📋 خاطره روز
۱۵آویل ۱۹۸۰- درگذشت ژان پل سارتر نمایش نویس منتقد و فیلسوف اگزیستانسیالیست فرانسوی معتقد بود که انسان محکوم به آزادی است





▫️▫️▫️

🔴 سنتکام از محاصره کامل دریایی ایران خبر داد!

ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده (سنتکام) اعلام کرد که طرح مسدودسازی بنادر رژیم ایران به‌طور کامل به اجرا درآمده است. در بیانیه این نهاد آمده است که تنها طی ۳۶ ساعت از آغاز عملیات، نیروهای آمریکایی موفق شده‌اند تمامی مبادلات تجاری دریایی به مقصد و از مبدأ ایران را متوقف کنند. سنتکام با تأکید بر حفظ «برتری دریایی» آمریکا در منطقه خاورمیانه افزود که این عملیات با هدف کنترل کامل تردد دریایی مرتبط با ایران انجام شده و همچنان ادامه دارد. در همین حال، تحلیلگران نظامی این اقدام را یکی از گزینه‌های کم‌ریسک‌تر در مقایسه با سناریوهای تهاجمی‌تر ارزیابی می‌کنند. به گفته مارک مونتگمری، دریادار بازنشسته آمریکایی، اجرای محاصره دریایی از اقداماتی مانند اسکورت نظامی کشتی‌ها در تنگه هرمز یا تصرف نقاط راهبردی، خطرات کمتری برای نیروهای آمریکایی دارد. در سناریوهای جایگزین، نیروهای آمریکا می‌توانستند در معرض تهدیدهایی همچون حملات موشکی، پهپادی، قایق‌های تندرو و حتی مین‌های دریایی قرار گیرند؛ ...



👈بیشتر بخوانید

🔴 تئوکراسی و خاموشی شهروند؛

♦️ فرود انسان به رعیت
در تاریخ اندیشه سیاسی، یکی از بنیادی‌ ترین پرسش‌ها همواره این بوده است که سرچشمه مشروعیت قدرت کجاست. آیا قدرت از اراده انسان‌ها و قرارداد اجتماعی (جان لاک، ژان ژاک روسوِ مونتسکیو) میان آنان برمی‌خیزد، یا از منبعی متعالی و قدسی که بیرون از جهان انسانی قرار دارد؟ پاسخ به این پرسش نه صرفاً مسئله‌ای نظری، بلکه تعیین‌کننده شکل زندگی اجتماعی، حقوق فردی و جایگاه انسان در نظم سیاسی است. در نظام‌های تئوکراتیک، پاسخ روشن است: قدرت از آسمان می‌آید، نه از زمین. همین ادعا نقطه آغاز تحولی عمیق در مفهوم جامعه و انسان است.

تئوکراسی (Theocracy) را می‌توان نظامی دانست که در آن منبع مشروعیت قدرت سیاسی نه اراده شهروندان، بلکه امر قدسی تلقی می‌شود. در چنین ساختاری، حاکمیت خود را واسطه‌ای میان جهان انسانی و امر قدسی معرفی می‌کند. او خود را فراتر از زمان، مکان و نقد انسانی می ‌پندارد. حاکمیت تئوکراتیک خود را دارنده گنجینه‌ای اسرارآمیز از حقیقت معرفی می‌کند؛ حقیقتی که گویی تنها بر او مکشوف شده است. او خویش را دریافت‌ کننده فرمان الهی دانسته و اجرای آن فرمان را رسالت خود می داند. از این‌رو، قدرت سیاسی نه نهادی زمینی و قابل نقد، بلکه تجلی اراده‌ای فرازمینی قلمداد می‌شود. در این الگو، حقیقت نه محصول گفت‌ وگو، تجربه تاریخی و خرد جمعی، بلکه ودیعه‌ای قدسی دانسته می‌شود که تنها در اختیار نهاد حاکم قرار گرفته است. هر مخالفتی نه صرفاً مخالفتی سیاسی، بلکه نوعی سرپیچی از نظم مقدس و کیهانی جلوه داده می‌شود. در سایه تئوکراسی، جامعه آرام‌آرام چهره خود را از دست می‌دهد. آنچه روزگاری می‌توانست میدان گفت‌ وگو و خرد جمعی باشد، به صحنه‌ای بدل می‌شود که در آن تنها یک صدا حق سخن گفتن دارد: صدای قدرتی که خود را سخنگوی آسمان می‌داند. مردمان در برابر چنین ادعایی دیگر شهروندانی آزاد نیستند؛ آنان شاگردانی‌اند که باید بیاموزند، مقلدانی‌اند که باید پیروی کنند، رعایایی‌اند که باید سر به فرمان فرود آورند. این چنین تلقی‌ای، دگرگونی بنیادین مفهوم «شهروند» است.

هرگونه مخالفت با آن را به‌مثابه سرپیچی از نظم الهی تفسیر می‌کند. در چنین دستگاهی، سیاست از حوزه اختلاف نظر و گفت‌ وگوی انسانی خارج می‌شود و به قلمرو ایمان و اطاعت منتقل می‌گردد. مخالفت دیگر صرفاً مخالفتی سیاسی نیست؛ بلکه نوعی گناه یا طغیان تلقی می‌شود. پیامد این ادعا، گسترش دامنه اقتدار سیاسی به همه عرصه‌های زندگی است. وقتی قدرت خود را مسئول هدایت انسان‌ها به سوی رستگاری معرفی کند، دیگر نمی‌تواند به اداره امور عمومی بسنده کند. از نگاه چنین نظامی، حتی کوچک‌ ترین رفتارهای فردی نیز ممکن است بر سرنوشت معنوی انسان اثر بگذارد. بنابراین حوزه خصوصی به تدریج از میان می‌رود و زندگی روزمره به میدان نظارت و مداخلهٔ قدرت تبدیل می‌شود.

انسان شناسی تئوکراسی
در چنین نظمی، انسان دیگر شهروندی خردورز و صاحب حق تلقی نمی‌شود، بلکه موجودی هدایت‌ پذیر است که باید در پرتو اقتدار قدسی اداره شود. تئوکراسی از همان ابتدا با نوعی انسان‌ شناسی خاص همراه است: انسان موجودی خطاپذیر، سرگشته و ناتوان معرفی می‌شود که بدون هدایت نمایندگان امر الهی راهی به حقیقت نخواهد یافت. بنابراین قدرت سیاسی نه تنها مجاز، بلکه موظف است تا زندگی انسانها را هدایت کند؛ زیرا ادعا می‌شود که این هدایت برای نجات و رستگاری آنان ضروری است. در نتیجه چنین نگرشی، جامعه شهروندان به جامعه مقلدان بدل می‌شود. در جامعه شهروندی، افراد دارای حق پرسش، حق نقد و حق مشارکت در تعیین سرنوشت جمعی‌اند. اما در جامعهٔ مقلدان، حقیقت از پیش تعیین شده است و نقش مردم نه مشارکت در کشف آن، بلکه اطاعت از آن است.

👈 اینجا بخوانید

تسلیت سازمان مجاهدین خلق ایران به کومله زحمتکشان کردستان

🔴 سازمان مجاهدین خلق ایران شهادت غزال مولان شیرزن پیشمرگ کومله زحمتکشان کردستان در اثر حملهٔ پهپادی رژیم ضدبشری ولایت فقیه را به رهبری و همرزمان و بستگانش تسلیت می‌گوید و بهبود دو مجروح دیگر حمله را آرزو می‌کند.
بی‌تردید رژیم آخوندها حساب این جنایتها و حملات افسارگسیخته و خون‌ریزیهای بی‌دریغ را پس خواهد داد.
شورای امنیت سازمان ملل متحد بایستی به حملات پهپادی و موشکی این رژیم علیه گروه‌های کرد ایرانی در اقلیم کردستان عراق رسیدگی کند.

دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12

📡 @IranAzadie

🔴بابک علیپور در حالی‌ اعدام شد که مادر، خواهر و برادرش دو ماه بود در بازداشت بودند.
روزبه، مریم و ام‌البنین ۶ بهمن ۱۴۰۴ پس از ملاقات بابک در قزل‌حصار بازداشت شدند.
برای گرفتن اعتراف اجباری، مادر و خواهر را جلوی چشمان روزبه شکنجه کردند و او را به‌شدت زدند.



دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12

📡 @IranAzadie

🔴 اگنس کالامارد، دبیرکل عفو بین‌الملل: مقامات ایران باید بلادرنگ دسترسی به اینترنت را برقرار کنند.
مقامات از ۲۸فوریه ارتباط بیش از ۹۰میلیون نفر را با دنیای خارج قطع کرده‌اند و مانع دسترسی مردم به اطلاعات ضروری و تماس با عزیزان خود شده‌اند.


دوستان : هرخبری دارین، لطفا جهت انتشار برایمان بفرستید👈 t.me/Maziar_tehrane12

📡 @IranAzadie