پارسال همین موقع افسردگی که فشار می‌اورد ورزش می‌کردم، امسال آبرنگ کار می‌کنم، کدوم افسردگی انقدر یاور خوبیه آخه.
* نادیده گرفتن نیمه خالی لیوان و تمام لیوان‌های شکسته دیگه بر اثر این مرض.

افسردگی قراره خفه‌ام کنه امروز.
Here we go again.

بخوابیم تا عصر🥂

You haven't met all the people you will love :)

دلم میخواد دوتا کتابی که دارم میخونم رو بردارم برم کافه و یه ساعت فقط کتاب بخونم و بنویسم و قهوه داغ داشته باشم.

کتابم رو جا گذاشتم، نمی‌دونم تو مترو باید با دست‌هام چی‌کار کنم😭

مترو جای عجیبیه.

خانمی با شوهرش و یه عالمه پلاستیک دستش، وسط واگن ایستاد گفت "من حتی لختم برم بین صدتا مرد، مثل یه مرد میام بیرون" که نفهمیدم مفهموم فمنیستی یا حق‌خواهیش کجاش بود (در اعتراض به اون شیشه لق‌لقوهای مزخرف بین واگن‌ها برای جدا کردن زن و مرد)
ری رو دیدم! از نزدیک حتی قشنگ‌تره.
یکی دخترش داشت قرص می‌خورد که احتمالن خودکشی بکنه و داشت پشت تلفن خیلی ریلکس می‌گفت "آره داره قرص میخوره. اگه باز نکرد، در اتاقش رو بشکون!"
یه پدر و دختر خیلی ناز بودن که باعث شدن دلم برای بابا تنگ بشه.
من که فشارم افتاده بود و سرتاپا سیاه پوشیده بودم، شبیه یه کلاغ شوم تو واگن می‌چرخیدم.
دختربچه‌ای که به زور کفش بقیه رو واکس میزد.
دوتا سرباز که گم شده بودن و به قول خودشون "وقتی دونفر راه رو نشون میدن شبیه قضیه دوتا آشپز می‌شه"
دوتا پسری که تا من رو دیدن گفتن "عه، فکر کنم خودشه، خودشه"... mom, I'm famous
خب... همین‌ها و یه عالمه آدم رنگارنگ و عجیب دیگه.

اینجا چرت و پرت بگم یا برم به وظایف بزرگسالیم برسم؟

دویست تومن دادم یه مقوا آبرنگ، زدمش زیر بغل و مات و مبهوت برگشتم خونه.
اون لحظه تنها بودن زیر آسمون نارنجی وقتی میدونی یه قرون پول برات نمونده و باید بری خونه شام درست کنی، ظرف بشوری و درس بخونی، خیلی عجیب بود. نشستم زیر نور طلایی و به آدم‌هایی که از ورودی مترو میومدن بیرون نگاه کردم. با خودم فکر کردم که دقیقن دارم چیکار میکنم و دیدم نمی‌دونم.
به نظر میاد دارم زندگی می‌کنم.
نمی‌دونم کجا میرم ولی تا وقتی تو جاده‌ام اشکالی نداره.

pick yourself up.

وای بالاخره این هفته تموم شد. جهنم بود.
درود بر جمعه ساعت یک ظهر و آفتاب داغش🕯

واقعن یه عالمه حرف دارم بزنم ولی نمیدونم چرا اینجا هیچی نمیگم، یه کتاب جالب شروع کردم، چندتا لیست نوشتم و اتفاق‌هایی افتاده.
ولی هی به کانال نگاه میکنم میگم کاش تولید محتوا بلد بودم، یا قشنگ‌تر می‌نوشتم، همچین حرف‌هایی خلاصه.
از اول این کانال رو تو هفده سالگی زدم که توش برنامه‌هام و نوشته‌های روزانه‌ام رو بنویسم، به هدف این که یاد بگیرم لازم نیست همیشه کامل باشم.
که اخیرا خیلی موفق نبودم. نمیدونم. یهو هم دیدید وراج شدم در چند روز آینده. یعنی سعی میکنم بشم و از لاکم بیام بیرون ببینم چه‌خبره.

لیست ها و برنامه هایی که میذاری به نظرم خیلی قشنگن ✨

متشکرم :> اگه انجام‌شون بدم قشنگ‌تر هم میشن!

سلام وقتتون بخیر
جسارتا من یه سوال داشتم
راجع به رشته های میکروبیولوژی و زیست شناسی سلولی و مولکولی... وضعیت شغلی در آینده
می‌دونم بازار کار ندارن الان
ولی تا چهار سال دیگه نظر شما چیه
بازم خیلی متشکرم بابت وقتی که گذاشتین🙏🏻

سلام وقت شما هم بخیر باشه.
ببینید، اولش بگم که من رشته‌ام بیوتکنولوژی هست، چارت درسی و آینده شغلی این رشته مخصوصن در فضای آکادمیک، ممکنه شبیه به هرکدوم باشه ولی بازم بخوام وارد جزئیات بشم هر رشته حسابی جای حرف داره که ممکنه من ندونم!
نظرم رو با توجه به تجربه و دانش خودم، که محدوده، می‌گم و این که من به شدت بلندپروازم و ممکنه زیادی سخت بگیرم! این‌جا هم یه‌چیزهایی گفتم.
درکل رشته‌های پژوهشی دانش و تجربه محورن، شما اگه تخصص رشته خودت رو داشته باشی، کار در آزمایشگاه یا کار با داده‌های آزمایشگاه رو بلد باشی بی‌کار نمی‌مونی!
متاسفانه تو ایران زمان کم‌تری داری، برای این که تصمیم بگیری تو کدوم حوزه میخوای دقیق‌تر بشی و زمان بیشتری بذاری تا بتونی برای ارشد، دکتری یا مهاجرت آماده بشی. بنابراین تو هر مقطع باید هم مطالعه پراکنده زیادی داشته باشید (خارج از محیط دانشگاه) هم سعی کنید کارورزی، فلوشیپ، کارگاه... زیاد شرکت کنید و رزومه قوی داشته باشید.
اگه انتخابتون کار در صنعت هست، کی گفته بازارکار ندارن؟! اتفاقن بازارکار بعد از ارشد و دکتری در ایران، برای این رشته‌ها رو به رشد هستن. رزومه و نتورک قوی بسازید.
اگه می‌خواید تو فضای آکادمیک بمونید، مهاجرت (ترجیحن قاره آمريکا) الویت بیشتری داره. چون تو ایران بودجه کافی اختصاص نمی‌دن و تحریم‌ و روند کند کارهای قانونی هم کار رو سخت می‌کنند.

مهم‌ترین چیز اینه، یا این رشته‌ها الویت و علاقه‌تون باشه، یا انتخابشون نکنید. سختن و خیلی دیر به نتیجه می‌رسن، باید صبور باشید و سخت کار کنید. بنابراین رشته‌های پول‌سازتری هم هستن!
مصاحبه‌های پست پیوست شده رو دوباره پیشنهاد می‌کنم گوش کنید و ببینید آدم‌های مختلف چطور آینده‌های شغلی متفاوتی دارن.
درمورد رشته‌های علوم پایه، الویتتون تهران باشه، اینجا کار بهتر پیدا میشه و دسترسی به آدم‌های خفن و باسواد و دوره‌های خوب راحت‌تره!
این پست آیسو و بقیه پست‌هاش درباره رشته سلولی و مولکولی رو هم پیشنهاد می‌کنم اگه نخوندی.
البته فکر میکنم بیوتک آپشن‌های شغلی بیشتری بهت ارائه می‌ده، نسبت به بقیه رشته‌های بین‌رشته‌ای.
دیگه... امیدوارم مفید باشه.

هر رشته‌ای انتخاب می‌کنید به مغزتون یاد بدید که بخواد بهترین باشه.
معمولی بودن مساویه با جایی در بازارکار نداشتن. در رشته‌تون، کارتون بهترین باشید و ببینید چطور روی هوا میبرنتون :)
به کم قانع نشید. بیشتر و بیشتر بخونید. به سواد، دانش و تسلط برسید. با عشق و علاقه یاد بگیرید درمورد جهان اطرافتون و واقعن تو هر مرحله‌ای هستید ازش لذت ببرید و از فرصت‌های پیش روتون استفاده کنید.
نصیحت‌های مامان بزرگونه‌م رو تموم می‌کنم و می‌رم برنامه ماه جدید رو بریزم :)

سپتامبرررر🪐

1. تمرین 15 تا سوژه آبرنگ 10/15🌲
2. یاد بگیرم چجوری مقاله آرشیو کنم🌲
3. خرید‌هام🌲
4. دفترچه رسپی 🌲
5. اولین کتاب‌ فرانسوی 🥀
6. دموهای فراوان 🌲
7. کنار نگذاشتن کتاب‌ها با شروع دانشگاه🌲
8. هرچی شد به زندگی ادامه بده🌲
9. درس درس درس 🌲
10. یه کتاب مربوط به نوروساینس یا علوم شناختی🥀
11. اتمام آمارزیستی🌲
12. نصف شیمی آلی، شروع بیوشیمی🌲
13. ادبیات بلغارستان و مجارستان 🌲
14. فرانسوی بخون بچه🌲
15. نترس 🥀
16. ورزش رو هرموقع راحت بودم شروع کنم🥀
17. کورس استنفورد 🌲
18. عینک جدید تا کور نشدم🥀

#goals