🚩 فشار، سانسور، تهدید؛ صدای پدر هم خفه شد

در مراسم هفتم جاویدنام «علیرضا کرباسی» که با حضور پرشور مردم و زیر سایه‌ی سنگین نیروهای امنیتی برگزار شد، پدر داغ‌دار علیرضا قصد داشت دقایقی در جمع حاضران سخن بگوید، اما اجازه ندادند.

پدری که فرزندش را بی‌گناه از دست داده، حتی حق حرف زدن هم نداشت.
نیروهای امنیتی با ممانعت آشکار، مانع از این شدند که صدای این پدر، اندوه و حق‌خواهی‌اش شنیده شود.
آن‌ها پیش‌تر مادر را وادار به سکوت کرده بودند، حالا نوبت پدر بود.

آنچه بر این خانواده گذشت، تنها داغ فرزند نبود؛ داغِ خاموشی اجباری، داغِ سکوت تحمیلی و داغِ بی‌عدالتیِ عریان.

اما مردم دیدند. مردم شنیدند.
سکوت پدر، از هزار سخن بلندتر بود.

📡 @IranAzadie

🚩 روایتی تلخ از مراسم هفتم «علیرضا کرباسی» و «مهدی عبایی»؛ فشار امنیتی، سنگین‌تر از غم داغ عزیز

مراسم هفتم این دو جوان مظلوم، تنها صحنه وداع نبود؛ صحنه‌ای بود از سکوت‌های تحمیل‌شده، فشارهای امنیتی و تلاش آشکار برای کنترل خشم و صدای خانواده‌های داغدار.

نهادهای امنیتی به‌جای تسلیت، با حضور سنگین، فضا را پر از تهدید و کنترل کردند.
به خانواده کرباسی مداحی تحمیلی معرفی شد؛ اما ....با صلابت نپذیرفت.

مادر علیرضا، در میان ضجه‌ها، بارها می‌خواست فریاد بزند، دردش را بگوید. اما جلویش را می‌گرفتند.
می‌گفتند: "هیچی نگو".
و او، با دست خودش به دهان خودش می‌کوبید و می‌گفت: "من که لال شدم…"

همه‌چیز نشان از ترس و تهدید داشت؛ گویی برخی اطرافیان را هم تحت فشار گذاشته بودند تا مادر داغ‌دار را از حرف زدن بازدارند.
فریادِ مادر، اشک مردم و سکوت تحمیل‌شده، از هر شعاری بلندتر بود.

اما با تمام این فشارها، مردم آمدند. کنار خانواده‌ها ایستادند.
و روشن است که تا صدای مظلوم شنیده نشود، این درد خاموش نمی‌ماند.

📡 @IranAzadie

🚩 ترس حکومت از قدرت مردم

احضار، تهدید، توهین
در اوج رذالت و حقارت، شب قبل از مراسم هفتمین روز شهادت جاویدنام‌ها «علیرضا کرباسی» و «مهدی عبایی»، نهادهای امنیتی دست به کاری بی‌سابقه زدند:
بیش از ۲۰۰ نفر را احضار کردند و به بیش از ۱۰۰۰ نفر تلفنی هشدار دادند که «فردا حق ندارید در مراسم شرکت کنید، وگرنه...»

با تهدید، ناسزا و تحقیر.
با زبانی که تنها از دهان حاکمیتی برمی‌آید که حتی از سایه‌ی مردم می‌ترسد.

مردم را تهدید کردند چون از حضورشان وحشت داشتند.
گفتند: «حق ندارید بیایید.»
اما مردم آمدند.

شما کشتید، دروغ گفتید، پنهان کردید — و حالا حتی از برگزاری یک مراسم فاتحه‌خوانی هم می‌ترسید.

خاک بر سری که این‌گونه از صدای داغ‌داران وحشت دارید.
چه‌قدر حقیر و ترس‌خورده‌اید که حتی تحمل اشک مادر و سکوت پدر را ندارید.
اما فراموش نکنید:
نه با تهدید، نه با احضار، نه با تلفن‌های شبانه؛ صدای عدالت خاموش نمی‌شود.

📡 @IranAzadie