تو ماشین پلیش کنید، ولومو تا ته ببرید بالا، بزنید به جاده، گازشو بگیرید نترسید.

توی خیابون یه دختره داشت بلندبلند
گریه میکرد ‌و میگفت :
‹ باورم نمیشه؛ شد؟ توروخدا راست میگی؟
اذیتم نکن بخدا گناه دارم!
من امیدی نداشتم چطور ممکنه بشه، اصلا
مگه نگفتن شانست خیلی کمه! ›
حس کردم خدا زد روشونه هاش گفت:
منو یادت رفته ها.

تو برام مثل آهنگ ساقی هایده، همگناه سوگند، تقدیر شادمهر، اظطراب پوبون، پس من چی بیبی وانتونز، قلب بنفش خلسه، شمعارو روشن کن اشوان، موزیکامو تاک داون، روزگار غریب علیرضا قربانی، سیاه و سفید حامیم، تیغ پوبون، دلتنگ توام حجت اشرف زاده، نیلوفرآبی پیشرو، قشنگی و دوست داشتنی.

اینو یه جا پین کنید بعدا متوجهش میشید:
" بعضی وقتام خدا نجاتتون میده ولی شما شکست حسابش میکنی "

یکی از اصلی ترین دلایلی که نباید وقتی کسی رو با خودت همسفر کردی وسط راه ولش کنی اینه که شاید این مسیر اون آدم نبوده و فقط به خاطر تو مسیرش رو عوض کرده اگه یه دفعه ولش کنی اونجارو بلد نیست و ممکنه تا ابد گم بشه.

بیکلام پلی کنید، دراز بکشید، چشماتونو ببندید.

تو استوریام زیادی شادم نه؟!
تو عکسام قشنگ لبخند میزنم مگه نه؟!
توی جمع ها زیاد میگم، میخندم، میخندونم مگه نه؟!
به نظرتون یه آدم سرخوش و شادیم که هیچ غم و مشکلی تو زندگیم نیست.
ولی منو وقتی که شب میشه و تو اتاقم تنها میشم دیدید؟!
دیدید چه شبایی رو با چشمای خیس سپری کردم؟!
دیدین برای اینکه به خواسته هام برسم چقدر کار میکنم؟!
نه..ندیدید ، شما فقط چیزایی رو دیدید و قضاوت میکنید که. براتون راحت تره..برای همین خیلی راحت با حرفاتون به قلب شکستم ضربه میزنید..کاش کمتر قضاوت کنید..همین!

هیچ وقت تو ذهنت آدمارو بزرگ نبین.
آدمارو که بزرگ ببینی، زندگی تموم تلاششو میکنه تا بهت ثابت کنه بُتی که تو ذهنت ساختی مجسمه ی بی جون و شکسته ای بیش نیست. اتفاقی که رو که بزرگ ببینی، میشه خوره ی جونت.
هدفی رو اگر بزرگ ببینی شاید هیچ وقت هیچ تلاشی برای رسیدن بهش نکنی و خودت رو دست کن بگیری.
سعی کن هر حادثه، آدم و هر چیز دیگه ای رو همونطوری ببینی که هست و واقعیت زندگی رو واسه خودت عوض نکنی.
اینطوری همه چیز واست شکل واقعیشو میگیره و کمتر رنج میکشی.

-the pain.

تراپیستم گفت : تو زیادی آدم بسازی هستی. این باعث میشه آدما به اون چیزایی که برای تو مهمه، به اندازه کافی اهمیت ندن چون در نهایت میدونن تو قراره کوتاه بیای، ناراحت کننده بود. واقعا چیزی که همیشه فکر میکردم باعث میشه به قولی مهربونتر باشم نقطه ضعفیه که منو کم اهمیت تر نشون میده.

درس امروز :
پنجره ای که آزارت میده رو ببند مهم نیست که چقدر منظره ی بیرون زیباست.

مود اینروزام اینجوریه که دلم میخواد به آدمایی که دوسشون دارم پیام بدم:
" سلام خوبی؟! همه چی خوبه؟ فقط پیام دادم حالتو بپرسم تا از دستم دلخور نباشی، اینروزا حقیقتا مود خوب و زیبایی ندارم برای همین ترجیح دادم یکم با خودم تنها باشم، زیاد حال و حوصله ی حرف زدن ندارم پس نیاز نیست جوابم بدی، مراقب خودت باش..خداحافظ "

یه قمارباز پیر میگفت:
نگران نباش دیر یا زود دست همه رو میشه.

دارک ترین قسمت اینروزام همونجایی که از رفیقا و دوستامون خداحافظی میکنیم،
بعد به سمت خونمون حرکت میکنیم، تا به خودمون میایم میبینیم که خنده هامون خشک شدن، دیگه هیچ اثری از اون آدم پر انرژی نیست، هیچ اثری از اونی که صدای خنده هاش گوش همه رو کرده بود نیست.

ده بار گفتم. بازم می‌گم. صد بار دیگم بخونش. کنکور معیار سنجش هوش، تلاش، لیاقت و یا استعداد نیست. موفق شدی. اوکی باعث افتخاری. نشدی؟ فدای سرت. کنکور بخشی از داستانت نبوده. به زودی راه خودتو استعداد پنهان خودتو و علاقه ی اصلی خودتو پیدا می‌کنی و توش موفق می‌شی. شک نکن. و سخت نگیر. تمام.
-دیاکو.

یه روز که از دست همه عصابی بودم رفتم جلو آیینه و به خودم گفتم :
« تا کی میخوای به فکر کسایی باشی که هیچ اهمیتی تو زندگیشون نداری؟
تا حالا به خودت فکر کردی؟
تا حالا به خودت ارزش بخشیدی؟
اصلا تا حالا خودتو دوست داشتی؟
پس رها کن...رها کن هرچی که بهت آسیب میرسونه رو.
رها کن همه ی آدمای سمی زندگیتو.
اشکالی نداره که یکمم خودت برای خودت تو زندگیت مهم باشی ، اشکالی نداره اگه یکمم به خودت برسی »
یادمه بعد از اون روزدیه من جدید درونم متولد شد ، بعد از اون روز بیشتر خودمو شناختم.
و حقیقتا حس خیلی بهتری دارم.
پس رها کن رفیق ، رها کن هرچی که دلیل حال بدته.

مود اینروزام خیلی عجیبه.
وسط یه جمع شلوغ خیلی تصادفی و بدون هیچ دلیلی دچار یه نوع تنگی نفس میشم که فقط ترک کردن اون جمع حالم بهتر میکنه.
یه جورایی به تنهایی اعتیاد پیدا کردم،
اینکه با خودم و مود خودم بدون تمسخر و خنده دیگران وقت بگذرونم بهم حس بهتری میده.

کاری که موزیک با حال آدم میکنه.

تو از اون آدم قشنگایی.
از اون قشنگا که لطفا نرو.
از اون قشنگا که لطفا بمون.
از اون قشنگا که بیایم از ته دل داد بزنم که چقدر دوست دارم.
از اون قشنگا که وای چقدر خنده هات قشنگه.
از اون قشنگا که حتی گریه هم میکنی زیبایی.
تو خیلی قشنگی.
مثل قشنگی آسمون.
آسمون همیشه قشنگه
حتی ابریش.
تو آسمون منی.

من دقت کردم زوج‌هایی که همو دوست دارن بعد یک مدت با هم بودنشون، شبیه هم می‌شن، حتی بوی همدیگه رو می‌گیرن و اکت‌هاشون و اداهاشون شبیه هم می‌شه.

جوونا گرد شید یه‌چی بگم؛ تو زندگی “ یه‌دور می‌زنم برمی‌گردم ” نداریم. غلطه. اگه به آدمی رسیدین که قلبش خوب بود، که شما رو واقعا دوست داشت، که کنارش آرامش داشتین، ولش نکنین.
میگه «حیثما وجدت سکینة قلبک أقم»، هرجا آرامش قلبت رو پیدا کردی، بمون. بچه‌ها بمونید! همونجا بمونید.