✨ هيچ چيز سر جايش نيست!
مثلاً تويى كه
الان بايد كنارم باشى و
نيستى...
مثلاً منى كه
تا الان بايد فراموشت میكردم و
نكردم...
علی قاضی نظام
🆔 @InfinitPix 📸
مثلاً تويى كه
الان بايد كنارم باشى و
نيستى...
مثلاً منى كه
تا الان بايد فراموشت میكردم و
نكردم...
علی قاضی نظام
🆔 @InfinitPix 📸
✨منظره ای بینظیر که شاید ده سال یکبار هم اتفاق نیافتد! ☁️☁️
سعادت آباد - #تهران
#Here_is_Iran 🇮🇷
🆔 @InfinitPix 📸
سعادت آباد - #تهران
#Here_is_Iran 🇮🇷
🆔 @InfinitPix 📸
✨ به یاد ماندنی ترین
آدمها در زندگیتان؛
کسانی هستند که
دوستتان داشته اند،
هنگامی که خیلی دوست داشتنی
نبوده اید..!
🆔 @InfinitPix 📸
آدمها در زندگیتان؛
کسانی هستند که
دوستتان داشته اند،
هنگامی که خیلی دوست داشتنی
نبوده اید..!
🆔 @InfinitPix 📸
✨ پاییز تنها فصلیه که از همون اولین روزش خودشو نشون می ده !
کاش همه انسانها مثل پاییز باشن
تا از همون روز اول رنگ و روی اصلیشون رو نشون بدن ! 🍁
🆔 @InfinitPix 📸
کاش همه انسانها مثل پاییز باشن
تا از همون روز اول رنگ و روی اصلیشون رو نشون بدن ! 🍁
🆔 @InfinitPix 📸
✨ به گفته روانشناسان؛
وقتی گروهی از افراد در یک جمع شروع به خندیدن می کنند، در آن لحظه هر فرد به کسی نگاه می کند که او را بیشتر دوست دارد.
🆔 @InfinitPix 📸
وقتی گروهی از افراد در یک جمع شروع به خندیدن می کنند، در آن لحظه هر فرد به کسی نگاه می کند که او را بیشتر دوست دارد.
🆔 @InfinitPix 📸
✨ دلخور میشویم
و حتی یکبار به زبان نمی آوریم.
تغییر میکنیم،
کم میخندیم،
کوتاه حرف میزنیم،
بی توجهی میکنیم.
نمیدانند این کوتاه گفتن ها و اخم کردن ها
نتیجه ی همان نگفتن هاست.
درنتیجه: سرد میشوند، ترکمان میکنند، فکر میکنند دوستشان نداریم...
ما میمانیم و یک عالمه دلخوری و غم، ما میمانیم و دنیایی از سوال و تعجب، ما میمانیم و احساساتی که به مرز دیوانگی رسیده...
سارینا سلوکی
🆔 @InfinitPix 📸
و حتی یکبار به زبان نمی آوریم.
تغییر میکنیم،
کم میخندیم،
کوتاه حرف میزنیم،
بی توجهی میکنیم.
نمیدانند این کوتاه گفتن ها و اخم کردن ها
نتیجه ی همان نگفتن هاست.
درنتیجه: سرد میشوند، ترکمان میکنند، فکر میکنند دوستشان نداریم...
ما میمانیم و یک عالمه دلخوری و غم، ما میمانیم و دنیایی از سوال و تعجب، ما میمانیم و احساساتی که به مرز دیوانگی رسیده...
سارینا سلوکی
🆔 @InfinitPix 📸
✨ تو مثل دلبری های #پاییز می مانی..🍁
آدم نمی داند نگاهت کند
یا کوچه به کوچه عاشقانه در آغوش گیرت...
#امید_آذر
🆔 @InfinitPix 📸
آدم نمی داند نگاهت کند
یا کوچه به کوچه عاشقانه در آغوش گیرت...
#امید_آذر
🆔 @InfinitPix 📸
✨ آن بالا كه بودم، فقط سه پيشنهاد بود.
اول گفتند زني از اهالي جورجيا همسرم باشد. خوشگل و پولدار. قرار بود خانه اي در سواحل فلوريدا داشته باشيم. با يك كوروت كروكي جگري. تنها اشكال اش اين بود كه زنم در چهل و سه سالگي سرطان سينه ميگرفت. قبول نكردم. راست اش تحمل اش را نداشتم.
بعد موقعيت ديگري پيشنهاد كردند : پاريس خودم هنرپيشه مي شدم و زنم مدل لباس. قرار بود دو دختر دو قلو داشته باشيم. اما وقتي گفتند يكي
از آنها نه سالگي در تصادفي كشته ميشود. گفتم حرف اش را هم نزنيد.
بعد قرار شد كلوديا زنم باشد. با دو پسر. قرار شد توي محله هاي پايين
شهر ناپل زندگي كنيم. توي دخمه اي عينهو قبر. اما كسي تصادف نكند. كسي سرطان نگيرد. قبول كردم.
حالا كلوديا- همين كه كنارم ايستاده است - مدام مي گويد خانه نور
كافي ندارد، بچه ها كفش و لباس ندارند، يخچال خالي است. اما من اهميتي نميدهم. مي دانم اوضاع مي توانست بدتر از اين هم باشد. با سرطان و تصادف. كلوديا اما اين چيزها را نمي داند. بچه ها هم نميدانند.
برگزیده ای از کتاب پرسه در حوالی زندگی - مصطفی مستور
🆔 @InfinitPix 📸
اول گفتند زني از اهالي جورجيا همسرم باشد. خوشگل و پولدار. قرار بود خانه اي در سواحل فلوريدا داشته باشيم. با يك كوروت كروكي جگري. تنها اشكال اش اين بود كه زنم در چهل و سه سالگي سرطان سينه ميگرفت. قبول نكردم. راست اش تحمل اش را نداشتم.
بعد موقعيت ديگري پيشنهاد كردند : پاريس خودم هنرپيشه مي شدم و زنم مدل لباس. قرار بود دو دختر دو قلو داشته باشيم. اما وقتي گفتند يكي
از آنها نه سالگي در تصادفي كشته ميشود. گفتم حرف اش را هم نزنيد.
بعد قرار شد كلوديا زنم باشد. با دو پسر. قرار شد توي محله هاي پايين
شهر ناپل زندگي كنيم. توي دخمه اي عينهو قبر. اما كسي تصادف نكند. كسي سرطان نگيرد. قبول كردم.
حالا كلوديا- همين كه كنارم ايستاده است - مدام مي گويد خانه نور
كافي ندارد، بچه ها كفش و لباس ندارند، يخچال خالي است. اما من اهميتي نميدهم. مي دانم اوضاع مي توانست بدتر از اين هم باشد. با سرطان و تصادف. كلوديا اما اين چيزها را نمي داند. بچه ها هم نميدانند.
برگزیده ای از کتاب پرسه در حوالی زندگی - مصطفی مستور
🆔 @InfinitPix 📸
✨ بدبختی های روزگار ما آدم ها از آنجایی شروع شد که خواستیم همه ی آدم های اطرافمان را #راضی نگه بداریم ، کاری که مدت ها طول کشید تا بفهمم چقدر عبث و #بیهوده است ، هرچقدر خوب باشید و هر چقدر موجه ، هرقدر مبادی آداب ، هراندازه که مراعات کنید ، هر چقدر لی لی بگذاریم به لا لای دیگران ، هرچقدر خنده هایمان را زورکی تقدیم آدم ها کنیم ، هرقدر ملاحظه و درک خرج زندگی این و آن کنید ، هرقدر ، فقط و فقط خودتان را #گرفتار کرده اید و بس ، سال ها طول کشید تا بفهمم که آدم های دور برمان آن چیزی که تو هستی و میخواهی باشی را نه میبینند و نه قبول اش خواهند کرد ، مردم آن چیزی را در تو میبینند که خودشان دوست اش دارند ، #حقیقت این است که اولویت آدم ها خودشان اند نه تو
سال ها طول کشید تا بفهمم که آدم های بیخودی زندگی را نباید ادامه داد ، آدم هایی که خودشان هم نمیدانند با خودشان در بازی زندگی چند چند هستند ، فهمیدم که نباید از آن حرف های کلیشه ای قرون وسطایی زد و گفت هر کسی جایی به کمک ات می آید ، اتفاقا میخواهم بگویم خیلی از اینهایی که دمار از روزگار خودتان در آوردید تا همیشه راضی نگه شان دارید وقتش که برسد چنان زیر پا لگد مالتان خواهند کرد که در تخیلاتتان هم نگنجد ،
سال ها طول کشید تا یاد بگیرم که آدم ها را نباید رعایت کرد ، بلعکس جایی که فهمیدید این جا آخر راه است ، جایی که تشخیص دادید این آدم آن آدمی که می پنداشتید نیست باید بگذارید و بروید ، از گوشه و کنار هم نه ، از وسط آن آدم باید رد شوید ، طوری که رفتن شما را به #وضوح ببیند ، باید بدون خداحافظی بگذارید و بروید ، باید بدون خرج کردن معجزه ی نگاه آخر بگذارید و بروید ،
در زندگی ام اشتباهات زیادی کرده ام ، اشتباهاتی که گاهی از فکر کردن به آنها هم ترسم میگیرد ، از آن دست اشتباهاتی که با تک تک شان میتوانستم هفته ها خودم را تجزیه کنم ، اما بزرگترین اشتباه در نظر من #صبر و رعایت کردن آدم هایی بود که در زندگی ام در نقش هیچی بودند ، آدم هایی که شاید از خودشان هم بپرسید که تو کجای داستان زندگی من بوده ای به مِنُ مِن بیوفتند و سری به ندانستن تکان دهند .
آخرِ آخر این داستان همه ی ما تنها میمانیم ، هرچقدر شلوغ اش کنیم ، هرچقدر دنیا و آدم هایش را به درون زندگی مان دعوت بگیریم باز هم آخرش تنهای #تنهاییم ،
بنظرم ترس از کنار گذاشتن احمقانه ترین کار دنیاست
خیلی وقت ها کنار گذاشتن راهی برای بدست آوردن #آرامش است ، نه تنها تر شدن
دنیای خودمان را الک کنیم و بگذاریم آنهایی بمانند که واقعا حق شان بودن بوده است
همین.. 😌
👤پویان اوحدی
🆔 @InfinitPix 📸
سال ها طول کشید تا بفهمم که آدم های بیخودی زندگی را نباید ادامه داد ، آدم هایی که خودشان هم نمیدانند با خودشان در بازی زندگی چند چند هستند ، فهمیدم که نباید از آن حرف های کلیشه ای قرون وسطایی زد و گفت هر کسی جایی به کمک ات می آید ، اتفاقا میخواهم بگویم خیلی از اینهایی که دمار از روزگار خودتان در آوردید تا همیشه راضی نگه شان دارید وقتش که برسد چنان زیر پا لگد مالتان خواهند کرد که در تخیلاتتان هم نگنجد ،
سال ها طول کشید تا یاد بگیرم که آدم ها را نباید رعایت کرد ، بلعکس جایی که فهمیدید این جا آخر راه است ، جایی که تشخیص دادید این آدم آن آدمی که می پنداشتید نیست باید بگذارید و بروید ، از گوشه و کنار هم نه ، از وسط آن آدم باید رد شوید ، طوری که رفتن شما را به #وضوح ببیند ، باید بدون خداحافظی بگذارید و بروید ، باید بدون خرج کردن معجزه ی نگاه آخر بگذارید و بروید ،
در زندگی ام اشتباهات زیادی کرده ام ، اشتباهاتی که گاهی از فکر کردن به آنها هم ترسم میگیرد ، از آن دست اشتباهاتی که با تک تک شان میتوانستم هفته ها خودم را تجزیه کنم ، اما بزرگترین اشتباه در نظر من #صبر و رعایت کردن آدم هایی بود که در زندگی ام در نقش هیچی بودند ، آدم هایی که شاید از خودشان هم بپرسید که تو کجای داستان زندگی من بوده ای به مِنُ مِن بیوفتند و سری به ندانستن تکان دهند .
آخرِ آخر این داستان همه ی ما تنها میمانیم ، هرچقدر شلوغ اش کنیم ، هرچقدر دنیا و آدم هایش را به درون زندگی مان دعوت بگیریم باز هم آخرش تنهای #تنهاییم ،
بنظرم ترس از کنار گذاشتن احمقانه ترین کار دنیاست
خیلی وقت ها کنار گذاشتن راهی برای بدست آوردن #آرامش است ، نه تنها تر شدن
دنیای خودمان را الک کنیم و بگذاریم آنهایی بمانند که واقعا حق شان بودن بوده است
همین.. 😌
👤پویان اوحدی
🆔 @InfinitPix 📸