آخوندی نسبت به جان مردم اعتراض کردند.این حرکت اعتراضی با پیام «من قربانی آینده هستم» برگزار شد و مورد استقبال گسترده سایر شهروندان در پیرانشهر قرار گرفت.در فراخوان این حرکت اعتراضی در کارزاری با نام «آری به توسعه دادن جادههای پیرانشهر» آمده بود:“مستحضرید که شهرستان پیرانشهر به علت موقعیت ویژه در منطقه و از نظر تاثیر بر مناسبات تجاری و بازرگانی میان دو کشور ایران و عراق، نقش به سزایی در اقتصاد ایران ایفا میکند لیکن متأسفانه آنگونه که شایسته و بایسته است، نمیتوان رابطهای معنادار میان نقش اقتصادی شهرستان و سطح توسعه آن پیدا کرد. در سالهای اخیر بهدلیل عدم وجود زیرساختهای مناسب، شاهد رشد منفی اقتصاد و توریسم شهرستان بودهایم. وضعیت راههای ارتباطی پیرانشهر چنان دردناک است که نیازی به توضیح و تبیین آن نیست. حال بزرگترین سؤال این است که علت چند برابر بودنِ آمار حوادثِ جادهیی و قربانیان شهرمان به نسبت شهرها و مناطق دیگر چیست؟ با یک برآورد ساده از وضعیت شهرستان در سطوح تجاری و بازرگانی، کشاورزی، صنعت و معدن متوجه میشویم که جادههای شهرستان دیر زمانی است فرسودهاند و جان میستانند و تردیدی نیست که وضعیت نامناسب جادهها و عدم تحمل ظرفیت بالای ترافیک و ترانزیت موجود، اثر به سزایی در بروز حوادث دلخراش و آمار بالای تلفات انسانی داشتهاند“.این کمپین با پیام «من قربانی آینده هستم» از شهروندان و خانوادههای قربانیان تصادفات جادهیی پیرانشهر، دعوت کرده بود تا «پیامِ درد و اندوهِ آغشته به مُطالباتِ برحقِ خود را با تشکیل زنجیره انسانی از خروجی شهر تا ابتدای خیابان شهرک صنعتی» منعکس کنند.بر اساس آخرین گزارشها زنجیره انسانی با حضور حدود ۳۰۰ نفر مورد تهدید و حمله نیروی سرکوبگر انتظامی قرار گرفت و آنان بهزور جمعیت حاضر را متفرق کردند.
روز دوشنبه 3آبان 95 صدها تن از شهروندان پیرانشهر با تشکیل یک زنجیرهانسانی به چند برابر بودن آمار قربانیان تصادفات جادهیی این شهر در مقایسه با سایر شهرهای کشور و بیاعتنایی رژیم آخوندی نسبت به جان مردم اعتراض کردند.این حرکت اعتراضی با پیام «من قربانی آینده هستم» برگزار شد و مورد استقبال گسترده سایر شهروندان در پیرانشهر قرار گرفت.در فراخوان این حرکت اعتراضی در کارزاری با نام «آری به توسعه دادن جادههای پیرانشهر» آمده بود:“مستحضرید که شهرستان پیرانشهر به علت موقعیت ویژه در منطقه و از نظر تاثیر بر مناسبات تجاری و بازرگانی میان دو کشور ایران و عراق، نقش به سزایی در اقتصاد ایران ایفا میکند لیکن متأسفانه آنگونه که شایسته و بایسته است، نمیتوان رابطهای معنادار میان نقش اقتصادی شهرستان و سطح توسعه آن پیدا کرد. در سالهای اخیر بهدلیل عدم وجود زیرساختهای مناسب، شاهد رشد منفی اقتصاد و توریسم شهرستان بودهایم. وضعیت راههای ارتباطی پیرانشهر چنان دردناک است که نیازی به توضیح و تبیین آن نیست. حال بزرگترین سؤال این است که علت چند برابر بودنِ آمار حوادثِ جادهیی و قربانیان شهرمان به نسبت شهرها و مناطق دیگر چیست؟ با یک برآورد ساده از وضعیت شهرستان در سطوح تجاری و بازرگانی، کشاورزی، صنعت و معدن متوجه میشویم که جادههای شهرستان دیر زمانی است فرسودهاند و جان میستانند و تردیدی نیست که وضعیت نامناسب جادهها و عدم تحمل ظرفیت بالای ترافیک و ترانزیت موجود، اثر به سزایی در بروز حوادث دلخراش و آمار بالای تلفات انسانی داشتهاند“.این کمپین با پیام «من قربانی آینده هستم» از شهروندان و خانوادههای قربانیان تصادفات جادهیی پیرانشهر، دعوت کرده بود تا «پیامِ درد و اندوهِ آغشته به مُطالباتِ برحقِ خود را با تشکیل زنجیره انسانی از خروجی شهر تا ابتدای خیابان شهرک صنعتی» منعکس کنند.بر اساس آخرین گزارشها زنجیره انسانی با حضور حدود ۳۰۰ نفر مورد تهدید و حمله نیروی سرکوبگر انتظامی قرار گرفت و آنان بهزور جمعیت حاضر را متفرق کردند.
پس از آن که روز دوشنبه 3آبانماه 95 گلرخ ابراهیمی ایرایی همسر آرش صادقی زندانی سیاسی به شیوهیی وحشیانه از سوی نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی جهت گذراندن 6سال حکم زندان بازداشت شد، آرش صادقی همسر زندانی خانم ابراهیمی نیز با نوشتن نامهیی به این اقدام واکنش نشان داده و اعلام اعتصاب نامحدود کرد.در بخشی از نامهاین زندانی سیاسی که خطاب به همسرش نوشته شده آمده است:«تو را به بند میکشند از باب داستانی تخیلی که شخصیت اول داستانش سنگسار شد.نزدیک به یک ماه و هر روز سهبار در گوشم میخوانند، تو اعدامی. روزهای فشار، روزهای بازجویی، دو اتاق مجاور، بازجوییهای همزمان سه بار در روز، صدای فحاشی و توهین، و آزار تو و بازجویی که تکرار میکند اعدامت میکنیم.شش سال حبس، باورکردنی نیست. پنج سال آن بابت نگارش یک داستان تخیلی که در هیچجایی منتشر نشده و یک سال از باب فعالیتهایت در حیطه حقوقبشر.خیلی زود دادگاه تجدیدنظر هم فرا میرسد، محاکمه چنددقیقهیی و قاضی که در اواخر دادگاه به تو گوشزد میکند که اگر دستم باز بود قطعاً به تو بابت نگارش این داستان حکم اعدام میدادم.اینجا تخیل کردن هم جرم است؛ جرمی نابخشودنی. برای تو دخت ایران که ذاتاً مجرمی و هر روز صبح تا شب مثل زن توی داستانت در خیابانهای این کشور طاعونزده روح و جسمت بارها و بارها سنگسار میشود و هر روز اعدام میشوی».
@onlinepress
@onlinepress
سازمان عفو بینالملل بازداشت گلرخ ابراهیمی ایرایی، نویسنده و مدافع حقوقبشر توسط مأموران اطلاعات را محکوم کرد و خواستار آزادی فوری و بدون قید و شرط او شد. گلرخ ابراهیمی ایرایی کتابی درباره سنگسار نوشته که جایی چاپ نشده است.روز دوشنبه 3آبان 95 مأموران اطلاعات به خانه گلرخ ابراهیمی یورش بردند و او را به زندان اوین منتقل کردند. مأموران با شکستن در خانه خانم ابراهیمی او را با خود بردند. وی برای تحمل شش سال حبس خود به بند زنان این زندان منتقل شده است.به گزارش عفو بینالملل زندانی سیاسی آرش صادقی همسر خانم ابراهیمی که از پیش زندانی شده بود در اعتراض به حبس همسرش دست به اعتصابغذا زده است.مگدالنا مقرابی معاون مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان عفو بینالملل گفت: 'گلرخ ابراهیمی ایرایی تازهترین نویسنده و فعال جوان ایرانی است که گرفتار سرکوب بیامان در ایران میشود. زندانی کردن او بهخاطر بیان مسالمتآمیز در مخالفت با سنگسار، یک بیعدالتی فاحش و تعرضی قابل سرزنش به آزادی بیان است. این اقدام همچنین نمایشی تکاندهنده و عمیقا نگرانکننده در حمایت از مجازات بیرحمانه و غیرانسانی سنگسار است.'او خواستار آزادی فوری گلرخ ابراهیمی ایرایی و لغو محکومیت او شد.آرش صادقی هماکنون حکم ۱۵ سال زندان را میگذراند. 'تبلیغ علیه نظام' و 'تجمع و تبانی علیه امنیت ملی' و 'توهین به بنیانگذار جمهوری اسلامی' از اتهامات آرش صادقی بود؛ اتهاماتی که به گفته عفو بینالملل به فعالیتهای مسالمتآمیز او مربوط میشود.آن دو ابتدا شهریورماه ۱۳۹۳ دستگیر شده بودند.عفو بینالملل نوشت: 'گلرخ ابراهیمی ایرایی در دو جلسه کوتاه در دادگاه انقلاب تهران محاکمه و به شش سال حبس محکوم شد. او در جریان محاکمه وکیل نداشت.'این سازمان میگوید مقام های امنیتی و اطلاعاتی وکیل اول او را برای رها کردن پرونده تحت فشار قرار دادند و وکیل دوم از نمایندگی او منع شد.عفو بینالملل نوشت: 'او در جلسه اول اجازه نیافت در دفاع از خود سخن بگوید. چون جلسه اول بر فعالیتهای شوهرش تمرکز داشت. در جلسه دوم او بهدلیل یک عمل عمده جراحی در بیمارستان بود و نمیتوانست حاضر شود؛ اما دادگاه بهرغم وجود مدارک پزشکی درخواست او را برای تأخیر محاکمه رد کرد.'.
@onlinepress
@onlinepress
🤔"کاریزما" چیست❓
◀️افرادی كه انرژى مثبت دارند،اغلب مهربان و با عاطفه هستند،به زمين و زمان مهربانی مي كنند،غصه دارند اما آن را قصه نمی كنند تا خُلق مردم را تنگ نکنند،اغلب افرادى خوش خُلقند،دنبال نقاط مثبت هستند،در برابر نا ملايمات زندگی خم به ابرو نمی آورند.اين افراد در بلند مدت يك نيرویی بدست می آورند كه از همه لحاظ مورد قبول اطرافيان هستند و به قول روانشناسان "كاريزما" دارند.کاریزما باشید، پر از ديد مثبت❗️
@onlinepress
◀️افرادی كه انرژى مثبت دارند،اغلب مهربان و با عاطفه هستند،به زمين و زمان مهربانی مي كنند،غصه دارند اما آن را قصه نمی كنند تا خُلق مردم را تنگ نکنند،اغلب افرادى خوش خُلقند،دنبال نقاط مثبت هستند،در برابر نا ملايمات زندگی خم به ابرو نمی آورند.اين افراد در بلند مدت يك نيرویی بدست می آورند كه از همه لحاظ مورد قبول اطرافيان هستند و به قول روانشناسان "كاريزما" دارند.کاریزما باشید، پر از ديد مثبت❗️
@onlinepress
روز 20اکتبر (29مهر 95) در پارلمان انگلستان، یک کنفرانس پارلمانی و نمایشگاه یادبود شهیدان قتلعام 67 با حضور اعضای هر دو مجلس از احزاب مختلف، توسط کمیته پارلمانی بریتانیا برای آزادی ایران برگزار شد.
در این جلسه که در یکی از سالنهای کنفرانس مجلس اعیان انگلستان برگزار شده بود، سخنرانان ضمن حمایت از جنبش دادخواهی برای محاکمه عاملان و آمران قتلعام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67، موج اعدامها و تشدید سرکوب و نقض حقوقبشر توسط رژیم آخوندی را محکوم کردند و خواهان حسابرسی از سران رژیم شدند.
در این کنفرانس همچنین نمایندگان جوامع ایرانیان، شاهدان قتلعام 67 و بستگان شهیدان در سخنرانیهای خود، مشاهداتشان را از جنایات رژیم تشریح کردند.
مشروح سخنرانيها را در لينك زير بخوانيد:
https://www.mojahedin.org/news/187273
در این جلسه که در یکی از سالنهای کنفرانس مجلس اعیان انگلستان برگزار شده بود، سخنرانان ضمن حمایت از جنبش دادخواهی برای محاکمه عاملان و آمران قتلعام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67، موج اعدامها و تشدید سرکوب و نقض حقوقبشر توسط رژیم آخوندی را محکوم کردند و خواهان حسابرسی از سران رژیم شدند.
در این کنفرانس همچنین نمایندگان جوامع ایرانیان، شاهدان قتلعام 67 و بستگان شهیدان در سخنرانیهای خود، مشاهداتشان را از جنایات رژیم تشریح کردند.
مشروح سخنرانيها را در لينك زير بخوانيد:
https://www.mojahedin.org/news/187273
جلسه همبستگی با جنبش دادخواهی شهیدان قتل عام ۶۷ در کانادا
روز شنبه ۱آبان ۹۵ یک کنفرانس با حضور شخصیتهای برجسته سیاسی، حقوقی و حقوق بشری و با حضور استراون استیونسون در همبستگی با جنبش شهیدان قتل عام ۶۷ در شهر تورنتوی کانادا برگزار شد.
روز شنبه ۱آبان ۹۵ یک کنفرانس با حضور شخصیتهای برجسته سیاسی، حقوقی و حقوق بشری و با حضور استراون استیونسون در همبستگی با جنبش شهیدان قتل عام ۶۷ در شهر تورنتوی کانادا برگزار شد.