عشق و دوست داشتن که برای تو احترام، آرامش و اعتماد به همراه نداشته باشه، برای تو خوشحال کننده و انگیزه بخش نباشه، صرفا یه اختلال احساسِ که آدم ها دچارش شدن.
یه توهم و تصویر خیالی از عشق!
پس هیچوقت اجازه نده کسی به اسم دوست داشتن، آرامشت رو ازت بگیره.

این روزا فقط می‌خوام تو آهنگ های بی‌کلام غرق بشم و به هیچی فکر نکنم.

یه روزی ممکنه مهاجرت کنیم و بریم
یه روزی ممکنه همه چیز درست شه
ممکنه بدون ترس و با آزادی بریم بیرون
تنهایی بریم سفر با دوستامون وقت بگذرونیم
ممکنه بتونیم هرچیزی دلمون میخواد و داشته باشیم ولی ما اونموقع دیگه جوونای ۱۸ ۱۹ ساله نیستیم ما دیگه این همه شور و ذوق و هیجان نداریم.
کاش همه چیز به وقتش اتفاق بیفته کاش همه چیز به وقتش درست شه و کاش به وقتش زندگی کنیم.

اخلاقت بهتر می‌شه و آروم تر می‌شی؛ بهتر درس می‌خونی و انگیزه ی کار داری، صبحونتو می‌خوری و تایم خوابت تنظیم می‌شه. کمتر غر می‌زنی، کمتر نا امیدی. بعد بیدار شدن دلت نمی‌گیره. به فکر پیشرفت و آینده و جلو رفتنی. احساس می‌کنی زیبا تر شدی. آرامش داری. اعتماد به نفس داری.
توی رابطه بودن با آدم درست این شکلیه.
-دیاکو.

یه تیکه از کتاب باشگاه پنج صبحی ها که الان خوندمش و خیلی به چشمم قشنگ اومد ، یه نقل قول از محمد علی کلی هستش :
تک تک لحظات تمرین برایم رنج آور و نفرت انگیز بود اما با خودم میگفتم پا پس نکش، الان تنهایی و رنج را تحمل کن تا بقیه عمرت را همچون یک
قهرمان زندگی کنی.
-مود

مامان بابام که دوست بودن هر شب تلفنی حرف میزدن و مامانم تمام اون مکالمات شون رو یادداشت کرده. این طوری که
نرگس: سلام
حسین: سلام
نرگس: خوبی؟
شیرین ترین قسمتش اینجاست که توی یکی از نوشته هاشون میگن اسم دخترمون رو بذاریم نگار و اون شب اسمم رو انتخاب میکنن.

ازت می‌خوام به مدت یک هفته:
•جنگ با خودتو تموم کنی و از سرزنش کردن خودت دست برداری.
•به دنبال سؤال‌های که چرا رفت؟ چرا فلانی اون کار رو کرد؟ یا چرا فلان اتفاق افتاد نباشی!
•همه‌ی حسرت‌ها و کمبودهات رو فراموش کنی.
•خودت رو با دیگران مقایسه نکنی.
•منتظر آینده بهتر نباشی و سعی کنی از الانت لذت ببری.
•تو این یه هفته نه حسرت گذشته رو بخور نه به آینده فکر کن، تنها چیزی که باید برات وجود داشته باشه زمان حاله.
•و تو باید از تک تک نفس‌هات و تمام کار هایی که می‌کنی لذت ببری.
این چالش یه هفته‌ای رو امتحان کن.

این موسیقی بی کلام بسیار معروفه و دلیل جالبی داره؛ این قطعه همزمان بر ۱۲ فرکانس تنظیم شده و گوش کردن اون در زمانی که تنهایید باعث میشه مغز شما فکر کنه یک نفر که خیلی دوسش دارید شما رو بغل کرده و همون احساس رو ایجاد کنه ؛)))
-پونه سبز

من هیچوقت آدم خوش شانسی نبودم، یعنی نشده یه بار یکی واقعی و درست کنارم نفس بکشه.
نشد یه بار یکی برام تلاش کنه،
نشد یه بار برای یکی اون آدم مهمه باشم.
یعنی تا جایی که یادمه، من همیشه تنها بودم.
نمیگم کسی کنارم نبوده یا کسی دوستم نداشته، ولی خب تنهایی، به معنی نداشتن آدما نیست.
گاهی آدما کنارت هستن ولی این حال تنهایی،
میدونید، گاهی بودن آدما کافی نیست،
گاهی فقط اینکه آدما دوست داشته باشن برات کافی نیست، گاهی احتیاج داری که بلدت باشن.
یعنی همین که براشون مهم باشی و برای حل خوبت تلاش کنن، کافیه.

تا حالا دندون پزشکی رفتین؟
اول دکتر چند تا سوزن میزنه تو لثه تون بهد اون مته رو میگیره دستش، بعضی وقتا از شدت درد دسته های صندلی رو محکم فشار میدیم و اشک تو چشمامون جمع میشه
چرا نمیزنین تو گوشش؟!
این همه درد رو تحمل کردید؛ این همه مته و آمپول و انبر.
خوب اعتراض کنید بهش! چرا اعتراض نمیکنید؟!
تازه کلی هم ازش تشکر میکنیم و میخوایم بیایم بیرون میگیم: آقای دکتر ببخشید وقت بعدی کی هستش؟!
نمیخوای خدا رو اندازه یه دندون پزشک قبول داشته باشی؟!
به دکتر اعتراض نمیکنیم چون میدونیم این درد فلسفه داره و منجر به بهبود میشه، میدونیم یه حکمتی داره.
خب خدا هم حکیمه، وقتی درد و رنجی رو تو زندگی ما فرستاد ازش تشکر کنیم، بگیم نوبت بعدی کی هستش؟!

تو ماشین پلیش کنید، ولومو تا ته ببرید بالا، بزنید به جاده، گازشو بگیرید نترسید.

توی خیابون یه دختره داشت بلندبلند
گریه میکرد ‌و میگفت :
‹ باورم نمیشه؛ شد؟ توروخدا راست میگی؟
اذیتم نکن بخدا گناه دارم!
من امیدی نداشتم چطور ممکنه بشه، اصلا
مگه نگفتن شانست خیلی کمه! ›
حس کردم خدا زد روشونه هاش گفت:
منو یادت رفته ها.

تو برام مثل آهنگ ساقی هایده، همگناه سوگند، تقدیر شادمهر، اظطراب پوبون، پس من چی بیبی وانتونز، قلب بنفش خلسه، شمعارو روشن کن اشوان، موزیکامو تاک داون، روزگار غریب علیرضا قربانی، سیاه و سفید حامیم، تیغ پوبون، دلتنگ توام حجت اشرف زاده، نیلوفرآبی پیشرو، قشنگی و دوست داشتنی.

اینو یه جا پین کنید بعدا متوجهش میشید:
" بعضی وقتام خدا نجاتتون میده ولی شما شکست حسابش میکنی "

یکی از اصلی ترین دلایلی که نباید وقتی کسی رو با خودت همسفر کردی وسط راه ولش کنی اینه که شاید این مسیر اون آدم نبوده و فقط به خاطر تو مسیرش رو عوض کرده اگه یه دفعه ولش کنی اونجارو بلد نیست و ممکنه تا ابد گم بشه.

بیکلام پلی کنید، دراز بکشید، چشماتونو ببندید.

تو استوریام زیادی شادم نه؟!
تو عکسام قشنگ لبخند میزنم مگه نه؟!
توی جمع ها زیاد میگم، میخندم، میخندونم مگه نه؟!
به نظرتون یه آدم سرخوش و شادیم که هیچ غم و مشکلی تو زندگیم نیست.
ولی منو وقتی که شب میشه و تو اتاقم تنها میشم دیدید؟!
دیدید چه شبایی رو با چشمای خیس سپری کردم؟!
دیدین برای اینکه به خواسته هام برسم چقدر کار میکنم؟!
نه..ندیدید ، شما فقط چیزایی رو دیدید و قضاوت میکنید که. براتون راحت تره..برای همین خیلی راحت با حرفاتون به قلب شکستم ضربه میزنید..کاش کمتر قضاوت کنید..همین!

هیچ وقت تو ذهنت آدمارو بزرگ نبین.
آدمارو که بزرگ ببینی، زندگی تموم تلاششو میکنه تا بهت ثابت کنه بُتی که تو ذهنت ساختی مجسمه ی بی جون و شکسته ای بیش نیست. اتفاقی که رو که بزرگ ببینی، میشه خوره ی جونت.
هدفی رو اگر بزرگ ببینی شاید هیچ وقت هیچ تلاشی برای رسیدن بهش نکنی و خودت رو دست کن بگیری.
سعی کن هر حادثه، آدم و هر چیز دیگه ای رو همونطوری ببینی که هست و واقعیت زندگی رو واسه خودت عوض نکنی.
اینطوری همه چیز واست شکل واقعیشو میگیره و کمتر رنج میکشی.

-the pain.

تراپیستم گفت : تو زیادی آدم بسازی هستی. این باعث میشه آدما به اون چیزایی که برای تو مهمه، به اندازه کافی اهمیت ندن چون در نهایت میدونن تو قراره کوتاه بیای، ناراحت کننده بود. واقعا چیزی که همیشه فکر میکردم باعث میشه به قولی مهربونتر باشم نقطه ضعفیه که منو کم اهمیت تر نشون میده.

درس امروز :
پنجره ای که آزارت میده رو ببند مهم نیست که چقدر منظره ی بیرون زیباست.