کتاب بخونید، برید بیرون، رفت و آمد کنید، بخندید، غذا بخورید، موزیک خوب گوش بدید، ورزش کنید، دورو برتونو مرتب کنید، برقصید، آشپزی کنید، خلاصه سرتونو همیشه به یک چیزی گرم کنید. آدمیزاد اگه پر مشغله نباشه شروع میکنه به فکر‌کردن، شروع کنه به فکر کردن افکار زیاد و منفی میان سمتش و انقد غصه میخوره تا دیگه چیزی ازش نمونه.

میگفت:
گاهی به یه جایی توی زندگی میرسی که هیچ راهی نداری جز اینکه قوی باشی، تا بتونی زندگی کردن و تجربه کنی.

برید به چشم قهوه‌ایا بگید: اعتیاد پیدا کردم.
بپرسن به چی؟!
بگید: به کافئین قهوه چشات.
-ستاره‌قدری

ببین کنار کی دلت خوشه؟ کی بهت انگیزه میده؟ کی حالتو خوب میکنه؟ کی همیشه پشتته؟ کی تو هر شرایطی حمایتت میکنه؟ که وقتی ناراحتی خنده به لبت میاره؟ کی وقتی اشکتو ببینه خودشم گریه اش میگیره؟ کی قشنگتر از بقیه صدات می‌کنه؟ کی حواسش بهت هست؟ کی بدون اینکه بهش بگی میفهمه حالتو؟ هر وقت همه این ویژگی هارو تو یه نفر پیدا کردی همون آدمو اولویت زندگیت قرار بده،ارزششو داره.

دختر بودن خیلی قشنگه.
مخصوصا وقتی سرتو بالا میگیری و میگی، من همه این چیزها رو با تلاش زیاد به دست آوردم وقتی هیچکس نمیخواست من چیزی به دست بیارم.

شاید خیلی بهتر از من باشه،
خیلی زیباتر از من،
خیلی مهربون‌تر از من،
ولی هیچ جای دنیا هیچ کسی اندازه‌ی من
وقتی غم داری بغض نمی‌کنه،
هیچ کس با فکر نبودن تو اشکاش سرازیر نمیشه،
هیچ کس مثل من نگرانِ دیر شدن تایم غذات نمیشه،
هیچ کس غصه نمی‌خوره که چرا کم می‌خوابی،
هیچ کس وقتی دورش شلوغه شماره‌ی تورو نمی‌گیره.
هیچکس توی "بداخلاق اخمو" رو مثل من
دوست نداره.

بحث بی جنبه بودن یا زود رنج بودن نیست!
فقط هر آدمی رو یه سری چیزا خیلی حساسه، از یه سری کارا بدش میاد،شاید یکی دو بار ببینه و به روی خودشم نیاره؛ ولی کسایی که برات مهمن بحثشون از بقیه جداست، آدم از یه سری از آدمای زندگیش انتظار نداره، نمیتونه اون حرفارو از کسایی که با تیکه تیکه ی وجودش دوسشون داره هضم کنه!
بحث بحثه انتظاره، و اگرنه اگه یه غریبه اون حرفا رو بزنه یا اونطوری که دوست نداری رفتار کنه که مهم نیست!
آدم از کسایی که دوسشون داره است که ناراحت میشه.
-تراپیست

شبای زیادی رو اینجوری گذروندم. تنها، بی‌حوصله، ساکت و یه گوشه‌ی مبل نشسته دست به سیگار! دقیق یادم نیست کدوم شب ولی تو یکی از همین شبا بود که فهمیدم امیدواری بهترین حس و بدترین شکنجه‌س واسه آدمایی که بهت خوبی میکنن یا بدی، تو یکی از همین شبا بود که فهمیدم هیچکسی جز خودت واست نیست، واست نمیمونه، تو یکی از همین شبا فهمیدم باید بریزی بیرون تا جمع نشه تو دلتو یهو یه‌جوری بترکه که گند کل خونه‌ رو برداره، یکی از همین شبا که تو حال خودم نبودم و حال خودم داشت از خودم بهم میخورد و تصمیم گرفته بودم خودمو ول کنم فهمیدم که خودمم دیگه خودمو دوست ندارم. ولی هنوز منتظر بودم یه دستی از غیب بیاد و کشیده بشه رو سرمو بهم بگه نترس، نگران نباش، من هستم. یکی از همین شبا بود که به خودم گفتم: ببین منو، بسه دیگه! قرار نیست کسی بیاد، زور نزن. یکی از همین شبا فهمیدم جام اینجا نیست، یکی از همین شبا خسته میشم از این همه مزخرف بودن خودم برای خودم و خودم برای همه، یکی از همین شبا میخوابم که صبح پاشم و همه چی رو درست کنم و دیگه هرگز پا نمیشم.
-دچار

تو دیت اول با معمولی‌ترین و ساده‌ترین شکل و قیافه خودت برو بخاطر همینه که لقمه رو دور سر خودت نچرخونی.
اینطوری وقت و انرژی کمتری صرف میکنی. ساده و تو د پوینت میری میگی من واقعیتم اینه،
میخوای بخوا نمیخوای فدای سرت.
_ببین ماجرا اینه که اگه تو بخوای سیگنالی غیر از اونی که هستی رو به طرف بدی و مخشو بزنی، فقط از سر میز بلند شدنش رو چند ماه انداختی عقب‌،همین.
بذار اگه میخواد از پشت میز بلند شه و خداحافظی کنه همین الان بره، نه وقت و انرژی و احساس تو بادِ هواس
نه وقت و انرژی و احساس بچه مردم. اون که بلاخره واقعیت تورو میبینه. و وقتی ببینه قضاوت میکنه که تورو میخواد یا نه. پس بذار زودتر ببینه و قضاوت کنه که میخواد یا نه.

دیروز یه بنده خدایی
داشت پشت گوشی با یکی
صحبت میکرد ؛ لا به لای حرفاش چیزای
قشنگی شنیدم که به‌نظرم همه لازم دارن یه بار
بشنون و بهش فکر کنن
می‌گفت: " نباید چیزی که لایقته رو توی آدما بگردی. اول باید توخودت پیداش کنی بعد دنبال آدمی بگرد که لایقش باشه!"
دوتا جمله‌ی ساده بود ولی کاری کرد که ساعت‌ها
بشینم و به زندگیم فکر کنم.

- میشه یه چیزی رو اعتراف کنم؟
+آره.
- خنده ات قشنگ ترین خنده ایه که تا حالا دیدم.
+ پس منم میتونم یه اعترافی بکنم؟
- حتما.
+ این خندهه فقط وقتی این شکلیه که من با توام.

اگه رابطتون لانگ دیستنسه و دلت براش تنگ شده بفرست براش.

ناراحتی؟ حس میکنی دنیا به آخر رسیده؟
پاشو یه دوش آب سرد بگیر. برای خودت غذای مورد علاقتو درست کن. برای خودت خرید کن. موزیک مورد علاقتو پلی کن. یه کتاب جدیدو شروع کن به خوندن. فیلم ببین، با رفیقات برو کافه یا هر جایی که دوست داری. درباره روزمرگی‌هات بنویس. ورزش کردنو شروع کن. یه هنر یا مهارت جدیدو یاد بگیر.
خلاصه که ناراحت بودن توی این شرایط کاملا طبیعیه و اصلا عیبی نداره اما داخلش فرو رفتن قرار نیست هیچ مشکلی رو حل کنه.
این روزا برای حال خوبت بیشتر وقت بزار تا بتونی بازم برای خودت و جامعه آدم مفیدی باشی.

مهم نیست که ازم دوری، مهم نیست که نمی تونی هرموقه می خوام کنارم باشی، مهم نیست اگه گاهی وقتا سرت شلوغه و مشغول کار یا درستی. وقتی تو توی قلبمی من توانایی تحمل همه چیز و دارم. قویم و هیچ چیز باعث توقفم نمیشه. وقتی تو توی قلبمی توانایی اینو دارم با هر مشکلی رو به رو بشم و حلش کنم. توانایی اینو دارم که امید و انگیزه داشته باشم‌. توانایی اینو دارم که خوشحال باشم و خوشحال بمونم. تو یک جورایی حکم پمپ آدرنالین رو واسم داری. وقتی بهت فکر می کنم هرچقدرم خسته باشم انرژی می گیرم و همه ی درد و مرضامو یادم میره. فاصله مطرح نیست وقتی میدونم دارمت.
فاصله مطرح نیست وقتی تو همینجا توی قلبمی.

شازده کوچولو: چرا آدما وقتی می‌فهمن
بودنشون باعث دلگرمیته، خودشونو ازت دریغ میکنن؟
روباه گفت: خب بالاخره یه جایی باید معلوم بشه آدم نیستن دیگه.

قضیه چیه؟
چرا نمیتونیم برای یکساعتم که شده‌، حضورِ آدما رو تحمل کنیم اما در عوض بعد از رفتنشون سالها با خاطراتشون خیالبافی میکنیم؟!

یه زمانی فکر میکردم عشق، قشنگ ترین و آرامش بخش ترین و صمیمانه ترین حس دنیاست اون موقع به خودم قول دادم اگه عاشق یه نفر شدم، واسش مهربون‌ترین آدم دنیا باشم، یجوری که یه نفر باهیچکی غیر خودش اونقد خوب و مهربون نیست، بلاخره زمانش رسید و منم عاشق شدم، حقیقت تلخ و سنگینِ عشق برام رو شد، تنهاتر شدم، من دیدم آدما چطور نقابشونو از صورتشون بر میدارن، حالام دلم تنگ میشه واسه عشق، نه واسه خودش، واسه تصویری که ازش داشتم، واسه جوری که میشد بشه و نشد، ببین تو توی رابطت خوب باش ولی نزار خوبیت بعضیارو اونقدر بد عادت کنه که فکر کنن میتونن با هرکسی هرجوری که دلشون بخواد رفتار کنن، عشق قشنگ ترین رویا‌ها و کثیف ترین واقعیت هارو بهم نشون داد.

خودتو ببخش.
چون هیچ آدمی لیاقت حال بد تورو نداره.
حتی خودت.

هروقت احساس کردی حالت بده و به یکی نیاز داری تا کنارت باشه، بلند شو دو تا سیلی بزن تو گوشِت و با خودت جمله‌ی "من خودمو دارم و نیاز به هیچکس ندارم" رو تکرار کن.

نیاز شدید به آدم‌های جدید، روابط جدید، شخصیت جدید، عادت‌های جدید، شاید کلا یک زندگی جدید دارم.