@Inlight_school

پس در طبیعت، عده‌ای در حال پرسه‌زدن، عده‌ای در حال فرار کردن و عده‌ای در حال دنبال کردن هستند. همین اتفاق در زندگی انسان‌ها نیز رخ می‌دهد؛.

یعنی ما نیز زمانی در زندگی‌ خود کاملاً بی‌خیال هستیم؛ درس نمی‌خوانیم، کار نمی‌کنیم و به جای آن فقط غر می‌زنیم: «این مملکت به درد نمی‌خورد، این کشور آینده ندارد، همه جا خراب است و....»

به این دلیل که تلاش و کوشش کافی نداریم؛ سعی می‌کنیم تقصیر را گردن دیگران بیندازیم؛ می‌گوییم: «پدر و مادرم خوب نیستند، خانواده‌ام خوب نیستند و....» و مدام
از شرایط موجود ابراز ناامیدی می‌کنیم؛ هیچ‌چیز هم درست نمی‌شود، جز این‌که تبدیل به یک انسان غرغرو و ناله‌کننده می‌شویم.
پس عده‌ی زیادی اصلاً حرکتی نمی‌کنند و فقط دور خودشان پرسه می‌زنند.

گاهی اوقات شما به خاطر ترس از شکست، انگیزه می‌گیرید و بسیار تلاش می‌کنید.
زیرا می‌دانید؛ اگر درس نخوانید، این ترم در همه‌ی درس‌ها می‌افتید، از مدرسه اخراج می‌شوید و آبروی شما می‌رود، پس تلاش شما به خاطر یک ترس است.
مانند آن حیوانی که می‌بینیم در حال فرار است؛ علت تلاش برخی از انسان‌ها نیز ترس از شکست است. مثلٱ می‌گوید: «اگر کار نکنم ممکن است بی‌پول شوم، ممکن است شکست بخورم و....» نمی‌گویم این تلاش بد است، خوب است اما کافی نیست.

علت تلاش برخی از افراد نیز مانند حیواناتی که دنبال کننده بودند شوق موفقیت و امید به آرزوهای‌شان است.
مثلا فردی صبح از خواب برمی‌خیزد و می‌گوید: «من می‌خواهم در این جامعه فردی بسیار موفق، پرتلاش و سعادتمند شوم؛ بنابراین بیش‌ترین تلاشم را می‌کنم.» این نگرش بسیار خوب است، اما کافی نیست!

باید توجه داشت که اگر فردی «پرسه زن» باشد، یعنی بی‌خیال و بی‌هدف باشد، عمر خود را از صبح تا شب هدر می‌دهد.

در جلسه‌ی پیش گفتیم؛ عمر ما محدود است و هر روز به لحظه‌ی مرگ نزدیک‌تر می‌شویم هر ثانیه‌ برای ما ارزشمند است و باید آن‌ها را حفظ کنیم، باید یادگیری داشته باشیم در سلامتی باشیم؛، کارهای نیک و خیر انجام دهیم و از همه مهم‌تر، خودسازی و تربیت خویش را در اولویت قرار دهیم.

هدف ما در «برنامه‌ی ایلیا» این است که یاد بگیریم خودمان را تربیت کنیم. آیا ما بی‌ادب یا تربیت‌نشده هستیم؟

خیر؛ اما رها هستیم. باید خودمان را بسازیم، خودمان را درست و اصلاح کنیم....
طبیعتاً زمانی که قصد دارید خود را بسازید، باید کمی به خود سخت بگیرید ممکن است خسته شوید، اما باید کوشا باشید تا در صورت بروز خستگی، تسلیم نشوید.

بنابراین، مهم‌ترین کاری که در زندگی انجام می‌دهیم، ساختن خود و تبدیل شدن به انسانی بهتر است.

پس پرسه زن‌ها تنها دور خود می‌چرخند. در مقابل، کسانی هستند که از ترس شکست، تلاش می‌کنند و با خود می‌گویند: «نکند شکست بخورم پس بیش‌تر تلاش می‌کنم.»
این تا حدی خوب است، اما کافی نیست. چرا؟

زیرا برای مثال، اگر از نمره‌ی پایین بترسید و بگویید: «نکند نمره‌ی کم بگیرم؟ پس درس بخوانم،.» به محض این‌که یک بار نمره‌ی پایینی بگیرید و ببینید اتفاق خاصی نیفتاد، ترس شما می‌ریزد و انگیزه‌ی خود را از دست می‌دهید.
پس از مدتی که به خاطر ترس از تنبیه یا شکست تلاش کرده‌اید، وقتی اولین شکست را تجربه کردید و متوجه شدید آن‌قدرها هم دردناک نبود، دیگر به خودتان سخت نخواهید گرفت!

دسته‌ای دیگر که به امید رسیدن به هدفی خاص تلاش می‌کنند و با خود می‌گویند: «می‌خواهم به فلان نقطه برسم یا فلان کار را انجام دهم، به فلان هدفم برسم.» تمام تلاش را می‌کنند و گاها وقتی به آن نقطه می‌رسند، می‌بینند آن هدف چندان مهم نیز نبوده است؛ در نتیجه ناگهان انگیزه‌‌ی خود را برای تلاش از دست می‌دهند و بی‌خیال می‌شوند.

#حکمت_ایلیا
#جلسه_سوم
#علی_مقدم

صفحه‌ی ۲

❤14🕊1

1.41K views07:37