تراپیستم میگفت زیادی توی سرم زندگی میکنم و گاهی دنیای واقعی رو فراموش می‌کنم.
فراموش نمی‌کنم. ازش فرار می‌کنم.
اینه که این هفته اصلن دانشگاه نرفتم. کلاس فرانسوی هم نرفتم. امروز پنج عصر بیدار شدم و ده شب از اتاق رفتم بیرون.

به به. رعد و برق. ابرهای خاکستری. وحشتناک دیر رسیدن به کلاس. باد بهاری گرم.

دوباره باید برم تو کلاس خالی بشینم به تخته آلمانی‌ها فحش بدم.

طوفان شد-

Cute^^

The Vision of Brother Martin (1884)
#Art by Vicente Nicolau Cutanda

If this was meant for me, why does it hurt so much?
And if you're not made for me, why did we fall in love?

این اواخر، انگار دست به هرچی می‌زنم از هم می‌پاشه.

گاهی هم فقط تماشاچی گذشتن زمان و تئاتر زندگی هستیم، توهم بازیگر بودن و نقشی داشتن به سرمون می‌زنه.