واییی

پری و مدی

پری درحال گاز گرفتن مدی

مدی درحال درخواست کردن کمک از یکی که نجاتش بده🤣

بچه ها شاید بگید خب گازه دیگه چرا انقدر ریده به خودش بمونه پری گازش بگیره

خواستم در جریان باشید که پری اینطوری گاز میگیره:

ویژگی شخصیتی شما:

نقره‌ای 🩶🥇
خاکستری 🩶🥈

این افراد، معمولاً شخصیتی منطقی، آرام، مستقل و بسیار کنترل‌شده دارند.🪙

این ترکیب رنگی نشان‌دهنده‌ی ذهنی تحلیل‌گر، آینده‌نگر و دقیق است؛ کسی که بیشتر از احساسات لحظه‌ای، به عقل، واقعیت و نتیجه‌ی تصمیماتش اعتماد می‌کند.🖋

این افراد معمولاً ظاهر آرام و خونسردی دارند، اما ذهنشان همیشه در حال بررسی، مقایسه و تحلیل است.🫯
قبل از تصمیم‌گیری عجله نمی‌کنند؛ اول شرایط را می‌سنجند، بعد بهترین و منطقی‌ترین مسیر را انتخاب می‌کنند.✔️

نقره‌ای به شخصیتشان حس خاص بودن، هوش، ظرافت و مدرن بودن می‌دهد؛ خاکستری هم به آن‌ها تعادل، احتیاط و بلوغ اضافه می‌کند. برای همین معمولاً آدم‌هایی هستند که نه زیادی احساسی رفتار می‌کنند، نه بی‌فکر وارد موقعیت‌های جدید می‌شوند.🐨

این افراد به خودشان متکی‌اند و دوست ندارند برای هر مشکلی به دیگران وابسته باشند. اگر مسئله‌ای پیش بیاید، سعی می‌کنند با فکر آن را حل کنند.🛘
همین باعث می‌شود از بیرون قوی، مستقل و کمی دست‌نیافتنی به نظر برسند.🌫

از نظر ارتباطی، معمولاً آدم‌های کم‌حرف اما دقیق‌اند. شاید خیلی زود صمیمی نشوند، اما وقتی وارد رابطه یا دوستی شوند، دنبال احترام، ثبات، درک متقابل و آرامش ذهنی هستند.💆🏻

از رفتارهای شلوغ، نمایشی، بی‌ثبات یا بیش از حد احساسی زود خسته می‌شوند.🚮

این ترکیب رنگی معمولاً متعلق به افرادی است که استانداردهای بالایی دارند. در انتخاب آدم‌ها، مسیر زندگی، کار، ظاهر و حتی سبک حرف زدنشان کیفیت برایشان مهم است.🪪

آنها احساساتشان را دارند، اما معمولاً اجازه نمی‌دهند احساسات کنترل تصمیم‌هایشان را به دست بگیرد🪩

در کل، این ترکیب متعلق به فردی است که ذهنی منطقی، شخصیتی مستقل و حضوری خونسرد و بالغ دارد؛ کسی که شاید احساساتش را زیاد نشان ندهد، اما پشت سکوتش فکر، دقت و عمق زیادی وجود دارد.🩶


برای نقره ای خاکستری دوست داشتنی👽🩶:

⛓:https://t.me/BreatH_W


#Color

ویژگی شخصیتی شما:

خاکستری 🩶🥇
سرمه‌ای 💙🥈

این افراد معمولاً شخصیتی آرام، منطقی، محتاط و قابل اعتماد دارند🐺

این ترکیب رنگی نشان‌دهنده‌ی آدمی است که نه دنبال شلوغی و نمایش است، نه دوست دارد بی‌فکر وارد موقعیت‌ها شود.👤

خاکستری به شخصیتشان حس تعادل، خونسردی و کنترل می‌دهد؛ سرمه‌ای هم به آن‌ها عمق، وقار، وفاداری و ذهنی جدی‌تر اضافه می‌کند. ⚖
برای همین معمولاً آدم‌هایی هستند که قبل از حرف زدن فکر می‌کنند و قبل از تصمیم گرفتن، همه چیز را می‌سنجند.📊

این افراد اغلب ظاهر آرامی دارند، اما درونشان پر از فکر، تحلیل و مشاهده است. 🫯
شاید زیاد احساساتشان را نشان ندهند، اما این به معنی بی‌احساسی نیست؛ فقط ترجیح می‌دهند احساساتشان را با احتیاط و در جای درست بروز دهند.🪙

در روابط، دنبال آرامش، ثبات، احترام و اعتمادند. 🌌

به آدم‌های بالغ، وفادار و قابل اتکا جذب می‌شوند و از رابطه‌های پرحاشیه، بی‌ثبات یا بیش از حد نمایشی زود فاصله می‌گیرند.🚮

این افراد معمولاً مسئولیت‌پذیرند و اگر کاری را قبول کنند، دوست دارند آن را درست، دقیق و با کیفیت انجام دهند.☑️

ممکن است از بیرون کمی سرد یا جدی به نظر برسند، اما پشت این آرامش، شخصیتی وفادار، عمیق و قابل تکیه وجود دارد.🌃

خاکستری و سرمه‌ای با هم نشان‌دهنده‌ی شخصیتی هستند که آرام اما محکم است؛ کسی که شاید زیاد خودش را نشان ندهد، اما وقتی لازم باشد، می‌شود روی منطق، حضور و تصمیم‌هایش حساب کرد.🩶💙

چند فکت جالب درباره‌ی خاکستری و سرمه‌ای‌دوست‌ها👽:

👽:این افراد معمولاً انرژی‌شان را برای هر کسی خرج نمی‌کنند؛ انتخاب می‌کنند کجا حرف بزنند، با چه کسی صمیمی شوند و برای چه چیزی وقت بگذارند.

👽:ممکن است در جمع خیلی پررنگ نباشند، اما وقتی نظری بدهند معمولاً حساب‌شده و قابل توجه است.

👽:این افراد اغلب آدم‌هایی‌اند که در بحران‌ها بهتر از بقیه عمل می‌کنند؛ چون به جای واکنش احساسی، سعی می‌کنند شرایط را آرام و منطقی مدیریت کنند.

👽:این افراد معمولاً نشان‌دهنده‌ی شخصیتی است که به حریم شخصی اهمیت زیادی می‌دهد. ممکن است مهربان باشند، اما اجازه نمی‌دهند هر کسی بیش از حد به دنیای درونی‌شان نزدیک شود.

👽:آن‌ها معمولاً جذب آدم‌های باوقار، عمیق و قابل اعتماد می‌شوند؛ نه کسانی که زیاد حرف می‌زنند اما ثبات ندارند.



در کل، این ترکیب متعلق به فردی است که ذهنی خونسرد، قلبی وفادار و شخصیتی بالغ دارد؛ کسی که با شلوغی دیده نمی‌شود، بلکه با ثبات و عمقش در ذهن می‌ماند.🪩

برای خاکستری سرمه ای دوست داشتنی🏙:

🔪:https://t.me/aicemane1


#Color

آب شدم...

اعماق اقیانوس😔✨

امروز سیصد و هفدهمین روزی بود که ته اقیانوس زندگی می‌کردم.

البته دقیق مطمئن نیستم. اینجا تقویم وجود نداره. تنها چیزی که زمان رو نشون میده یک اسب دریایی پیرِ عینکیه که هر صبح از کنار صخره‌ام رد میشه و زیر لب غر میزنه:
«بازم زنده‌ای؟»

و من میگم:
«متاسفانه.»

بعد هردومون می‌خندیم.
خنده زیر آب صدای عجیبی داره. انگار یکی داره خاطره‌ای قدیمی رو پاره می‌کنه.
امروز نشسته بودم کنار یک کشتی غرق‌شده. روی بدنه زنگ‌زده‌اش نوشته بود: «آرزوهای ناتمام». ظاهراً سال‌ها پیش غرق شده بود. هنوز چمدان‌های مسافراش اونجا بود.
یکی می‌خواست نقاش بشه. یکی می‌خواست عاشق بشه. یکی فقط می‌خواست یک بار به پدرش بگه دوستت دارم.
همه‌شون ته اقیانوس مونده بودن.
یه خرچنگ از پنجره شکسته کشتی اومد بیرون و گفت:
«داری چی نگاه می‌کنی؟»
گفتم:
«آرزوها رو.»
گفت:
«اوه، اینا مال طبقه سومن. طبقه پایین‌تر حسرت‌ها نگهداری میشن.»
گفتم:
«فرقشون چیه؟»
گفت:
«آرزوها چیزایی‌ان که نرسیدی. حسرت‌ها چیزایی‌ان که می‌تونستی برسی و نرفتی.»
بعد رفت و من تا چند دقیقه به هیچ جا خیره موندم. راست میگفت.
چند متر اون طرف‌تر، یه اختاپوس کتابدار زندگی می‌کنه. تمام خاطرات گم‌شده آدم‌ها رو جمع می‌کنه و توی قفسه‌ها میذاره.
چند شب پیش رفتم سراغش.

گفتم:
«خاطره‌ای از من داری؟»
یکی از شاخک‌هاشو دراز کرد و یه شیشه کوچیک آورد.
داخلش منِ هشت ساله بودم که کنار پنجره ایستاده بودم و منتظر برف بودم.
یه شیشه دیگه آورد.
داخلش اولین باری بود که دلم شکست.
یه شیشه دیگه.
اولین باری که فهمیدم بزرگ شدن بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم گرونه.

گفتم:
«میشه اینا رو بهم بدی؟»

گفت:
«نه.»
گفتم:
«چرا؟»
گفت:
«آدم‌ها وقتی زیادی به گذشته نگاه می‌کنن آبشش درمیارن.» حرفش منطقی نبود ولی به طرز عجیبی قبولش کردم.
امشب اما اتفاق عجیبی افتاد.
روی یکی از صخره‌ها دختری نشسته بود. زانوهاشو بغل کرده بود و سرشو روی دستاش گذاشته بود. موهاش توی جریان آب آروم تکون می‌خورد. کنارش نشستم.
چند دقیقه هیچ‌کدوم حرف نزدیم.
بعد گفت:
«فکر می‌کنی سطح اقیانوس چه شکلیه؟»
گفتم:
«یادم نمیاد.»
گفت:
«منم.»

بعد به تاریکی نگاه کرد و گفت:
«میدونی، همه فکر می‌کنن ترسناک‌ترین موجودات دریا کوسه‌ها هستن.»

گفتم:
«نیستن؟»

گفت:
«نه. ترسناک‌ترین موجودات دریا خاطره‌ها هستن. هرجا بری دنبالت میان.»
بعد بلند شد و شنا کرد و رفت.خواستم صداش بزنم.
نزدم.
بعضی آدم‌ها شبیه ستاره‌های دریایی‌ان؛ تا دست دراز می‌کنی، جزر و مد می‌برتشون یه جای دور. حالا نشستم کنار همون کشتی غرق‌شده. اسب دریایی پیر خوابیده.
اختاپوس کتابدار چراغ کتابخونه‌اش رو خاموش کرده.خرچنگ رفته بین حسرت‌ها.
و من به سطح اقیانوس نگاه می‌کنم.
جایی خیلی دور بالای سرم.
انگار یکی اون بالا هنوز چراغ اتاقش رو روشن گذاشته و یادش رفته بخوابه.

برای : https://t.me/Infjblu

واقعا خیلی زیبا بود:)

قشنگ تصورش کردم خیلی قشنگ بود

واقعا زیبا بود مرسی🫠💙

.