🌐چهار سناریوی اثر جنگ با ایران بر رقابت آمریکا با چین
▪️شورای آتلانتیک

#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸یک بُعد مهم جنگ آمریکا با ایران نباید نادیده گرفته شود: تأثیر این جنگ بر رقابت آمریکا با چین. برای بررسی این پیامدهای ژئوپلیتیکی این درگیری بر رقابت آمریکا و چین می‌توان مجموعه‌ای از سناریوها را بر اساس دو عامل ترسیم کرد: نخست، میزان تعهد نظامی آمریکا در خلیج فارس در آینده (محدود و با هدف تضعیف توانمندی‌های ایران، یا گسترده و قاطع)؛ دوم، نحوه موضع‌گیری چین در روزها و هفته‌های آینده (منفعل و صرفاً بهره‌بردار، یا فعال و درگیر). این دو متغیر امکان ترسیم طیفی از نتایج محتمل را فراهم می‌کند.

💢سناریوی اول: فرسایش مدیریت‌شده برتری آمریکا
تعهد نظامی محدود آمریکا، انفعال چین

🔹در محتمل‌ترین سناریوی کوتاه‌مدت، آتش‌بس به اندازه‌ای دوام می‌آورد که به یک توافق ضمنی یا مذاکره‌شده منجر شود که فاصله زیادی با یک حل‌وفصل جامع دارد. آمریکا حملات محدودی انجام داده که زیرساخت‌های پهپادی، موشکی، دریایی و هسته‌ای ایران را تضعیف کرده، اما تغییری در رژیم رخ نداده است. چین نیز از حاشیه نظاره‌گر است و در عین تعمیق روابط اقتصادی با ایرانِ تحت تحریم از ارائه حمایت‌های جدی نظامی یا دیپلماتیک خودداری می‌کند.

🔹اگر اختلال در تنگه هرمز محدود بماند وضعیت قابل کنترل خواهد بود. همکاری‌های امنیتی آمریکا با کشورهای خلیج فارس تقویت می‌شود. شوک انرژی دردناک اما موقتی است. نتیجه کلی، فرسایش محدود جایگاه آمریکا در کنار نمایش نسبی قدرت نظامی است. چین نیز تا حدی سود می‌برد، زیرا شریک راهبردی‌اش از جنگ جان سالم به در برده است.

💢سناریوی دوم: سود راهبردی برای پکن
تعهد نظامی محدود آمریکا، بازیگری فعال چین

🔹در سناریویی خطرناک‌تر، پکن به این نتیجه می‌رسد که رویکرد محدود آمریکا نشان‌دهنده ناتوانی یا عدم تمایل واشنگتن به اقدام قاطع است و تصمیم می‌گیرد فعالانه وارد میدان شود. آتش‌بس همچنان به توافق جامع منجر نمی‌شود، اما چین حمایت خود از ایران را از سطح اقتصادی به سطحی گسترده‌تر ارتقا می‌دهد: کمک‌های مادی، اشتراک اطلاعات، پشتیبانی لجستیکی و حمایت دیپلماتیک در نهادهای بین‌المللی. این حمایت‌ها ایران را قادر می‌سازد فشار بیشتری وارد کند و همزمان نیروهای آمریکا را در خاورمیانه درگیر نگه دارد. در این شرایط، نوعی همگرایی میان چین، روسیه و ایران شکل می‌گیرد. اگر ایران همچنان عبور از هرمز را محدود کند اما برای چین استثنا قائل شود، پیامدها ساختاری خواهد بود. نظام تحریم‌ها تضعیف می‌شود، زیرا متحدان آمریکا در اروپا و آسیا امنیت انرژی را بر همبستگی ژئوپلیتیکی ترجیح می‌دهند. در نتیجه، ائتلاف‌های آمریکا دچار تزلزل می‌شوند.

💢سناریوی سوم: بازگشت برتری آمریکا
قاطعیت آمریکا، انفعال چین

🔹در این سناریو، آتش‌بس صرفاً یک وقفه پیش از تشدید درگیری است. اگر مذاکرات شکست بخورد، آمریکا تصمیم می‌گیرد به یک عملیات قاطع روی آورد: نابودی سیستماتیک شبکه‌های موشکی و پهپادی ایران، تلاش برای کنترل مواد هسته‌ای، و عملیات نظامی گسترده برای پاکسازی سواحل تنگه هرمز.

🔹در صورت موفقیت این عملیات و باقی ماندن چین در موضع منفعل، آمریکا می‌تواند برتری خود را احیا کند و ضربه‌ای راهبردی به چین وارد کند، زیرا یکی از شرکای مهم خود را از دست می‌دهد. بازیگران منطقه‌ای نیز به سمت واشنگتن متمایل می‌شوند. با این حال، چنین پیروزی‌ای هزینه‌بر است: بازسازی توان نظامی آمریکا به‌ویژه برای سناریوهایی مانند تایوان زمان‌بر خواهد بود.

💢سناریوی چهارم: نقطه عطف رقابت قدرت‌های بزرگ
قاطعیت آمریکا، بازیگری فعال چین

🔹این سناریو خطرناک‌ترین حالت است. آمریکا به‌دنبال پیروزی قاطع است، اما چین با مداخله غیرمستقیم پاسخ می‌دهد: ارائه اطلاعات پیشرفته، پشتیبانی لجستیکی، و اعمال فشار همزمان در مناطق دیگر مانند تنگه تایوان و دریای چین جنوبی. در این شرایط، آمریکا با یک چالش دو جبهه‌ای مواجه می‌شود که از زمان جنگ سرد بی‌سابقه بوده است. اگر آمریکا سریع عمل کند و تنگه را باز نگه دارد، ممکن است از چین پیشی بگیرد، اما رقابت راهبردی به سطحی بسیار تندتر و شبیه جنگ سرد ارتقا می‌یابد.

✅چه چیزی در پیش است؟

🔹محتمل‌ترین مسیر کوتاه‌مدت، صلحی شکننده و ناتمام است که بیشترین شباهت را به سناریوی اول دارد: اقدام محدود آمریکا، چین منفعل اما فرصت‌طلب، و تنگه هرمزی که ظاهراً باز است اما عملاً محل مناقشه باقی می‌ماند. هیچ‌یک از طرف‌ها به اهداف حداکثری خود نرسیده‌اند و مسائل اصلی—از برنامه هسته‌ای ایران گرفته تا نقش منطقه‌ای آن—حل‌نشده باقی مانده‌اند. این ابهام خود یک خطر است. تجربه تاریخی نشان می‌دهد پایان‌های ناتمام اغلب به تشدید دوباره درگیری منجر می‌شوند.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️آتش‌بس چه بهای سیاسی برای نتانیاهو داشته است؟
▪️خبرگزاری کان

#جنگ_رمضان
#تهران_ریویو

🔹با آغاز دور جدیدی از حملات نظامی اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه، نتانیاهو با انتشار پیامی، اهدافی بلندپروازانه و حداکثری نظیر تغییر نظام و نابودی کامل توان غنی‌سازی هسته‌ای ایران را برای کارزار نظامی جدید خود علیه ایران مطرح کرد. همچنین با ورود حزب‌الله به جنگ، وزیر جنگ اسرائیل از تداوم نبرد با حزب‌الله تا نابودی کامل آن سخن گفت. همین مسائل سبب شد تا انتظارات افراطی و غیر واقعی از نتایج عملیات نظامی، در میان افکار عمومی جامعه اسرائيل به وجود آید. اما قبول آتش‌بس از جانب اسرائيل، شرایط را به کلی دستخوش تغییر کرد.

💢تبعات شراکت با ترامپ

🔸این یک اصل ثابت شده است که در یک شراکت دوجانبه، تداوم این شراکت مستلزم تبعیت شریک ضعیف‌تر از خواسته‌های شریک قدرتمندتر است. در جنگ اخیر، صحت این مسئله بار دیگر اثبات شد، چرا که نتانیاهو تمایل زیادی به ادامه جنگ داشت، اما او در نهایت ناچار شد به خاطر خواسته‌ها و فشارهای متحد قدرتمندتر خود یعنی دونالد ترامپ، تن به پذیرش آتش‌بس بدهد. درک این نکته ضروری است که هیچ فرد اسرائیلی نباید خود را فریب داده و تصور کند که در جنگ اخیر، اسرائيل می‌توانست مستقل عمل کرده و بدون حضور ایالات متحده در جنگ، به اهداف بلند پروازانه خود دست یابد.

🔸به هر جهت، ارزیابی نتانیاهو این بوده که اسرائيل به تنهایی نمی‌تواند در جنگ اخیر به اهداف حداکثری مورد نظر خود دست یافته و برای نیل به این اهداف، لاجرم نیازمند مشارکت شریکی قدرتمندتر به نام آمریکا در جنگ است. پس تبعا زمانی که نتانیاهو تن به شراکت نظامی با آمریکا داد، باید تبعات منفی آن را نیز می‌پذیرفت.

💢تبعات پذیرش آتش‌بس در لبنان

🔸وضعیت محبوبیت نتانیاهو در مناطق شمالی اسرائیل پس از قبول آتش‌بس با لبنان به شدت بغرنج است. به نظر می‌رسد اصلی‌ترین مقصر این وضعیت خود نتانیاهو باشد، چرا که خود او انتظارات عمومی از جنگ با حزب‌الله را در مناطق شمالی بالا برد. نتانیاهو در جریان آتش‌بس قبلی با حزب‌الله مدعی شده بود که با پیروزی قاطع بر حزب‌الله، اکنون برای سال‌های طولانی خطر حملات حزب‌الله به مناطق شمالی رفع شده است. اما پس از پذیرش مجدد آتش بس با حزب‌الله، این بار دیگر نمی‌تواند دوباره همان حرف‌های تکراری را به ساکنان شمال بفروشد.

💢نابودی دوباره زیرساخت‌های هسته‌ای نابود شده!

🔸افرادی که باور کرده بودند که اسرائیل در جریان جنگ ۱۲ روزه توانسته است زیرساخت‌های هسته‌ای ایران را نابود کند، اکنون این سوال برایشان مطرح شده است که چرا دوباره با هدف نابود سازی زیرساخت‌های هسته‌ای ایران وارد درگیری با آن‌ها شده‌ ایم و آیا با دستیابی به توافقی شامل توقف ۲۰ ساله غنی سازی در ایران، واقعا می‌شود امیدوار بود که غنی‌سازی هسته‌ای در ایران متوقف خواهد شد؟ پاسخ به این سوالات، چالشی اساسی برای نتانیاهو است. بنابراین، به نظر می‌رسد اکنون نتانیاهو در دامی افتاده است که زمانی خودش آن را برای خودش پهن کرده بود.

🔸این فرضیه پذیرفته شده‌‎ای در اسرائیل است که عملیات‌های نظامی، به محبوبیت دولت مستقر کمک خواهد کرد، اما عکس آن نیز صادق است، یعنی پایان این عملیات‌ها اگر با پیروزی مطلقی همراه نباشد، غالبا منجر به منفور شدن دولت خواهد شد. نتانیاهو امیدوار بود که در طول جنگ کنونی، با کسب دستاوردهای نظامی فوق‌العاده وارد رقابت‌های انتخاباتی شود.

✅این امر زمانی محقق می‌شد که یا جنگ مدت بیشتری به طول می‌انجامید تا در طول این مدت، اسرائيل می‌توانست پیروزی محسوسی را کسب کند یا دولت واقعا می‌توانست افکار عمومی را قانع کند که اسرائيل به پیروزی قاطعی در جنگ با ایران و حزب‌الله دست یافته است. به نظر می‌رسد که در وضعیت فعلی، هیچ کدام از این شرایط محقق نشده است.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐روسیه و چین در حال بهره‌برداری از جنگ آمریکا با ایران هستند
▪️فارن افرز

#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، فرصتی مهم برای روسیه و چین ایجاد کرده است. مسکو و پکن این درگیری را فرصتی می‌بینند تا منافع آمریکا در خاورمیانه و فراتر از آن را تضعیف کنند. هر دو کشور مشتاق‌اند از این جنگ برای فرسایش قدرت آمریکا، کسب اطلاعات درباره سامانه‌های نظامی آن و تضعیف نظم بین‌المللی تحت رهبری واشنگتن بهره ببرند. آن‌ها طیفی گسترده از گزینه‌ها—دیپلماتیک و نظامی، آشکار و پنهان—را در اختیار دارند و تا اینجا نیز تا حدی موفق بوده‌اند.

🔹بن‌بستی که نیروهای روسیه در اوکراین تجربه کردند، الگویی از آسیبی است که مسکو و پکن امیدوارند به آمریکا وارد کنند. اکنون در ایران، روسیه و چین فرصتی برای برگرداندن این معادله می‌بینند. آن‌ها معتقدند آمریکایی که درگیر جنگ‌های طولانی در خاورمیانه باشد، تهدید کمتری برای آن‌ها ایجاد می‌کند. مسکو و پکن اکنون به دنبال بهره‌برداری از درگیری آمریکا در منطقه هستند. آن‌ها علاقه‌مندند واشنگتن را در یک جنگ فرسایشی و کم‌شدت گرفتار کنند که منابعش را مصرف کرده و جایگاه بین‌المللی‌اش را تضعیف کند. هر دو کشور ابزارهایی برای کمک به این هدف از طریق حمایت از ایران دارند. آمریکا تنها در صورتی می‌تواند از این سناریو جلوگیری کند که از اهداف حداکثری فاصله بگیرد و راهی میانه و واقع‌گرایانه را در پیش گیرد؛ راهی که هم ایران را مهار کند و هم مسیر دیپلماسی را باز نگه دارد.

🔹شواهدی وجود دارد که روسیه و چین اطلاعات شناسایی و سیگنالی در اختیار ایران گذاشته‌اند تا به هدف‌گیری و ارزیابی خسارات کمک کنند. اگر این موضوع درست باشد، آن‌ها به کشوری با توان نظارتی محدود کمک کرده‌اند تا به دارایی‌های نظامی کشوری قدرتمندتر آسیب بزند. هم‌زمان، این دو کشور در حال رصد عملیات نظامی آمریکا هستند و از این جنگ برای شناخت بهتر ارتش آمریکا استفاده می‌کنند. با وجود موفقیت‌های آمریکا و اسرائیل در هدف‌گیری، این واقعیت که ایران همچنان تسلیم نشده، برای مسکو و پکن دلگرم‌کننده است.

🔹این جنگ از چند جهت به نفع روسیه بوده است. لغو برخی تحریم‌های نفتی روسیه باعث سود اقتصادی برای مسکو شده و همکاری نظامی با ایران—از جمله در زمینه پهپادها—تقویت شده است. در عین حال، تصویر قدرت مطلق نظامی آمریکا نیز آسیب دیده، زیرا با وجود ضربات سنگین، ایران همچنان پابرجاست. برای روسیه، شکاف ایجادشده میان آمریکا و اروپا شاید مهم‌ترین دستاورد باشد. تردیدهای عمیق اروپا درباره جنگ ایران و اختلافات فزاینده با واشنگتن می‌تواند به تضعیف اتحاد فراآتلانتیک منجر شود. جنگ طولانی‌تر احتمالاً این شکاف را عمیق‌تر خواهد کرد.

🔹برای چین، منافع اقتصادی مستقیم کمتر بوده، اما از نظر سیاسی و دیپلماتیک سود قابل‌توجهی برده است. پکن تلاش کرده خود را به‌عنوان یک قدرت مسئول و طرفدار مذاکره نشان دهد. در حالی که اقدامات آمریکا برای بسیاری از کشورها غیرقابل پیش‌بینی بوده، چین با دیپلماسی سنجیده، اعتماد بیشتری جلب کرده است. همچنین، چین خود را به‌عنوان شریک باثبات‌تری نسبت به آمریکا معرفی می‌کند.

🔹با این حال، شاید مهم‌ترین پیامد جنگ، ضربه به اعتبار نظم بین‌المللی تحت رهبری آمریکا باشد. اگر واشنگتن بدون توجیه قانونی قانع‌کننده وارد جنگ شود، دیگر نمی‌تواند به‌طور معتبر اقدامات مشابه روسیه یا چین را محکوم کند. این امر پایه مشروعیت اتحادهای آمریکا را تضعیف می‌کند.

🔹روسیه و چین خواهان جنگی تمام‌عیار نیستند، اما بهترین سناریو برای آن‌ها یک درگیری طولانی و کم‌شدت است که منابع آمریکا را تحلیل برده و محدودیت قدرت آن را نشان دهد. جالب آن‌که چنین وضعیتی می‌تواند برای ایران نیز مطلوب باشد، زیرا امکان گرفتن امتیازات اقتصادی و افزایش حمایت روسیه و چین را فراهم می‌کند.

✅در این شرایط، بهترین راهبرد برای آمریکا نه جنگ حداکثری است و نه عقب‌نشینی ساده‌لوحانه. واشنگتن باید به تعادلی واقع‌گرایانه برسد: مهار رفتارهای ایران، باز کردن مسیر دیپلماسی و جلوگیری از تبدیل این بحران به جنگی فرسایشی. اگر آمریکا هدف خود را فروپاشی کامل ایران قرار دهد، احتمالاً نتیجه معکوس خواهد گرفت و ایران را تهاجمی‌تر و وابسته‌تر به روسیه و چین خواهد کرد. آمریکا نیازمند ترکیب بازدارندگی با دیپلماسی است و باید راهی برای تعریف یک همزیستی جدید با ایران پیدا کند، از جمله ایجاد چارچوب‌هایی برای همکاری در موضوع هسته‌ای یا حتی توافق عدم تجاوز. همچنین باید روابط خود با متحدان اروپایی و شرکای منطقه‌ای را ترمیم کند و از لفاظی‌های تنش‌زا پرهیز نماید.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️ماهواره‌های چینی چه نقشی در حملات ایران به آمریکا داشتند؟
▪️اکونومیست

#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸چین در هفته‌های اخیر در حمایت از ایران با احتیاط عمل کرده است. در دوم مارس، سخنگوی وزارت خارجه این کشور اعلام کرد که حملات آمریکا و اسرائیل «نقض حقوق بین‌الملل» است. در روزهای اخیر نیز شی جین‌پینگ، رهبر چین، در تماس با ولیعهد عربستان تأکید کرده که خواهان باز ماندن تنگه هرمز برای عبور کشتی‌هاست. در عین حال گزارش‌هایی از سوی دستگاه‌های اطلاعاتی آمریکا منتشر شده که نشان می‌دهد چین در حال آماده‌سازی ارسال راکت‌های دوش‌پرتاب است؛ سلاح‌هایی که می‌توانند بالگردها و هواپیماهای کم‌ارتفاع را هدف قرار دهند. با این حال، چین کمک اقتصادی، دیپلماتیک یا نظامی قابل‌توجهی ارائه نکرده و نقش مهم‌تر آن به‌طور غیرمستقیم و از طریق فضا شکل گرفته است.

💢تصاویر ماهواره‌های چینی

🔹شبکه‌های اجتماعی پر شده از تصاویر خاورمیانه که توسط ماهواره‌های چینی گرفته و توسط شرکت‌های این کشور منتشر شده‌اند. این در حالی است که شرکت‌های آمریکایی تحت فشار دولت ترامپ دسترسی روزنامه‌نگاران، پژوهشگران و فعالان را به داده‌های حیاتی متن‌باز محدود کرده‌اند. افزایش تصاویر چینی نشان‌دهنده پیشرفت قابل‌توجه این کشور در حوزه فناوری‌های مشاهده زمین است و عملاً به انحصار غرب بر تصاویر پیشرفته ماهواره‌ای پایان داده است. با این حال، برای تحلیلگران اطلاعات متن‌باز، این تصاویر هم فرصت‌اند و هم هشدار.

🔹جنگ با ایران به فرصتی طلایی برای تبلیغ شرکت‌های ماهواره‌ای چینی تبدیل شده است. بیل گریر، تحلیلگر داده‌های جغرافیایی و هم‌بنیان‌گذار یک نهاد غیرانتفاعی در این حوزه، معتقد است محدودیت‌های دولت ترامپ بدون دلیل منطقی به رقبای آمریکا مزیت داده است. او می‌گوید آمریکا عملاً دسترسی شرکت‌های خود را محدود کرده، در حالی که رقبایش همچنان از مسیرهای دیگر به داده‌ها دسترسی دارند.

💢همکاری ماهواره‌ای با ایران

🔹در هفته‌های اخیر، شواهد همکاری میان شرکت‌های ماهواره‌ای چینی و ایران افزایش یافته است. شرکت «چاینا سیوی»، وابسته به یک مجموعه دولتی بزرگ، تصاویر باکیفیتی از پایگاه‌های نظامی آمریکا و متحدانش تهیه کرده است. همچنین گزارش شده که سپاه پاسداران ایران یک ماهواره چینی خریداری کرده که احتمالاً منبع برخی تصاویر منتشر شده از نتایج حملات ایران بوده است.

🔹افزایش حجم تصاویر چینی ناشی از رشد سریع تعداد ماهواره‌های این کشور است. چین تنها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۲۰ ماهواره سنجش از دور به فضا فرستاده و مجموع آن‌ها را به بیش از ۶۴۰ رسانده است؛ رقمی که بعد از آمریکا در رتبه دوم جهان قرار دارد. در آمریکا، شرکت‌های ماهواره‌ای عمدتاً به فروش تصاویر به نهادهای نظامی و اطلاعاتی وابسته‌اند، اما در چین مرز میان بخش خصوصی و دولت بسیار مبهم‌تر است. بزرگ‌ترین منظومه ماهواره‌ای چین با نام «جیلین-۱» که بیش از صد ماهواره دارد، توسط شرکتی اداره می‌شود که ارتباط نزدیکی با ارتش چین دارد و هدف آن تصویربرداری از هر نقطه زمین هر ده دقیقه یک‌بار است.

💢رقابت چین با آمریکا

🔹در رقابت بر سر برتری در مشاهده زمین، شرکت‌های آمریکایی و چینی تقریباً هم‌سطح هستند. برخی ماهواره‌های چینی تصاویری با کیفیت مشابه بهترین نمونه‌های آمریکایی ارائه می‌دهند. کارشناسان می‌گویند چین در برخی قابلیت‌ها مانند دفعات بازگشت ماهواره به یک منطقه حتی جلوتر است و در فناوری‌های نوین مانند پردازش داده در فضا نیز هم‌تراز با آمریکا حرکت می‌کند. این وضعیت ممکن است با توجه به پیشرفت‌های پژوهشی چین در این حوزه، باز هم بهبود یابد.

🔹برخی شرکت‌ها مزایای همکاری با شرکت‌های چینی را در نبود محدودیت‌های سخت‌گیرانه غربی می‌دانند. اما در مقابل، شرکت‌های چینی نیز محدودیت‌های خاص خود را دارند و به‌گفته برخی کارشناسان، خارج از چارچوب خواست حزب کمونیست عمل نمی‌کنند. در برخی موارد، این موضوع به شفافیت بیشتر منجر شده و تصاویر چینی آسیب‌های وارده به تجهیزات نظامی آمریکا و تأسیسات انرژی در خلیج فارس را آشکار کرده است.

🔹این نخستین‌بار نیست که تصاویر ماهواره‌ای چینی به کمک رقبای آمریکا می‌آید. در سال‌های گذشته، آمریکا برخی شرکت‌های چینی را به‌دلیل همکاری با گروه‌های نظامی و شبه‌نظامی تحریم کرده، اما این تحریم‌ها تأثیر محدودی داشته‌اند و صنعت ماهواره‌ای چین همچنان در حال رشد است.

✅در نهایت، اگرچه پیشرفت فناوری ماهواره‌ای می‌توانست به شفافیت بیشتر در جهان منجر شود، اما واقعیت این است که بسیاری از کشورها این فناوری را برای اهداف نظامی و اطلاعاتی توسعه می‌دهند. به‌گفته کارشناسان، نتیجه این روند بیشتر شدن نظارت متقابل کشورها بر یکدیگر است، نه افزایش دسترسی عمومی به اطلاعات.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️آیا پس از ۶۰ روز، ترامپ به جنگ با ایران خاتمه خواهد داد؟

📝عرفان علمشاهی

#تحلیل_کوتاه
#جنگ_رمضان

🔸ترامپ و کنگره ممکن است به زودی با یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های حقوقی سال‎های اخیر در آمریکا مواجه شوند. با پایان ماه آوریل، مدت زمان عملیات «خشم حماسی» به ۶۰ روز خواهد رسید. مطابق قانون، رئیس جمهور تنها به مدت دو ماه می‌تواند بدون اجازه کنگره در خارج از کشور عملیات نظامی انجام دهد. حال به پایان این مهلت نزدیک شده‌ایم و برخی معتقدند پس از پایان این مهلت، ترامپ مجبور خواهد شد به عملیات نظامی پایان دهد، اما واقعیت روی زمین کمی پیچیده‌تر از متن قوانین است.

🔹بر اساس قانون War Power Act که در سال ۱۹۷۴ تصویب شد، رئیس جمهور موظف است پس از ۶۰ روز، به عملیات نظامی‌ فاقد مجوز کنگره خاتمه دهد، مگر اینکه سه حالت رخ دهد: ۱. اکثریت کنگره (سنا و مجلس نمایندگان) به نیروی متخاصم اعلان جنگ کند ۲. قانونی برای تداوم عملیات نظامی تصویب شود ۳. حمله‌ای به ایالات متحده رخ دهد که پایان عملیات نظامی را ناممکن کند. همچنین رئیس جمهور می‌تواند درخواست کند برای حفظ جان نیروها، عملیات به مدت ۳۰ روز تمدید شود. این قانون به‌گونه‌ای طراحی شده بود اختیارات کنگره را در خصوص اعلان جنگ -که توسط قانون اساسی به این نهاد اعطا شده بود- احیا کند و اجازه ندهد رؤسای جمهور، آمریکا مجدداً را وارد باتلاقی همچون ویتنام کنند.

🔹از میان این سه حالت، تحقق حالت اول و دوم منوط به این است که جمهوری‌خواهان -که اکثریت شکننده در مجلس و سنا دارند- تا چه اندازه با ترامپ همراهی کنند. تحقق حالت نخست بعید است، زیرا بخش قابل توجهی از جمهوری‌خواهان علی‌رغم پشتیبانی یکپارچه از حمله به ایران، به‌شدت با یک جنگ طولانی‌مدت و فرسایشی مخالف هستند و نمی‌خواهند در انتخابات میان‌دوره‌ای آسیب ببینند. در این صورت، این جمهوری‌خواهان در کنار حزب دموکرات اکثریت مخالف اعلان جنگ را تشکیل می‌دهند. اما حالت دوم می‌تواند ممکن باشد، مخصوصاً اگر بازه تداوم عملیات محدود باشد. ترامپ ممکن است به نمایندگان مردد جمهوری‌خواه فشار آورد تا از تداوم عملیات نظامی پشتیبانی کنند.

🔹تداوم حمایت دوماهه جمهوری‌خواهان از این جنگ، با اگر و اماهای فراوانی همراه است. در دو هفته اخیر، گزارش‌های متعددی منتشر شده است مبنی بر اینکه برخی از سناتورها و نمایندگان جمهوری‌خواه بر ترامپ فشار آورده‌اند که هر چه زودتر به جنگ با ایران پایان دهد، زیراً به دلیل افزایش قیمت سوخت و فشار افکار عمومی آن هم در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای برای‌شان دشوار است که پس از ۶۰ روز از این جنگ پشتیبانی کنند.

🔹اما اگر نه اعلان جنگ رخ دهد و نه تداوم عملیات نظامی تصویب شود، ترامپ می‌تواند به جنگ ادامه دهد؟ بزرگ‌ترین جنگ‌ها و عملیات‌های نظامی تاریخ آمریکا بدون مجوز کنگره آغاز شدند؛ زیرا دولت‌ها همیشه راه فراری برای دورزدن کنگره پیدا کرده‌اند. یکی از این راه‌ها در خود قانون ۱۹۷۴ درج شده است، یعنی حالت سوم. ممکن است در هفته‌های آتی درگیری نظامی میان ایران و آمریکا به قدری تشدید شود که آمریکا در عمل نتواند نیروهای خود را از جنگ خارج کند و مجبور به ادامه درگیری شود.

🔹به همین دلیل دموکرات‌ها می‌کوشند قبل از غیر قابل کنترل شدن درگیری، قانون «الزام رئیس‌جمهور به خروج نیروهای مسلح آمریکا از درگیری‌های غیرمجاز در ایران» را به تصویب برسانند. باز هم در این مورد، موضع‌گیری جمهوری‌خواهان مردد بسیار کلیدی است. ممکن است پس از ۶۰ روز، هیچ کدام از سه حالتی که در قانون ذکر شده است رخ ندهد، اما ترامپ قصد پایان جنگ نداشته باشد، در این صورت، این احتمال وجود دارد که برخی از جمهوری‌خواهان به دموکرات‌ها ملحق شده و طرح پایان جنگ با ایران را به تصویب برسانند.

🔹اما اگر پس از ۶۰ روز هیچ‌کدام از سه حالت مذکور (اعلان جنگ، تصویب تداوم عملیات، عملاً ناممکن بودن پایان جنگ) رخ ندهد و دموکرات‌ها از تصویب طرح پایان جنگ ایران ناتوان باشند اما ترامپ به عملیات ادامه دهد، درگیری حقوقی بزرگی میان کنگره و دولت ترامپ شکل خواهد گرفت. درگیری‌ای که پای دیوان عالی را به جنگ با ایران باز خواهد کرد، همانطور که دیوان در خصوص سیاست‌های تعرفه‌‌ای ترامپ (اعمال تعرفه قانوناً حق انحصاری کنگره است) مداخله کرد.

✅در حال حاضر، درون کنگره آشفتگی بسیاری در خصوص جنگ با ایران دیده می‌شود. نمی‌توان با قطعیت گفت ترامپ پس از ۶۰ به پایان جنگ خواهد شد؛ زیرا همه چیز به معادلات قدرت درون حزب جمهوری‌خواه، تصمیم دموکرات‌ها و میدان نبرد میان ایران و آمریکا وابسته است.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️علت حملات شدید ایران به کویت چه بود؟
▪️ریسپانسیبل‌استیت‌کرفت

#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸زمانی که ایالات متحده و اسرائیل در ۲۸ فوریه جنگ خود را علیه ایران آغاز کردند، تهران در پاسخ با شلیک موشک‌ها و پهپادها کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس را هدف قرار داد. در میان کشورهای حوزه خلیج فارس، کویت پس از امارات متحده عربی بیشترین آسیب را از حملات ایران در این درگیری متحمل شده است. تا تاریخ ۲۳ مارس، ایران ۱۰۶۱ پهپاد و موشک به سمت کویت شلیک کرده بود. تهران تأسیسات نظامی آمریکا و طیفی از اهداف غیرنظامی از جمله فرودگاه اصلی کویت، زیرساخت‌های انرژی و یک تأسیسات آب‌شیرین‌کن را هدف قرار داد. این حملات تحلیل‌گران منطقه‌ای را متحیر کرده است. چراکه کویت در یک دهه گذشته روابط نسبتاً باثباتی با ایران داشته است. پس چرا حملات ایران تا این اندازه به‌طور نامتناسب بر کویت متمرکز شده است؟

💢 حضور گسترده آمریکا در کویت

🔹پاسخ این پرسش عمدتاً به دو عامل بازمی‌گردد: جغرافیا و حضور پایگاه‌های نظامی آمریکا. با استقرار حدود ۱۳ هزار نیروی آمریکایی در کویت و موقعیت جغرافیایی این کشور در نزدیکی بخش‌های حیاتی خلیج فارس، این تأسیسات برای هرگونه عملیات هوایی، دریایی یا زمینی آمریکا علیه ایران از اهمیت بالایی برخوردار هستند. بنابراین تهران تلاش کرده است با افزایش فشار بر کویت، این کشور را وادار به اخراج نیروهای آمریکایی یا حداقل محدود کردن دسترسی واشنگتن به پایگاه‌ها، حریم هوایی و قلمرو خود کند.

🔹ایران از همان ابتدا کویت را هدفی مشروع تلقی کرد، زیرا میزبان نیروهای آمریکایی درگیر در جنگ است، حتی اگر این نیروها مستقیماً در حمله به ایران نقش نداشته باشند. از دید برنامه‌ریزان نظامی ایران، این حملات موشکی این تصور را تقویت کرده که کویت و به‌طور کلی سواحل خلیج فارس به یک «خط مقدم» تبدیل شده‌اند که می‌توانند هدف حملات تلافی‌جویانه قرار گیرند.

💢 نگرانی از شیعیان کویت

🔹پویایی‌های فرقه‌ای در کویت نیز می‌تواند به ابزاری برای ایران جهت ایجاد بی‌ثباتی تبدیل شود. حدود ۳۰ درصد جمعیت کویت را شیعیان تشکیل می‌دهند و ایران با بخش‌هایی از این جامعه روابطی برقرار کرده است. هرچند اکثریت شیعیان کویت به خاندان حاکم آل‌صباح وفادار هستند، اما برخی گروه‌ها در گذشته از نظر ایدئولوژیک یا سیاسی با تهران و حزب‌الله لبنان همسو بوده‌اند. مقامات کویتی نگران‌اند که عناصر تندرو طرفدار ایران بتوانند در راستای اهداف تهران، بی‌ثباتی در کشور ایجاد کنند؛ مشابه آنچه در دوران جنگ ایران و عراق رخ داد.

🔹در ۲۵ مارس، مقامات کویتی اعلام کردند که یک طرح مرتبط با حزب‌الله برای هدف قرار دادن رهبران کشور را خنثی کرده‌اند که شامل شهروندان کویتی و همچنین اتباع ایرانی و لبنانی بوده است. پیش‌تر نیز در ماه مارس، وزارت کشور کویت از خنثی‌سازی طرحی علیه زیرساخت‌های حیاتی و بازداشت ۱۰ شهروند کویتی مرتبط با حزب‌الله خبر داده بود.

💢 درس‌هایی از اشغال ۱۹۹۱

🔹تجربه اشغال کویت توسط عراق در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱ نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه این کشور به جنگ دارد. این تجربه سه درس کلیدی برای کویت به همراه داشت: نخست اینکه بی‌طرفی رسمی در برابر یک متجاوز مصمم کارساز نیست؛ دوم اینکه تضمین‌های امنیتی آمریکا در صورت فعال شدن می‌توانند سرنوشت‌ساز باشند؛ و سوم اینکه کشورهای کوچک نباید در عرصه دیپلماتیک تنها بمانند.

🔹با این حال، وضعیت کنونی با آن تجربه تاریخی تفاوت اساسی دارد. این بار آمریکا نه در نقش نجات‌دهنده، بلکه در جایگاهی قرار دارد که از خاک کویت برای حمله به همسایه‌اش استفاده می‌کند و همین موضوع باعث شده کویت هدف حملات تلافی‌جویانه ایران قرار گیرد. این شکاف میان حافظه تاریخی و واقعیت فعلی، یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های پیش روی رهبری کویت است.

💢 چتر بدون جایگزین واشنگتن

✅با وجود اینکه سیاست‌های آمریکا در قبال ایران، کویت را در معرض حملات ایران قرار داده، این کشور احتمالاً همچنان به چتر امنیتی واشنگتن وابسته خواهد ماند نه به دلیل اعتماد کامل به این کشور، بلکه به دلیل نبود گزینه‌های جایگزین. در عین حال، برای کاهش وابستگی به واشنگتن، احتمالاً به دنبال تقویت همکاری‌های امنیتی منطقه‌ای نیز خواهد بود. در مجموع، اگرچه کویت همچنان از آمریکا به خاطر آزادسازی این کشور در سال ۱۹۹۱ سپاسگزار است، اما شرایط جدید منطقه‌ای آن را ناگزیر کرده تا در راهبرد امنیتی خود بازنگری کند.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️آیا پنتاگون تصویر واقعی جنگ را از ترامپ مخفی می‌کند؟
▪️آتلانتیک

#جنگ_رمضان
#تهران_ریویو

🔸جی. دی. ونس بارها روایت وزارت دفاع از جنگ ایران را زیر سؤال برده و این پرسش را مطرح کرده است که آیا پنتاگون میزان کاهش شدید ذخایر موشکی آمریکا را کمتر از واقع نشان داده است یا نه. همچنین او نگرانی‌های خود را درباره در دسترس بودن برخی سامانه‌های موشکی در گفت‌وگو با ترامپ نیز بیان کرده است. پیامدهای کاهش شدید ذخایر مهمات می‌تواند بسیار خطرناک باشد: نیروهای آمریکا برای دفاع از تایوان در برابر چین، کره جنوبی در برابر کره شمالی، و اروپا در برابر روسیه باید از همین ذخایر استفاده کنند.

🔹از سوی دیگر هم هگست، وزیر دفاع، و هم ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، علناً گفته‌اند که ذخایر تسلیحاتی آمریکا قدرتمند و کافی و خسارات واردشده به نیروهای ایرانی بسیار گسترده است. مشاوران ونس معتقدند او نگرانی‌هایش را به‌عنوان دیدگاه شخصی خود مطرح کرده و هگست یا کین را به گمراه کردن رئیس‌جمهور متهم نکرده است.

🔹ترامپ نیز بسیاری از اظهارات مثبت هگست و کین درباره جنگ را تکرار کرده و هفته‌ها پیش اعلام کرده بود خساراتی که نیروهای آمریکایی وارد کرده‌اند، خود به‌تنهایی به‌معنای پیروزی است و ذخایر آمریکا از تسلیحات کلیدی «تقریباً نامحدود» است. برخی مشاوران گفتند روایت خوش‌بینانه هگست و برخورد تهاجمی او با رسانه‌ها، ظاهراً برای گفتن همان چیزهایی است که رئیس‌جمهور مایل به شنیدن آن‌هاست. تجربه تلویزیونی پیت باعث شده دقیقاً بداند چگونه با ترامپ حرف بزند و ترامپ چگونه فکر می‌کند.

💢برآوردهای ناقص از توان ایران

🔹روایت مثبت رهبران پنتاگون، در بهترین حالت تصویری ناقص ارائه می‌دهد. طبق این برآوردهای داخلی، ایران همچنان دو سوم نیروی هوایی خود، بخش عمده توان پرتاب موشکی، و بیشتر قایق‌های کوچک و سریع خود را حفظ کرده است که توانایی مین‌گذاری و اختلال در تردد تنگه هرمز را دارند. یکی از منابع گفت: «حداقل از نظر ازسرگیری تجارت دریایی، تهدید واقعی همین‌ها هستند.»

🔹هگست در ماه مارس از «کنترل کامل» آسمان ایران سخن گفته بود. اما در آوریل، نیروهای ایرانی یک جنگنده آمریکایی را سرنگون کردند و عملیات گسترده نجاتی آغاز شد. همچنین تهران هر روز پرتابگرهای موشکی بیشتری را دوباره فعال می‌کند؛ به گفته منابع آگاه، پس از آتش‌بس اولیه دو هفته‌ای که قرار بود سه‌شنبه گذشته پایان یابد، حدود نیمی از آن‌ها دوباره قابل استفاده شده‌اند.

💢کمبود در تسلیحات کلیدی

🔹استفاده از تسلیحات کلیدی از جمله موشک‌های رهگیر برای مقابله با موشک‌های ایرانی و سلاح‌های تهاجمی مانند تاماهاوک و موشک‌های هوا به سطح دورایستا کمبودی جدی ایجاد کرده که با وجود تلاش برای تولید سریع جایگزین‌ها، توان آمریکا برای جنگ‌های آینده را تضعیف می‌کند. ونس در جلسات با ترامپ درباره کمبود مهمات ابراز نگرانی کرده است. حتی پیش از جنگ ایران نیز ذخایر به‌دلیل تولید کند و ارسال مهمات به اوکراین و اسرائیل کاهش یافته بود. مقامات پنتاگون هشدار داده بودند این کسری‌ها توان ارتش برای پیروزی در جنگ فرضی با روسیه یا چین را به خطر می‌اندازد.

💢رقابت ونس-هگست 2028؟

🔹ونس پیش از آغاز جنگ نسبت به حمله به ایران تردید داشت؛ ترامپ نیز اذعان کرده بود ونس «شاید کمتر مشتاق» این درگیری بوده است. اما او باید چند عامل را همزمان مدیریت کند: تمایل به همکاری خوب با دیگر مقامات ارشد، سابقه مخالفت با «جنگ‌های بی‌پایان»، و چشم‌انداز نامزدی احتمالی او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸. نزدیکان ترامپ معتقدند ونس اکنون آینده سیاسی خود را به جنگ ایران گره‌خورده می‌بیند.

🔹برخی دیگر نیز معتقدند هگست جاه‌طلبی‌های سیاسی خود را دارد و حتی ممکن است به ریاست‌جمهوری فکر کند. وزیر دفاع اخیراً در شبکه ملی پخش‌کنندگان مذهبی سخنرانی کرد و خواستار نفوذ مسیحیت در دولت شد، و در انجمن ملی سلاح نیز از «حق خدادادی» آمریکایی‌ها برای حمل سلاح دفاع کرد. وزرای دفاع پیشین عمدتاً از سیاست حزبی و مسائل اجتماعی تفرقه‌برانگیز فاصله می‌گرفتند.

✅برخلاف پیش‌بینی هگست درباره پیروزی سریع و قاطع، جنگ ایران اکنون به وضعیتی پرهزینه و نامشخص کشیده شده است. سه‌شنبه گذشته، هنگامی که زمان به پایان آتش‌بس اولیه نزدیک می‌شد، هواپیمای ونس آماده پرواز به پاکستان بود. اما وقتی ایران آمادگی اعزام مذاکره‌کنندگان خود را نشان نداد، ترامپ عقب‌نشینی کرد و آتش‌بس را نامحدود تمدید نمود. هم‌زمان، تقابل دو کشور در تنگه هرمز هفته گذشته تشدید شد؛ زمانی که سپاه پاسداران برای نخستین بار کشتی‌های تجاری را توقیف کرد و نشان داد نیروهایش همچنان توانمندند و جنگ می‌تواند بار دیگر ارزیابی‌های خوش‌بینانه رهبران پنتاگون را بی‌اعتبار کند.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐مخاطرات پیدا و پنهان هند از جنگ ایران چیست؟
▪️نشنال اینترست

#مطالعات_جنوب_آسیا
#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸هند از اتخاذ موضع رسمی به نفع یکی از طرف‌های جنگ ایران خودداری کرد و همچنان در جایگاه ناظر باقی مانده است؛ در حالی که تمرکز اصلی‌اش بر تضمین عبور کشتی‌هایش از تنگه هرمز قرار دارد. با این حال، فراتر از نگرانی‌های مربوط به امنیت انرژی و غذا، دهلی‌نو منافع مهمی در نتایج این جنگ و مسیر آینده ژئوپلیتیک غرب آسیا دارد.

🔹کارشناسان هندی، رسانه‌های جریان اصلی و دیپلمات‌های پیشین این کشور، اغلب دارای نوعی گرایش عمیق ضدغربی هستند؛ میراثی از دوران جنگ سرد، و در عین حال بر «پیوندهای تمدنی» ادعایی هند با ایران تأکید می‌کنند. بر اساس این نگاه، آمریکا و اسرائیل قدرت‌های امپریالیستی غربی‌اند، در حالی که حکومت ایران به‌تنهایی در برابر آنان ایستاده و جامعه‌ای تحت فشار اما مقاوم را در برابر تجاوز خارجی ناعادلانه رهبری می‌کند.

💢آثار مخرب جنگ بر اقتصاد هند

🔹هند ۸۵ درصد نیاز نفت خام خود، معادل حدود ۵ میلیون بشکه در روز، را وارد می‌کند. غرب آسیا همچنان یکی از منابع اصلی واردات هند باقی مانده است، هرچند این کشور اخیراً تلاش کرده سبد پتروشیمی خود را متنوع‌تر سازد. قطر و امارات متحده عربی نیز به‌ترتیب ۴۲ و ۱۱ درصد واردات گاز LNG هند را تأمین می‌کنند.

🔹علاوه بر اختلال در امنیت انرژی، بسته شدن تنگه هرمز بر واردات عظیم کود شیمیایی هند از منطقه نیز اثر خواهد گذاشت: ۶۳ درصد از کل واردات کودهای نیتروژنی و ۳۲ درصد از کود دی‌آمونیوم فسفات هند از این مسیر تأمین می‌شود. فشارهای تورمی ناشی از آن، اقتصاد هند را در همه سطوح تحت ضربه قرار خواهد داد. افزون بر این، ویرانی‌ها و نااطمینانی‌های ناشی از جنگ در خاورمیانه، بر جمعیت بیش از ۹ میلیون نفری مهاجران هندی ساکن شش کشور حوزه خلیج فارس نیز اثر منفی خواهد گذاشت. جنگ همچنین می‌تواند درآمد ارزی عظیم هند از محل حواله‌های ورودی را مختل کند؛ درآمدی که حدود ۵۰ میلیارد دلار برآورد می‌شود.

💢از اقتصاد تا امنیت

🔹با این حال، ماهیت واقعی تأثیر این جنگ بسیار فراتر از اقتصاد و تجارت است و به حوزه‌های ژئوپلیتیک و امنیت کشیده می‌شود. این جنگ موجب اختلالات راهبردی و بازآرایی در معماری امنیتی خاورمیانه خواهد شد؛ تحولاتی که پیامدهای بلندمدتی برای امنیت جنوب آسیا خواهند داشت.

🔹برخلاف نگرش‌های عمدتاً طرفدار ایران در دهلی‌نو، سیاست تهران درباره کشمیر هرگز برای هند آرامش‌بخش نبوده است. تهران کشمیر را هم‌تراز فلسطین دانسته است. در سال ۲۰۱۹، دولت ایران از لغو وضعیت ویژه کشمیر توسط نخست‌وزیر نارندرا مودی انتقاد کرد.

🔹انقلاب ایران برای بسیاری از مسلمانان و گروه‌های اسلام‌گرا الگو بوده است. جنگی که با تقویت ایران، تضعیف اسرائیل و کاهش حضور آمریکا در غرب آسیا پایان یابد، مشوق گروه‌های اسلام‌گرا را در سراسر جهان خواهد بود. با توجه به اینکه هند از درون و بیرون با تهدیدی وجودی از سوی اسلام‌گرایی افراطی روبه‌رو است، پیروزی ایران (یا حتی تصور پیروزی ایران) می‌تواند نشانه روزهای خطرناکی در پیش رو باشد.

💢شکست آمریکا و معماری جدید غرب آسیا

🔹تغییرات در معماری امنیتی منطقه‌ای غرب آسیا نیز بر هند اثر منفی خواهد گذاشت. اسرائیل که تضعیف شده و درگیر چندین جبهه است، برای کمک به هند، چنان‌که در جنگ کارگیل ۱۹۹۹ و عملیات سیندور در سال گذشته انجام داد با دشواری مواجه خواهد شد. از سوی دیگر، تضعیف ایران احتمالاً فضای بیشتری برای ترکیه، شریک دفاعی کلیدی پاکستان، ایجاد خواهد کرد.

🔹کشورهای خلیج فارس که اکنون محدودیت توان آمریکا در ایفای نقش تأمین‌کننده امنیت خود را دریافته‌اند، ممکن است روابط خود با اسلام‌آباد، پکن، تهران و مسکو را تسریع کنند. تلاش‌های جاری پاکستان برای میانجی‌گری، جایگاه این کشور را در منطقه تقویت خواهد کرد. برای ایالات متحده نیز ممکن است آزادی عمل بیشتری به پاکستان به‌عنوان تأمین‌کننده امنیت در خاورمیانه داده شود؛ امری که توان واشنگتن برای کمک به دهلی‌نو در هر جنگ احتمالی آینده میان هند و پاکستان را تضعیف خواهد کرد.

💢همچنان پاکستان!

✅علاوه بر این، نااطمینانی‌های امنیتی حاکم پس از حملات ایران به کشورهای خلیج فارس، دامنه توافق دفاع متقابل راهبردی پاکستان و عربستان سعودی را گسترش خواهد داد. مذاکراتی نیز برای پیوستن مصر و ترکیه به این پیمان در جریان است. این محور، اگر با چین هماهنگ شود، با منافع گسترده راهبردی و نظامی هند در منطقه در تضاد خواهد بود و علاوه بر تقویت جایگاه دیپلماتیک و نظامی پاکستان، نیروهای اسلام‌گرا در جنوب آسیا را نیز توانمند خواهد کرد. از این رو، هند با خطر انزوای منطقه‌ای و شکل‌گیری بلوکی هماهنگ و منسجم از دشمنان روبه‌رو است.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐علی الزیدی چگونه مکلف به تشکیل کابینه در عراق شد؟

#مطالعات_غرب_آسیا
#تحلیل_کوتاه

📝علی بیدبو

🔹چارچوب هماهنگی شیعیان عراق، در اقدام کم سابقه‌ای پیش از اتمام مهلت قانونی، علی الزیدی را به عنوان نخست‌وزیر مکلف معرفی کرد. تکلیف چنین شخصیتی حاصل مشورت، فشار و پیشنهادات مالی قابل‌ملاحظه‌ای بود که ظرف دو روز انجام گرفت. در این دو روز جلساتی در خانه فالح الفیاض با حضور محمد شیاع السودانی و نوری المالکی و چند فرد دیگر انجام گرفت و حاضران به این نتیجه رسیدند که علی الزیدی را مکلف کنند. این انتخاب حواشی بسیاری را به همراه داشت. الزیدی چالش‌های بسیاری در چینش کابینه خواهد داشت. او هنوز نتوانسته ارتباط مناسبی با سایر احزاب برقرار کند و به نظر می‌رسد این موضوع مهم‌ترین چالش وی برای کسب رای اعتماد به کابینه از سوی پارلمان و در ادامه سکانداری دولت است.

💢اختلافات السودانی و المالکی

🔸اختلاف نوری المالکی، رئیس حزب الدعوه و محمد شیاع السودانی عضو سابق حزب الدعوه از زمانی شروع شد که در ابتدای دولت السودانی نوری المالکی تصور می‌کرد اختیارات بیشتری برای دخالت در امور دولت دارد اما السودانی این دخالت ها را نپذیرفته بود. سطح اختلافات السودانی و المالکی به حدی رسیده بود که بخشی از اعضای اصلی حزب الدعوه و ائتلاف دولة القانون به ائتلاف السودانی پیوسته بودند. در مراحل انتخاب نخست‌وزیری نیز دو طرف اختلاف شدیدی پیدا کرده بودند. آمریکایی ها نیز به منظور تشدید این اختلافات با رد چندین باره نخست‌وزیری نوری المالکی، تام باراک را مکلف به دیدارها و تماس‌های مکرر با السودانی کرده بودند.

🔸اما این اختلافات زمانی پایان یافت که جنگ اخیر اسرائیل و آمریکا علیه ایران اتفاق افتاد. مواضع السودانی علیه آمریکایی‌ها، آن ها را به این نتیجه رسانده بود که السودانی دیگر نمی‌تواند گزینه مناسبی برای نخست‌وزیری باشد. السودانی در دو موضع جدی پس از هدف قرار گرفتن نیروهای الحشد الشعبی و ارتش عراق در مناطق مرزی و شهری، اختیارات بیشتری را به الحشد الشعبی به منظور پاسخ جدی به این حملات اعطا کرد. البته پیش از آن، دولت عراق هشدارهایی جدی را به دولت آمریکا داده بود.

🔸دو رخداد دیگر، حملات به سفارت آمریکا و کمین نیروهای مقاومت در خیابان منتهی به فرودگاه بغداد نیز عصبانیت دولت آمریکا را برانگیخت و به صورت مستقیم و طی چندین پیام سیگنال منفی خود را در رابطه با نخست‌وزیری السودانی ارسال کرد.

🔸بنابراین هر دو نامزد اصلی منصب نخست‌وزیری در عراق از سوی آمریکا رد شدند و گفته می‌شود طی نشستی که در خانه فالح الفیاض برگزار شد پیشنهادهای مالی سنگینی از سوی علی الزیدی ارائه شد و در کنار آن پست‌هایی که السودانی و المالکی در نظر داشتند در اختیار بگیرند نیز به آن ها وعده داده شد. مجموع این عوامل سبب شد تا به طور موقت، المالکی و السودانی اختلافاتشان را کنار بگذارند و علی الزیدی به عنوان نخست‌وزیر مکلف تعیین شود.

💢تشتت آرا در میان سران چارچوب هماهنگی

🔸تشتت آرا در میان چارچوب هماهنگی از همان ابتدای معرفی علی الزیدی کاملا ملحوظ بود. تصویری که از اعطای تکلیف منتشر شد نشان می‌دهد که سید عمار الحکیم، شیخ همام حمودی، حیدر العبادی و ابوآلاء الولائی از غایبان بودند. در برگه منتشر شده برخلاف نوری المالکی، السودانی و هادی العامری و تعدادی دیگر که تعداد کرسی پارلمانی ائتلافشان را ذیل برگه ذکر کردند، قیس الخزعلی و عمار الحکیم و احمد الاسدی (حزب موتلف با السودانی) تعداد کرسی‌های خودشان را ذکر نکردند که نشان از حمایت شخصی و نه جناح و ائتلاف دارد. شیخ همام حمودی در کنار سایر رهبران مقاومت عراق به نوعی مخالفت خود را ابراز کرد. ابوآلاء الولائی که مسئولیت هماهنگی سران مقاومت و چارچوب هماهنگی را بر عهده دارد نیز تصور نمی‌کرد ظرف دو روز همه مسائل شکل دیگری به خود بگیرد.

✅یکی از مهم‌ترین عواملی که باعث خشنودی آمریکایی‌ها از انتخاب الزیدی شد، عدم انتخاب گزینه‌های اصلی چارچوب هماهنگی یعنی نوری المالکی و السودانی بود. عامل دیگر عدم رغبت جریان‌های مقاومت نسبت به شخصیت الزیدی است که رضایت آمریکایی‌ها را در پی داشته است. با توجه به اتفاقات اخیر، و در صورت رای پارلمان عراق به کابینه وزارتی و برنامه‌های دولت آتی عراق، احتمالا علی الزیدی شخصیتی ما بین السودانی و الکاظمی خواهد بود؛ شخصیتی که همچنان مذاکره و گفتگو را بر دشمنی واضح در برابر مقاومت ترجیح می‌دهد و روابط با آمریکا را نیز برای حل سریع‌تر مشکلات اقتصادی اخیر در نظر خواهد داشت.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️گرفتاری اسرائیل در باتلاق جنوب لبنان
▪️اسرائیل هیوم

#مطالعات_اسرائیل
#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸ناامیدی ارتش اسرائیل نسبت به وضعیت لبنان را به سختی می‌توان نادیده گرفت. که نبردی که قرار بود به یک کارزار استراتژیک علیه حزب‌الله تبدیل شده و این گروه را تسلیم کند، اکنون به کارزاری استراتژیک علیه خود اسرائيل تبدیل شده است. افسران ارشد ارتش اعتراف می‌کنند که وضعیت کنونی به مراتب بدتر از شرایطی است که پیش از آغاز جنگ اخیر، در جنوب لبنان حاکم بود. در آن مقطع، ارتش اسرائيل در این منطقه اختیار تام داشت تا هر زمان که بخواهد به اهدافی در جنوب لبنان حمله کرده و حتی دست به عملیات ترور بزند.

🔹حزب‌الله نیز در آن مقطع هرگز پاسخی به حملات اسرائیل نمی‌داد. اما اکنون شرایط برعکس شده و این حزب‌الله است که آزادانه عمل کند.‌ این در حالی است که ارتش اسرائيل به دلیل آتش‌بس تحمیلی از جانب ترامپ، از جانب رهبری سیاسی کشور تحت فشار بوده و نمی‌تواند به مانند سابق در لبنان عملیات انجام دهد. این وضعیت غیر قابل تحمل است.

💢اصرار ارتش بر تداوم عملیات در لبنان

🔹ایال زمیر، رئیس ستاد کل ارتش اسرائيل، این هفته در جریان بازدید خود از نیروهای لشکر ۳۶ اسرائيل در روستای طیبه واقع در جنوب لبنان اعلام کرد که ارتش اسرائيل ماموریت خود در لبنان که عبارت است از استقرار نیروها در خط مقدم درگیری و جلوگیری از حمله به اراضی شمالی کشور را اجرا کرده و تا زمانی که امنیت در مناطق شمالی به طور بلند مدت تضمین نشود، جنوب لبنان را ترک نخواهد کرد.

💢استفاده حزب‌الله از پهپادهای مرگبار

🔹نبردی که در اوایل ماه مارس توسط حزب‌الله برای حمایت و همبستگی با ایران آغاز شد،‌ اکنون به نبرد سرنوشت‌سازی میان حزب‌الله و اسرائیل مبدل گشته است. نبردی که در بطن خود، شواهد آشکاری از واقعیات تلخ تاریخی دارد که اسرائیل بارها آن را در جنوب لبنان تجربه کرده است. در تجربه جدید اما، در هفته‌های اخیر، پهپادهای حزب‌الله که با فیبر نوری کنترل می‌شوند، به بزرگترین تهدید علیه نیروهای اسرائیل تبدیل شده‌اند. این پهپادها فقط در هفته گذشته منجر به کشته شدن دو نیروی ارتش اسرائيل و ده‌ها زخمی شدند. هنوز ارتش اسرائیل نتوانسته است راهبرد موثری برای مقابله با این پهپادها پیدا کند.

🔹به همین دلیل ارتش اسرائیل ترجیح داده است تا به وسیله نصب حفاظ‌هایی در محل استقرار نظامیان و بالای بدنه تانک‌ها، مانع از ورود جراحات سنگین به نیروهای خود شود. این واقعیت که نیروهای ارتش اسرائيل، عملا در محدوده مشخصی حضور دارند، زمینه را برای حملات مرگبار حزب‌الله فراهم می‌کند. این شرایط در حالی رقم خورد است که به دلیل محدودیت‌هایی که بر اسرائیل تحمیل شده، توان بازدارندگی و خنثی سازی تهدیدات در اختیار نیروهای ارتش نیست.

💢وضعیت در مناطق شمالی همچنان قرمز است

🔹در کنار خساراتی که حزب‌الله به نیروهای ارتش وارد می‌کند، این گروه موفق شده تا ساکنان مناطق شمالی اسرائيل را نیز فرسوده و خسته کند. تهدید شلیک مستقیم به شهرک‌های شمالی با راکت‌ها و انواع پهپادها، آرامش را از ساکنان این مناطق سلب کرده است. آژیرهای هشدار در این مناطق به صورت روزانه و گاهی حتی ساعتی به صدا در می‌آیند. با اینکه بیشتر تهدیدات به وسیله سامانه‌های پدافندی رهگیری و خنثی می‌شوند، اما زندگی عادی مردم عملاً مختل شده است و در حالی که وضعیت در سایر مناطق اسرائيل به روال عادی بازگشته است، ساکنان مناطق شمالی همچنان باید با این شرایط کنار بیایند.

✅این واقعیتی غیر قابل کتمان است که وضعیت در جبهه شمال و در جنگ با حزب‌الله اصلا مطلوب نیست. در هفته‌های اخیر، نشانه‌های واضحی از یک تغییر روند خطرناک در این جبهه، در حال آشکار شدن است. این وضعیت دلایل متعددی دارد: از غرور و جمود فکر در سطوح بالای رهبری اسرائيل گرفته تا شکست‌های راهبردی و تاکتیکی ارتش در میدان. نتیجه این مسائل، افزایش خطرات جانی برای نیروها، سلب آرامش از ساکنان مناطق شمالی و تقویت روحیه نیروهای حزب‌الله بوده است. هرچند که نتانیاهو در هفته گذشته به ارتش دستور داد تا تهدیدات را در مناطق شمالی برطرف کند، اما برای تغییر این روند، به چیزی بیشتر از شعارها و حرف‌های توخالی نیاز خواهد بود، امری که اگر اصلاح نشود، جنوب لبنان دوباره به باتلاقی برای نیروهای اسرائيل تبدیل خواهد شد.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️برهم‌زدن نظم ناوبری ایران در تنگه هرمز دشوار خواهد بود
▪️موسسه واشنگتن

#جنگ_رمضان
#تهران_ریویو

🔸در ۲۸ آوریل، یک نفتکش حامل نفت خام با مالکیت ژاپنی و پرچم پاناما، پس از حدود دو ماه سرگردانی، سرانجام با عبور امن از تنگه هرمز از خلیج فارس خارج شد. این کشتی حدود ۲ میلیون بشکه نفت را که در ۳ مارس از پایانه جعیمه عربستان بارگیری کرده بود، حمل می‌کرد. با این حال، بیش از ۱۵۰ نفتکش دیگر همچنان در منطقه گرفتارند، زیرا ایران کنترل سختگیرانه‌ای بر تردد در تنگه اعمال می‌کند. عبور این کشتی و چند مورد مشابه در روزهای اخیر نشانه تغییر رفتار تهران نیست؛ بلکه عبورها همچنان به «نظم ناوبری» جدیدی وابسته‌اند که ایران در طول جنگ - از جمله در واکنش به محاصره بنادرش توسط آمریکا - به‌تدریج شکل داده است.

💢وضعیت ناوبری در هرمز

🔹کشتی‌های تجاری هنوز هیچ تضمینی برای عبور امن از تنگه ندارند، به‌ویژه اگر از مسیرهای جدیدی که ایران تعیین کرده - که از آب‌های سرزمینی این کشور می‌گذرد - پیروی نکنند. برخی کشتی‌ها تنها پس از رایزنی دولت‌های مرتبط با تهران (مانند هند، ژاپن و پاکستان) موفق به عبور شده‌اند، اما حتی این ترتیبات نیز قابل اتکا نبوده‌اند. از ۱۸ آوریل، هم‌زمان با تشدید کنترل ایران، کشتی‌های مرتبط با پاکستان و هند نیز برای خروج از تنگه با مشکل مواجه شده‌اند. این مسئله برای کشورهایی که به شدت به مسیر هرمز برای امنیت انرژی خود وابسته‌اند، اهمیت زیادی دارد.

🔹در همین حال، برخی کشتی‌های دیگر - از جمله نفتکش‌هایی که نفت عراق را حمل می‌کنند - با وجود وعده معافیت، همچنان در بلاتکلیفی مانده‌اند. صادرات نفت جنوب عراق که پیش از جنگ بیش از ۳ میلیون بشکه در روز بود، اکنون عملاً فلج شده است. برخی کشتی‌ها به شکل غیرمعمول موفق به عبور شده‌اند. برای مثال، یک نفتکش با خاموش کردن سیستم شناسایی خودکار (AIS) توانست وارد تنگه شود، بارگیری کند و بدون مزاحمت خارج شود. با این حال، چنین اقداماتی بسیار پرخطر تلقی می‌شوند و روشن نیست تا چه حد در موفقیت این عبورها نقش داشته‌اند.

💢شوک عرضه

🔹طبق برآورد آژانس بین‌المللی انرژی، کاهش صادرات نفت ناشی از جنگ به بیش از ۱۳ میلیون بشکه در روز رسیده است؛ رقمی که فشار شدیدی بر بازارهای جهانی وارد کرده است. این کمبود به‌سادگی قابل جبران نیست، زیرا منابع جایگزین محدودند و رقابت بر سر آنها شدید است. صادرات نفت آمریکا افزایش یافته، اما فاصله زیادی با جبران کامل این کاهش دارد.

🔹پیش از جنگ، حدود ۱۵ میلیون بشکه در روز نفت و میعانات از طریق تنگه هرمز عبور می‌کرد. اگرچه عربستان و امارات از خطوط لوله جایگزین استفاده می‌کنند، اما ظرفیت این مسیرها بسیار کمتر است و بسیاری از محصولات نفتی و همچنین گاز طبیعی مایع (که حدود ۲۰ درصد عرضه جهانی را تشکیل می‌دهد) از این طریق قابل انتقال نیست.

🔹پیامد این اختلالات در سطح جهانی احساس می‌شود: از افزایش قیمت سوخت در حمل‌ونقل و هوانوردی گرفته تا اثرگذاری بر کشاورزی، تولید صنعتی و صنایع پتروشیمی. به گفته آژانس بین‌المللی انرژی، بازگشت جریان عادی در تنگه هرمز مهم‌ترین عامل برای کاهش فشار بر بازارهای انرژی و اقتصاد جهانی است.

💢کشمکش قدرت

🔹تردد نفتکش‌ها در هرمز نسبت به پیش از جنگ به‌شدت کاهش یافته است. برای مثال، در ۲۸ فوریه حدود ۵۰ نفتکش از تنگه عبور کردند، اما این رقم در ۲۸ آوریل به تنها ۳ کشتی رسید. ایران احتمالاً به اعمال فشار بر کشتی‌های گرفتار ادامه خواهد داد، به‌ویژه در واکنش به اقدام نیروی دریایی آمریکا که برخی نفتکش‌های ایرانی را به بازگشت به بنادر مجبور کرده یا آنها را توقیف می‌کند. عقب‌نشینی ایران و اجازه عبور آزادانه کشتی‌ها می‌تواند نشانه‌ای از کاهش تنش باشد، اما تاکنون چنین نشانه‌ای دیده نشده است.

✅حتی در صورت دستیابی به توافق سیاسی برای بازگشایی تنگه، بازگشت سریع به وضعیت عادی بعید است. ایران به‌احتمال زیاد از شرایط جدید ژئوپلیتیکی برای ادامه اعمال نفوذ در حوزه دریایی استفاده خواهد کرد. این کشور عملاً اصل «آزادی کشتیرانی» را تضعیف کرده و امنیت دریایی را به‌شدت خدشه‌دار کرده است—و مسیر بازگرداندن این دو اصل همچنان نامشخص است. این همان نظم ناوبری جدید در منطقه است، نظمی که در حال حاضر تحت کنترل ایران قرار دارد.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐تغییرات رویکرد دولت آلمان پس از جنگ رمضان

#مطالعات_اروپا
#تحلیل_کوتاه
#جنگ_رمضان

🔸جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران را می‌توان نقطه عطفی در بازاندیشی سیاست خارجی آلمان در قبال غرب آسیا و به خصوص ایران دانست. این جنگ نه‌تنها برخی پیش‌فرض‌های برلین درباره تاب‌آوری ایران، منطق مداخله آمریکا، و هزینه‌های تغییر نظام را به چالش کشید، بلکه آلمان را وادار کرد میان منافع امنیتی-اقتصادی خود و تعهدات فراآتلانتیکی‌اش توازن تازه‌ای جست‌وجو کند. از این منظر، مسئله اصلی صرفاً تغییر لحن سیاسی آلمان در قبال ایران و آمریکا نیست، بلکه بازتعریف تدریجی ادراک نخبگان آلمانی از ساختار قدرت در منطقه و از جایگاه آمریکا به‌عنوان شریک راهبردی است.

💢بازاندیشی در ارزیابی از ایران

🔹در سطح نخست، این جنگ نشان داد که برآوردهای اولیه برخی سیاستمداران آلمانی درباره آسیب‌پذیری شدید جمهوری اسلامی یا امکان تحمیل سریع رژیم چنج در ایران، با واقعیت میدانی سازگار نبود. اظهارات بعدی صدراعظم آلمان مبنی بر مقاوم‌تر بودن ایران از انتظار واشنگتن و نبودِ راهبرد روشن برای خروج، بازتابی از این بازنگری است. این چرخش را می‌توان نه صرفاً تغییر موضع تاکتیکی، بلکه نشانه‌ای از افزایش ادراک برلین نسبت به تاب‌آوری ساختاری نظام ایران و نیز پرهیز از سناریوهایی دانست که می‌توانند به فروپاشی نظم منطقه‌ای و افزایش بی‌ثباتی منجر شوند.

🔹از این زاویه، اکنون بحث «رژیم‌چنج» در نگاه آلمان از یک گزینه سیاسی به یک تهدید راهبردی تبدیل شد. دلیل این امر آن است که سرنگونی ناگهانی نظم سیاسی در ایران، از منظر آلمان، می‌تواند پیامدهایی همچون گسترش مهاجرت، تشدید ناامنی منطقه‌ای، و اختلال در مسیرهای انرژی را به‌دنبال داشته باشد. بنابراین، رویکرد آلمان به‌تدریج از همراهی ضمنی با فشار حداکثری به سمت تأکید بر مهار تنش، تعامل دیپلماتیک، و حفظ کانال‌های گفت‌وگو با ایران حرکت کرد.

💢فاصله‌گذاری از آمریکا

🔹در سطح دوم، جنگ ایران شکاف میان منافع آمریکا و اروپا را در خاورمیانه آشکارتر کرد. برای آلمان، مسئله فقط اختلاف نظر سیاسی نبود، بلکه این ادراک بود که اولویت‌های امنیتی واشنگتن با منافع امنیتی-اقتصادی برلین در تضاد است. انتقال ذخایر استراتژیک تسلیحاتی آمریکا از اروپا به خاورمیانه و تأخیرهای اعلامی در تحویل تسلیحات به متحدان اروپایی، این تصور را تقویت کرد که اروپا و به خصوص آلمان در نظم اولویت‌بندی آمریکا جایگاه حاشیه‌ای دارد.

🔹در بعد اقتصاد سیاسی، حساسیت آلمان نسبت به واردات انرژی از تنگه هرمز، قیمت انرژی و ثبات بازارهای بین‌المللی موجب شد که سیاست جنگ و تلاش برای تغییر رژیم در ایران نه به‌عنوان ابزار فشار مؤثر، بلکه به‌عنوان منبع تهدید برای امنیت اقتصادی کشورش ببیند. در نتیجه، برلین به این جمع‌بندی نزدیک شد که ادامه وابستگی امنیتی به آمریکا با توجه به رویکرد این کشور در خاورمیانه، هزینه‌های راهبردی بیشتری از منافع آن تولید می‌کند. این تحول لزوماً به معنای گسست از واشنگتن نیست بلکه نشان‌دهنده تلاش برای تعریف رابطه‌ای مشروط‌تر، انتقادی‌تر و عمل‌گرایانه‌تر است.

💢پیامدها برسیاست خارجی آلمان

🔹پیامد اصلی این تحول را باید در افزایش گرایش آلمان به خودمختاری نسبی در سیاست خاورمیانه‌ای جست‌وجو کرد. برلین اکنون بیش از گذشته بر ضرورت دیپلماسی، گفت‌وگو با تهران و پرهیز از مشارکت در چرخه‌های تشدید تنش تأکید می‌کند. هم‌زمان، در سطح اتحادیه اروپا نیز شکل‌گیری ابتکارهای مستقل‌تر از آمریکا تقویت شده است.

🔹با این حال، این تحول با محدودیت‌های جدی مواجه است. وابستگی صنعت آلمان به بازار آمریکا، پایگاه‌های نظامی آمریکا در آلمان و نیاز برلین به همکاری در پرونده‌هایی مانند اوکراین، مانع از آن می‌شود که آلمان بتواند به‌طور کامل از الگوی امنیتی آمریکا فاصله بگیرد. بنابراین، سیاست خارجی آلمان در قبال ایران را باید نه به‌صورت چرخش کامل، بلکه به‌مثابه تنظیم مجدد اولویت‌ها فهم کرد؛ یعنی تلاشی برای کاهش هزینه‌های تبعیت از واشنگتن در خاورمیانه، بدون از دست دادن مزایای اتحاد فراآتلانتیکی.

💢جمع‌بندی

✅در مجموع، جنگ ایران برای آلمان تنها یک بحران بیرونی نبود، بلکه آزمونی برای سنجش حدود وابستگی امنیتی، منطق اتحاد با آمریکا، و ظرفیت برلین برای پیگیری منافع مستقل در خاورمیانه بود. نتیجه این آزمون، تقویت احتیاط راهبردی، افزایش حساسیت نسبت به هزینه‌های تغییر نظام و برجسته‌تر شدن ضرورت دیپلماسی و مهار تنش بوده است. با این حال، برلین می‌داند که در دوراهی گیر کرده است که هرگونه بازتعریف در سیاست خاورمیانه‌ای که موجب تنش‌زایی با ایران و استقلال نسبی از آمریکا شود، پیامدهای سیاسی-امنیتی شدیدی خواهد داشت و از طرف دیگر عدم تحول نیز پیامدهای ناگوار اقتصادی-امنیتی خواهد داشت.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐عقب‌نشینی ترامپ به معنای خروج از جنگ با ایران نیست

#جنگ_رمضان
#تحلیل_کوتاه

🔸امروز ترامپ با اعلام توقف عملیات «پروژه آزادی» - که برای بازگشایی تنگه هرمز آغاز شده بود - یکبار دیگر در برابر ایران عقب‌نشینی کرد. دیروز نیز مارکو روبیو بیان کرد که عملیات خشم حماسی به نتایج خود دست یافته است. در شرایطی که حصول توافقی مطابق با خواسته‌های حداکثری آمریکا با اگر و اماهای بسیاری مواجه است، عقب‌نشینی‌های ترامپ این ایده را نزد برخی تحلیل‌گران تقویت کرده او به دنبال خروج یکجانبه از جنگ است، حال آنکه چنین چیزی احتمال وقوع کمی دارد.

💢 مسائل حل نشده

🔹نخستین دلیل این است که چنین تصمیمی ترامپ را در موقعیت دشواری در خصوص تنگه هرمز قرار می‌دهد. خروج از جنگ، این اختیار را به ایران می‌دهد که قواعد حقوقی جدید خود را در تنگه تثبیت کرده یا همچنان آن را بسته نگه دارد. هر دو حالت برای ترامپ فاجعه‌بار و غیرقابل قبول است. اگر ایران، قواعد خود را تثبیت کند، ضربه بزرگی به هژمونی آمریکا و نقش این کشور در کنترل آبراه‌های بین‌المللی وارد می‌شود. اگر هم ایران تنگه را بسته نگه دارد، نرخ تورم آمریکا در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای به طور فزاینده افزایش خواهد یافت. ترامپ تا زمان تعیین تکلیف وضعیت تنگه هرمز، نمی‌تواند از جنگ خارج شود.

🔹افزون بر این، خروج یکجانبه، مسئله هسته‌ای را برای آمریکا دشوارتر می‌کند. برخی تأسیسات هسته‌ای سالم و ذخایر اورانیوم ۶۰٪ ایران را وضعیت آستانه‌ای و نزدیک به ساخت سلاح هسته‌ای حفظ می‌کند. به گزارش رویترز نیز، ارزیابی‌های اطلاعاتی ایالات متحده نشان می‌دهد زمانی که ایران برای ساخت یک سلاح هسته‌ای نیاز دارد، از تابستان سال گذشته تاکنون تغییری نکرده است. در چنین وضعیتی، ایران یک کشور آستانه‌ای است که ترامپ کارت و تهدید جنگ را در برابرش از دست داده است، پس برای ترامپ ضروری است که در میانه جنگ پرونده هسته‌ای را ببندد.

🔹همچنین به نظر می‎‌رسد افکار عمومی آمریکا نیز خروج از جنگ را در وضعیت کنونی تصمیم درستی نمی‌داند. مطابق آخرین نظرسنجی ایپسوس-واشنگتن‌پست-ای‌بی‌سی‌نیوز، ۶۵٪ از مردم آمریکا معتقدند که انعقاد توافق پایان جنگ مانع ایران برای دست‌یابی به سلاح هسته‌ای نمی‌شود. با وجود اینکه تنها ۳۶٪ از مردم آغاز جنگ را تصمیم درستی می‌دانند، اما دیدگاه ۴۶٪ از مردم این است که اکنون آمریکا باید جنگ را تا زمان حصول یک توافق بهتر از برجام ادامه دهد.

🔹در صورتی که ترامپ در مرحله کنونی اعلام خروج از جنگ کند، با این پرسش از سمت جامعه و سیاستمداران مواجه خواهد شد که چرا جنگی را آغاز کرده که نه تنها توانایی هسته‌ای/موشکی/منطقه‌ای ایران را از بین نمی‌برد، بلکه باعث بسته‌شدن تنگه هرمز و افزایش قیمت بنزین نیز شده است. برای ترامپ این جنگ جنبه پرستیژ پیدا کرده است و خروج از آن تنها ضربه محکمی به اعتبارش وارد می‌کند.

💢تحرکات نظامی جنگی

🔹تحرکات نظامی آمریکا از زمان آغاز آتش‌بس نیز به این معنا است که آمریکا برای ازسرگیری جنگ آماده می‎شود و نه خاتمه آن. در این بازه، تاکنون ده‌های پرواز لجستیکی، از جمله هواپیماهای سنگین ترابری به سمت پایگاه‌های آمریکا در غرب آسیا انجام شده و هیچ تصمیمی برای خروج نیروهای آمریکایی گرفته نشده است. براساس گزارش‌های عبری نیز اسرائیل خود را برای دور جدیدی از درگیری آماده می‌کند و آن را اجتناب‌ناپذیر می‌داند. همچنین خروج امارات از اوپک می‌تواند به این معنا باشد که این کشور قصد دارد در دور جدید درگیری، نقش فعال‌تری علیه ایران داشته باشد. تحرکات نظامی جهت آغاز مجدد درگیری در تمام محور اسرائیلی-آمریکایی-عربی دیده می‌شود.

🔹علاوه بر این، ترامپ در نامه ۱ می خود به کنگره در خصوص پایان مهلت ۶۰ روزه، اعلام کرد که با برقراری آتش‌بس، عملیات خشم حماسی به پایان رسیده اما تهدید ایران علیه نیروهای آمریکایی در منطقه همچنان ادامه دارد. یکسان‌گرفتن آتش‌بس با پایان عملیات نوعی توجیه حقوقی برای آغاز یک عملیات جدید و گرفتن یک مهلت ۶۰ روزه مجدد است.

✅توقف عملیات و عقب‌نشینی‌های مکرر ترامپ را نمی‌توان امتناع ترامپ از آغاز مجدد درگیری تفسیر کرد، بلکه بیشتر باید آن را تاکتیکی برای مدیریت هزینه‌ها، بازتنظیم راهبرد و حفظ اهرم‌های فشار دانست. محدودیت‌های ژئوپلیتیکی در تنگه هرمز، ملاحظات هسته‌ای، فشار افکار عمومی و ملاحظات پرستیژی، همگی مانع خروج کامل ترامپ از جنگ می‌شوند. بنابراین، محتمل‌تر آن است که آمریکا با حفظ آمادگی نظامی و ائتلاف‌های منطقه‌ای، خود را برای دور جدیدی از تقابل برای تسلیم‌کردن ایران آماده کند.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐آیا احزاب اپوزیسیون نتانیاهو را شکست خواهند داد؟

#مطالعات_اسرائیل
#تحلیل_کوتاه

📝 محمحسین پورعلی اقبال

🔹با نزدیک شدن به ایام برگزاری انتخابات در اسرائيل، اکنون رقابت‌ها میان احزاب و گروه‌ها مختلف در اسرائیل به شدت افزایش یافته و علیرغم درگیری با حزب‌الله در شمال و احتمال ورود دوباره به جنگ با ایران، چهره‌ها و جریان‌‌های مختلف اسرائيلی در تلاشند تا با تحرکات انتخاباتی و ائتلاف با دیگر گروه‌ها، در انتخابات آینده موفق به کسب پیروزی و حضور در کابینه شوند.

💢حزب «با هم» فعلا به ضرر اپوزیسیون

🔸در هفته گذشته، نفتالی بنت و یائیر لاپید، از چهره‌های برجسته جریان اپوزیسیون دولت نتانیاهو، اعلام کردند که در انتخابات آینده کنست اسرائیل با یک لیست واحد حضور خواهند داشت و نام لیست انتخاباتی خود را نیز «با هم» گذاشتند. لاپید همچنین پیشنهاد داده است که آیزنکوت نیز با پیوستن به ائتلاف «با هم»، یک ائتلاف گسترده و حداکثری از احزاب اپوزیسیون را در انتخابات آینده تشکیل دهد. مطابق آخرین نظرسنجی روزنامه معاریو که روز ۱۱ اردیبهشت انجام شد، این لیست انتخاباتی جدید اکنون با کسب ۲۸ کرسی، به بزرگترین حزب اسرائيل تبدیل شده است. این در حالی است که در نظرسنجی ۴ اردیبهشت روزنامه معاریو که احزاب بنت و لاپید هنوز با یکدیگر ادغام نشده بودند، این احزاب در مجموع ۳۱ کرسی کسب کرده بودند. همچنین مطابق این نظرسنجی، احزاب اپوزیسیون که در چند هفته گذشته توانسته بودند با کسب ۶۱ کرسی، اکثریت را در پارلمان اسرائیل از آن خود کنند، در این هفته با از دست دادن یک کرسی به عدد ۶۰ رسیده و اکثریت پارلمانی را از دست دادند. این مسئله به این معنا خواهد بود که احزاب اپوزیسیون بدون ائتلاف با حزب عربی رعم، نخواهند توانست دولت تشکیل دهند

💢تغییرات سیاسی جدید در اسرائيل

🔸در هفته گذشته همچنین اخباری در خصوص احتمال تشکیل حزب راستگرای جدیدی در اسرائيل که متشکل از برخی از چهره‌های برجسته سابق حزب لیکود نظیر یولی ادلشتاین، موشه کهلون، گیلاد اردان و... است، منتشر شد. بنابر نظرسنجی معاریو، این حزب در صورت تشکیل، با کسب ۴ کرسی می‌تواند به کنست راه یابد. همچنین برخی اخبار از ائتلاف احزاب نیروهای ذخیره به رهبری یوآز هندل و حزب اقتصادی به رهبری یارون زلیخا حکایت دارد که اگر این ائتلاف شکل بگیرد، خواهد توانست تا در انتخابات آینده کنست ۵ کرسی کسب کند. مجموع این اخبار حاکی از این است که هرچه به سمت انتخابات پیش می‌رویم، تحرکات انتخاباتی افزایش یافته و احتمال بروز شگفتی‌های جدیدی در ترکیب ائتلاف‌ها وجود دارد.

💢کاهش چشمگیر محبوبیت نتانیاهو

🔸در نظرسنجی جدید روزنامه معاریو، از افراد شرکت‌کننده در این نظرسنجی پرسیده شد که از میان نتانیاهو و بنت کدام شخص را برای تصدی جایگاه نخست‌وزیری مناسب ‌تر می‌دانید؟ در پاسخ ۴۶ درصد بنت را فرد شایسته این جایگاه عنوان کرده و ۴۱ درصد نیز به نتانیاهو رای دادند. در دوگانه آیزنکوت- نتانیاهو نیز، ۴۴ درصد از نخست وزیری آیزنکوت حمایت کرده و ۴۲ درصد، رای به نخست وزیری نتانیاهو دادند. مطابق این نظرسنجی، اکنون وضعیت محبوبیت نتانیاهو در نظرسنجی‌ها با کاهش محسوسی همراه شده و نخست وزیر فعلا از محبوبیت بالایی در بین ساکنان اراضی اشغالی برخوردار نیست. همچنین ائتلاف فعلی به رهبری نتانیاهو نیز جایگاه مطلوبی در نظرسنجی‌ها نداشته و به نظر می‌رسد با تداوم روند فعلی، در انتخابات آتی نتانیاهو شانسی برای تشکیل کابینه نخواهد داشت.

💢نارضایتی از مدیریت دولت در جنگ

🔸مطابق آخرین نظرسنجی بنیاد دموکراسی اسرائیل، تنها ۳۸ درصد از یهودیان اسرائيل از عملکرد دولت در جنگ اخیر رضایت داشته اند. در این نظرسنجی تنها ۲۶ درصد از یهودیان اسرائیل از برقراری آتش‌بس با ایران احساس رضایت داشته و ۸۰ درصد نیز خواستار ادامه جنگ با حزب‌الله لبنان شدند. مطابق این نظرسنجی، ساکنان مناطق شمالی اراضی اشغالی نارضایتی بیشتری را از دولت داشته و دولت را به دلیل وارد آوردن فشار به ارتش جهت پایان درگیری با حزب‌الله مقصر ناامنی در شهرک‌های شمالی می‌دانند. همین مسئله سبب شده است تا محبوبیت نتانیاهو به شدت در شهرهایی نظیر حیفا و دیگر شهرهای شمالی به شدت کاهش یابد.

✅روند فعلی در نظرسنجی‌های اسرائیل حاکی از افزایش محسوس نارضایتی‌های عمومی از دولت نتانیاهو است. به نظر می‌رسد مسائلی نظیر آتش‌بس لبنان، سربازی جوانان حریدی، عدم تشکیل کمیته حقیقت یاب ۷ اکتبر و مسائلی از این دست سبب شده است تا محبوبیت نتانیاهو به شدت در اسرائیل کاهش یابد. این امر فرصت مناسبی را برای احزاب اپوزیسیون فراهم آورده است تا با استفاده از این وضعیت، بتوانند در انتخابات آتی که احتمالا در ۸ سپتامبر(۱۷ شهریور) یا ۲۷ اکتبر(۵ آبان)، برگزار خواهد شد، پیروز شوند.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🔵آیا آمریکا برای بازسازی زرادخانه‌اش به پکن نیاز دارد؟
▪️فرچون

#جنگ_رمضان
#اکوتهران

🔸دولت ترامپ مدعی است جنگ ایران تا کنون ۲۵ میلیارد دلار هزینه برداشته است. اما این فقط نوک کوه یخ است. کاخ سفید پیش‌تر درخواست بودجه تکمیلی ۲۰۰ میلیارد دلاری برای این جنگ را مطرح کرده است.

🔹آمار موجودی تسلیحات بسیار بی‌رحمانه است. مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS) گزارش می‌دهد که تنها در ایران، ایالات متحده ۴۵ درصد از ذخایر موشک‌های ضربتی دقیق خود، نیمی از رهگیرهای تاد (THAAD)، نزدیک به نیمی از سامانه‌های پاتریوت PAC-3، حدود ۳۰ درصد از موشک‌های تاماهاوک و بیش از ۲۰ درصد از موشک‌های دوربرد JASSM خود را مصرف کرده است.

🔹این فقط یک جنگ است. اگر اوکراین را هم اضافه کنیم، مجموع این مصرف به چیزی تبدیل می‌شود که خود پنتاگون در ارزیابی‌های داخلی‌اش آن را «ریسک کوتاه‌مدت» برای تمام شدن مهمات توصیف می‌کند. اینکه انبار تسلیحات تقریباً خالی شده یک مسئله است؛ اما آنچه کمتر گزارش می‌شود این است که بدون تأیید پکن، این انبار دوباره پر نخواهد شد.

💢چهار سلاح، چهار مشکل در جدول تناوبی

🔹اگر به چهار سلاحی نگاه کنید که آمریکا در ایران مصرف کرده، می‌بینیم که مواد حیاتی مورد نیاز هر یک تقریباً به طور کامل از مسیر چین تأمین می‌شوند.

1️⃣موشک کروز تاماهاوک: آمریکا بیش از ۱۰۰۰ فروند از این موشک‌ها را در ایران مصرف کرده که معادل تولید ده سال است. عملگرهای باله‌های این موشک‌ها از آهنرباهای ساماریوم-کبالت استفاده می‌کنند. چین ۹۹ درصد ساماریوم جهان را استخراج و پالایش می‌کند و از ۴ آوریل ۲۰۲۵ آن را تحت مجوز صادرات قرار داده است. برای بازسازی این ذخایر، شرکت ریتیون ناچار است به پکن رجوع کند.

2️⃣رهگیر پاتریوت PAC-3: جستجوگر این سامانه از ساماریوم-کبالت برای هدایت استفاده می‌کند؛ لوله‌های موج‌گرد رادار نیز برای متمرکز کردن پرتو مایکروویو به همین ماده وابسته‌اند؛ و تنظیم‌کننده‌های فازی از گارنت-آهن-ایتریوم بهره می‌برند. جایگزینی بیش از ۱۲۰۰ رهگیر مصرف‌شده در ایران به حدود ۱.۲ تا ۲.۴ تُن ساماریوم-کبالت با دمای بالا و همچنین اکسید ایتریوم نیاز دارد. بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳، چین ۹۳ درصد واردات ایتریوم آمریکا را تأمین کرده است.

3️⃣موشک کروز پنهانکار JASSM-ER : موتورهای کوچک باله‌ها و جستجوگر آن از آهنرباهای نئودیمیوم-آهن-بور (NdFeB) استفاده می‌کنند که برای پایداری حرارتی با دیسپروزیم و تربیوم تقویت شده‌اند. بدون این عناصر نادر سنگین، آهنربا در حین پرواز خاصیت مغناطیسی خود را از دست می‌دهد. مصرف حدود ۱۱۰۰ موشک معادل ۱.۵ تا ۳ تُن مواد اولیه NdFeB است. چین بخش عمده پالایش دیسپروزیم و تربیوم جهان را در اختیار دارد.

4️⃣جنگنده F-35 : وزارت دفاع آمریکا بارها اعلام کرده که هر فروند F-35 حدود 416 کیلو عناصر کمیاب خاکی دارد. بخش حیاتی آن شامل ساماریوم-کبالت دما بالا و NdFeB تقویت‌شده با دیسپروزیم در عملگرهای موتور، سیستم‌های الکتریکی و رادار است که پکن آن‌ها را تحت مجوز قرار داده است.

🔹در مجموع برای بازسازی ذخایر این چهار سامانه تسلیحاتی بین ۵ تا ۱۰ تُن آهنربای نادر خاکی با مصرف دفاعی نیاز است که بیش از ۹۵ درصد آن در اختیار جمهوری خلق چین است.

💢دست برتر پکن

🔹چین همه کارت‌ها را در دست دارد و خوب می‌داند چگونه بازی کند. کنترل صادرات گالیوم و ژرمانیوم در اوت ۲۰۲۳ اعمال شد. محدودیت‌های آنتیموان در اوت ۲۰۲۴ و ممنوعیت کامل ارسال آن به آمریکا در دسامبر همان سال اجرا شد که باعث جهش ۱۳۴ درصدی قیمت آن شد. محدودیت‌های تنگستن در فوریه ۲۰۲۵ اعمال شد و قیمت آن بیش از ۵۵۷ درصد در هر تُن افزایش یافت. سپس در ۴ آوریل ۲۰۲۵، هفت عنصر نادر متوسط و سنگین تحت نظام مجوزدهی اختیاری قرار گرفتند. صادرات آهنرباهای عناصر نادر چین در ماه بعد ۷۴ درصد کاهش یافت. در اکتبر ۲۰۲۵، پکن این سیاست را به‌صورت فراسرزمینی گسترش داد و هر محصولی را در هر نقطه جهان که حتی ۰.۱ درصد عناصر نادر با منشأ چینی داشته باشد، مشمول این مقررات کرد.

💢ترامپ در پکن

🔹طبق برنامه، ۱۴ مه ۲۰۲۶ قرار است ترامپ با شی جین‌پینگ، دیدار کند. جای تعجب نیست که عناصر حیاتی در صدر دستور کار این دیدار قرار دارند. نماینده تجاری آمریکا، جیمیسون گریر، در اوایل آوریل گفت هدف این دیدار «اطمینان از تداوم دسترسی ما به عناصر نادر از چین» است.

✅تنها چیزی که از آمادگی نداشتن برای جنگی که خود آغاز کرده‌اید بدتر است، آمادگی نداشتن برای جنگ بعدی است آن هم وقتی که رقیب شما کنترل جدول تناوبی را در دست دارد.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐جنگ ایران چه تأثیری بر انسجام اروپا داشته است؟

#مطالعات_اروپا
#تحلیل_کوتاه
#جنگ_رمضان

📝علی محبی

🔸با آغاز درگیری نظامی میان آمریکا و اسرائیل علیه ایران، اروپا بار دیگر در معرض یک بحران خارجی قرار گرفت که مستقیماً امنیت انرژی، ثبات اقتصادی و موقعیت ژئوپلیتیکی آن را تحت تأثیر قرار داد. با این حال، برخلاف انتظار برای شکل‌گیری یک موضع واحد، این بحران شکاف‌های پیشین در اتحادیه اروپا را عمیق‌تر کرد. اختلافاتی که پیش‌تر در موضوعاتی مانند جنگ اوکراین، وابستگی امنیتی به آمریکا و سیاست انرژی وجود داشت، در این بحران به‌صورت هم‌زمان فعال و تشدید شد.

💢نقش اروپا در غرب آسیا

🔹واکنش کشورهای اروپایی به جنگ ایران نشان‌دهنده نبود اجماع در تعیین نقش و رویکرد اروپا در غرب آسیا بود. برخی کشورها مانند فرانسه تلاش کردند با ابتکار عمل دیپلماتیک نقش میانجی را ایفا کنند، در حالی که کشورهایی مانند آلمان و بریتانیا عملاً با آمریکا همراهی کردند و کمک‌های لجستیک ارائه دادند. در مقابل، کشورهایی مانند اسپانیا رویکردی کاملا انتقادی نسبت به اسرائیل و آمریکا اتخاذ کردند. این تنوع مواضع باعث شد اتحادیه اروپا نه بتواند به‌عنوان یک میانجی قابل اعتماد عمل کند و نه در قالب یک بازیگر واحد در بحران نقش‌آفرینی داشته باشد. تلاش‌های امانوئل مکرون برای تقویت نقش مستقل اروپا نیز به دلیل نبود همراهی کافی از سوی سایر اعضا، به نتیجه نرسید و در نهایت تصویر اروپای نامنسجم و ناتوان در تصمیم‌گیری در بین کشورهای درگیر در منازعه تقویت شد.

💢رقابت در تعیین منافع ملی

🔹جنگ اخیر شکاف عمیق از پیش موجود در تعریف منافع ملی میان کشورهای اروپایی را تشدید کرد. از یک سو، کشورهایی مانند آلمان همچنان تداوم همکاری امنیتی با آمریکا را غیر قابل اجتناب می‌دانند و معتقدند اروپا هنوز به سطحی از استقلال نرسیده که بتواند به‌تنهایی عمل کند. از سوی دیگر، فرانسه این بحران را فرصتی برای تقویت ایده «استقلال راهبردی اروپا» می‌داند.

🔹این اختلاف در شرایطی تشدید شده که همزمان رقابت اقتصادی با چین نیز در حال افزایش است و اروپا در حوزه‌هایی مانند انرژی‌های تجدیدپذیر و فناوری‌های سبز با وابستگی‌های جدیدی مواجه شده است. علاوه بر این، نحوه تعامل با اسرائیل نیز به یکی از محورهای اختلاف تبدیل شده است؛ به‌طوری که کشورهایی مانند اسپانیا و اسلوونی مواضع انتقادی‌تری اتخاذ کرده‌اند، در حالی که برخی دیگر همچنان به رویکردهای نزدیک به آمریکا پایبند مانده‌اند. این اختلاف‌ها نه‌تنها مانع از شکل‌گیری سیاست خارجی مشترک شده، بلکه روند تصمیم‌گیری در سطح اتحادیه اروپا را نیز با چالش جدی مواجه کرده است.

💢بحران اوکراین

🔹بحران جدید در حوزه انرژی و غرب آسیا در شرایطی رخ داد که اروپا همچنان درگیر پیامدهای جنگ اوکراین بود و این هم‌زمانی فشار مضاعفی بر منابع اقتصادی و نظامی آن وارد کرد. افزایش هزینه‌های نظامی، تأخیر و کاهش در تحویل در تسلیحات آمریکایی و تداوم فشار در بازار انرژی باعث شد کشورهای اروپایی در تعیین اولویت‌های خود با چالش جدی مواجه شوند. تقابل لفظی برخی اروپایی‌ها با آمریکا باعث شده تا ترامپ تهدید به قطع حمایت‌های تجهیزاتی از اوکراین کند و اروپا را بیشتر در موضع ضعف در برابر روسیه قرار دهد.

🔹این مسئله باعث شده که با وجود اصرار برخی کشورها چون لهستان بر ادامه حمایت از اوکراین و حفظ فشار بر روسیه اما برخی دیگر به دنبال کاهش حمایت از اوکراین و اتخاذ رویکردهای عمل‌گرایانه بیشتری در قابل روسیه و اوکراین باشند. این وضعیت موجب تقویت جریان‌های ملی‌گرا و تضعیف اجماع پیشین اروپا در قبال روسیه شده است.

💢جمع‌بندی

✅جنگ ایران را نمی‌توان به‌عنوان یک عامل مستقل در ایجاد شکاف در اروپا در نظر گرفت، بلکه این بحران نقش یک شتاب‌دهنده را ایفا کرده است که اختلافات موجود را هم‌زمان فعال و تشدید کرده است. ناتوانی اروپا در اتخاذ موضعی واحد نشان می‌دهد که مشکل اصلی نه در ناتوانی در اعمال اراده و قدرت، بلکه در تضاد منافع و اولویت‌های کشورهای عضو ریشه دارد. در چنین شرایطی، مسئله اصلی اروپا علاوه بر فقدان یک رهبر واحد، نداشتن اجماع سیاسی پایدار نیز است؛ وضعیتی که احتمالاً در مواجهه با بحران‌های آینده نیز تکرار خواهد شد و توانایی اروپا برای بازیگری در عرصه بین‌المللی را بیش از پیش تضعیف خواهد کرد.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

♦️ترامپ از جنگ با ایران خسته شده است
▪️آتلانتیک

#تهران_ریویو
#جنگ_رمضان

🔸دونالد ترامپ واقعاً می‌خواهد جنگ با ایران پایان یابد. او بارها اعلام پیروزی کرده است. او همچنین بارها به‌جای عملی کردن تهدیدهایش ــ که گاهی رنگ‌وبوی آخرالزمانی داشتند ــ ضرب‌الاجل‌های آتش‌بس را تمدید کرده است. ترامپ از این جنگ خسته شده؛ جنگی که بسیار دشوارتر و طولانی‌تر از آن چیزی بوده که انتظار داشت. حزب او با نگرانی نظاره‌گر افزایش قیمت سوخت و افت محبوبیت در نظرسنجی‌هاست. ترامپ نمی‌خواهد مانند برخی رؤسای‌جمهور پیشین آمریکا در باتلاق یک جنگ خاورمیانه‌ای گرفتار شود. او همچنین نمی‌خواهد این بحران، نشست پرریسک هفته آینده‌اش در چین را بر هم بزند.

💢خیال خام سرنگونی حکومت ایران

🔹ترامپ هرگز تصور نمی‌کرد اوضاع به اینجا برسد. پس از عملیات نظامی چشمگیر برای ربودن نیکلاس مادورو از کاراکاس، او نگاهش را به ایران دوخت و به نزدیکانش گفت: «این هم یک ونزوئلای دیگر خواهد بود.» دو مشاور بیرونی این موضوع را نقل کرده‌اند. ترامپ باور داشت ارتش آمریکا شکست‌ناپذیر است و این فرصت را دارد که حکومت تهران را سرنگون کند؛ هدفی که رؤسای‌جمهور پیشین آمریکا هرگز به آن دست نیافته بودند. او تصور می‌کرد در حال بازطراحی نقشه جهان است و انتظار داشت پیروزی ظرف چند روز یا نهایتاً یکی دو هفته حاصل شود.

🔹ترامپ در ظاهر چیزی جز اعتمادبه‌نفس نشان نداده و تقریباً هر روز از پیروزی قریب‌الوقوع سخن گفته است؛ لاف‌زنی‌ای که در نشست‌های خبری پنتاگون از سوی پیت هگست نیز تکرار می‌شود. اما پشت درهای بسته، فضا متفاوت است. مقام‌های آمریکایی باور دارند محاصره دریایی بنادر ایران در حال اثرگذاری و فشار بر اقتصاد ایران است. دو مقام آمریکایی پیش‌بینی کرده‌اند که ایران در نهایت، زیر فشار فروپاشی اقتصادی، ناچار به مذاکره خواهد شد.

💢رقابت تاب‌آوری

🔹اما مسئله اصلی زمان است. بسیاری از کارشناسان پیش‌بینی کرده‌اند ایران می‌تواند این فشار را نه برای چند هفته، بلکه برای چند ماه تحمل کند. یک ارزیابی اطلاعاتی آمریکا نیز همین را تأیید می‌کند و می‌گوید ایران احتمالاً سه تا چهار ماه دیگر نیز دوام خواهد آورد. اگر چنین باشد و ایران همچنان تنگه هرمز را بسته نگه دارد، قیمت‌ها در در آمریکا در سال انتخابات میان‌دوره‌ای همچنان افزایش خواهد یافت. در آن صورت، مسئله به میزان تحمل درد اقتصادی تبدیل می‌شود: کدام طرف می‌تواند فشار بیشتری را تاب بیاورد؟

🔹صبر، نقطه قوت ترامپ نیست. یکی از مشاوران ترامپ گفته است رئیس‌جمهور از جنگ «خسته و کسل» شده است. دیگران معتقدند او از سرسختی ایران ناامید شده است. در حالی که ترامپ گاه خود را جدا از دغدغه‌های سیاسی حزبش نشان می‌دهد، جمهوری‌خواهان با موجی از شکایت‌ها درباره افزایش قیمت‌ها، به‌ویژه قیمت بنزین، مواجه شده‌اند. بسیاری در حزب جمهوری‌خواه از قبل خود را برای از دست دادن مجلس نمایندگان آماده کرده بودند و اکنون باور دارند هرچه جنگ طولانی‌تر شود، احتمال از دست رفتن سنا نیز بیشتر خواهد شد.

💢جنگ یا مذاکره؟!

🔹با وجود بن‌بست مذاکرات، ترامپ تمایلی به ازسرگیری درگیری‌ها ندارد؛ این را مشاوران و دستیاران او گفته‌اند. نگرانی‌هایی درباره کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا وجود دارد و ترامپ این هفته نیز از کشتار بیشتر ابراز بی‌میلی کرد. برخی متحدان منطقه‌ای آمریکا ــ از جمله عربستان سعودی و امارات متحده عربی ــ نیز نگران‌اند که ازسرگیری حملات آمریکا، بار دیگر آن‌ها را هدف انتقام ایران قرار دهد.

🔹مشکل دیگر این است که آمریکا تقریباً فهرست اهداف مهم نظامی خود را به پایان رسانده است. به گفته مشاوران، برای ادامه تشدید تنش ــ که همواره روش مورد علاقه ترامپ بوده ــ او مجبور شده اهداف غیرنظامی مانند نیروگاه‌ها، پل‌ها و حتی تأسیسات آب‌شیرین‌کن را تهدید کند. ترامپ در مقطعی هشدار داد که «امشب یک تمدن کامل خواهد مرد»؛ تهدیدی آشکار به ارتکاب جنایت جنگی. او همچنین گزینه‌هایی برای تهاجم محدود زمینی دارد؛ از جمله تصرف ذخایر اورانیوم با غنای بالا یا حمله به جزیره خارک، مرکز اصلی صادرات انرژی ایران. اما نسبت به به خطر افتادن جان سربازان آمریکایی تردید جدی دارد.

💢 راهبرد بلوف‌زنی ترامپ

🔹و به همین دلیل ترامپ مدام ضرب‌الاجل تعیین می‌کند تا ایران را وادار به عقب‌نشینی کند، اما تهران همچنان بلوف او را می‌گیرد. هفته‌هاست که ترامپ درباره ازسرگیری حملات رجزخوانی می‌کند، اما هر بار راهی برای عقب‌نشینی پیدا می‌کند. به‌جز چند صدای تندرو، بیشتر اطرافیان ترامپ تمایلی به آغاز دوباره حملات ندارند؛ حتی با وجود ادامه بن‌بست. ترامپ توافق می‌خواهد. اما توافق به دو طرف نیاز دارد و هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که ایران علاقه‌ای به نجات ترامپ از بحرانی که خود ایجاد کرده، داشته باشد.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐آیا اسرائیل می‌تواند آمریکا را به جنگ زیرساختی علیه ایران متقاعد کند؟

#جنگ_رمضان
#تحلیل_کوتاه

🔸پس از آغاز رسمی آتش‌بس میان ایران و ایالات متحده، سران رژیم صهیونیستی که از این وضعیت رضایت نداشتند و وقوع احتمالی هر توافقی میان ایران و آمریکا را برای خود مطلوب نمی‌دیدند، تلاش کردند تا مقامات کاخ سفید را نسبت به آغاز دور جدیدی از حملات به ایران ترغیب کنند. بر همین اساس، اکنون به نظر می‌رسد پس از تبادل آتش در تنگه هرمز میان ایران و‌ آمریکا، رژیم صهیونیستی خود را برای هر سناریویی اعم از آغاز مجدد درگیری‌ها با ایران آماده کرده و تلاش می‌کند تا مقامات آمریکایی را نیز نسبت این مسئله ترغیب کند. در همین چارچوب، در روزهای گذشته مقامات اسرائیلی با مبادله پیام‌هایی با ایالات متحده، از مقامات کاخ سفید خواسته اند که در صورت بازگشت به جنگ با ایران، زیرساخت‌های انرژی این کشور مورد حمله قرار گیرد.

💢بن‌بست در مذاکرات ایران و آمریکا

🔹ارزیابی مقامات رژیم صهیونیستی از مذاکرات میان ایران و آمریکا این است که اگرچه این دو کشور علاقه‌ای به شروع مجدد جنگ ندارند، اما همچنان نشانه‌ای از کاهش اختلافات میان ایران و آمریکا در حوزه‌های هسته‌ای، موشکی و تنگه هرمز نیز دیده نمی‌شود. بنابراین، به نظر می‌رسد تداوم آتش‌بس نیز نخواهد توانست این اختلافات را حل کند.

💢حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران

🔹اکنون در اسرائيل این ارزیابی وجود دارد که زیرساخت‌های انرژی ایران را می‌توان ظرف حداکثر ۲۴ ساعت نابود کرد. مقامات اسرائیل تخمین می‌زنند که با انجام چنین اقدامی، توان صادراتی و منبع درآمد ایران به کلی محدود شده و مقامات ایرانی برای رهایی از این مسئله، مجبور خواهند شد که به مذاکره با آمریکا تن داده و خواسته‌های این کشور را بپذیرند. با بیان این استدلال، اکنون این پیام توسط اسرائيل به واشنگتن مخابره شده‌است که برای دستیابی به توافقی مطلوب با ایران، آمریکا باید جنگ را از سر گرفته و به زیرساخت‌های انرژی این کشور حمله کند.

💢راهبرد دولت درمانده

🔹بنابر گزارش کانال ۱۲ اسرائيل، پس از ناامیدی اسرائیل و آمریکا از سرنگونی حکومت در ایران، آن‌ها اکنون راهبرد جدیدی را دنبال کرده و به دنبال فلج کردن ایران از طریق وارد آوردن ضربات گسترده به زیرساخت‌های انرژی کشور هستند. مطابق این گزارش، اکنون جمع‌بندی سازمان‌های اطلاعاتی اسرائيل این است که وارد آوردن ضربات اقتصادی سنگین به ایران، بودجه دولت ایران را به شدت کاهش داده و بحران‌های اقتصادی را در کشور تشدید خواهد کرد.

🔹همین مسئله منجر به وقوع شورش‌های اجتماعی و فروپاشی حکومت ایران خواهد شد. به زعم مقامات رژیم صهیونیستی، در این سناریو حتی اگر حکومت ایران بتواند مانع از شکل‌گیری شورش‌های داخلی شود، این حکومت برای بقا و ادامه حیات خود لاجرم باید تن به خواسته‌های آمریکا در مذاکرات دهد و در این صورت،‌ ایالات متحده خواهد توانست تا خواسته حداکثری خود را از ایران دریافت کند. بنابراین، اکنون اسرائیل در تلاش است تا به مقامات کاخ سفید این‌گونه القا کند که نابودی منابع انرژی ایران، تنها راه واقعی برای دستیابی به پیروزی در برابر این کشور خواهد بود.

💢موانع حمله به زیرساخت‌های انرژی ایران

🔹یکی از اصلی‌ترین موانع حمله به زیرساخت‌های انرژی در ایران، نگرانی آمریکا از حملات گسترده موشکی ایران به زیرساخت‌های انرژی کشورهای منطقه است. همانگونه که در جریان جنگ رمضان نیز ایران در پاسخ به حملات رژیم صهیونیستی به پارس جنوبی، با حمله به تاسیسات رأس لفان قطر، آمریکا را مجبور کرد تا با فشار بر رژیم صهیونیستی حملات به زیرساخت‌های انرژی کشور را متوقف کند. حمله ایران به زیرساخت‌های انرژی در منطقه می‌تواند منجر به افزایش بی‌سابقه قیمت نفت خام و مشتقات آن در سطح جهانی شده و نیز عرضه این محصولات در بازارهای جهانی را به شدت کاهش دهد.

✅در نهایت، به نظر می‌رسد اکنون یکی از معدود گزینه‌های باقی مانده برای دشمن آمریکایی-صهیونی جهت افزایش فشار بر ایران و وادار کردن این کشور به تسلیم، مسئله حمله به زیرساخت‌های انرژی و نیز مراکز تاثیرگذار بر تولید ناخالص داخلی کشور باشد. بر همین اساس، اکنون رژیم صهیونیستی در تلاش است تا با متقاعد کردن سران ایالات متحده، دور جدیدی از حملات به ایران را با تمرکز بر حمله به زیرساخت‌های انرژی این کشور آغاز کند. اما ترس ترامپ از اقدامات متقابل ایران، احتمال افزایش جهشی قیمت نفت و بنزین که منجر به نارضایتی داخلی و نارضایتی متحدان بین‌المللی آمریکا خواهد شد و نیز برخی پرونده‌های بین‌المللی آمریکا نظیر سفر هفته آینده ترامپ به چین، سبب شده است تا علیرغم فشارهای تل‌آویو، مقامات کاخ سفید فعلا تمایلی به آغاز جنگ زیرساختی علیه ایران نداشته باشند.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🔵چرا تولیدکنندگان نفت آمریکایی نمی‌توانند بحران عرضه جهانی را حل کنند؟
▪️اویل‌پرایس

#جنگ_رمضان
#اکوتهران

🔸دونالد ترامپ از ژانویه 2025 که وارد کاخ سفید شد، شرکت‌های نفتی را برای حفاری بیشتر تحت فشار قرار داده است. با این حال بسیری از شرکت‌های نفت و گاز درباره افزایش تولید به دلیل هزینه‌های سنگین عملیات کشف و حفاری جدید و رفتار نوسانی قیمت نفت محتاط بوده‌اند. برهمین اساس، کشورهایی که با کمبود نفت ناشی از بحران ژئوپلیتیک جاری مواجه هستند نمی‌توانند برای حل مشکل انرژی به آمریکا مراجعه کنند.

💢ظرفیت تولید

🔹آمریکا بزرگترین تولیدکننده نفت خام جهان است و در سال 2025، رکورد تولید 5 میلیارد بشکه (معادل 13 میلیون بشکه در روز) را ثبت نموده است. اگر سایر اشکال سوخت همچون اتانول و ال‌پی‌جی را به این آمار اضافه کنیم، به رقمی معادل 21.2 میلیون بشکه در روز خواهیم رسید که دو برابر تولید عربستان سعودی یا روسیه است. در هفته‌های اخیر شرکت‌های نفتی غربی متاثر از بسته شدن تنگه هرمز، افزایش قیمت نفت و افزایش تقاضا، جهش قابل‌توجهی در سودآوری خود مشاهده کرده‌اند.

🔹با این حال، عمده این شرکت‌ها در حال حاضر تمایلی به سرمایه‌گذاری این درآمد اضافی در پروژه‌های جدید حفاری ندارند. در پایان ماه آوریل، دکل‌های کمتری در مقایسه با مقطع آغازین جنگ مشغول حفاری بوده‌اند و به گزارش دپارتمان انرژی ایالات متحده، احتمال می‌رود که مقدار تولید نفت در این کشور در سال 2026 برخلاف روند گذشته کاهش یابد. حفر چاه‌های جدید و آماده‌سازی آنها برای استخراج ماه‌ها زمان می‌برد و در این فاصله زمانی، ممکن است وضعیت ژئوپلیتیکی و قیمت نفت متاثر از آن دستخوش تحول جدی شوند.

💢بودجه و چشم‌انداز توسعه‌ای

🔹بعلاوه، بسیاری از شرکت‌ها بودجه جاری خود را پیشتر منتشر نموده‌اند و نمی‌خواهند با سرپیچی از آن، سود مورد انتظار خود را به خطر بیندازند. «دن پیکرینگ» از شرکت مشاوره‌ای «پیکرینگ انرژی پارتنرز» در همین رابطه می‌پرسد: «آیا شما مایل هستید آدم ساده‌لوحی باشید که نفت صددلاری را می‌بیند، بودجه خود را 25 درصد افزایش می‌دهد و بعد سقوط قیمت نفت را نظاره می‌کند؟» به‌نظر می‌رسد که عمده مدیران اجرایی حوزه نفت بر سر پاسخ «خیر» برای این سئوال اتفاق نظر دارند. «اکسون‌موبیل» و «شورون» هر دو اعلام کرده‌اند که علیرغم افزایش حاشیه سود در دو ماه گذشته، قصد ندارند سراغ حفاری‌های جدید بروند. در این میان، «اکسون موبیل» درباره هزینه‌های اضافه در شرایطی که دارایی‌های آن در خلیج فارس در معرض تهدید هستند، احتیاط مضاعفی دارد.

🔹با این وجود، احتیاط مورد بحث منحصر به بازیگران بزرگ نیست. در یک نظرسنجی از مدیران اجرایی نفت و گاز در منطقه دالاس، اکثریت شرکت‌کنندگان تاکید کرده‌اند که انتظار دارند تولید نفت ایالات متحده در سال جاری ثابت بماند یا نهایتا 250 هزار بشکه افزایش یابد. با احتساب این رقم، تنها 3 درصد از 10 میلیون بشکه در روز نفت از دست رفته با انسداد تنگه هرمز، جبران خواهد شد. مدیرعامل «دیاموندبک انرژی» این وضعیت را به «قراردادن شلنگ باغچه در یک استخر خالی استادیوم المپیک» تشبیه می‌کند.

💢کیفیت نفت

🔹علاوه بر عدم تمایل و قابلیت افزایش تولید، ایالات متحده نوع بسیار خاصی از نفت بسیار سبک را تولید می‌کند و بخش اعظم پالایشگاه‌های ایالات متحده نفت سنگین‌تر وارداتی از کشورهایی همچون ونزوئلا را پالایش می‌کنند. میادین شیل در حال حاضر با حداکثر ظرفیت فعال هستند و نفتی که از حوضه پرمین استخراج می‌شود، حداقل کیفیت لازم برای پالایش در بسیاری از پالایشگاه‌های ایالات متحده را ندارد.

💢جمع‌بندی

✅چالش‌های متعددی مانند قیمت بالا ولی نوسانی نفت، عدم‌اطمینان درباره آینده قیمت‌ها، محدودیت میادین فعلی و فقدان ظرفیت پالایشی مانع افزایش تولید شرکت‌های نفتی آمریکایی برای جبران کمبود نفت خلیج فارس می‌شوند. علیرغم وعده‌های بزرگ ترامپ برای تقویت چشمگیر تولید در آمریکا، افزایش تولید محدود این کشور بعید است بتواند شکاف ایجاد شده را در ابعاد قابل‌توجه جبران کند و کشورهای بسیاری در جهان با کمبود در حوزه انرژی دست و پنجه نرم خواهند کرد.


✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐سفر به چین؛ دست خالی ترامپ در دیدار با شی

#مقاله_تحلیلی
#جنگ_رمضان

🔸 ترامپ برای دیدار با شی جین پینگ به پکن سفر کرده است. این سفر در حالی انجام می‌شود که نااطمینانی‌های ژئوپلتیکی بسیاری در جهان وجود دارد و تحولات به سرعت رخ می‌دهند. آمریکا همچنان درگیر جنگ با ایران است و راه خروج آسانی پیش روی خود نمی‌بیند. اعمال محدودیت بر تنگه هرمز تبدیل به جدی‌تری چالش کنونی برای اقتصاد بین‌الملل شده است. در شرق آسیا، احتمال حمله چین به تایوان روز به روز افزایش می‌یابد. از همه مهم‌تر، چین و آمریکا در یک آتش‌بس تجاری ناپایدار به سر می‌برند. در هر یک از این چالش‌های بین‌المللی، این دو کشور کارت‌های بازی دارند که می‌خواهند برای تحقق مطالبات‌شان از آن‌ها بهره ببرند، هرچند چین موضع بسیار بهتری دارد.

💢جنگ با ایران و دست بالاتر چین

🔹آمریکا نه‌تنها به اهداف خود در جنگ با ایران دست یافته، بلکه از سه جهت به چین نیاز بیشتری پیدا کرده است که از دستورکارهای ترامپ در سفر به پکن خواهد بود.

1️⃣نخست، انتظار می‌رود ترامپ از شی بخواهد که فشار بیشتری بر تهران در خصوص تنگه هرمز و پرونده هسته‌ای وارد کند تا خواسته‌های واشنگتن محقق شود. احتمالاً برآورد ترامپ این است که چین -به عنوان بزرگ‌ترین خریدار نفت ایران و کشوری که به شکستن محاصره کمک می‌کند - توانایی تغییر مطالبات ایران را دارد.

2️⃣دوم، ترامپ می‌کوشد به نحوی حمایت نظامی چین از ایران را تضعیف کند. پیش و پس از جنگ تحمیلی رمضان، گزارش‌های غیررسمی متعددی در مورد کمک‌های چین به ایران منتشر شد، همچون ارائه تصاویر ماهواره‌ای یا تأمین اجزای لازم در تولید موشک و پهپاد. آمریکا این کمک‌ها را یکی از عوامل اصلی تاب‌آوری ایران می‌بینند.

3️⃣سوم، جنگ با ایران، ذخایر تسلیحات راهبردی آمریکا (چه تهاجمی و چه تدافعی) را تحت فشار قرار داده است. آمریکا نه تنها به چندین سال زمان برای بازیابی این ذخایر نیاز دارد، بلکه تولید آن‌ها وابسته به برخی عناصر کمیاب است که تولید و استخراج‌شان غالب آن‌ها در دست چین است. ترامپ در سفر به چین می‌کوشد مسیر واردات این عناصر را از چین هموار کند.

🔹سرنوشت بخشی این موضوعات به کارت‌ها و امیتازهای متقابلی وابسته است که آمریکا روی میز ارائه می‌کند. به عبارت دیگر، بدیهی است چین از طریق صرف دیپلماسی و گفتگو به فشار بر ایران قانع نمی‌شود و آمریکا باید در ازای آن امتیاز قابل توجهی بدهد. می‌توان گفت برخی از منافع (کنترل بر تنگه هرمز و برنامه هسته‌ای ایران) ایران در دیدار ترامپ با چین در خطر است، اما این را نمی‌توان به معنای گسست کامل چین از ایران آن هم در میانه رقابت هژمونیک با آمریکا تفسیر کرد.

💢تایوان: متحدی که نگران است فراموش شود

🔹میزان پایبندی ترامپ به این سیاست در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. از زمان آغاز دور دوم ریاست جمهوری، ترامپ مواضع مبهمی در قبال تایوان اتخاذ کرده است. چین در خصوص تایوان می‌تواند دو امتیاز کلیدی را طلب کند: 1. توقف کمک‌های نظامی آمریکا به تایوان 2. نزدیک‌کردن موضع رسمی آمریکا به اصل الحاق تایوان به جمهوری خلق چین و رد صریح استقلال جزیره. انعطاف ترامپ در برابر هر یک از این مطالبات چرخشی جدی در سیاست‌های آسیایی آمریکا محسوب می‌شود که می‌تواند به جدایی تایوان از آمریکا و افزایش احتمال الحاقش به چین بیانجامد.

💢تجارت؛ خواسته‌های متقابل آمریکا و چین

🔹آمریکا به‌دنبال کاهش کسری تجاری خود با چین، افزایش دسترسی شرکت‌های آمریکایی به بازار چین و محدود کردن یارانه‌های گسترده صنعتی دولت چین است. واشنگتن احتمالاً از پکن خواهد خواست واردات محصولات کشاورزی، انرژی و کالاهای صنعتی آمریکایی را افزایش دهد و تضمین کند تا بخشی از عدم توازن تجاری جبران شود.

🔹در مقابل، چین تلاش می‌کند بخشی از فشارهای اقتصادی و فناوری آمریکا را کاهش دهد. پکن احتمالاً خواستار کاهش تعرفه‌های آمریکا بر کالاهای چینی و نرم‌تر شدن محدودیت‌های صادرات فناوری‌های پیشرفته، به‌ویژه در حوزه نیمه‌رساناها، هوش مصنوعی و تجهیزات مخابراتی خواهد شد.

✅سفر آتی ترامپ به پکن در شرایطی انجام می‌شود که جنگ با ایران، مسئله تایوان و رقابت تجاری چین و آمریکا به هم گره خورده‌اند. ترامپ پس از ناکامی در جنگ با ایران، برای مدیریت بحران تنگه هرمز، مهار برنامه هسته‌ای ایران و کاهش حمایت احتمالی چین از تهران، به همکاری پکن نیاز دارد. چین نیز ضمن بهره‌برداری از فرسایش توان آمریکا، نگران ناامنی تنگه هرمز است و می‌تواند بر ایران فشار وارد کند. همزمان، تایوان یکی از مهم‌ترین محورهای مذاکرات خواهد بود و چین احتمالاً خواستار کاهش حمایت آمریکا از تایوان می‌شود. در حوزه تجارت نیز دو طرف بر سر تعرفه‌ها، فناوری و کسری تجاری چالش دارند.

🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید!🔗

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام

🌐آمریکا اهرم فشار خود را بر چین از دست داده است
▪️فارن افرز

#تهران_ریویو
#آمریکا #چین

🔸مهم‌ترین رابطه دوجانبه جهان، به شکل‌های عمیق‌ و پایدار تغییر کرده است. چین به‌تدریج اختیار این را به دست آورده که آیا و چگونه ایالات متحده تدابیر امنیت ملی خود مانند کنترل صادرات را اجرا کند. تغییرات ظاهری در شیوه دیپلماسی آمریکا با چین، به پکن امکان داده تا در کسب امتیازات سیاست‌های کلیدی، دست بالا را پیدا کند. واشنگتن نیز دیپلماسی خود با پکن را از تلاش برای رقابت بر سر نفوذ جهانی جدا کرده که نتیجه‌اش، کم‌اهمیت شدن مسائل استراتژیک حیاتی و امکان سوءاستفاده چین از ظاهر آشتی آمریکا و چین بوده است. وقتی ترامپ این هفته با شی در پکن دیدار کند، بعید است به دستاوردهای سیاستی عمده‌ای دست یابند.

💢وتوی جدید پکن

🔹چین از جنگ تجاری ۲۰۲۵ با موقعیت نسبی قدرت خارج شد. وقتی تنش‌ها در اوایل ۲۰۲۵ بالا گرفت، استراتژیست‌های پکن استدلال کردند که اختلالات به چین آسیب می‌زند، اما به ایالات متحده آسیب بیشتری خواهد زد. همان‌طور که پیش‌بینی شده بود، پس از اینکه پکن صادرات عناصر کمیاب خاکی و مواد معدنی حیاتی را مسدود کرد و حیات تولیدات آمریکایی را تهدید کرد، دولت ترامپ سریعاً به دنبال راه خروج از جنگ تجاری‌ای بود که خود آغاز کرده بود. مقامات چینی دیدند که پیش‌بینی‌هایشان تأیید شده است.

🔹پس از جنگ تجاری، هر دو طرف بر وظیفه ظاهراً فنی «باز کردن» آسیب‌بارترین اقدامات تلافی‌جویانه تمرکز کردند. ایالات متحده نگرانی‌های ساختاری خود درباره سیاست‌های غیربازاری چین و عدم تعادل تجاری ناشی از آن — که تعرفه‌ها قرار بود حل کنند — را کنار گذاشت. اما توافق نهایی که در اکتبر ۲۰۲۵ در نشست بوسان کره جنوبی توسط ترامپ و شی تأیید شد، همچنان تغییرات مهمی در ماهیت روابط دو کشور را نشان می‌داد. چین کنترل‌های گسترده خود بر عناصر کمیاب خاکی و مواد معدنی را متوقف کرد. در مقابل، واشنگتن به پکن یک وتوی مؤثر بر این داد که آیا و چگونه ایالات متحده خود را از برخی تهدیدات امنیت ملی حفاظت کند.

🔹در چارچوب این معامله، آمریکا مقررات جدیدی را که قرار بود کنترل صادرات را به شرکت‌های تابعه نهادهای تحریم‌شده گسترش دهد، پس گرفت و بدین ترتیب روزنه‌ای را بست که برای دور زدن ممنوعیت فروش نیمه‌هادی‌های پیشرفته به چین استفاده می‌شد. در یک حرکت، پکن اختیار درجه اجرای تمام تدابیر امنیت ملی موجود آمریکا که بر پایه کنترل صادرات بودند — چه متوجه چین باشند یا نه — را به دست آورد. علاوه بر این، ایالات متحده موافقت کرد که کنترل‌های صادراتی جدیدی را که به طور خاص نهادهای چینی را هدف قرار دهد، اعمال نکند. چنین معامله‌ای یک سال پیش غیرقابل تصور بود.

💢ظاهر بر محتوا

🔹آماده‌سازی‌ها برای نشست قریب‌الوقوع رهبران دو کشور، تغییرات مهم دیگری در روابط ایالات متحده و چین را آشکار می‌کند. در گذشته، دیپلمات‌های چینی بیشتر بر جو و نمادها تمرکز داشتند، در حالی که مقامات آمریکایی بر اهداف سیاستی مشخص تأکید می‌کردند. این تفاوت‌ها به مذاکرات موفق کمک می‌کرد. حالا این نقش‌ها معکوس شده است. واشنگتن باید به خواسته اصلی ترامپ برای روابط گرم با شی جامه عمل بپوشاند. در پاسخ، پکن فرصت بی‌نظیری می‌بیند تا با استفاده از دفترچه راهنمای آمریکایی، ظاهر را با محتوا معامله کند و امتیازات مورد نظر خود را به‌ویژه در اولویت استراتژیک تایوان بگیرد.

🔹چین از ظاهر آشتی با آمریکا به عنوان ابزاری قدرتمند برای گسترش نفوذ خود و کاهش اعتماد به ایالات متحده استفاده کرده است. این توضیح می‌دهد چرا پکن این‌قدر اصرار دارد که ترامپ در نشست پیش‌رو در مورد تایوان امتیازات لفظی بدهد — مثلاً بگوید آمریکا «مخالف» استقلال تایوان است (به جای موضع همیشگی «عدم حمایت»). این زبان می‌تواند اعتماد مردم و سیاستمداران تایوان به آمریکا را تضعیف کند.

💢انتخاب ناخوشایند

🔹این تغییرات ساختاری و ظاهری، قدرت بیشتری به پکن در رابطه دوجانبه بخشیده است. با این حال، اقدامات واشنگتن همیشه با پیام‌های سازش‌جویانه‌اش همخوانی ندارد. حتی در حالی که دولت ترامپ از «مشارکت گروه دو» جشن می‌گیرد، فعالیت نظامی آمریکا در اطراف تایوان و دریای جنوب چین همچنان قوی است. این شکاف بین گفتار و عمل، خطر سوءتفاهم، محاسبات اشتباه و تشدید ناخواسته را افزایش می‌دهد. با افزایش اعتمادبه‌نفس پکن، ممکن است جسورتر در منطقه هند و اقیانوس آرام عمل کند. این امر آمریکا را مجبور به انتخاب ناخوشایند می‌کند: عقب‌نشینی و به خطر انداختن ثبات دوجانبه، یا بی‌تفاوتی و اجازه فرسایش منافع حیاتی.

✅اندیشکده تهران✅

👨‍💻سایت |📲بله |🌐اینستاگرام|📱تلگرام