ایران آزادی 🎋

🔴 نمایش خشونت با ؛ قطع انگشت دو زندانی در اصفهان
۲۰ خرداد, ۱۴۰۴
در روز سه‌شنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان مرکزی اصفهان با حکم قوه قضائیه حکومتی و تأیید دیوان عالی کشور، به جرم «سرقت» با مجازات قطع انگشت مواجه شدند. اسدالله جعفری، رئیس کل دادگستری استان اصفهان، اجرای این مجازات را نشانه‌ای از قاطعیت نظام در برخورد با آنچه «تهدید امنیت جامعه» خوانده، توصیف کرد.

اتهامات این دو زندانی شامل «سرقت‌های حدی و تعزیری، تخریب و ایراد صدمه عمدی» عنوان شده است. مقامات قضایی بدون ارائه جزئیات مشخص از پرونده یا روند دادرسی، این افراد را «سارقان حرفه‌ای با سوابق متعدد» معرفی کرده‌اند...

بیشتر بخوانید

ایران آزادی

نمایش خشونت با ؛ قطع انگشت دو زندانی در اصفهان - ایران آزادی

در روز سه‌شنبه ۲۰ خرداد ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان مرکزی اصفهان به جرم «سرقت» با مجازات قطع انگشت با حکم قوه قضائیه حکومتی و تأیید دیوان عالی

252 views14:45

ایران آزادی 🎋

🔴 زنان ایرانی نه زندگی می‌کنند، نه حق زیستن آزادانه دارند

▫️ روایت دختران و زنانی که فقط در سایه قوانین زن‌ستیز، زنده مانده‌اند.
«از ۱۲ سالگی یاد گرفتم حتی از پلیس بترسم؛ ما از خطرات بیرون و از حکومت درون می‌ترسیم» — لیلی، زن ۴۲ ساله
هر بار که زنی در این کشور به قتل می‌رسد، لرزه‌ای بر جان میلیون‌ها زن دیگر می‌افتد؛ اما حکومت همچنان چشم می‌پوشد.
لایحه حمایت از زنان در برابر خشونت پس گرفته می‌شود، قوانین همچنان تبعیض‌آمیزند و حاکمیت زن‌ستیز، ترجیح می‌دهد به جای امنیت زنان، بر اجبار حجاب و گشت ارشاد تمرکز کند. لیلی، زن ۴۲ ساله‌ای که از نوجوانی با کابوس قاتل زنجیره‌ای «خفاش شب» بزرگ شده، به‌صراحت می‌گوید: «بعدها با آمدن گشت ارشاد، یاد گرفتم از نیروی انتظامی هم بترسم». زنانی که حتی در لحظه خطر، امکان پناه بردن به قانون را ندارند، قربانیان پیش‌فرض این سیستم‌اند.

▫️ قتل الهه، گم‌شدن سما و مرگ هانیه؛ قتل زنان زنجیره‌ای ادامه دارد، قانون اما وجود ندارد
قتل الهه حسین‌نژاد، ورزشکار جوانی مثل هانیه بهبودی، و ناپدیدشدن سما جهانباز، تنها نوک کوه یخ جنایاتی‌ست که در سایه بی‌قانونی علیه زنان رخ می‌دهد. «پویان»، یکی از کاربران شبکه‌های اجتماعی نوشته: «نام الهه را حذف کنید، جای نام بعدی را باز بگذارید». این جمله‌ای تلخ است، اما بازتاب دقیقی از وضعیت امروز است؛ وقتی حکومتی که خود عامل سرکوب ساختاری زنان است، حتی از اجرای حداقل حمایت قانونی هم خودداری می‌کند، امنیت، دیگر مفهومی ندارد.

▫️ وقتی نظام قانون‌گذاری نیست، مجرم جسورتر می‌شود؛ حمایت از زنان به محاق می‌رود
دختران و زنان در این کشور برای زنده ماندن باید فریب بدهند، فرار کنند، فریاد بزنند. نسترن، دختری از تهرانسر، روایت می‌کند که چطور تنها با زیرکی و فریب یک راننده، از تجاوز و سرنوشت شومی نجات یافته. اما چند زن دیگر این شانس را ندارند؟ جامعه‌شناس کوروش محمدی تأکید می‌کند که «ضعف در قوانین و نبود برنامه جامع فرهنگی»، امنیت زنان را از ریشه تهی کرده. در چنین شرایطی، زنان برای بزهکاران، «طعمه‌های آسان‌تری» هستند.

▫️ «نباید زندگی کنم چون زنم؟»؛ ترس از تاکسی، اتوبوس، کوچه، خانه و حتی دوربین‌های حکومتی
عبدالصمد خرمشاهی، حقوق‌دان، ریشه اصلی بحران را در فقر و نابرابری می‌بیند؛ اما بر یک نکته حیاتی تأکید دارد: «هیچ انسانی مجرم به دنیا نمی‌آید»، بلکه بی‌عملی حکومت در برابر ساختارهای معیوب، مجرمان را پرورش می‌دهد. وقتی ۳۳.۷ درصد مردم در خیابان احساس ناامنی دارند و زنان، به‌طور خاص، بیشتر هدف قرار می‌گیرند، نمی‌توان از «حکومت» تنها به‌عنوان ناظر حرف زد؛ او بخشی از مسأله است، نه راه‌حل. از نگاه خرمشاهی، دولت حتی «عمق فاجعه» را درک نکرده است. در این جامعه، زن بودن نه یک ویژگی، که یک ریسک دائمی‌ست.

✍️ مانی

📱

@IranAzadie

Please open Telegram to view this post