به گمانم شهریار بعد از سرودن این بیت روزها، ماه ها (و حتی اگه من بودم تا سالها) گریه کرده

از زندگانیم گله دارد جوانیم
شرمنده جوانی از این زندگانیم





@IranAncient

چهارم ریاضی بودیم.
دو سه روز از آغاز سال تحصیلی بیشتر نگذشته بود.
جو مدرسه هم خیلی بگیر ببند بود و آوردن نوار کاست به مدرسه یه چیزی بود تو مایه های قتل شبه عمد!
یه ناظم داشتیم به اسم آقای شریفی که تازه از شهربابک اومده بود. آدمی بود  سختگیر ودر عین حال ساده دل. 

یه روز یکی از بچه ها نوار جدید شهرام شب پره رو آورده بود مدرسه که تو راهرو از جیبش افتاد.
بلافاصله آقای شریفی عین عقاب پیداش شد ولی خوشبختانه تو شلوغی زنگ تفریح نفهمید از جیب کی افتاده.

از سعید، که اتفاقا نوار هم مال اون بود،  پرسید این مال کیه؟

اونهم گفت آقا مال هر کی هست اسمش روش نوشته!
چون نوار دم کلاس ما پیدا شده بود حدس زد مال یکی از ماست.

آقای شریفی گذاشت همه اومدن سر کلاس بعد اومد تو و بلند گفت مبصر کلاس؟ من بلند شدم گفتم بله آقا.
گفت شهرام شب پره کدوم یکیه؟! گفتم آقا امروز نیومده! گفت هر وقت اومد راهش نمیدی تو کلاس، بیارش دفتر! گفتم چشم.

این قضیه تو مدرسه پیچید و شده بود سوژه خنده.

گذشت تا چند روز بعد که آقای شریفی منو احضار کرد دفتر.

با یه لحن شماتت آمیزی گفت آقا رضا من از شما انتظار نداشتم به من دروغ بگی! من گفتم چه دروغی گفتیم آقا؟

 گفت سر قضیه شهرام شب پره. آه از نهادم بلند شد و تو دلم گفتم یکی منو لو داده. تته پته کنان پرسیدم چی شده مگه آقا؟

گفت: من از بچه ها پرسیدم گفتند امسال اصلا اینجا ثبت نام نکرده، رفته دبیرستان واعظی!
یه نفس راحتی کشیدم و گفتم آقا من روز اول سال دیدمش، فکر کردم هنوز میاد اینجا.
گفت همون بهتر که رفت، بچه های مردم رو منحرف میکرد.

از خاطرات رضا عطاران


@IranAncient

جاده چالوس در دهه ۲۰

در تصویر زیر نمایی از جاده چالوس را در دهه ۲۰ می‌بینید. جاده چالوس ، با نام رسمی جاده ۵۹ ، یکی از مهمترین جاده‌های دسترسی به شمال ایران است که از میان شهر کرج در استان البرز شروع و به شهر چالوس در مازندران وصل می‌شود. برخی این جاده را یکی از زیباترین جاده‌های جهان می‌دانند!




@IranAncient

مادربزرگ تعریف میکرد:
نمک، سنگ بود.
برنجِ چلو رو ساعتی با نمک‌سنگ می خوابوندیم تا کم‌کم شوری بگیره.
عکسِ یادگاریِ توی دوربین رو هفته‌ای، ماهی به انتظار می نشستیم تا فیلم به آخر برسه و ظاهر شه.
قلک داشتیم؛
با سکه‌ها حرف می زدیم تا حسابِ اندوخته دستمون بیاد.
هر روز سر می زدیم به پست‌خونه،
به جست و جویِ خط و خبری عاشقانه،مگر که برسه.
«انتظار» معنا داشت.
دقایق «سرشار» بود.
هرچیز یک صبوری می خواست تاپیش بیاد.
زمانش برسه...
جا بیفته...
قوام بیاد…
"انتظار" قدردانمون ساخته بود ...
صبوری رو از یاد نبریم...

@IranAncient

تا با تو قرین شده‌ست جانم
هر جا که روم به گلستانم

تا صورت تو قرین دل شد
بر خاک نیم بر آسمانم

گر سایه من در این جهان است
غم نیست که من در آن جهانم

( مولانا )


@IranAncient

از پوریای ولی پرسیدند ، جوانمردی در چیست ؟
گفت : دریایی است که سه چشمه دارد :
اول سخاوت ، دوم شفقت ، سوم بی نیازی از خلق و نیازمندی به حق

باز از پهلوان پرسیدند ، جوانمرد کیست ؟
گفت : آن کس که بخشد و به یاد نیاورد..




@IranAncient

معروفترین نوشته های مولانا که در
کشورهای مختلف هم شناخته شده و معروف هستند !

_زخم جاییست که از آن نور به تو وارد میشود

_زمانیکه به راه بیفتی راه اشکار میشود

_درمان هر درد در خود آن درد است

_اگر ماه را میخواهی از شب پنهان مشو اگر عشق را میخواهی از خودت پنهان نشو

_آنچه تورا آزار میدهد به تو برکت خواهد داد
_عاشق و معشوق درجایی یکدیگر را ملاقات نمی کنند آنها همواره در درون قلب همند
_لب بستمو صد نکته خموشت گفتم
_من مجبورم بارها قلبم را بشکنم تا آنر ا بگشایم



@IranAncient

طبق بررسی های جدید انجام گرفته در بخش پایینی محوطه سیرم شاه،(در منطقه سیمره لرستان ) شهر باستانی برزقباله وجود داشته است که از آن می‌توان به عنوان بزرگترین کلسیون گچ‌بری‌های دوره ساسانی یاد کرد که آبگیری سد سیمره موجب غرق شدن این شهر باستانی شد و اکنون زیر آب است.و اطلاعات زیادی از این شهر باستانی ساسانی دیگر در دست نیست.




@IranAncient

تا حالا اسم دامن شلیته رو شنیدی یا عکسش رو دیدی !

معروف است که ناصرالدین شاه در سال 1873 به دعوت آلکساندر دوم، پادشاه روسیه در شهر سن‌پطرزبورگ به تماشای رقص باله رفت. می‌گویند که شاه بسیار از رقاصان روس خوشش آمد و دامن‌های کوتاه آنها را تن زنان حرم کرد. اما شاید این داستان چندان هم واقعیت نداشته باشد.

« تصویر مربوط به زنان حرمسرای ناصرالدین شاه با دامن شلیته در سال 1876 میلادی »

« کانال تاریخ ۷۰۰۰ ساله ایران »




@IranAncient

بهمن‌شیر نام کنونی یکی از شاخه‌های رود کارون در استان خوزستان است.

رود کارون پس از رسیدن به شهر خرمشهر به دو شاخه تقسیم می‌شود، شاخه نخست به سوی اروندرود در مرز ایران و عراق رفته و پرآب‌ترین دهانه یا بهمن‌شیر، در امتداد اروندرود به خور بهمن‌شیر و سپس به خلیج فارس می ریزد. کناره‌های بهمن‌شیر از بخش‌های مهم خرماخیز خوزستان به شمار رفته، اما در کرانه باختری‌اش نسبت به کرانه خاوری، نخلستان‌های بیشتری وجود دارد.



@IranAncient

یکی از فرنگیان به ایران آمده بود در زمان فتحعلی‌شاه و قدری سیب‌زمینی هدیه کرد و به شاه گفت این را در آمریکا پیدا کرده‌اند و در اروپا شایع شده، فایده زیاد دارد و برای دفع قحطی خیلی لازم است. بدهید در ایران هم بکارند، فایده بردارند.

فتحعلی شاه فرمود: خوب به دولت چه تقدیم می کنید تا این کار را بنماییم؟»

فتحعلی شاه قصد رشوه گرفتن داشت ، گمان کرده بود انگلیسی ها طبق معمول باز هم از دولت ایران امتیاز میخواهند و شاه قاجار هم میخواست یک پولی این وسط به جیب زده باشد !



@IranAncient

ده فرمان حضرت حافظ

۱) زلف بر باد مده
۲) ناز بنیاد مکن
۳) می‌مخور با همه کس
۴) زلف را حلقه مکن
۵) طره را تاب نده
۶) یار بیگانه مشو
۷) غم اغیار مخور
۸) شمع هر جمع مشو
۹) یاد هر قوم مکن
۱۰) شهره شهر مشو




@IranAncient

اينجا هلند نيست! بلكه روستای "دیوزناو" از بکرترین و چشم نواز ترین مناطق ايران است كه در استان کردستان واقع شده است.





@IranAncient

عشق قَهار است و من مقهور عشق
چون شکر شیرین شدم از شور عشق

برگ کاهم پیش تو ، ای تند باد
من ندانم که کُجا خواهم فتاد ...

( مولانا )




@IranAncient

ساختمان بانک شاهی مربوط به دوره قاجار است و درتهران، ضلع شرقی میدان توپخانه (میدان امام خمینی (تهران)) واقع شده است
این بنای تاریخی که در آغاز ساختمان مرکزی بانک شاهی ایران بود، تنها میراث ارزشمند باقی‌مانده از بدنه‌های میدان توپخانه قدیم است، دارای طرحی یگانه بوده و استفاده از عناصر تزیینی معماری ایران، همانند کاسه‌سازی در نیم‌ گنبد سردر  ورودی،  کاشیکاری و گچبری را می‌توان از ویژگی‌های برجسته آن شمرد. هم چنین وجود ستون‌های رفیع در فضای داخلی بانک و تلفیق هنرمندانه آن با دوره‌های تیزه‌دار و استفاده از چوب در پوشش سقف، ترکیبی موزون را پدیدآورده‌است که شکوه و عظمت معماری هخامنشی را به بیننده یادآوری می‌کند.



@IranAncient

رابطه کرسی و گرم شدن روابط اعضای خانواده

در روزگار نه چندان دور در شبهای زمستان مردم در خانه هایشان برای گرم شدن، دور یک کرسی که با چند حبه زغال گرم میشد، نشسته و از گرمایش استفاده میکردند و تا صبح همانجا میخوابیدند.

کرسی علاوه بر گرم کردن فضای خانه، زمینه دور هم جمع شدن اعضای خانواده و گرم شدن روابط بین آنها را فراهم میکرد، به همین دلیل کرسی پایگاه شعرخوانی، قصه گویی، شاهنامه خوانی و فالگیری بود و باعث گرمای تفکر و اندیشه اعضای خانواده و تنویر افکار آنها میشد.

یکی از دلایل از رونق افتادن کرسی اینست که هر چه ما به سمت زندگی ماشینی پیش رفتیم و از فضای زندگی سنتی دور شدیم، صفا و صمیمیت جمع شدن دور کرسی و بهره بردن از گرمای آن نیز کمرنگ شد. بهمین دلیل است که همه به آرامی از همه دور شدیم !

عکس مربوط به کاشان

@IranAncient

اولین خیابان آسفالته ایران "

اولین خیابان میدان توپخانه تهران بود که در اوائل حکومت رضاشاه به مناسبت ورود ملک فیصل اول، پادشاه عراق به تهران تمیز و آسفالت گردید، آسفالتی که از سر درالماسیه (وزارت دارائی فعلی) یعنی انتهای خیابان باب همایون شروع و به میدان توپخانه و اطراف آن ختم می‌شد .

عملیات آسفالت کاری درظرف سه روز انجام گرفت و پس از رفتن ملک فیصل قرارشد چند خیابان دیگر تهران نیز آسفالت‌ریزی شود .




@IranAncient

اين تصوير اعجاب برانگيز، خانه بروجردی ‌ها در کاشان است. بادگیرهای قرینه هلالی شکل بر بام تالار و کلاه فرنگی روی آن یکی از زیباترین جلوه ‌های معماری ایرانی را به معرض نمایش گذاشته است.




@Worlddax 🌐

محمد ابراهیم خان از درباریانی بود که همیشه چرت میزد و به او لقب "چرتی" داده بودند، روزی در مهمانی خوابش برد و ناصرالدین شاه دستور داد که این عکس را از او بگیرند !

جالب است بدانید که او اولین استاد بزرگ شطرنج ایران نیز بوده است.



@IranAncient

تصویر صفحه دوم یک گذرنامه دوران رضا شاه پهلوی؛ گذرنامه یا همان «پاسپورت» در گذشته «تَذکَره مُرور» نام‌گذاری شده بود. در متن این گذرنامه نوشته شده است «به نام همایون اعلیحضرت شاهنشاه ایران، دارنده این تذکره [نام صاحب گذرنامه] که از راه [نام کشورهای محل توقف] عازم [کشور مقصد] است.» در ادامه متن گذرنامه قدیمی ایرانی از مامورین کشوری و لشکری کشورهای دیگر خواسته شده بود که «اسباب تسهیل عبور مشارالیه را فراهم نموده لدی‌الحاجه [یعنی به هنگام نیاز] رعایت و طرفداری نمایند.»



@IranAncient

از خسرو پرويز سوال شد كه چرا شطرنج را به تخته نرد ترجيح دهد، پاسخ داد:
در بازی نرد سرنوشت من در دست استخوان حيوانی مُرده باشد (تاس) اما شطرنج بازی من است، چرا كه در آن سرنوشت را در دست خودم ميدانم.
از مامون خلیفه عباسی پرسیدند که چرا نرد را به شطرنج ترجیح دهد وى پاسخ داد:
گر در نرد ببازم توانم بخت و اقبال را ملامت كنم اما گر در شطرنج ببازم جز ملامت خويش چاره ای نخواهم داشت !




@IranAncient