دکتر انوشه چقدر قشنگ میگه برای رسیدن به آرامش کافیه به خودت قول بدی:

- قول بده نزاری آدمی که لیاقت نداره ارامشتو بهم بریزه.
- قول بده اولویت زندگی خودت باشی؛ اول به خودت کمک کنی بعد اگر تونستی به بقیه کمک کنی.
- قول بده بخاطر احترام به خودت از همه ی خاطراتی که بهت آسیب زدن بگذری.
- قول بده از این به بعد هرکسی هر چیزی گفت و هر کاری نتونه روت تاثیر منفی بزاره.
- قول بده از این به بعد بیشتر از توانت برای کسی تلاش نکنی؛ خوبی زیاد تبدیل به وظیفه میشه.

تو این همه سال که به نقش و نقاشی مشغول بودم
یاد گرفتم که می‌شه دنیا رو با همه‌ی حقیقتش جدی نگرفت، می‌شه غرق خیالات شد و به پس و پیش دنیا هیچ اهمیتی نداد حتی می‌شه به خیالات رنگ واقعیت داد و با اون‌ها زندگی کرد برای همین از خیلی وقت‌ پیش دیگه هیچی رو جدی نمی‌گیرم.
اینجوری نه ترسی از آینده داری نه حسرتی برای گذشته.
-اورهان‌پاموک

اگه رابطتون لانگ دیستنسه و دلت براش تنگ شده بفرست براش.

- میدونی اولین ستاره ی دنباله دار‌چجوری به وجود اومد؟
+ نه چجوری؟
- یه روز یه فرشته که بین فرشته ها محبوب بود و همه خیلی دوسش داشتن عاشق یک انسان شد؛ همون روز رفت تا با خدا موضوع رو مطرح کنه، خدا اجازه باهم بودنشونو نداد و فرشته رو به شدت منع کرد و دیگه نزاشت بره روی زمین، فرشته غمگین و کلافه بود.  نشست و یدونه سیگار روشن کرد و قبل اینکه خدا بخواد مچشو بگیره انداختش دور. اونشب اولین ستاره ی دنباله دار تو آسمون دیده شد. بعدشم فرشته خودکشی کرد و خدا یکی از فرشته های خوبشو از دست داد. ازون شب به بعد آسمون پر ستاره ی دنباله دار شد؛ دوستای فرشته به یادش سیگار روشن کردن و قبل اینکه خدا بفهمه انداختنش دور.

من توی رابطه انقدر به طرفم فضا می‌دم که اگه بخواد بتونه خیانت کنه. باید بدم. لازمه رابطه ی خوب همینه که انقدر بهت فضا بدم که تو اگر بخوای بتونی بهم خیانت کنی.
دلیل خیانت نکردن تو نباید کنترل ۲۴ ساعته ی من باشه. اگه تو صرفاً تحت نظارت من خیانت نمی‌کنی من اصلاً نمی‌دونم این رابطه چیه.
من فقط زمانی میفهمم این رابطه چیه که من به تو آزادی کامل بدم و تو بهم خیانت نکنی.
پس من بنارو می‌ذارم به اینکه به تو اعتماد کنم. چون استاندارد من برای توی رابطه بودن همینه. اثبات اینکه اشتباه می‌کردمم دست تو.

از خفن ترین آدم‌ها می‌تونم به اونایی اشاره کنم که با کسایی که براشون هیچ سود و منفعتی ندارن هم کاملا محترمانه رفتار می‌کنن.

درخواست محترمانه رو هستم، اما چاپلوسی نمی‌کنم. جمعی که بهم احترام نذارن رو حتما ترک می‌کنم. تنهایی یه وقتایی سخت می‌گذره، اما خودم رو کوچیک نمی‌کنم برای موندنِ کسی که تصمیم گرفته بِره. پذیرفته شدن خیلی دلچسبه، اما به خاطرش تبدیل نمی‌شم به چیزی که نیستم! دیفالتم اینه که نَدار و خاکی رفتار کنم اما کسی قیافه بگیره برام=حذف.
اهل منت گذاشتن نیستم، اما ببینم طرف با حساب و کتاب رفتار می‌کنه، یادش میارم کجا چیکار کردم براش.
اسمش رو هر چی می‌خوای بذار.
غرور، لجبازی یا خود بزرگ بینی. نمی‌دونم.
من فقط مراقبِ خودمم. مراقب کاراکتری که تو‌ نبودی و نمی‌دونی با چه سختی‌ای ساختمش.
-علی سلطانی.

سیوش کن “ my wings “
به زبان انگلیسی به کسی می‌گن که وقتی کنارشی از دنیای واقعی و سر و صداهاش و حسای بدش دور می‌شی. کسی که باعث می‌شه همه ی نگرانیاتو فراموش کنی و باهاش حس کنی داری پرواز می‌کنی و توی آسمون اوج می‌گیری. به معنی “ بال های من”.

وقتایی که عزیزت دیگه کنارت نیست:

کتاب بخونید،
برید بیرون، رفت و آمد کنید،
بخندید، غذا بخورید، موزیک خوب گوش بدید،
ورزش کنید، دورو برتونو مرتب کنید،
برقصید، آشپزی کنید،
خلاصه سرتونو همیشه به یک چیزی گرم کنید. آدمیزاد اگه پر مشغله نباشه شروع میکنه به فکر‌کردن،
شروع کنه به فکر کردن افکار منفی میان سمتش
و انقد غصه میخوره تا دیگه چیزی ازش نمونه.

بعضیا انقد خوبن که
تحتِ تأثیر این حجم از خوبی،
فقط دوست داری محکم بغل‌شون کنی؛
و بهشون بگی:
دنیای من با تو قشنگ‌تر شده
مرسی هستی واقعا.

افسانه ها میگن یه قسمتی توی وجود دخترا هست
به اسم بغلدون که از بغل و آغوش یار تغذیه میکنه و به حیات داشتن اون دختر كمك ميكنه، وقتی موجودی اون قسمت کم بشه یا به عبارتی به اندازه که دوسشون دارید بغلشون نکنید، احتمالا رنگ صبح روز بعد رو نخواهید دید، هیچ موقع نزارید موجودی بغل توی خون دخترا کم بشه، همیشه محکم تر از قبل بغلشون کنید.

یه لحظه صبر کن رفیق
لا به لای شلوغی و کلافگی و سخت گرفتن های زندگی خواستم یه چیزی بهت بگم !
یه نگاه به پشت سرت بنداز
مثل همه ی روزایی که گذشت
این روزا هم میگذره
خواستم بگم حواست هست دیگه؟
ما یک بار زندگی میکنیم
حالا ادامه بده.

مطمئن باش یه روز میام پیشت و کاری می کنم تموم روزایی که از هم دور بودیم از یادت برن. به اندازه تموم وقتایی که کنارم نبودی بغلت می کنم، بوست می کنم، دستمو می کنم تو موهات، دستتو می گیرم و می ریم قشنگ ترین طبیعتای شهر، واست خوراکیا، غذاها و شکلاتای مورد علاقتو می گیرم، تا سه صب بدون توجه خانواده کنار دریا پا برهنه باهات قدم می زنم، باهات حرف می زنم، نگاهت می کنم، مسخره بازی در میارم تا خندتو ببینم، بازی می کنیم، می دوییم، شب ستاره هارو می شمریم، صبح زیر سایه باهم دوغ می خوریم، مست می شیم، باهم می رقصیم، آهنگای مشترکمونو بلند بلند می خونیم، فروشگاهارو می گردیم، باهم می ریم آرزوهامونو عملی می کنیم، فانتزیامونو، مجبورت می کنم برام آهنگ بخونی، آخرشم سیمکارتمو از توی گوشیم در میارم، می‌شکنمش تا همه ازم بی خبر بمونن و برای همیشه خودمو پیشت جا می ذارم و هرکارم کنی بر نمی گردم خونه.
-دیاکو.

بیا بهم قول بدیم باشه؟

منو بغل کن. اونقدر محکم که قلبامون باهم یکی بشن.
منو بغل کن. اونقدر محکم که جا برای حسای بدم نمونه. پرواز کنن و برن.
منو بغل کن. اونقدر محکم که تیکه های شکسته ی دلم دوباره بهم بچسبن.
منو بغل کن اونقدر طولانی که ببارم و بمیرم.
-دیاکو.

برای تویی که مدتیه چند روز درست حسابی نمیخوابی، تویی که هنوز نتونستی خودتو دوست داشته باشی، تویی که زیر بار فشارای روانی قلبت فشرده شده، تویی که گریه کردن هم آرومت نمیکنه و کسی نیست که بفهمتت، تویی که نیاز داری کسی بغلت کنه، تویی که کسی متوجه دردت نمیشه، تویی که غم از سلول هات میچکه و پوستت تموم خوبی هارو پس میزنه، تویی که احساس ناکافی بودن داری، تویی که کسی زخم هاتو نوازش نکرده و بدتر نمک پاشیدن، تویی که نمیتونی خود واقعیتو نشون بدی چون میترسی، تویی که اینقدر زحمت کشیدی که هرچقدر بخوای خستگی از تنت نمیپره.
قوی باش.. میگذره، مطمئنم.

گاهی فکر می کنم اگر کسی با من صحبت نمی کرد، دیگر هرگز صحبت نمی کردم.
-آلیس عثمان، رادیو سکوت.

از همین تریبون اعلام میکنم:
دختری که قراره یک روزی باهم زندگی کنیم و باهم گل های رو بالکن رو آب بدیم و قرمه سبزی بخوریم، گودی زیر چشم، جوش صورت و ترک پوستی و هزار تا چیزه دیگه که تبدیل شده به چارچوب برای زیبایی، معیار من نیست، لطفا خودتو اذیت نکن، من به عنوان یه پسر دوست دارم.

میدونستید با گرفتن شماره 1480 میتونید رایگان مشاوره روانشناسی در هر زمینه ای بگیرید، روانشناس ها تلفنی مشاوره میدن و هیچ اطلاعات شخصی ازتون نمی‌خوان. تو زمینه های خانوادگی، شغلی، تحصیلی و... مشاوره میدن بهتون. این کمک رو از خودتون دریغ نکنید.

بهترین دیالوگی که شنیدم
و به شدت بهش معتقدم اینه:
"اونایی که منو میشناسن، هیچوقت به من شک نمیکنن و اونایی که به من شک دارن هیچوقت منو نمیشناسن!"