ماه ها و سال هاست که خودم نیستم.
خالی بودم. پوچ. انقدر کمرنگ بودم که نبودم حس نشد.
من احساساتمو خاک کردم. تمام گریه ها و خنده های کودکی رو خاک کردم.
من پر از نقابم. نقاب هایی که ثانیه به ثانیه تغییر می‌کنند و منو از آدمی به آدم دیگه ای تبدیل می‌کنن.
من خودم نیستم. من گم شدم. من بین افکار شلوغم گم شدم.
من گم شدم بین آدمایی که فقط منو برای تخلیه شدن غماشون میخوان.
من میخوام خودم باشم. ساده. سرد. بدون نقاب. بدون ذره ای اهمیت دادن به آدمای عوضی و مسخره.

شما منو بنداز تو آبمیوه گیری، اگه لیوانت پر غم نشد.

بغلش کردم، دست کشیدم تو موهای سیاهش، یقه پیرهنشو درست کردم و کمک کردم تکیه بده به دیوار، دستاش میلرزید. دستاشو گرفتم تو دستم و به چشای قهوه ایش که حالا دورش رگای قرمز جوونه زدن نگاه کردم، بهش گفتم میدونم حالت خوب نیست، ولی بیا بریم رو پل عابر پیاده نزدیک خونه تا برات آهنگ بخونم، تا صبح تو بغلم گریه کن تا غصه هات بشینن رو پیرهنم‌.
راستش تازگیا از همه زده شدم.
حق با تو بود، آدما فقط بلدن آزار بدن‌، اعصابتو داغون کنن و با خنده ازت دور شن.
ولی من معذرت میخوام که این دنیا بهت رحم نکرد.
من معذرت میخوام که آدما هر روز دارن تو رو از همه چی متنفر میکنن.
من معذرت میخوام که کسی نبود تا بهش اعتماد کنی و حرفاتو بزنی.
من معذرت میخوام که این همه تنهایی.
من معذرت میخوام که تمام مدتی که حالت بد بود و گفتی خوبم.
معذرت میخوام از این همه سیاهی و درد.

- و تمام این حرف ها رو به روی آینه بود.

یادمه همش میگفت تو خیلی زودرنجی.
دلم میخواست بهش بگم آدما از کسایی که
دوسشون دارن بیشتر میرنجن وگرنه بقیه که مهم نیستن‌.

حالم خوبه.

میدونی تعهد یعنی چی؟
یعنی هم فرصتشو داری،هم موقعیتشو داری،هم کسی نمیفهمه،ولی چون میدونی اشتباهه و دوسش داری انجامش نمیدی.

واقعاً چرا فکر میکنید توی رابطه حرف نزدن راجبِ علت ناراحتیاتون، کول و باحاله؟!
چرا فکر میکنید چون ینفر بهتون علاقه داره، حتما قدرت اینو داره که اَفکارِ داخل مغزتونو بخونه؟
واقعاً چه مرگتون شده؟! حرف بزنید عوضیا. اه

‏از تموم چیزایی که به موقع اتفاق نمیفتن، خستم.

رابطه اش با مهم ترین آدم زندگیش بهم خورده بود،
گفتم چه حسی داری؟
گفت حس نترسیدن؛
دیگه هر کسی رو بخوام میتونم ترک کنم.

خودتون رو واسه هیچ آدمی عوض نکنید.
راجب ویژگی های مثبتتون حرف میزنم.
هرجا حس کردید با شخصیت الانتون، ممکنه فلان موقعیت رو از دست بدید، از دست بدید.
بدونید خوبه اگه بهتون میگن پاستوریزه اگه بهتون میگن وااا سیگارم نمیکشی؟؟
اگه طرف میگه بریم خونه ی ما بشینیم و تو میگی نه، خوبه اگه هر روز با یکی نیستید، خیانت نمیکنید. تو خیابون جلو چهار نفر به دختر تیکه نمیندازید که باحال به نظر بیاید.
اینا همه خوبه اگه خودتو اینجوری دوست داری واسه هیچ آدمی عوضش نکن.

من هیچوقت حوصله اینو نداشتم که به طرف مقابلم بگم: این کارایی که میکنی و حرفایی که میزنی، فقط منو ناراحت میکنه.
من سکوت میکنم، سکوت میکنم. و یهو میزارم میرم. جوری که هیچوقت نفهمی چرا ازت دور شدم.
راستش اومدم بگم، وقتی به آدما فرصت دوباره میدی، فقط خودتو بی‌ارزش میکنی، چون اگه طرف ببینه همش کوتاه میای و دم نمیزنی؛ ازت سواری میکشه. جوری که از پا در بیای و خسته شی از همه چی.
باید بعضی وقتا آدما رو رها کنی به حال خودشون و هیچی نگی، بزار تا وقتی که نفس میکشن، به کارا و حرفای مضخرفی که زدن و یادشون رفته فکر کنن.

‏بابا بزرگم همیشه میگفت دزدی فقط این نیست از دیوار مردم بالا بری:
دروغ بگی ، صداقتو دزدیدی.
بدی کنی ، خوبی رو دزدیدی.
تهمت بزنی ، آبرو رو دزدیدی.
خیانت کنی ، عشقو دزدیدی.

زمان گوش دادن این موزیک وقتیه که به خودت بیشتر از هرکسی بدی کردی.
@Onissm

همین .

اگه میشد دستتو میگرفتم میبردمت توی جلدم و بهت میگفتم: ببین، این دشت غم که میبینی همش مال منه. این رشته هایی که مثل سیمای گره خورده هندزفرین که هیچوقت باز نمیشن فکرای منن. اون خاک و آواری که رو زمین ریخته دیوار محکمی از اعتماد و محبتی بود بین من و دوستایی که فکر میکردم واقعین!طاقت داری بقیشم نشونت بدم؟ اون خورده شیشه های اونطرف که رو زمین ریختنو میبینی؟ اونا خورده شیشه نیستن تیکه های قلب منن. هربار که قلبمو شکستن من یه تیکه از روحمو به جاش اوردم، اما همون تیکه روحمم شکستن و من موندم قلب و روحی که به این روز افتادن. دریای اون‌سمت که داره خشک میشه رو ببین؛ قطره قطرشو با اشکام کنار هم گذاشتم و الان که داره خشک میشه به این خاطرِ که دیگه برای گریه کردن زیادی غمگینم. رشته کوه هاییم که روبه رومون علم شده‌ان، جنسشون از سنگ درد و کانی غصه است نه خاک و سنگ واقعی. میبینی؟ دنیای درون من اصلا قشنگ نیست.من هرروز و هرشب توی این جهنم درونم حبس شدم و تنهایی، دارم با همه اینا سروکله میزنم و سعی میکنم که درستش کنم. باز کردن گره افکارم، بازگردون اعتماد از دست رفته‌ام، بستن زخم پاهام موقع رد شدن از اون خورده شیشه ها و دیدن این فصل غم اندوه از وجودم کار اسونی نیست و فقط سعی کن ازینی که هستم شکسته ترم نکنی.
-سها

عصر روزِ جمعتون با یدونه فرانسوی قشنگ بخیر.
@Inoubiable

آدم امن داستان باشید.

همیشه اونیکه عاشقتره منم.
اونیکه با معرفت تره منم.
اونیکه ۱۰۰ خودشو میزاره منم.
اونیکه حواسش به همه رفیقاش هست منم.
اونیکه ذهنش از همه درگیر تره و بلند تر از همه میخنده منم.
اونیکه تو خودش میریزه و به زبون نمیاره تا بقیه ناراحت نشن منم.
اونیکه کوتاه میاد تا قهر و فاصله پیش نیاد منم.
اونیکه ملاحظه کاره منم.
اونیکه مقصره ام منم.

رفتن‌ کسی‌ که ‌لایق ‌نیست، نعمته‌.
نه‌فاجعه.
@Inoubiable