ارائه امروز کنسل شد و این خیلی خوشحال کننده بود :)
بعد با بچه‌های دانشگاه رفتیم والیبال بازی کردیم. با دیوار عکس گرفتیم! خوراکی خوردیم، مردم و خودمون رو مسخره کردیم و حالا تو راه خونه‌م و میخوام تو اتوبوس کتاب بخونم.
#about_day

اهم، ببخشینا.
جالب بود.

تاریک‌ترین تاریک و ساکت‌ترین ساکت.

دانشجو بودن... خب، یه جورایی بامزه‌ست.
*اون ساقه یه دولپه قاچ شده بیپچاره‌ست.

میدونم باید درس بخونم. نمیدونم چرا نمیخونم.

How can I describe my life to you? I think a lot, listen to music. I’m fond of flowers.

- Susan Sontag, Death Kit

اول مولانا بخونم و بخوابم😔
بعد دیگه فقط درس.

آژنا همون دختر جادویی با کلاه قارچی قرمز خال‌خالی تو قصه‌هاست که به جای جنگل سیاه توی یه اتاق زندگی می‌کنه و کلاهشو گم کرده، حالا داره تلاش می‌کنه که به خود واقعیش برگرده و بتونه دوباره توی جنگل سیاه با شب‌پره ها بازی کنه.

وای. خاک تو سرم، چه قشنگ. کاش بتونم احساساتم رو درست نشون بدم :)
با دیدن "کلاه قارچی قرمز خال‌خالی" به شکل دراماتیکی صدای قلبم رو می‌شنوم. حس میکنم دیده شدم، یکی من رو فهمیده! خیلی دوستش دارم T-T حسابی دلمو بردی هیدروژن :>

مثل این که سرما خوردم.
حالا با یه ماگ داغ قهوه و کوکی شکلاتی، درحالی که جزوه‌های شیمی و جبعه‌های قرص دورم پخشن، و جوراب پشمی پوشیدم، نشستم رو فرشی که مامان‌جون برام بافته.
درواقع حس یه مامان‌بزرگ خسته رو هم دارم!

مرتب کردن میزم و گذاشتن کتاب‌هایی که میخوام بخونم جلوی چشمم باید به روتین تبدیل بشه.
میزم انقدر تمیز و قشنگه، شده یه پارچه آقا.