بخاطر کوتاه بلند بودن قدت
اضافه یا کمبود وزنت
رنگ پوست و موهات
مدل بینیت یا اجزای دیگه صورتت
بخاطر هیچکدوم از اینا خودتو سرزنش نکن
نزار معیار های زیبایی پوچ و سوشال مدیا تورو تحت تاثیر قرار بده و باعث بشه از بدنی که در اختیارته متنفر بشی
تفاوت های ما، مارو زیبا میکنن.
اگر همه شبیه هم بودیم که دیگه قشنگی نمیموند برامون.
-آرتا

همیشه خودکشی به این معنی نیست که خود زنی کنی، خودتو از بلندی پرت کنی، تیغ برداری و شاهرگت رو بزنی، یه مشت قرص رنگی که نمیدونی به چه درد میخورن رو بخوری، نه. همین که آرزوهات دفن شن، همین که خودت رو فراموش کنی، دوست داشتن و دوست داشته شدن رو فراموش کنی، همین که قید احساساتتو بزنی و دلیلی برای ادامه دادن به این زندگی لعنتی رو نداشته باشی؛ یعنی دست به خودکشی زدی، یعنی تموم. مرگ.

اون موقع که حس کردی هیشکیو نداری
‏اون موقع که حس کردی باید یه دنیا گریه کنی ‏اون موقع که حس یکی باید در آغوشت بگیره، ‏اون موقع بیا سراغ من ‏من اینجا دستامو باز کردم و منتظرم تو بیای.

‏دوست داشتم تو زندگیم فقط یه بار، فقققط یک بار یه چیزی رو همون موقع که می‌خوام داشته باشمش تا ببینم وقتی آدم ذوق داشتن چیزی رو داره و دارتش چجوریه. یه بار امتحانی حداقل.

من آدمی بودم که هیچ وقت حرفامو به کسی نمی‌زدم.
همیشه وقتی ازم می‌پرسیدن سریع می‌پیچوندم و بحث رو عوض می‌کردم.
اما تو اومدی دستامو گرفتی و من نمی‌دونم چرا اما انگار کلمه ها بیشتر از هر وقت دیگه ای آماده گفتن بودن.
تو مثل پناهگاه شدی واسم.
من باریدم و تو منو به آغوش گرفتی.
نمی‌دونم، ولی تو باعث میشی من لبخند از ته دل بزنم و خوشحالی توی چشام برق بزنه.
-شقایق.

تو اون چیزی نیستی که مردم فکر می‌کنن هستی. چیزی که اونا درمورد تو می‌گن در واقع نشون دهنده شخصیت اوناست. و تو باید این واقعیت رو قبول کنی که بیشتر وقت ها آدما از ما متنفرن بدون هیچ دلیلی و تو نمی‌تونی همه چیز رو کنترل کنی. تو نمی‌تونی افکار اونارو کنترل کنی. نمی‌تونی زبونشون رو کنترل کنی، نمی‌تونی روش فکر کردنشون رو تغییر بدی. نمی‌تونی همیشه حقیقت رو ثابت کنی و لازم نداری که خودت رو برای کسی توضیح بدی. چون اونا نمی‌شناسنت نمی‌دونن تو چه شبایی رو بدون خوابیدن گذروندی، اونا نمی‌دونن تو چقدر وجود شکسته‌ت رو جمع و جور کردی.
-ناپلئون.

صرفاً برای یادآوری:

- این طبیعیه که خیلیا ازت خوششون نیاد اما دلیل نمیشه که تو خودتو دوست نداشته باشی.
- قراره داخل زندگیت بیشتر از اونچیزی که فکرشو میکنی شکست بخوری اما این به این معنا نیست که تو یه آدمِ بازنده‌ای.
- قراره از همون آدمایی که فکرشو نمیکنی ضربه بخوری، پس یاد بگیر که فقط به خودت تکیه کنی.
- بیشتر به سلامتیت اهمیت بده و بخاطرِ هیچکسی تا نیمه شب بیدار نمون.
- سعی کن یاد بگیری که چطوری از تنهایی لذت ببری، چون قراره یه تایمایی از زندگیت فقط خودت باشی و خودت‌.
- داخل زندگیت چند تا مهارت جدید رو یاد بگیر چون قراره یه روزی به دردت بخوره.
- کسی که بخواد بره میره، پس برای موندنش تقلا نکن.
- اگه خیانت دیدی یادت باشه که این قضیه به ذاتِ آدما برمیگرده، پس برای چیزی که دست تو نیست خودتو مقصر ندون و حسِ ناکافی بودن نداشته باش.
-جایی‌برای‌مردن.

خطاب به مهربون ترین آدمهای زندگیم:
خیلی حرفه که با تموم دلشکستگی هات بازم مهربون بمونی، دلت باید دریا باشه که هر بار بی معرفتی آدم‌ها رو توی خودش غرق کنه، خیلی وجود می‌خواد که با همه ی بی وجودی ها به روشون لبخند بزنی.
ولی خواهشا عوض نشو و همین بمون.
تو خوب بمون، چون دنیا با تو خیلی قشنگ تره، باشه؟
-دیاکو.

ماه ها و سال هاست که خودم نیستم.
خالی بودم. پوچ. انقدر کمرنگ بودم که نبودم حس نشد.
من احساساتمو خاک کردم. تمام گریه ها و خنده های کودکی رو خاک کردم.
من پر از نقابم. نقاب هایی که ثانیه به ثانیه تغییر می‌کنند و منو از آدمی به آدم دیگه ای تبدیل می‌کنن.
من خودم نیستم. من گم شدم. من بین افکار شلوغم گم شدم.
من گم شدم بین آدمایی که فقط منو برای تخلیه شدن غماشون میخوان.
من میخوام خودم باشم. ساده. سرد. بدون نقاب. بدون ذره ای اهمیت دادن به آدمای عوضی و مسخره.

شما منو بنداز تو آبمیوه گیری، اگه لیوانت پر غم نشد.

بغلش کردم، دست کشیدم تو موهای سیاهش، یقه پیرهنشو درست کردم و کمک کردم تکیه بده به دیوار، دستاش میلرزید. دستاشو گرفتم تو دستم و به چشای قهوه ایش که حالا دورش رگای قرمز جوونه زدن نگاه کردم، بهش گفتم میدونم حالت خوب نیست، ولی بیا بریم رو پل عابر پیاده نزدیک خونه تا برات آهنگ بخونم، تا صبح تو بغلم گریه کن تا غصه هات بشینن رو پیرهنم‌.
راستش تازگیا از همه زده شدم.
حق با تو بود، آدما فقط بلدن آزار بدن‌، اعصابتو داغون کنن و با خنده ازت دور شن.
ولی من معذرت میخوام که این دنیا بهت رحم نکرد.
من معذرت میخوام که آدما هر روز دارن تو رو از همه چی متنفر میکنن.
من معذرت میخوام که کسی نبود تا بهش اعتماد کنی و حرفاتو بزنی.
من معذرت میخوام که این همه تنهایی.
من معذرت میخوام که تمام مدتی که حالت بد بود و گفتی خوبم.
معذرت میخوام از این همه سیاهی و درد.

- و تمام این حرف ها رو به روی آینه بود.

یادمه همش میگفت تو خیلی زودرنجی.
دلم میخواست بهش بگم آدما از کسایی که
دوسشون دارن بیشتر میرنجن وگرنه بقیه که مهم نیستن‌.

حالم خوبه.

میدونی تعهد یعنی چی؟
یعنی هم فرصتشو داری،هم موقعیتشو داری،هم کسی نمیفهمه،ولی چون میدونی اشتباهه و دوسش داری انجامش نمیدی.

واقعاً چرا فکر میکنید توی رابطه حرف نزدن راجبِ علت ناراحتیاتون، کول و باحاله؟!
چرا فکر میکنید چون ینفر بهتون علاقه داره، حتما قدرت اینو داره که اَفکارِ داخل مغزتونو بخونه؟
واقعاً چه مرگتون شده؟! حرف بزنید عوضیا. اه

‏از تموم چیزایی که به موقع اتفاق نمیفتن، خستم.

رابطه اش با مهم ترین آدم زندگیش بهم خورده بود،
گفتم چه حسی داری؟
گفت حس نترسیدن؛
دیگه هر کسی رو بخوام میتونم ترک کنم.

خودتون رو واسه هیچ آدمی عوض نکنید.
راجب ویژگی های مثبتتون حرف میزنم.
هرجا حس کردید با شخصیت الانتون، ممکنه فلان موقعیت رو از دست بدید، از دست بدید.
بدونید خوبه اگه بهتون میگن پاستوریزه اگه بهتون میگن وااا سیگارم نمیکشی؟؟
اگه طرف میگه بریم خونه ی ما بشینیم و تو میگی نه، خوبه اگه هر روز با یکی نیستید، خیانت نمیکنید. تو خیابون جلو چهار نفر به دختر تیکه نمیندازید که باحال به نظر بیاید.
اینا همه خوبه اگه خودتو اینجوری دوست داری واسه هیچ آدمی عوضش نکن.