یه پارگراف خوب داشت، میگفت بعضی‌ها مثل کتاب‌ها حرف میزنن، پند و اندرز میکنن. آدم‌ها هرچی بیشتر سعی میکنن هوشمند به نظر بیان بیشتر چرت و پرت میگن. اما یه سری هم بلدن مثل یه کتاب ساکت باشن. (با رجوع به حافظه گفتم البته نه با جمله بندی کتاب.)
#books

زیاد دیدمش. بلد نیستن گوش بدن فقط میخوان حرف بزنن.
سکوت همیشه انتخاب بهتری نیست؟!

I still look so stupid with pink hair!

یه لیست نوشته بودم از کتاب‌هایی که شروعشون کردم اما تمومشون نکردم. حالا لیست ناتمام مانده‌م رو هم گم کردم که بهش کتاب اضافه کنم!

#readinaday
#books

2 = عشق‌های زودگذر ماندگار
آندری سرگیویچ مکین
نشر چشمه
130 صفحه

- این دقیقن همون کتابی بود که دوست داشتم بعد از یه عالمه درمورد کمونیسم دونستن (با مقاله‌های خشک بدون روایت)، بخونم. بعد زیرزیرکی از این که حرف‌های سیاسیش رو میفهمم ناراحت و ذوق‌زده بشم.
- ترجمه روونی بود :) که نمیدونم خوبه یا بد. (ترجمه اسدالله امرایی)

هنرهای (!) برخاسته از علاف بودن در دانشگاه
#myart

#readinaday

3 = اشک‌های اویدیپوس
وجدی معوض
نشر قطره


- نمایشنامه بود😭 تئاتر معاصر فرانسوی.
مقدمه نسرین خطاط رو دوست داشتم. همین طور مقدمه نویسنده. مترجم چیز خاصی برای گفتن نداشت.

- عجیب برای من این بود که اصلن نباید داستان رو دنبال میکردی، باید معنا و روابط دیالوگ‌ها با هم رو دنبال میکردی. شخصیت‌ها عمق نداشتن، حرف‌هاشون اما.
و گاهی تصویر سازی.
نوشته شده بود که خونده بشه به نظرم و نه این که به اجرا در بیاد. نمیدونم چی بهش میگن تو دنیای تئاتر و نمایش.
دوستش داشتم و باز هم میخونمش در آینده.
دلم میخواد بعضی دیالوگ‌هاش رو هیچوقت فراموش نکنم انقدر که قشنگ بودن.

کل آتن به‌ خاطر مرگ یه پسر پانزده ساله به دست پلیس قیام کرده :) و اویدیپوس فکر میکنه که سال‌هایی رو زندگی کرده که اون پسر باید زندگی می‌کرده.
آشنا به نظر میاد.
#books

پس چرا درست نمیشه؟ بهتر نمیشه؟
فقط جلو میره.
یه خط صاف ممتد. تا انتهای ابدیت.
و پیچیده دور گردنم.

I'm less stupid with purple hair!
Actually I... kinda feel good?!

دونه‌های برف گیگیلیییییی

نمیخوام ببینم. بسه بسه بسه.
نمیخوام بشنوم.
نمیخوام حرف بزنم.
نمیخوام اهمیت بدم.
نمیخوام حس کنم.