همیشه بهم میگن توی دنیای واقعی باش
انقد توی دنیای مجازی زندگی نکن
من از دلِ خوش توی فضای مجازی نیستم که
اینجا خونه ی منه
توی دنیای واقعی اتفاق جالبی برام نمیوفته
دوستی ندارم و آدماش اصلا آدم نیستن
گرچه همون آدما توی فضای مجازی هم هستن
اما حداقل تظاهر میکنن به خوب بودن
من گول شونو نمی‌خورم اما کنارم هستن
وقتی میبینم دنیای واقعی انقد کسل کننده و خسته کنندست،میرم توی دنیای غیرواقعی
خیال پردازی میکنم
توی رویاهام به جایی که میخوام رسیدم،دوستای واقعی دارم و دنیا،انقد خشمگین نیست،همه چی خوبه
گرچه دروغه اما حالمو خوب میکنه
من ترجیح میدم توی نوشته هام،کتاب هام و رویاهام زندگی کنم تا توی دنیایی که هیچی نداره
منم از این وضع راضی نیستم اما مجبورم
برای اینکه حال خودمو خوب کنم،از آدما فاصله میگیرم
این روزا مغزم،بهترین دوست و همراه منه
با کمک اون،میتونم رسیدن به رویاهامو ببینم
و کاش میتونستم همونجا بمونم و زندگی کنم
دور از آدما و این دنیای دروغین.