فقط این رو بگم.
در مبحث یادگیری صبر داشته باشین، یک شبه، یک ماهه به جای خاصی نمی‌رسین.
و این‌که واقعاً بپرسین. از کسانی که باتجربه‌تر هستند بپرسین. مدام از دیگرانی که ارزشش رو‌ دارند بپرسید.
من توی اینستاگرم به تمام افرادی که چیزی داشتند که من می‌خواستم یاد بگیرم پیام دادم.
خوش‌شانس بودم و البته طریقه‌‌ی پرسش و نوشتن صحیح رو هم بلد بودم که همه‌اشون جوابم رو دادند.(من ازونام که هر وقت ایمیل به کسی می‌زنم بلااستثنا جواب می‌گیرم. تا حالا نشده کسی جواب نده:)
پس از پرسیدن نترسین. فوقش نمی‌گن دیگه. اون موقع خب به درک. می‌رین جای دیگه یاد می‌گیرین.

گوگل ملت...گوگل خودش جواب همه چیزه.
از “چرا دماغم می‌خاره؟” تا “توضیح فیزیک کوآنتوم و کریسپر و نظریه نسبیت.”
من کلی از سایت‌ها و آدم‌ها و مقالات و کتابها رو از همین گوگل شناختم.
برای اپلای کردن به حدی تحقیق کرده بودم که یه دفتر صد و پنجاه برگ پر کرده بودم از مهاجرت تحصیلی و مخلفاتش از تقریباً هشت تا کشور.
هشت تا کشور!!!!
به چه مدت؟ از ۱۹ سالگی تا ۲۳ سالگی.
الان دارم نتایج تحقیقات ۲۰ سالگی رو زندگی می‌کنم. البته با تجربه و دیدگاه متفاوت ولی
You get the point.

یعنی می‌دونید اینکه خیــلی از چیزایی که فکر می‌کنیم بهمون انگیزه می‌دن، در واقع یواشکی دارن از پا میندازنمون و استرسمون رو بیشتر می‌کنن، واقعا ترسناکه.
مثلا من از دیدن ساعت مطالعه بالای آدما (مخصوصا هم رشته‌ای‌های خودم) اصلا انگیزه نمی‌گیرم، فقط استرس می‌گیرم و بعدش هیچ کاری نمی‌کنم. در واقع نمی‌تونم بکنم. دلیلشم نمی‌تونی بیشتر وقتا به این سادگی تشخیص بدی.

#اندر_احوالات 4 جولای

#اندر_احوالات 5 جولای

شاید زنگ بزنم به مشاور، خسته شدم دیگه :)

سلام، میخواستم بنویسم امیدوارم حالت خوب باشد اما درواقع هیچ امیدی ندارم. بیشتر میخواهم ناله کنم و غر بزنم. گاهی واقعا لازم است. فروپاشی و دوباره ساخته شدن... میخواهم از حجم بزرگ تنهایی که مانند بغض در گلویم مانده برایت بگویم. از تمام تلاش هایی که ثمره نداشتند و حالا رسیده به جایی که حتی تلاشی هم در کار نیست...
حتی دیگر خواستنی هم درکار نیست، پیشاپیش مرا ببخش که نا امیدت کردم.
#نامه شماره ۱

زنگ زدم، این هفته برنامه دارم، فعلن که رو برنامه نرفتم و باید بدونم مشاور معجزه الهی نیست که نازل بشه و همه چیز رو درست کنه