⭕️ فایل ضبط‌شدهٔ نشست مجازی «جایگاه چین و روسیه در شکل‌دهی نظم نوین جهانی»

با حضور:

🎖دکتر محمود شوری (استاد دانشگاه تهران و معاون موسسهٔ مطالعات ایراس)
🎖دکتر سید امین حبیبی (پژوهشگر امنیت بین‌الملل و مدرس دانشگاه علوم و تحقیقات)


🎖دبیر نشست:
علیرضا رحمتی

✅@Inter_Politics

✍️ استقلال یونان؛ خون در برابر خون

🎖#برگی_از_تاریخ

تلاش امپراتوری عثمانی بر این بود که ضمن به‌‌رسمیت‌شناختن کلیسای یونان، حاکمیت خود بر این سرزمین را حفظ کند، ولی یونان بیش از هر نقطۀ دیگری در بالکانْ گرایش‌های اروپایی و غربی داشت. انقلاب فرانسه شدیداً روحیۀ ملیت‌گرایی را نزد مردم این سرزمین شعله‌ور ساخته بود. از «ریگاس» و «کورائیس» به‌عنوان دو تن از رهبران نهضت استقلال‌طلبی یونان یاد می‌شود. کنستانتینوس ریگاس (۱۷۵۷-۱۷۹۸م) که تحصیلات خود را در پاریس به اتمام رسانده بود، انجمن سرّی «استقلال یونان» را پایه‌گذاری کرد. وی در سال ۱۷۹۳ در وین مجله‌ای را منتشر ساخت و در آن مقالاتی درخصوص استقلال یونان به چاپ رساند. در ۱۷۹۸ دولت اتریش تحت‌فشار عثمانی، وی را دستگیر کرد و تحويل دولت عثمانی داد که استانبول همان سال حکم اعدام وی را صادر کرد. وطن‌پرست دیگر، آدامان تیوس کورائيس (۱۷۴۷-۱۸۲۳م) بود که آثار علمی متعددی درزمینۀ احیای فرهنگ و زبان یونانی از خود بر جای گذاشت. وی با ترجمۀ بسیاری از آثار به‌زبان یونانی، ملت یونان را متوجه دوران پرافتخار علمی خود ساخت. درواقع، می‌توان نقش کورائیس در وحدت زبانی و معنوی ملت یونان را مشابه نقش مارتین لوتر در وحدت زبانی و معنوی ملت آلمان دانست. هم‌زمان با برگزاری کنگرۀ وین (۱۸۱۵م)، انجمن مخفی موسوم به «اتِه‌ری» در ناحیۀ اُدِسا تشکیل شد که هدفش احیای استقلال یونان، یا حداقل کسب خودمختاری [برای] بخش‌هایی از آن بود.

شورش سال ۱۸۲۱ که در اثر سیاست خشن عثمانی‌ها در قتل‌عام یونانی‌های مقیم قسطنطنیه شعله‌ور شد، به کشته‌شدن تعدادی از مأموران عالی‌رتبۀ عثمانی در جنوب منتهى گردید و نهضت استقلال‌طلبی را وارد مرحلۀ جدیدی کرد. این شورش، مورد حمایت برخی از شخصیت‌های بزرگ اروپایی -مانند ویکتور هوگو، لرد بایرون و ویلیام مولر- قرار گرفت. شورشیان منطقه «اپیر» را متصرف شدند و اعلام استقلال کردند و حتی یک متن قانون اساسی -برگرفته از عقاید مونتسکیو- را نیز برای خود تصویب کردند. جریان شورش‌های استقلال‌طلبانۀ یونان، به یکی از منازعات خونین و سبعانه میان طرفین تبدیل شد. وقتی که ترک‌ها از شورش یونان اطلاع یافتند، در قسطنطنیه رویۀ بی‌رحمی را اتخاذ کردند و در یک روز مذهبی، «پاتریاوش» روحانی هشتادوچهارساله را در لباس روحانیت دربرابر کلیسا به دار آویختند و گروهی از مسیحیان را قتل‌عام کردند (۲۲ آوریل ۱۸۲۱). یونانیان نیز برای انتقام وقتی منطقۀ «تری‌پولیتزا» را تسخیر کردند، نزدیک به ۱۲ هزار نفر از مسلمانان را قتل‌عام کردند و ترک‌ها نیز در جزیرۀ «شیو (Chio)» تعداد زیادی از مسیحیان را کشتند یا به غلامی فروختند.

📚منبع: تاریخ روابط بین‌الملل (۱۸۷۰_۱۹۴۵)، نوشتهٔ مجید بزرگ‌مهری، نشر سمت، ص۴۶-۴۸.

✅@Inter_Politics

🎖مقالهٔ «مقولهٔ امنیت در گفتمان سیاست خارجی حسن روحانی و ابراهیم رئیسی: عناصر و صورت‌بندی‌های متمایز»

✍️نویسنده
دکتر حیدرعلی مسعودی (استادیار روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی تهران)

⭕️ کارگروه #منابع شبکۀ اقتصاد سیاسی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics

#معرفی یک #مینی‌سریال درمورد «دیپلماسی»، «روابط بین‌الملل» و «جرایم سازمان‌یافته»

🏅Jack Ryan
تعداد فصل: ۴
تعداد قسمت هر فصل: ۸
میانگین مدت زمان هر قسمت: ۵۰ دقیقه
سال ساخت: ۲۰۱۸_۲۰۲۳
IMDB: 8/10


داستان سریال «جک رایان» ماجراهای یک سرباز از تفنگ‌داران نیروی دریایی آمریکاست که پس‌از جنگ افغانستان، به آمریکا بازمی‌گردد و دکترای اقتصاد می‌گیرد و به‌عنوان تحلیلگر، در سازمان سیا (CIA)، مشغول به فعالیت می‌شود. هر فصل از این سریال مرتبط با رخدادهایی در مناطق گوناگون مانند خاورمیانه، ونزوئلا، روسیه، شرق آسیا و مکزیک است.

🌻دانلود با زیرنویس فارسی از این‌جا

✍️پ.ن: همواره برای دانشجویان رشته‌های علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، پیداکردن فیلم‌های مرتبط با این دو رشته، مشکل بوده‌است؛ اکنون، این سریال تا میزان قابل‌توجهی این خلأ را پر می‌کند.

✅@Inter_Politics

🎖مقالۀ «Is Iran an Ideological State» منتشرشده در Atlantic Council

✍️نویسنده
دکتر محمود سریع‌القلم (استاد روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی تهران)

⭕️ کارگروه #منابع شبکۀ اقتصاد سیاسی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics

🎖مؤلفه‌های پنج‌گانۀ «مکتب انگلیسی»

🌏کارگروه #روابط_بین‌الملل شبکهٔ اقتصاد سیاسی بین‌الملل

✅@Inter_Politics

📚بخشی از هفته‌نامۀ «صدا»

۱۳ مرداد ۱۴۰۳

🎖تنش در دریای سرخ؛ تهدید یا فرصت (چشم‌انداز خاورمیانه‌ای دولت پزشکیان)

✍️علیرضا رحمتی (دبیر انجمن علمی روابط بین‌الملل دانشگاه شهید بهشتی)

🔴 کارگروه #خبرگزاری شبکۀ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics

🎖«چرا اسرائیل فواد شکر و اسماعیل هنیه را ترور کرد؟»

گفت‌وگوی محمد بیات (کارشناس مسائل خاورمیانه) با خبرگزاری مهر

🔴 کارگروه #خبرگزاری شبکۀ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics

✍️ رقابت تسلیحاتی اروپا؛ پیشران جنگ اول جهانی

🎖#برگی_از_تاریخ

ازجمله عوامل تثبیت‌کنندۀ موازنۀ قوا، رقابت تسلیحاتی میان بازیگران اصلی صحنۀ رقابت بود. این رقابت باعث شد که در قرن نوزدهم، دولت‌های اروپایی -در مقایسه با کشورهای آسیایی و آفریقایی- در یک موقعیت فوق‌العاده برتر قرار گیرند. فناوری پیشرفته موتورهای بخار، سوخت مایع و دیگر افزارهای ماشینیْ برتری اقتصادی و نظامی قاطعی به اروپا بخشید. بهبود تفنگ تَه‌پُر که قدرت آتش را به میزان زیادی گسترش می‌داد، پیشرفت بزرگ‌تری به‌حساب می‌آمد. تفنگ‌های کتلینگ، مسلسل‌های ماکسیم و توپ‌های سبک صحرایی در افزایش قدرت نظامی ملل اروپایی بسیار مؤثر بود. ساخت قایق‌های توپ‌دار و مجهز به موتورهای سوختی موجب شد که قدرت دریایی اروپایی بتواند از گذرگاه‌های آبی مانند نیجر، سند و یانگ‌تسه به درون کشورهای غیراروپایی گسترش یابد.

شاید بتوان گفت که شدیدترین نمونۀ اختلاف قدرت اروپا با ملل دیگر در جریان نبرد اُم‌دورمان (omdurman) در ۱۸۹۸ آشکار شد؛ زیرا در این نبرد مسلسل‌های ماکسیم و تفنگ‌های لی-اینفیلد که در اختیار قوای انگلستان بود، ظرف یک روز توانست ۱۱ هزار نفر از دراویش را در برابر ۴۸ نفر تلفات تارومار کند. در ربع آخر قرن نوزدهم، قوای نظامی دول اروپایی افزایشی چشم‌گیر داشت. در چهل سال -از ۱۸۷۲ تا ۱۹۱۲- رشد هزینه‌های نظامی و دریایی دول اروپایی به شرح زیر بود:

در آلمان ۳۳۵٪،
در روسیه ۲۱۴٪،
در ایتالیا ۱۸۵٪،
در انگلستان ۱۸۰٪،
در اتریش- مجارستان ۱۵۵٪،
و در فرانسه ۱۳۷٪.

روند رقابت تسلیحاتی در دهۀ اول قرن بیستم، براساس اصول موازنۀ قوا، به تضعیف آن اصل منجر شد.

در این سال‌ها هر یک از قدرت‌ها افزایش توان نظامی قدرت مقابل را نه به‌عنوان تلاش برای افزایش توان دفاعی، بلکه به‌عنوان تلاش برای افزایش توان تهاجمی تلقی می‌کرد و در نتیجه رقابت تسلیحاتی کارکرد بازدارندگی نداشت و حتی قدرت‌ها را تحریک می‌کرد تا در حمله پیش‌دستی کرده و قدرت مقابل را غافلگیر کنند.

📚منبع: تاریخ روابط بین‌الملل (۱۸۷۰_۱۹۴۵)، نوشتهٔ مجید بزرگ‌مهری، نشر سمت، ص۱۷۶_۱۷۷.

✅@Inter_Politics

✍️⭕️ یک واژۀ تخصصی

کلمۀ «deployment» به‌معنای «به‌کارگیری» و «استقرار» است.

🖋مثال:

❇️ The Chief of Police ordered the deployment of 300 troops to try to stop the rioting.

❇️ رئیس پلیس دستور استقرار ۳۰۰ نیرو را برای جلوگیری از شورش داد.


🔴 کارگروه #زبان_انگلیسی شبکۀ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics

🎖اجتناب اعراب از تنش

دولت‏‌های عربی خواهان مهار تنش و توقف جنگ در منطقه هستند

✍️ دکتر داود غرایاق زندی، عضو هیئت علمی دانشکدهٔ اقتصاد و علوم سیاسی دانشگاه شهید بهشتی

در هم‌میهن بخوانید

🔴 کارگروه #خبرگزاری شبکۀ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics

🎖آیپک¹ ناامید شده‌است

کار لابی طرفدار اسرائیل برای مقابله با تغییر فزایندۀ افکار عمومی آمریکایی‌ها درمورد اسرائیل و فلسطین، دشوارتر و سخت‌تر می‌شود.

با نزدیک‌شدن به انتخابات نوامبر در ایالات متحده، دینامیک‌های سیاسی مربوط به اسرائیل و فلسطین، هم‌چنان بر تحولات کلیدی در عرصۀ سیاست آمریکا تأثیر می‌گذارد. افکار عمومی دیگر به اندازۀ گذشته به‌طور غالب به نفع اسرائیل نیست که این امر دولت اسرائیل و حامیان آمریکایی‌اش را نگران کرده‌است.

آیپک (کمیتۀ آمریکایی روابط عمومی اسرائیل) در چند ماه گذشته، ۸.۵ میلیون دلار در کمپینی برای شکست کوری بوش -نمایندۀ دموکرات کنگره- در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در ایالت میزوری سرمایه‌گذاری کرد. بوش که از مسائل مربوط به عدالت فلسطین در کنگره دفاع می کرد، مقابل وسلی بل -دادستان سنت لوئیس- شکست خورد. این امر به‌دنبال آن بود که آیپک مبلغ بی‌سابقۀ ۱۷ میلیون دلاری را برای شکست‌دادن یکی دیگر از نمایندگان حامی فلسطینی، جمال بومن، در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در نیویورک ارائه کرد.

پس‌از شکست بومن، آیپک موفقیت حامی اسرائیل در آمریکا را به‌عنوان «سیاست و سیاست‌گذاری خوب» اعلام کرد.

در پاسخ به این ادعا، فعال چپ‌گرای مدیا بنجامین نوشت:

برعکس، این نشان داد که گروه‌های حامی اسرائیل می‌توانند انتخابات را بخرند و پیامی وحشتناک به همۀ مقامات منتخب ارسال کردند که اگر اسرائیل را حتی در هنگام یک نسل‌کشی نقد کنند، ممکن است به قیمت از‌دست‌دادن حرفه‌شان تمام شود.

او تأکید کرد که درحالی‌که تأمین مالی شکست بوش و بومن توسط آیپکْ قدرت و منابع لابی حامی اسرائیل را نشان می‌دهد، هم‌چنین، نشان می‌دهد که اکنون باید مبالغ بیشتری از پول را اختصاص دهد تا کنگره را دوست‌دار اسرائیل نگه دارد و تأثیر اعضای پیشرو را به حداقل برساند. این نشان می‌دهد که مقابله با افزایش محبوبیت موضوع فلسطین چقدر برای لابی اسرائیلی دشوار شده‌است. این امر، آن‌ها را ناامیدتر از همیشه نشان می‌دهد؛ زیرا اقداماتی انجام می‌دهند که احتمالاً نتیجۀ معکوس خواهد داشت و نارضایتی بیشتری در میان عموم و درون سیستم سیاسی ایجاد می‌کند. این کمپین‌های تأمین مالی تهاجمی، توسط آیپک و سایر نیروهای حامی اسرائیل ممکن است به‌زودی به‌عنوان بُعدی دیگر از دخالت خارجی در انتخابات ایالات متحده تلقی شود، که از سال ۲۰۱۶ به یک نگرانی ملی تبدیل شده‌است.

¹AIPAC: American Israel Public Affairs Committee

متن کامل سرمقاله را از «الجزیره» بخوانید



🔴 کارگروه #خبرگزاری شبکۀ سیاست خارجی و روابط بین‌الملل

✅@Inter_Politics