🔴 دولت انگلستان سپاه پاسداران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داد
۲۲ تیر, ۱۴۰۵
 جرم‌انگاری هرگونه عضویت و حمایت از سپاه در بریتانیا
دولت انگلستان سپاه پاسداران رژیم ایران را در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار داد؛ تصمیمی که در صورت تصویب نهایی پارلمان این کشور، هرگونه عضویت، فعالیت، شرکت در نشست‌ها و حتی نمایش نماد و نشان سپاه در اماکن عمومی را جرم کیفری محسوب خواهد کرد.
این تصمیم روز دوشنبه ۲۲ تیرماه از سوی دولت کارگری بریتانیا اعلام شد و علاوه بر سپاه پاسداران، گروه «حرکه اصحاب الیمین الاسلامیه» را نیز که لندن آن را مرتبط با رژیم ایران می‌داند، در بر می‌گیرد.
استارمر: با عوامل وابسته به این گروه‌ها برخورد خواهیم کرد
کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، با اعلام این تصمیم تأکید کرد که سپاه پاسداران به دلیل «تهدید جانی، ارعاب و فعالیت‌های مخرب در خاک بریتانیا» در فهرست سازمان‌های تروریستی قرار گرفته است.
وی گفت اختیارات جدید، تعقیب قضایی و زندانی کردن افرادی را که در بریتانیا به نیابت از این گروه‌ها فعالیت می‌کنند، تسهیل خواهد کرد.
آنجلا ایگل، وزیر امنیت بریتانیا، نیز در بیانیه‌ای اعلام کرد که دولت این کشور فعالیت‌های مرتبط با سپاه پاسداران، از جمله تهدید جانی، ارعاب و اقدامات خصمانه در داخل بریتانیا را شناسایی کرده و بر همین اساس این تصمیم اتخاذ شده است.....

👈بیشتر بخوانید

🔴 نشنال‌پالیسی نیوزیلند؛ ایران؛ فراتر از شاه و حکومت روحانیون!

♦️ بحران ایران ناکارآمدی یا ساختار فاسد؟
سایت نشنال پالیسی نیوزلند که یک رسانه تخصصی در حوزه سیاست عمومی، روابط بین‌الملل و مسائل راهبردی در نیوزلند است، در تاریخ ۵ جولای ۲۰۲۶ مقاله ای به قلم آقای شاهرخ توکلی منتشر کرد که به بررسی ناکارآمدی دولت روحانیون حاکم و راه‌ حل‌های پیش رو می پردازد.با توجه به اهمیت انتشار این مقاله در سایت معتبر‌نشنال پالیسی نیوزیلند، توجه شما را به این مقاله جلب میکنیم:

بحران ایران صرفاً حاصل یک دولت ناکارآمد یا مجموعه‌ای از سیاست‌های اشتباه نیست. ریشه اصلی این بحران در ساختاری سیاسی نهفته است که جامعه را از حق انتخاب واقعی محروم کرده و هرگونه تشکل و سازمان‌یافتگی مستقل را تهدیدی علیه موجودیت خود تلقی می‌کند. بنابراین، بحث درباره آینده ایران را نمی‌توان تنها به تعویض چند مقام، دستیابی به یک توافق موقت دیگر یا بازگرداندن نظام سلطنتی محدود کرد. پرسش تعیین‌کننده این است که کدام نیرو می‌تواند نارضایتی گسترده مردم را به یک گذار دموکراتیک پایدار تبدیل کند.

جامعه ایران امروز زیر فشارهای شدید اقتصادی، اجتماعی و سیاسی قرار دارد. کاهش قدرت خرید، فساد ساختاری، بیکاری، بحران آب، تخریب محیط‌زیست، تبعیض علیه زنان، سرکوب اقلیت‌ها و بسته شدن راه‌های مؤثر اصلاحات، شکاف میان مردم و حاکمیت را هر روز عمیق‌تر کرده است. با این حال، ضعف حکومت الزاماً به معنای فروپاشی آن نیست. نظام‌های اقتدارگرا حتی در شرایطی که از کمترین محبوبیت برخوردار باشند، تا زمانی که دستگاه متمرکز سرکوب را حفظ کنند و مخالفانشان فاقد یک آلترناتیو سازمان‌یافته باشند، می‌توانند به بقای خود ادامه دهند.

این واقعیت، محدودیت اعتراضاتی را که کاملاً خودجوش باقی می‌مانند، آشکار می‌کند. اعتراضات مدنی برای هر جنبش دموکراتیک ضرورتی انکارناپذیر است، اما اگر فاقد تداوم و سازماندهی باشد، آسیب‌پذیر خواهد بود. حکومت می‌تواند شهرها را ایزوله کند، ارتباطات را قطع کند، سازمان‌دهندگان محلی را بازداشت کند، در شبکه‌های اعتراضی نفوذ کند و هزینه‌هایی بر جنبش تحمیل کند که در نهایت آن را فرسوده سازد. مشکل اصلی کمبود شجاعت نیست؛ بلکه نبود سازوکاری است که بتواند این شجاعت پراکنده را به قدرت سیاسی پایدار تبدیل کند.

▫️ مقاومت سازمان یافته یگانه راه حل
مقاومت سازمان‌یافته این خلأ را پر می‌کند. واحدهای مقاومت وابسته به سازمان مجاهدین خلق MEK را نباید صرفاً گروه‌هایی دانست که مخالفت خود را ابراز می‌کنند. اهمیت و ارزش استراتژیک این واحدهای مقاومت در ایجاد پیوند میان اعتراضات محلی، انتقال تجربه، جلوگیری از انزوای فعالان، حفظ مبارزه جمعی و اثبات امکان تداوم مقاومت در سخت‌ترین شرایط سرکوب نهفته است. چنین شبکه‌هایی می‌توانند اعتصاب‌های کارگری، اعتراض معلمان، زنان، دانشجویان و محله‌های شهری را به یکدیگر متصل کنند. هدف گسترده‌تر آنها تبدیل حرکت‌های پراکنده به روندی سراسری، مستمر و دارای جهت‌گیری سیاسی مشخص است. بدون هماهنگی، هر حرکت اعتراضی ممکن است با شجاعت آغاز شود، اما در نهایت به تنهایی سرکوب شود.

👈 اینجا بخوانید