ایشون از مدرسه، توجه کنید از "مدرسه" نه دانشگاه، فارغ‌التحصیل شده.

بعد پدر گرامی برای جایزه ایشون رو برده نمایشگاه ماشین و بهش گفته هر ماشینی که دوست داری انتخاب کن تا برات بخرم.

حتی در بهترین روزهایت، برای آدم اشتباه به اندازه کافی خوب نخواهی بود. ولی در بدترین روزهایت، برای آدم درست همچنان ارزشمند خواهی ماند.

کم‌ کم از دست دادن دوستان، بخشی از بزرگ‌شدن است. ما دوست‌ها را از دست نمی‌دهیم، فقط می‌فهمیم کدام‌شان واقعی هستند.

بعضی‌ها نمی‌فهمند که تنها نشستن در خانه، با آرامش، خوردن یک چیز ساده و رسیدن به کارهای خودت، لذتی دارد که با هیچ پولی نمی‌شود خرید.

یکی از مشکلات بزرگ جامعه این است که مردم از تو می‌پرسند شغلت چیست تا بعد بتوانند اندازه‌گیری کنند چقدر به تو احترام بگذارند.

طرز دلواپسی‌ام برای دیگران باعث می‌شود آرزو کنم کاش کسی مثل خودم در زندگی‌ام داشتم.

۱- کسی که عمیقاً دوستون داره، توی رابطه سرمایه گذاری میکنه! یعنی اگه کسی برات مهمه، از وقتت، از انرژیت، از پولت، از توجهت و... براش خرج میکنی.

۲- به دنیای درونی تو علاقمنده و دوس داره بیشتر در مورد افکار، احساسات و چیزایی که توی ذهنت میگذره، بدونه.

۳- از خوشحالی و موفقیت تو، خوشحال میشه و اگه مشکلی داشته باشی، حتما میخواد کمکت کنه.

۴- اگه مشکلی بین‌تون پیش بیاد و رفتار بدی ازتون سر بزنه، تهش برمیگرده و سعی میکنه سازگاری ایجاد کنه.

مشکل توی بدنشون وجود داره ولی هیچ علائمی نداره و خودشونم خبر ندارن.