دلم میخواد از این نقاشی طولانی‌های بزرگ بکشم...
احتمالن وقتی برگردیم، برم کلاس سیاه قلم :>
الان خیلی دوست دارم ولی بلد نیستم، حس میکنم ذهنم آروم میگیره با حرکت دستم رو کاغذ.

آقاجونم به بابام میگه این دخترات، گل بی ‌خارن، مودبن، مهربونن :))))
بعد بهم میگه ایشالا میری کالیفرنیا درس میخونی بابا. من هم رویاهای بزرگ دارم برات.
نسنسنسننسنس

نمیدونم اگه زیبا بودم... همه چیز آسون‌تر میشد؟!


یا بوی گوه زندگی با این چیزا نمیره؟

یکم برنامه‌ریزی. کتاب. آرشیو مقاله. موسیقی خوب. هم‌صحبت باسواد. اتاق تمیز. دوش آب ‌سرد. بوسه. خط چشم زیبا. صدای چرق نبات تو چایی داغ. گل‌ها تو شیشه ودکا. فلسفه خوندن و نفهمیدن.

از اینا. یکم از اینا میخوام.

when I'm the wolf from all the sheep
Wake up, but I don't sleep
Father, save me from myself
....

theqahve

تهران رو دوست ندارم. و دلم براش به شدت تنگ شده :)

"تو از من گم‌شدی."
کوتاهه، ساده‌س ولی خدایا.. چرا هرچی بیشتر بهش فکر می‌کنی عمیق‌تر و زیباتر میشه. اینکه تو انقدری به من نزدیک بودی که بخشی از من برای تو شده و با ندیدنت، نبودنت، اون بخش رو از دست دادم. به سادگی بیان می‌کنی که اون تیکه گم شده رو می‌خوای، طلب می‌کنی شخصی رو که حس می‌کنی گمش کردی.
فرانسوی‌ها چه دلبرانه ابراز دلتنگی می‌کنن.

Mornin'

چایی آتیشی، لحظه‌ها و دست‌های مهربون مامانم.

بافتنی بباف، لازانیا درست کن، شکسپیر و آلن‌پو بخون، یه نامه عاشقانه بنویس، یه فکت علمی بامزه یاد بگیر، رو دیوار یه لبخند کوچیک بکش، موهات رو شونه کن، خودت رو الویت بذار‌. همیشه خودت رو الویت بذار.