🔻تمرکز مهارتی نیست که شما به وسیله‌ی یادگیری یک تکنیک آن را توسعه می‌دهید، بلکه بیشتر تابع انگیزه‌هایی است که پشت سر کارهایی که انجام می‌دهید قرار دارد.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻علاقه، انگیزه و انتخاب نقش بسیار مهمی در توانایی فرد برای تمرکز عمیق و نگهداری طولانی مدت آن ایفا می‌‌کند.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻کارمندی که اطلاعات اطلاعات خوبی در مورد اهداف و مقاصد کاری که به او سپرده شده است ندارد، خیلی سخت‌تر از کارمندی که اهمیت کارش را درک می‌کند و احساس می‌کند که به طور کامل با آن هماهنگ شده است، متمرکز می‌شود.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻خود ۲ معمولا دستور کار بسیار ساده‌ای دارد. او‌ می‌خواهد بر هر چیزی که اهداف اصیل و ذاتی او را برآورده می‌سازد، متمرکز شود.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻وقتی خود ۱ در خود ۲ اختلالی ایجاد نمی‌کند، خود ۲ میلش را با تلاش مناسب و ارزنده‌ای آشکار می‌سازد؛ اما وقتی خود ۲ نمی تواند دستور کارهای متضاد خود ۱ یا نیروهای مختلف خارجی را حل و فصل کند، تمرکز برایش فرّار و دور از دسترس خواهد بود.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻میل به اطلاع رسانی به فردی دیگر یا میل به حل یک مسئله کاری، بسیار متفاوت‌تر از میل به پرهیز از اشتباه یا میل به کسب اعتبار به دلیل یک موفقیت است.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻هر چند ممکن است هم خود ۱ و هم خود ۲ به دنبال نتیجه‌ی مشابهی باشند، اما میل خود ۱ که ناشی از ترس و شک است، بسیار متفاوت از میل خود ۲ است که میلی طبیعی برای لذت بردن و آشکار کردن توانایی‌هایش است.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻ما زمانی می‌توانیم یک تمرکز طبیعی و آرام داشته باشیم که علاقه ما به کاری که می‌خواهیم انجام دهیم جلب شده باشد، کار با انگیزه واقعی ما پیوند خورده باشد و بتوانیم هر اختلالی که خود ۱ می‌خواهد در ما ایجاد کند را نادیده بگیریم.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

🔻وقتی خود ۲ تمرکز دارد، سحرآمیز به نظر می‌رسد؛ زیرا کارهایش طبیعی و خودکار است و نیاز به تلاش بسیار اندکی دارد. خودآگاهی از بین رفته است و اثری از آن نیست. خود قضاوتی وجود ندارد. مکانیزم کنترل بیش از حد به وسیله‌ی ترس و شک دیگر وجود ندارد.

| تیموتی گالوی|
@InnergameWay

📎منظور از گفتگوی کوچینگی، مکالمه‌ی بین کوچ و مراجع نیست؛ بلکه گفتگویی موثر بین «خود ۱» و «خود ۲» مراجع با یکدیگر است تا مسئله به شکل متفاوتی دیده و شنیده شود.

علیرضا پورعلی

#مانترا_منتورینگ
@Alireza_pourali

🔻یک هنرمند در زندگی خط فاصله‌ای بین کار و بازی، زحمت و استراحت، ذهن و جسم و تحصیل و تفریح نمی‌کشد.
او به سختی تشخیص می‌دهد که کدام، کدام است.
او صرفا در انجام هر کاری از الهام قلبی‌اش تبعیت می‌کند و آن وقت دیگران هستند که باید بگویند او کار می‌کند یا بازی.
از دید خودش، او همواره مشغول هر دو است.

| فرانسوا رنه شاتوبریان|
@InnergameWay

💻واژه‌نامه‌‌ی احساسات | مارشال روزنبرگ

                   📎 Feelings Pedia📎

⏬۱۰ صفحه ـ ترجمه‌ی کامران رحیمیان

✨ گردآوری توسط مدرسه‌ی همدلی

💡نکات کلیدی این کتابچه:

📎احساسات، راهنمای ما برای شناخت نیازهای برآورده‌نشده یا برآورده‌شده هستند.

📎وقتی نیازی برآورده نمی‌شود؛ احساساتی مثل ناامیدی، غم، ترس، خشم و بی‌قراری ظاهر می‌شوند.

📎وقتی نیازی برآورده می‌شود؛ احساساتی مثل آرامش، امید، امنیت، شادی و انگیزه را تجربه می‌کنیم.

📎تمرکز بر نیاز به‌ جای سرزنش خود و دیگران، دنیایی از امکان‌ها را به سمت ما باز می‌کند.

📎 چه رابطه‌ای بین احساس و باور وجود دارد؟(مصطفی ملکیان)

🔴 «ارتباط بدون‌خشونت زبانی است که بر ابراز احساسات و نیازهای ما تأکید دارد و به این ترتیب نقاط آسیب‌پذیر وجود ما را احضار و آن‌ها را به نقطه‌ی قوت بدل می‌کند»
(لوسی لو)

#فیلینگ‌_پدیا
💞 @Alireza_pourali

✍️ معشوق عاشق را تربیت می‌کند

📎نگاهی نو به راهبری شخصی و کوچینگ📎

1️⃣ کوچینگ یعنی تربیت‌پذیر بودن توسط قلبی بزرگتر که نامش جهان است. کوچ، تجربه‌ران است و مراجع تجربه‌پرداز.

2️⃣ کوچینگ نقاط قوت نه به معنای پرورش نقاط قوت و استعدادها بلکه به معنای تربیت شدن توسط نقاط قوت است.

3️⃣ کوچینگ والدین، صلاحیت و شایستگیِ تربیت‌پذیر بودن والدین توسط فرزندان را ایجاد می‌کند.

4️⃣ ما در برابر تغییر مقاومت نمی‌کنیم، در برابر تغییر داده شدن هم مقاومت نمی‌کنیم بلکه در برابر تغییر داده شدن توسط کسی که برای‌مان الهام‌بخش نیست، مقاومت می‌کنیم.

5️⃣ نتیجه‌ی طبیعی چنین نگاهی، گشودگی نسبت به تغییر و فروتنی برای یادگیری از تمام دنیاست. مداخله جای خودش را به کاوش و توصیه جای خودش را به کنجکاوی می‌دهد.

6️⃣ تربیت‌پذیر بودن ما، انگیزه‌های دیگران برای راهبری را به اوج می‌رساند و آنها را در حالت منشأ بودن و موثر بودن قرار می‌دهد. به این ترتیب، از هم گسیختگی‌ها و عدم یکپارچگی‌های آنان را احضار کرده و به نقطه تعالی تبدیل می‌کند.

7️⃣ بزرگترین خدمتی که می‌توانیم به دیگری انجام بدهیم این است که از حالت «همیشه از قبل شنیدن» خارج شویم و هر لحظه، برای اولین بار او را بشنویم. تعهد ما به کشف کردن دنیای خاص هر فرد و به رسمیت شناختن یکتاییِ داستانی که پشت سر گذاشته است، گفت‌و‌فکرهایمان را از مکانی ایستا (Location) به فضایی پویا (Space) ارتقا می‌دهد تا او بتواند هر آن چیزی را که می‌تواند باشد، باشد.

8️⃣ ما مسئولِ میدان رابطه‌‌ای هستیم که در اطراف‌مان جریان دارد. مسئول، موثر است نه مقصر.

آهای دیگری!

📎در حضور من، چه احساسی را نسبت به خودت تجربه می‌کنی؟ دلتنگ نسخه‌ی بهترت می‌شوی یا هویت فعلی‌ات به سُسِ سالاد کلماتی که به سمتت پرتاب کرده‌ام می‌چسبد؟

📎آیا محبتی که به من نثار می‌کنی را به شیوه‌ای که می‌پسندی، دریافت می‌کنم؟

📎توانسته‌ام پنجره‌ی امکان‌های متعددی که برای هستندگی در برابرت قرار دارد را گشوده نگه دارم؟

📎همراهی‌مان تو را بیش از پیش، به سلاح انتخاب مجهز کرده است؟ آیا این روزها بیشتر از عبارت‌هایی مثل «انتخابم این است که...» استفاده می‌کنی؟

9️⃣ فضایی که با «همدلی» تسخیر شده باشد، برانگیزاننده‌‌ی آگاهی و مسئولیت‌پذیری است؛ فکر کردن و متفاوت فکر کردن را تسهیل می‌کند و سکوی پرتاب به سمت رشد و یادگیری است.

0️⃣1️⃣ همدلی، بودنی است که بودن‌ها را توانمندتر می‌کند. در نقطه‌ی مقابل همدلی، نه همدردی و نه غم‌خواری بلکه حل مسئله قرار دارد. گفتگوی همدلانه با کاوشگری (Exploration) و گفتگوی حل مسئله با جستجوی (Search) ناتوانی کوچک‌تر قوام و دوام می‌یابد.

📎همدلی فضا را برای تفکر به شیوه‌ی طراحان (Design Thinking) آماده می‌کند.

📎همدلی یعنی به جای سرشار بودن از دیگران، به طور کامل با آنها باشیم.
(مارشال روزنبرگ)

1️⃣1️⃣ ارتباط برای اینکه بدون خشونت باشد، ابتدا باید بدون تحمل باشد. تحمل سرطان است و شادی‌های اطرافش را به نیش می‌کشد.

📎تحمل، فضا را باریک و انتخاب آن را گشوده‌تر می‌کند.

📎تحمل دیوار است و انتخاب پنجره.

📎خشونت، فضا را به مکان تقلیل می‌دهد.


2️⃣1️⃣ اتحاد کوچینگی(Coaching Alliance)، رابطه‌ای بدون تحمل و بدون خشونت را می‌طلبد تا تیمی با قدرت بی‌نهایت پدیدار شود:

◁تیم شدن کوچ با تمامیت خودش
◁تیم شدن مراجع با تمامیت خودش
◁تیم شدن کوچ و مراجع با کوچینگ

📎تمامیت کوه بدون قله است و کوچ همنوردی همدل در این مسیر:
کوچ از کوه بالا نمی‌رود بلکه با کوه پیمایش و صعود می‌کند.

3️⃣1️⃣ در یک فضای همدلانه، انتخاب توانمندترشدن و امکان متحول شدن با الهام‌پذیری از آشناترین صدای دنیا به وجود می‌آید: صدای راهبر درونی یا خود ۲.
(نظریه‌ی بازی درونی - تیموتی گالوی)

📎کوچینگ یک «حِرفه» برای انجام دادن نیست، یک «طرزِ بودن» برای گشودن است. در این ساحت، ما با عبور از «حل مسئله» و با تکیه بر «کنجکاوی و کاوش»، فضایی خلق می‌کنیم که در آن، دانستگیِ شهودی و بومیِ درونِ مراجع (خود ۲) بیدار شود و فرمان را به دست گیرد.

4️⃣1️⃣ شفای رابطه، در هجرت از خطِ فرسوده‌ی «تحمل» به پهنه‌ی وسیعِ «انتخاب» است. هر جا که تحمل پایان می‌یابد، خشونت رخت می‌بندد و دیوارها به پنجره تبدیل می‌شوند. بزرگترین نشانه‌ی رشد مراجع در حضورِ ما، تعویضِ واژگانِ اجبار با ادبیات اقتدار و انتخاب است.


5️⃣1️⃣ معشوق (مراجع/فرزند/جهان) با تربیت کردنِ عاشق (کوچ/والد/راهبر)، او را به عالی‌ترین سطحِ یکپارچگی می‌رساند. ما در این همنوردی، به همان اندازه‌ای که فضا را برای تجلیِ دیگری آماده می‌کنیم، خود نیز توسطِ رازِ یکتاییِ داستانِ او بازآفرینی می‌شویم. ما تغییر نمی‌دهیم؛ بلکه با هم، در میانِ میدانِ رابطه‌ای که مسئولیتش را پذیرفته‌ایم، دگرگون می‌شویم.


📝 علیرضا پورعلی - ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶
#PFTC

💞 @Alireza_pourali