من بی نهایت به اقیانوس شباهت دارم ، هنوز به طور کامل کشف نشدم ، گاهی آروم و گاهی طوفانی ، گاهی پر از سکوت و گاهی پر از حرف .

دلتنگی واقعا چیز خیلی عجیبیه.

خلاصه داستان زندگی منو ، همین یه جمله توصیف میکنه:
همیشه از بیرون آرامش داشتم ولی از درون در حال فکر کردن به همه چیز بودم.

من کسیو تو زندگیم از دست دادم که هیچ تلاشی برای موندنم نکرد ولی تو کسیو از دست دادی که از جونش و روحش و تمام وجودش برات مایه گذاشت.
حالا واقعا فک میکنی بردی؟!

اگر اونقدر شجاع بودی که شروع کردی، و اونقدر قوی هستی که داری ادامه میدی، پس حتما اونقدر لیاقت داری که به خواسته ت یا حتی به بهتر از اون برسی.

من ترجیح میدم همینجوری بی سیاست و بی کلک باشم و شکست بخورم تا اینکه نقش بازی کردن و سیاه بازی بخوام به چیزی برسم و موفق بشم، یعنی تو وجودم نبوده و نیست من همینم همینقدر ساده و همینقدر واقعی.

به نظرم ترسناک ترین جمله ای که میشه گفت و از هزارتا فحش و توهین و کارما بدتره اینه که: " نوبت ماهم میرسه "
و تاریخ ثابت کرده و مطمئن هم باشین که نوبت ما هم میرسه که نادیدتون بگیریم که بگذریم ازتون که بیخیال شیم که مهم نباشید واسمون خلاصه نوبت ما هم میرسه.

دلم تنگ شد واسه بچگیام.

دیدی یه سری آدما وقتی میان تو زندگیت تازه میفهمی دنیا ارزش ادامه دادن داره، میفهمی که خوشبختی هنوز داره نفس میکشه و میفهمی که چقدر حضورشون وسط زندگیت معجزه اس؟
شاملو راجب آدمای زندگیمون خیلی قشنگ مینویسه که:
اگر میدانستم پس از آن همه رنج ها و نابسامانی ها تو را میتوانم داشته باشم، بدون شک با اراده ی آهنین تحملشان میکردم.

حرف یک تراپیست از زبان مراجعش:
وقتی به داشتن اعتماد به نفس عادت نداشته باشی، اعتماد به نفس به نظرت مغرور بودنه.
وقتی همیشه منفعل بودی، قاطع بودن مثل خشونت به نظر میاد.
وقتی عادت نکردی نیازهات فراهم بشه، اولویت دادن به خودت برات مثل خودخواهیه. اینارو گفتم که بدونی دایره ی امن تو همیشه معیار خوبی بزای رفتارت نیست.

من تورو به اندازه تموم اشکایی که ریختی،
تموم بغضایی که کردی و قورتشون دادی،
هر نخ سیگاری که کشیدی،
تموم دردایی که تحمل کردی،
تموم وقتایی که به یکی احتیاج داشتی،
شبایی که خوابت نمی برد،
تموم حال بدیات، تنهاییات،
من به اندازه تک تک ثانیه های تاریکی که برات گذشته و خواهد گذشت، دوست دارم.

روزی ۱ ساعت برای خودت وقت بذار تا زندگیت تغییر کنه و بعدش عادتای خوب به سراغت بیان:

- دوش بگیر.
- یک لیوان اب بخور.
- حرکات کششی انجام بده.
-ارزو ها، افکار، اهدافتو بنویس و اگه تو حالت بود واسشون برنامه ریزی کن.
- وسایلتو مرتب کن و ‌اونارو سر جاشون بزار.
- نفس عمیق بکش.
- یکم به ظاهرت برس از تو فقط یدونس.
- در حد پنج دقیقه به چیزایی که حالتو خوب میکنن فکر کن.

امروز بابام پشت تلفن خیلی جدی تاکید میکنم خیلی جدی به تراپیستم گفت : خانوم دکتر دختر من چیزیش نیست ، من چند روزه وقت نکردم بهش توجه کنم ، بغلش کنم ، بوسش کنم ، اینِ که فک میکنه مشکلات زیادی داره همین.
-ونووس

آدمای درونگرا ضعفی تو مهارت‌های اجتماعی ندارن، صرفاً علاقه‌ای بهشون ندارن. می‌تونن خیلی راحت صحبت کنن، البته نه با هر ‌کسی.
می‌تونن مثل یه کتاب زیر و بمت رو بفهمن.
می‌تونن خیلی بیشتر از خودت در مورد خودت بهت اطلاعات بدن.
فقط به حس و حال مناسب، موقعیت مناسب، انرژی مناسب، و آدم مناسب نیاز دارن.
اونوقته که به حرف درمیان.
- کپشن.

یه نفر تو زندگی همه هست که بودن و داشتنش، به همه سختیا می‌ارزه. امید و روشنایی و نوره توی تاریکیا. از همونا که وقتی توی مشکلات غرقی بهش فکر می‌کنی و لبخند می‌زنی. مثل اونجایی که عباس معروفی می‌گه؛ تو انتخابم نبودی، سرنوشتم بودی. تنها انگیزه ام برای ماندن در این زندگی بی اعتبار. می‌خواستم بدونی تو همون یه نفر منی.

‏چرا وقتی از چیزی خیلی خوشمون میاد و بنظرمون بامزست دلمون میخواد فشارش بدیم و گازش بگیریم؟
یه اصطلاحی توی روانشناسی وجود داره به اسم Cute aggression, که به معنای پرخاشگری بامزه
اینجوریه که دندوناتو به هم فشار میدی، دستاتو مشت میکنی انقدر که خوشت اومده ازش.
‏اما چرا این اتفاق میفته؟
وقتی ما یه چیز خیلی بامزه و جذاب می بینیم، مغز همزمان هورمون های خشم رو هم فعال می‌کنه تا در عین حال که ازش لذت می بریم بتونیم ازش محافظت کنیم
خلاصه اینکه؛
خیلی ها با دیدن یه بچه و نوزاد یا کسی و چیزی که دوستش دارن؛ سگ و گربه، این حالت رو تجربه می کنن.

این همون تابستونیه که
هرکار میخواستیم بکنیم موکول میکردیم به تابستون
الان اگه میخوای بری باشگاه وقتشه
اگه میخوای واسه کنکور بخونی وقتشه
اگه میخوای به خودت برسی وقتشه
اگه میخوای هنر یاد بگیری
اگه میخوای بری کلاس
الان وقتشه! وقتتو تلف نکن.

من واقعا دلم میخواد بدونم همونقدر که من به یه سری از آدما فکر میکنم
اونا هم به من فکر می‌کنن؟

می‌دونی هیچ‌کس‌ عالی شروع نکرده؛
هیچ قهرمان المپیکی، اولین مسابقه‌ش عالی نبوده!
هیچ نویسنده‌ی مشهوری، اولین کتابش چاپ نشده!
هیچ خواننده‌ی پرطرفداری اولین کنسرتش تو سالن‌های بزرگ نبوده!
هیچ نقاش معروفی اولین تابلوهاش دیده نشده!
هیچ کمدین معروفی اولین اجراهاش مجذوب کننده نبوده!
موفقیت یعنی همین! یعنی هیچ‌کس عالی شروع نکرده ولی تا زمانی که قصه‌ش تموم نشده ادامه داده.
تو هم ادامه بده.
همین.

یه لیست جادویی از یه سایت برای وقتایی که حالتون بده گیراوردم. خیلی کامنت مثبت داشت و مثل این که براشون موثر بوده:
۰ - به زور مرگم که شده این کارارو انجام بده. هرجور شده خودتو مجبور کن و از سرجات پاشو.
۱- دوتا لیوان آب، دوتا نفس عمیق.
۲- مرتب کردن اتاق و حینش تکرار کردن جمله های : “ من هر ثانیه حالم داره یکم بهتر می‌شه” ،
“ من خودمو تسلیم نیروی عشق و آرامش می‌کنم و این حس و فکر هایی که الان دارم رو نادیده می‌گیرم.” ، “ من دیر یا زود به خواستم می‌رسم فقط یکم حس خوب و صبر لازمه. ”
“ من دارم از سیاهی می‌گذرم و به نور قدم می‌ذارم. در نهایت همه چیز همونجور می‌شه که من می‌خوام.”
تا وقتی اتاق مرتب شه.
۳- یه خودکار و یه کاغذ و نوشتن هرچیزی که توی ذهنت می‌گذره.
۴- روشن کردن یه شمع یا یه عود، چشماتو ببند. یه بیکلام بذار. و فرض کن داری روی ساحل قدم می‌زنی. گرمی ماسه هارو زیر پات حس کن، گرمی افتاب رو روی پوستت، و همینطور صدای موج ها و خنکی باد و اب دریا.
۵- برو حموم و حس کن حسای بدت همراه با اب از بدنت میریزه پایین و میره تو چاه. تموم شد. چشماتو باز کن. خیلی حس بهتری داری.
-دیاکو.

پادکست درمان افسردگی دکتر هلاکویی. اگه با مشکل افسردگی
رو به رویی و میخوای حالتو خوب کنی، این پادکست رو گوش بده.
امیدوارم زودتر خوب شی.
-ذهن آرام