«زرادخانه موشک‌های میان برد ایران»

از آنجا که بررسی تمام موشک‌های به اصطلاح «اسرائیل زن» نیازمند یک سلسله پست طولانی‌ست و از مجال این متن خارج است، تنها به سه موشک شناخته شده(تر) ازین خانواده میپردازیم، موشک‌های فتاح، خیبر شکن و خرمشهر۵(خیبر). همچنین به بررسی عملکرد میدانی این موشک‌ها در تقابل‌های اخیر با اسرائیل میپردازیم.

همچنین سعی بر آن است درباره هر موشک، به ویژگی خاص حائز اهمیت آن اشاره شود و از کلی گویی و ذکر تمام ویژگی‌های آن خودداری شود.

1/4

این سه تا موشکم هستن تو معرفی

فتاح:
گرچه موشک‌ هایپر سانیک عمدتا به کروزهایی با سرعت ۵ برابر سرعت صوت(یا بیشتر) گفته میشود اما موشک‌های بالستیک دارای این ویژگی را نیز میتوان در رده موشک‌های هایپر سانیک قرار داد. موشک فتاح نیز جزو همین دسته(بالستیک هایپر سانیک) قرار میگیرد که در فاز آخر یا فاز ترمینال به سرعتی نزدیک به ۱۵ ماخ(تقریبا معادل ۱۸ هزار کیلومتر بر ساعت) می‌رسد. این موشک علاوه بر مؤلفه سرعت که زمان واکنش و به تبع آن امکان رهگیری را برای پدافند سخت می‌کند، دارای بالک‌های اصلاح مسیر و همچنین نازل متحرک برای انجام مانور در فاز پایانی ست. چنین عملکردی محاسبات مربوط به مسیر پیشینی شده توسط سامانه‌های پدافندی و نقطه برخورد را دچار چالش می‌کند و عملا رهگیری را به امری «غیر ممکن» تبدیل می‌کند(گرچه آمریکا و اسرائیل درحال کار روی پروژه‌هایی برای رهگیری این نوع موشک‌ها با استفاده از شبکه‌‌ای از ماهواره‌ها و روش‌های نوین هستند که فعلا در مراحل اولیه قرار دارد).

در تصویر فوق از عقب به جلو، بدنه موشک به همراه سر جنگی، سر جنگی جدا شونده در فاز ترمینال، موتور کروی و نازل متحرک سرجنگی قابل مشاهده است.

4/4

📹 بررسی تخصصی تکنولوژی موشک هایپرسونیک - ویژگی‌های موشک‌های رونمایی شده ایرانی →

«موشک کروز و موتور تنفس هوایی»

تفاوت موشک‌های بالستیک با موشک‌های کروز در چیست؟
عمده تفاوت این دو مربوط به شیوه پیمایش مسیر و حمل سوخت در آنهاست. همانطور که پیش‌تر اشاره کردیم، موشک بالستیک با رانش کوتاه اولیه یک مسیر بالستیک منحنی را طی میکند و تقریبا اکثر مسیر را بدون رانش موتور طی میکند. اما در موشک‌های کروز مسیر پیمایش یک مسیر خطی‌ست و موتور تا لحظه برخورد به هدف موشک را همراهی میکند(موشک‌های کروز در ارتفاع پایین پرواز می‌کنند و چون موتور تا آخرین لحظه روشن است، مانند موشک‌های بالستیک نیازی به اوج گیری و پرواز به ارتفاع بالا و سپس سقوط به سمت هدف ندارند).
موشک کروز بر خلاف بالستیک که همزمان اکسیژن و سوخت را باخود حمل میکند و با اکسیده کردن سوخت و سپس اشتعال آن در محفظه احتراق نیروی رانش ایجاد میکند، از موتور تنفس هوایی استفاده میکند. به این معنا که داخل بدنه موشک تنها سوخت حمل میشود و اکسیژن از هوای اطراف جذب میشود. به همین دلیل است که موتور می‌تواند تا آخرین لحظه به کار خود ادامه دهد، چرا که نیازی به حمل اکسیژن در داخل بدنه نیست و اکسیژن دائما از هوای اطراف موشک جذب می‌شود.


1/2

فرق موشک کروز با بالستیک

- مانورپذیری و تغییر مسیر: تاماهاوک قابلیت مانورهای پیچیده دارد و می‌تواند مانند یک هواپیمای جنگنده رادارگریز، پیچ و تاب بخورد و حتی میتواند تغییر هدف دهد و مسیر را تغییر دهد که به لطف هوش مصنوعی دقیق تر شده

- انفجار کمکی از سوخت باقی‌مانده موشک: تاماهاوک از موتور توربوفن با سوخت مایع استفاده می‌کند و در زمان رسیدن به هدف (به‌ویژه در بردهای کوتاه‌تر)، مقدار قابل توجهی سوخت باقی می‌ماند (تا چند صد کیلوگرم).یعنی سوخت به صورت ابری با هوا مخلوط شده و منفجر شود تا قدرت انفجاری اضافی (حتی بیشتر از کلاهک اصلی که حدود ۴۵۰ کیلوگرم مواد منفجره دارد) ایجاد کند.و در برخی اصابت‌ها، سوخت باقی‌مانده به طور طبیعی آتش‌سوزی گسترده ایجاد می‌کند.

همچنین در عملیات چکش های نیمه شب ۳۰ موشک تاماهاوک از یک زیردریایی کلاس اوهایو (USS Georgia) به تأسیسات هسته‌ای ایران شلیک شد.
2/2

خشونت چیست؟

خشونت بیشتر از یه کنش ساده‌ است و محدود به خون و خون‌ریزی نیست.
به گفته ژیژک خشونت در جامعه‌شناسی سه شکل دارد:
خشونت کنشگرانه (سوبژکتیو یا ذهنی)
خشونت کنش‌پذیرانه (سمبولیک یا نمادین)
خشونت سیستمی (ساختاری)

در مقابل این سه خشونت الهیاتی-سیاسی رو داریم

امروز به خشونت نوع اول می‌پردازم

خشونت سوبژکتیو:
همان چیزی‌ست که با شنیدن کلمه خشونت به ذهن ما می‌آید (ضرب و شتم، قتل، تروریسم و...).
این نوع خشونت هیچوقت در خلاء صورت نمی‌گیرد و این خشونت سیستماتیک است که راه را برای خشونت سوبژکتیو باز می‌کند.
نکته اصلی این است که تاکید بر خشونت سوبژکتیو ما را از دیدن حقیقت پشت آن (خشونت سیستماتیک) محروم می‌کند.
هرچند که به دلیل روایت‌پذیری این نوع خشونت اغلب مورد توجه رسانه‌ها و تیتر اول روزنامه‌ها و مجلات است.
به دلیل اینکه عموما به چشم یک انحراف اجتماعی به آن نگاه می‌شود اغلب «جنجالی»تر از بقیه خبرها خواهد بود و روز به روز نمایشی‌تر می‌شود.
نقطه تناقض این است که چیزی که ما به عنوان وضعیت عادی غیرخشونت آمیز می‌شناسیم از دل خشونت سیستماتیک بیرون می‌آید.
ما نسبت به خشونت سوبژکتیو نباید نفی‌کننده باشیم؛ بلکه باید چهارچوبی را نفی کنیم که تنها این خشونت را می‌بیند.

به ادامه بحث خشونت می‌پردازیم
خشونت کنش‌پذیرانه:
خشونتی که ظاهری نیست ولی به شدت تاثیرگذاره، خشونتی که جو غالب در جامعه بدون اینکه حتی قصد داشته باشه اون رو انجام می‌ده
خیلی از افرادی که از شهرهای کوچیک می‌آن به شهرهای بزرگ برای دانشگاه بعد از مدتی متوجه تغییراتی در سبک زندگی، لهجه، انتخاب کلمات، طرز لباس پوشیدنشون و غیره می‌شن.
این نوع خشونت خشونتیه که نسبت به خشونت سوبژکتیو کمتر بهش پرداخته می‌شه، قربانی این خشونت اغلب اقلیت‌های فرهنگی هستن.

ادامه
خشونت سیستماتیک:
خشونتی که مایه تمام بدبختی‌های ماست.
نامرئی و نهفته‌ست در درون عملکرد های طبیعی. تابع تصمیم شخص شرور نیست، محصول سیستم به صورت خودکار است.
جمله‌هایی مانند «همین است که هست»، «قانونِ بازار است» و «برای پیشرفت باید هزینه داد» مصداق بارز این خشونت هستند.
این خشونت غیرشخصی است. به این معنا که فاعل مشخصی وجود ندارد، مرتکب آن منطق حاکم بر سیستم است.
پیامدگرا است. در قالب یک عمل مشخص ظاهر نمی‌شود بلکه نتایج و پیامدهای آن را می‌توانیم مشاهده کنیم.
مقاوم‌تر و ماندگارتر است. زیرا به فردی وابسته نیست، حذف فرد نمی‌تواند خشونت سیستمی را حذف کند.
سوال این نیست که «چه کسی این آشوب را به پا کرده؟»، سوال این است که «این نظام به ظاهر آرام، بر چه جنایاتی ساخته شده است؟»

ادامه
خشونت الهیاتی-سیاسی:
این مفهوم وام‌گرفته شده است از والتر بنیامین و ترکیب شده با رویکرد لکان به روان‌تحلیلی و نگاه ماتریالیستی ژیژک.
این ایده یک توصیه به کشتار نیست، یک ترسیم چهارچوب برای عمل آزادی بخش است.
این خشونت تهی از معناست و بنیادشکن است، هدفش قرار دادن چوبی خارج از قانون (چه قانون اخلاق چه قوانین اجتماعی) لای چرخ خشونت سیستماتیک قانونمند (خشونت اسطوره‌ای/بنیادی) است.
این خشونت الهیاتی است نه به این معنا که به دستور خداست بلکه به این معنا که فراتر از حوزه امر انسانی و اخلاقی است.
به دلیل اینکه از معنا تهی‌ است، این خشونت باعث بدفهمی می‌شود و به عنوان وحشی‌گری کور متهم می‌شود.
این خشونت تنها هدفش آشکاری و ضربه زدن به خشونت سیستماتیک است.
این یک کنش صرفا بیرونی نیست بلکه فردی که دست به چنین خشونتی می‌زند از درون تغییر می‌کند، او از سوژه‌ای که درون نظم جامعه جای داشت به سوژه‌ای می‌رسد که خود را از این نظم جدا کرده است.
این خشونت با عشق لکانی-مسیحی همپوشانی دارد. این عشق احساسی نرم نیست بلکه تفرقه انداز است.
عشقی که وفاداری به حقیقت خود را به وفاداری به هرچیز دیگری (ملت، ایدئولوژی، خانواده) ترجیح می‌دهد.

این خشونت ذاتا قابل بازنمایی نیست اما اگر به دنبال مثالی باشیم قیام اسپارتاکوس یکی از بهترین مثال‌ها برای آن است، این قیام بنیان‌های امپراتوری روم را از پایه به چالش کشید.
اما باید حواسمان باشد که این خشونت را با تروریسم که خشونت ایدئولوژیک است اشتباه نگیریم.

اینو یکی از اعضای کانال فرستاد بفرستم اینجا خودش زحمت کشیده نوشته

خب بحث موشکا تموم شد وقتشه درباره جنگنده ها حرف بزنیم مثلا قرار بود زود تمومش کنیم